Кіріспе
12-ші жаяу әскер полкі – АҚШ армиясының құрамындағы бөлімше. 12-ші жаяу әскер Азамат соғысынан бастап Терроризмге қарсы жаһандық соғысқа дейінгі жеті соғыста қатысты және 19 Президенттік бірлік мақтау қағазымен, бес Батылдық бірлік сыйлығымен, Бірлескен Ардақты бірлік сыйлығымен, Бельгия армиясының Күн тәртібіндегі екі мақтау қағазымен, тоғыз Вьетнам Республикасының Батырлық ордендерімен, Вьетнам Республикасының Азаматтық іс-қимылдары үшін үшінші дәрежелі құрмет медалімен, Ардақты бірлік мақтау қағазымен және Бельгиялық Фурражермен марапатталды.
Азаматтық соғыс
Азамат соғысының алғашқы атысы Оңтүстік Каролинадағы Форт Самтерде жасалғаннан кейін бір айдан аспаған соң, 1861 жылдың 3 мамырында Тұрақты армияда 12-ші жаяу әскер полкі 12-ші жаяу әскердің 1-ші батальоны ретінде құрылды. Батальон 1861 жылдың 20 қазанында Нью-Йорктегі Гамильтон фортында ұйымдастырылды. Батальон Азамат соғысы кезінде көптеген шайқастарға қатысып, Потомак армиясымен бірге он екі науқанға қатысты. Жарым арал науқаны барысында 12-ші жаяу әскер 1862 жылдың маусым айында Гейнс Милл шайқасында алғашқы жауынгерлік қимылында көзге түсіп, жартылай шығынға ұшырады. Полк сондай-ақ Антиетам, Фредериксбург, Чанселлерсвилл, Геттисбург сияқты тарихи шайқастарға және 1864 жылдың жазынан 1865 жылдың сәуіріне дейін, соғыс аяқталғанға дейін Вирджиния штатындағы Петербургті қоршаумен аяқталған тағы алты науқанға қатысты. Соғыс кезінде барлығы 319 адам қаза тапты: 8 офицер мен 118 сарбаз қаза болды немесе жанжақтан мерт болды, ал тағы 3 офицер мен 190 сарбаз апат немесе аурудан көз жұмды.
Үнді соғыстары
Батальон қайта ұйымдастырылып, 1866 жылдың 7 желтоқсанында 12-ші жаяу әскер полкі деп қайта аталды. 1869 жылдың сәуір айында Калифорния штатының Сан-Франциско бекінісіне (Президио) жіберілген полк, Небраска штатының Омаха қаласында әлі толық аяқталмаған трансконтиненталдық теміржолдың Юнион Пасифик бөлігінде вагондарға мінді; Юта штатының Коринне қаласына аттанды; Central Pacific теміржолының соңғы станциясына жаяу жүріп жетіп, қайта вагондарға отырып, Сакраменто, Калифорнияға сапарын аяқтады. 1870 жылдары полк Үнді соғыстарының үш науқанына қатысты: 1872–1873 жылдары Калифорниядағы Модок тайпасына қарсы, 1878 жылы Солтүстік-Батыстағы Банноктарға қарсы және 1890–1891 жылдары Оңтүстік Дакота штатының Пайн-Ридж аймағындағы Сиу тайпасына қарсы. Осы науқандар барысында алты сарбаз Құрмет медаліне лайық деп танылған ерліктер жасады.
Испан-Америкалық соғыс және Филиппин-Америкалық соғыс
Испан-американ соғысы кезінде 12-ші жаяу әскер 1898 жылдың маусымында Кубаға жіберілді және Эль-Кэни шайқасында испан бекінісін басып алуға қатысты, онда 12-ші полк испан туын қолға түсіру ерекшелігіне ие болды. Испаниямен соғыс аяқталғаннан кейін, полк 1899 жылдың ақпанында Филиппин аралдарына, филиппин армиясының басқа да әскери бөлімдерін күшейту үшін жөнелтілді, олар испандықтарды Манила шайқасында жеңгеннен кейін АҚШ-қа қарсылық көрсетті. Сонда полк Филиппин-Америка соғысы деп аталатын үш науқанға (Малолос, Тарлак және Лусон 1899) қатысты, содан кейін гарнизондық әскерлер ретінде қызмет етті және 1912 жылға дейін АҚШ-қа оралмады.
