Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық романист (1946–1993)
British novelist (1946–1993)
Мэгги Хемингуэй (17 наурыз 1946 – 9 мамыр 1993) – британдық романист. Ол Саффолк графтығындағы Орфорд қаласында дүниеге келді және Маргарет Джоан Хемингуэй деп ат қойылды; бірақ үш жасқа толғанда оның отбасы Жаңа Зеландияға көшіп кетті, ол балалық шағын сонда өткізді. Жасөспірім шағында Англияға оралған ол Эдинбург университетінде француз және ағылшын тілдерін оқыды және 1967 жылы магистратураны бітірді. Университетті бітіргеннен кейін көп ұзамай Майкл Диасқа үйленді, олардың екі қызы болды. 1970-жылдардың соңында неке бұзылып, ол Лондонға көшіп келді. Ол баспа ісінде жұмыс істеді, соңында J. M. Dent компаниясының құқықтар жөніндегі менеджері болды. Ол жастығынан бері өлеңдер мен проза жазып, 1986 жылы өзінің алғашқы романы – «Көпір» атты туындысын жариялады, ол Винфред Холтби еске алу сыйлығын жеңіп алды (жылдың ең жақсы аймақтық романы үшін берілетін сыйлық). Бұл суретшінің өмірі мен өнері арасындағы қақтығыс туралы әңгіме 1992 жылы фильмге түсірілді. Оның келесі үш романы да сыншылардың жоғары бағасын алды. Виктория Глендиннинг оның екінші романы «Стоп Хаус Блюз» (1988) туралы: «Оның классикалық сапасы оның ұзақ өмір сүруін қамтамасыз етеді» деп жазды. Үшінші романы «Пошташының үйі» (1991) «Көктем революциясынан» бұрынғы Чехословакиядағы оның жеке тәжірибесіне негізделген. Оның соңғы романы «Көздер» (1993) – сонымен қатар ең тәжірибелі туындысы, ол төрт кісі өлтіру оқиғасын біріктіріп, қорқынышты соңға жеткізеді. Жарық көргеннен кейін сыншылар оның суреттеу шеберлігіне ерекше назар аударды, Daily Telegraph газеті «Ландшафт – оның күшті жағы. Оның ауа райын сезінуге болады, жерінен шығатын қауіптің иісін сезуге болады» деп мәлімдеді. 1983 жылдан қайтыс болғанға дейін Мэгги Хемингуэйдің серігі композитор Дэвид Мэтьюс болды, олар үш вокалдық шығармада бірлесіп жұмыс істеді:
Maggie Hemingway (17 March 1946 – 9 May 1993) was a British novelist. She was born in Orford, Suffolk and named Margaret Joan Hemingway; but when she was three years old her family moved to New Zealand, where she spent her childhood. Returning to England in her teens, she read French and English at Edinburgh University and graduated MA in 1967. Shortly after leaving university she married Michael Dias, with whom she had two daughters. The marriage broke up in the late 1970s and she moved to London. There she worked in publishing, eventually becoming Rights Manager for J. M. Dent. She had been writing poetry and prose from her youth, and in 1986 published her first novel, The Bridge, which won the Winifred Holtby Memorial Prize (presented for the best regional novel of the year). This story about an artist's conflict between his life and his art was made into a film in 1992. Her following three novels all received much critical acclaim. Victoria Glendinning wrote of her second novel, Stop House Blues (1988), that "it has a classic quality which will ensure its survival". Her third, The Postman's House (1991), was based on her own experiences of Czechoslovakia before the Velvet Revolution. Eyes, her final novel (1993), is also her most experimental, combining four stories of murder into a single span and reaching a chilling conclusion. Upon its release, critics commented particularly on her descriptive powers, with the Daily Telegraph insisting that "Landscape is her forte. You can feel her weather, smell the menace in her earth." From 1983 until her death, Maggie Hemingway's partner was the composer David Matthews, with whom she collaborated on three vocal works:
«Cantiga», op.45, сопрано мен оркестр үшін (1988);
«Жағалау станцияларынан», op.53, орта дауыс пен фортепиано үшін (1990–91);
«Мақтаныш», сопрано, альт, тенор және скрипка квартеті үшін (1993). 40 жасқа келгенде Мэгги Хемингуэйге апластикалық анемия диагнозы қойылды. Ол 1993 жылдың 9 мамырында Лондонда қайтыс болды. Дэвид Мэтьюс оның естелігі үшін «No. 2» пианино триосын, op. 61 (1993–94) шығарды.
Cantiga, op.45, for soprano and orchestra (1988);
From Coastal Stations, op.53, for medium voice and piano (1990–91);
Pride, for soprano, alto, tenor and string quartet (1993). In her early 40s, Maggie Hemingway was diagnosed with aplastic anaemia. She died in London on 9 May 1993. David Matthews composed his Piano Trio No. 2, op. 61 (1993–94) in her memory.
'Mostly Southend', in Storia 3: Consequences; Pandora Press, 1989, .
Эссе
"Артқа қараңыз", Виолетта және оның қарындастары: "Камелия ханым" – Мифке жауаптар, ред. Николас Джон (1994); Лондон (Faber and Faber),
'Look Behind You ', in Violetta and Her Sisters: "The Lady of the Camellias" – Responses to the Myth, ed. Nicholas John (1994); London (Faber and Faber),