Гарнизондық қызмет
Мексика шекарасында орналасқан полк 1915 жылы Ногалес шайқасында Виллиста жасақтарының шабуылдарын тойтарды. 1917 жылдың 17 желтоқсанында 12-ші жаяу әскері полкі 8-ші дивизияға бекітілді, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғысқа шетелге жіберілмеді. 1918 жылдың тамызында полктің көп бөлігі Сибірдегі міндеттерге ерікті түрде барып, жаңа сарбаздар келгенше және оқытылғанша полк құрамы кеміп қалды. 15-ші жаяу әскер бригадасының құрамында полк 1918 жылдың 23-31 қазаны аралығында Нью-Йорктегі Кемп Миллс лагеріне, кемеге отыруға дайындалатын орынға көшіп барды, бірақ Фримонт лагерінде испан тұмауынан карантинде болғанда пойызға отырды. Келгеннен кейін полк конвойы кеткенше қатаң карантинде қалды және соғыс аяқталған 11 қарашаға дейін босатылмады. Полк 1927 жылдың 15 тамызына дейін 8-ші дивизияға қарасты болды, содан кейін 4-ші дивизияға қайта бекітілді. 1932 жылдың мамыр-шілде айларында 12-ші жаяу әскер полкі және 3-ші кавалерия полкі Вашингтондағы Бонус армиясының шерушілерін таратуға қатысты. 1933 жылдың 1 қазанында 12-ші полк қайтадан 8-ші дивизияға бекітіліп, Мэриленд штатындағы Форт-Ховард бекінісінде полковниктер Уолтер Л. Рид (1933 жылдың қаңтары – 1934 жылдың қазаны) және Джеймс Гарэш Орд (1934 жылдың қазаны – 1936 жыл) басшылығымен орналасты. 1941 жылдың 10 қазанында полк Форт-Беннингке (Джорджия штаты) көшіріліп, 4-ші моторизацияланған дивизияға бекітілді.
Екінші дүниежүзілік соғыс
12-ші жаяу әскер полкі 1942 жылдың 29 қыркүйегінде мотоатқыштар полкі ретінде қайта ұйымдастырылды. Бір жылға жетпейтін уақыттан кейін, 1943 жылдың 1 тамызында 12-ші полк стандартты жаяу әскер полкі ретінде қайта ұйымдастырылды, кезде 4-ші дивизия мотоатқыштардан жаяу әскерге ауыстырылды. Полк 1944 жылдың 29 қаңтарында 4-ші жаяу әскер дивизиясының қалған бөлігімен бірге Англияға келді. 1944 жылдың 6 маусымында, D күні, 12-ші жаяу әскер полкі соғыстағы алғашқы шайқасын өткізді, полк 4-ші жаяу әскер дивизиясының құрамында полковник Рассел "Ред" Ридердің басқаруымен Юта-Бич жағалауына шабуыл жасады. 1944 жылдың 9-12 тамызы аралығында полк Lüttich операциясында немістерді жеңуге көмектесті. Полк Франция, Бельгия, Люксембург және Германия арқылы бес еуропалық науқанда шайқасты. 12-ші жаяу әскер полкі Арденн шайқасы кезінде Люксембургте көрсеткен батылдығы үшін Президенттік бірлік марапатына ие болды. Полк сондай-ақ Бельгиялық Фуррагеремен марапатталды. Германияның капитуляциясынан кейін 12-ші жаяу әскер полкі, 4-ші жаяу әскер дивизиясымен бірге 1945 жылдың 12 шілдесінде АҚШ-қа оралды және 1946 жылдың 27 ақпанында Солтүстік Каролина штатындағы Батнер лагерінде таратылды. Осы кезеңде белгілі жазушы Дж.Д.Сэлинджер осы бөлімде қызмет етті.
Қырғи қабақ соғыс
1947 жылдың 15 шілдесінде 4-ші жаяу әскер дивизиясына Калифорния штатының Форт-Орд қаласында негізгі жаттығу миссиясы берілгендіктен, 12-ші жаяу әскер полкі оқу полкі ретінде қайта жандандырылды. 1951 жылдың шілдесінде 4-ші дивизия желілік статусына қайтарылып, «Гироскоп» операциясы аясында Германияға жөнелтілді. 1956 жылы дивизия АҚШ-қа оралды және Вашингтон штатындағы Форт-Льюиске дислокацияланды. 1957 жылы армия атомдық қарулар дәуірінде тактикалық жаяу әскер полктерінің қажеттілігі болмайтындығын шешті. Тарихи жаяу әскер полктерін сақтау мақсатында армия Жауынгерлік қару-жарақ полк жүйесін (CARS) құрды, онда полктің желілік роталары полктің жаңа құрамдас бөлімдерін құрайтын болды. 12-ші жаяу әскер полкі сақталған тарихи полктердің бірі ретінде таңдалды. 1957 жылдың 1 тамызында А ротасы қайта аталды және 12-ші жаяу әскердің 1-ші шайқас тобының штаб-пәтері ретінде қайта құрылды, сондай-ақ шайқас тобының штаттық роталары құрылып, жандандырылды және 4-ші жаяу әскер дивизиясына бекітілді. B ротасы 12-ші жаяу әскердің 2-ші шайқас тобын құрды, ол 1959 жылға дейін Германиядағы 8-ші жаяу әскер дивизиясына бекітілді, содан кейін Германиядағы 1-ші жаяу әскер дивизиясына қайта бекітілді. C ротасы Армия резервіне бөлінді және 79-шы жаяу әскер дивизиясына бекітілген 12-ші жаяу әскердің 3-ші шайқас тобын құрды. 1961 жылдың тамызында Берлин қабырғасы тұрғызылған кезде 12-ші жаяу әскердің 2-ші шайқас тобы және 1-ші жаяу әскер дивизиясының қалған бөлігі Канзастағы Форт-Райлиге қайтарылды. НАТО-ны нығайту үшін 1-ші дивизияға «Ұзақ сенім» операциясын бастау жөнінде тапсырма берілді, оған сәйкес жеке шайқас топтары уақытша Батыс Германияға ауыстырылды. 1962 жылдың шілдесінде 12-ші жаяу әскердің 2-ші шайқас тобы Батыс Германияға әуемен жеткізілді, онда бірнеше ай бойы Батыс Германияның Вилдфлеккен қаласында тактикалық жаттығулар мен сынақтардан өтті. Содан кейін ол Шығыс Германия арқылы Берлинге дейін, Берлиннің Гельмштедт автобанын пайдалана отырып, Варшава шартының күштеріне НАТО күштеріне оны пайдалануды жалғастыруға рұқсат беруге дайындығын сынау үшін жол тартты. Берлиндегі АҚШ армиясының Берлин бригадасын нығайту үшін Берлинге оқиғасыз жеткен 2-ші шайқас тобы Эндрюс және Макнейр казармаларында орналасты. 1962 жылдың қазан айында Куба зымырандық дағдарысының салдарынан шайқас тобы дерлік үнемі дайындыққа келтірілді. 1963 жылы армия шайқас тобының тиімді емес екенін түсінді және жаяу әскер мен әуедегі дивизияларды үш батальондық үш бригададан тұратын жартылай полк құрылымына қайта ұйымдастырды. Осыған байланысты 1963 жылдың 1 қазанында 12-ші жаяу әскердің 2-ші шайқас тобы қайта ұйымдастырылып, 12-ші жаяу әскердің 2-ші батальоны деп қайта аталды және Колорадо штатындағы Форт-Карсонға 4-ші жаяу әскер дивизиясына бекітілді, онда ол 12-ші жаяу әскердің 1-ші және 3-ші батальондарымен бірікті.
Вьетнам
1966 жылдың тамыз айынан қазан айына дейін Оңтүстік Вьетнамға 4-ші дивизиямен бірге 12-ші жаяу әскер батальонының үш батальоны жөнелтілді. 2-ші батальон, 12-ші жаяу әскеріне қарасты 3-бригада, 4-ші дивизия, III корпус аймағындағы Dầu Tiếng базалық лагерін құрды, ал 4-ші дивизияның қалған бөлігі 25-ші дивизияның 3-бригадасымен бірге II корпусқа, Орталық жоталарға орналастырылды, ол 1965 жылдың желтоқсанында келген болатын. 1967 жылдың 1 тамызында екі дивизия 3-бригадаларын алмастырды. Содан кейін 2-ші батальон, 12-ші жаяу әскері 25-ші дивизиямен бірге батальонның Вьетнамдағы 11 науқанының 10-ын өткерді және Суой Тре шайқасындағы батылдығы үшін Президенттік бірлік мақтау қағазымен марапатталды. АҚШ әскерін қысқарту аясында 2-ші батальон, 12-ші жаяу әскері Форт-Льюиске, Вашингтон штатына қайтарылды және 1971 жылдың 17 сәуірінде таратылды. 4-ші батальон, 12-ші жаяу әскері 1966 жылдың маусым айында белсенділенді және 199-шы жеңіл жаяу әскер бригадасына қосылды, содан кейін 1966 жылдың желтоқсанында бригадамен бірге Вьетнамға барды, онда ол Сайгон қаласының жанындағы Лонг Биньде орналасқан. 1967 жылдың қарашасында 5-ші батальон, 12-ші жаяу әскері Форт-Льюис, Вашингтон штатында белсенділенді және 199-шы бригадаға қосылу үшін Вьетнамға жіберілді. Бұл 12-ші жаяу әскер полкінің ерекшелігі болды, өйткені полк Вьетнамда кез келген басқа жаяу әскер полкінен көбірек батальондарды орналастырды. 1970 жылдың қазан айында 4-ші және 5-ші батальондар Форт-Беннингке, Джорджия штатына оралды және таратылды. 1-ші және 3-ші батальондар 1970 жылдың желтоқсанында 4-ші дивизиямен бірге Форт-Карсонға, Колорадо штатына оралды. 1-ші батальоннан үш сарбаз, 2-ші батальоннан біреу, 4-ші батальоннан екі сарбаз және 5-ші батальоннан бір сарбаз Құрмет медалімен марапатталды.
Вьетнамнан кейінгі кезең
CARS жүйесі 1985 жылы АҚШ армиясының полк жүйесімен алмастырылды, армия бірлікті алмастыру жүйесіне көшуді қарастырып жатқан кезде. Жаңа жүйе бойынша 12-ші жаяу әскер полкінің төрт батальоны құрылды. 1-ші және 2-ші батальондар Форт Карсон орналасқан жердегі 4-ші жаяу әскер дивизиясына, ал 3-ші және 4-ші батальондар Германиядағы 8-ші жаяу әскер дивизиясына бекітілді. Аталған тұжырымдама бойынша, полк құрамындағы әскерилер өздерінің қызмет мерзімінің басым бөлігін Форт Карсон мен Германиядағы полк батальондарында кезекпен қызмет етуге арнауға тиіс болды. 1990 жылдардың басында армияның азайтылуы және әлемдік бейбітшілік сақтау міндеттемелерінің кеңеюі салдарынан, бірлікті алмастыру тұжырымдамасы толық іске асырылмастан жойылды. 3-ші және 4-ші батальондар 1-ші бронетанктік дивизияға берілді және 1997 жылы Германияда таратылғанға дейін Боснияда қызмет етті.
" Теңіз сигналы " операциясы
4-ші жаяу әскер дивизиясының 12-ші жаяу әскер полкінің 1-ші батальоны, «Warriors» 1994 жылдың 29 тамызынан 1995 жылдың 25 ақпанына дейін Кубаның Гуантанамо шығанағына 160-шы бірлескен жұмыс тобына қолдау көрсету үшін, Альфа, Браво, Гольф, Майк, Квебек, Ромео, Сиера және X-Рей лагерьлерінде босқындар лагерінің қауіпсіздігін қамтамасыз ету мақсатымен жөнелтілді. Бөлім босқындардың кез келген көтерілісін басуға дайын тез әрекет ететін күш ретінде қызмет етті, босқындарға арналған тұрғын үйлер салды, босқындарды медициналық көмекке сүйемелдеді, гаитилік босқындарды елдеріне қайтаруға, азық-түлік пен жабдықтарды таратуға және базаның негізгі қауіпсіздігін қамтамасыз етуге қатысты. Батальон базалық мектептің футбол алаңындағы шатыр қаласында орналасты, ал Чарли ротасы балабақшадағы шатырларда орналастырылды. 160-шы бірлескен жұмыс тобындағы қатысуы үшін марапаттарға Гуманитарлық қызмет медалі және Бірлескен құрметті бөлімнің марапаты кіреді. 1-ші батальон 1995 жылдың қыркүйегінде «Sea Signal» операциясының бір бөлігі ретінде Гуантанамо шығанағынан оралғаннан кейін Форт Карсон қаласында демобилизацияланды. 1996 жылы демобилизацияланған 1-ші батальонның әскери қызметшілері қосылғаннан кейін 2-ші батальон 1-ші батальон болып қайта құрылды.
Ирак азаттығын алу операциясы
1-ші батальон, 12-ші жаяу әскер полкі бұрын Форт Карсондағы АҚШ 4-ші жаяу әскер дивизиясының 3-ші бригадалық ұрыс тобына қарасты болған және 2003 жылдың наурыз айында 3-ші БҰТ-пен бірге «Ирак азаттығы» I операциясын қолдау үшін жөнелтілген. 2003 жылдың мамыр айынан 2004 жылдың ақпанына дейін батальон мен 1-ші 68-ші бронетанкілік және 4-ші инженерлік бөлімшелері 173-ші әуедегі жаяу әскер бригадасына қосылды, ал B/1 12 3-ші бригаданың 4-ші жаяу әскер дивизиясының 1-ші 68-ші бронетанкілік бөлімімен бірге қалды. Батальон 2004 жылдың наурыз айында Форт Карсонға қайта орналасты. Бригаданың модульдік ұғымға өтуі нәтижесінде батальон бөлімшелері 2004 жылдың қарашасында 2-ші эскадрилья, 9-шы атқыштар полкіне айналдырылды. 1-ші батальон, 12-ші жаяу әскер полкі 4-ші жаяу әскер дивизиясының 4-ші БҰТ-ның құрамында Форт-Худта қайта құрылды және 2005 жылдың күзінде «Ирак азаттығы» операциясын қолдау үшін Бағдадқа жөнелтілді. 2006 жылдың күзінде Форт Карсоннан келген 2-ші БҰТ, 2-ші жаяу әскер дивизиясы оны алмастырды. Бұл бөлім уақытша 1-ші атқыштар дивизиясына бағындырылды, оған 2-ші батальон, 12-ші жаяу әскер полкі 2007 жылдың ақпанына дейін қосылды, содан кейін 4-ші БҰТ, 1-ші жаяу әскер дивизиясы Бағдадтың тактикалық бақылауын иеленді. 2015 жылдың 6 сәуірінде 1-ші және 2-ші батальондар, 12-ші жаяу әскер полкі 2-ші IBCT, 4-ші жаяу әскер дивизиясы, Форт Карсон, Колорадоның құрамында қайта құрылды.
" Мәңгілік бостандық " операциясы
2001 жылдың желтоқсанында 1-ші батальонның B және C роталары «Intrinsic Action» 01 02 операциясын қолдау үшін Кувейтке жөнелтілді, кейіннен «Тұрақты бостандық» операциясын қолдады. 4-ші жаяу әскер дивизиясының 3-ші бригадасы құрамындағы басқа бөлімшелердің элементтері 1-ші жұмыс тобының қалған бөлігін құрады. 2002 жылдың мамыр айында жұмыс тобы Форт Карсонға қайта орналасты. 2009 жылдың мамыр айында 1-ші және 2-ші батальондар, 12-ші жаяу әскер полкі, 4-ші жаяу әскер дивизиясының 4-ші бригадасы «Тұрақты бостандық X» операциясын қолдау үшін Ауғанстанға жөнелтілді. 1-ші батальон Қаңдаһар қаласының батысындағы Архандаб өзені аңғарындағы орналасқан, ол жөнелтілістің соңғы сегіз айында. 1-ші жұмыс тобының жауапкершілік аймағы Талибанның туған жері болғандықтан және олардың миссиясының өте күрделілігіне байланысты «Қараңғылық жүрегі» деп аталды. Олардың көп бөлігіндегі шайқастар көтерілісші күштерге жақсы тығыз жүзімдіктерде тығыз жасырыну мүмкіндігін ұсынған өте тығыз жүзімдіктерде жүргізілді. 2-ші батальон Кунар провинциясындағы Печ өзені аңғарында орналасқан, онда Коренгал, Уайгал, Шуриак және Уата Пур аңғарлары бар. Печ аңғарында болған кезінде 2-ші батальон Хиндукуш тауларының етегіндегі жауапкершілік аймағында ауыр шайқастарды бастан өткерді. 2010 жылдың маусым айында 1-ші жұмыс тобы және «Lethal Warrior» (2-12), 4-ші бригада, 4-ші жаяу әскер дивизиясы 12 айлық Ауғанстанда болғаннан кейін Колорадо штатының Форт Карсон қаласына қайта орналасты. 2012 жылдың наурыз айында 1-ші және 2-ші батальондар, 12-ші жаяу әскер полкі, 4-ші бригада, 4-ші жаяу әскер дивизиясы «Тұрақты бостандық» операциясын қолдау үшін тағы да Ауғанстанға жөнелтілді. Бұл жолы екі батальон да Шығыс аймақтық қолбасшылығының құрамында болды. Екі батальон да Ауғанстанда тоғыз айдан кейін 2012 жылдың желтоқсанына дейін оралды. 2014 жылдың ақпанында соңғы әскерлер мен жабдықтарды осы театрдан шығаруға көмектесу үшін Ауғанстанға жөнелтілді. Бөлімнің элементтері қыркүйек айында Форт Карсонға оралуға кірісті, соңғы бөлім 2014 жылдың желтоқсанында келді.
with the last unit arriving in December 2014.
Мұра
Бірнеше фотографтар мен журналистер 2009-2010 жылдары Қандаһарға аттанған 12-ші жаяу әскер полкінің 1-ші батальонымен бірге болды. Дэвид Филиппстің "Колорадо-Спрингс газетінде" жарияланған мақалалар сериясы 12-ші жаяу әскер полкінің 2-ші батальонының өмірін қамтиды. Бұл серия "Қайырлы оралған жауынгерлер: Жаңа бауырлар үйге келгенде" атты кітапқа әсер етті, ол "Қайырлы оралған жауынгерлер" мүшелерінің АҚШ-қа оралғаннан кейінгі өмірін баяндайды.