Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эли Карафоли (15 қыркүйек 1901, Верия, Салоника Вилайеті, Осман империясы – 24 қазан 1983, Бухарест, Румыния) – румыниялық талантты инженер және ұшақ құрастырушы. Ол аэродинамика саласындағы алғашқы дамуға зор үлес қосушы саналады.
Elie Carafoli (September 15, 1901, Veria, Salonica Vilayet, Ottoman Empire–October 24, 1983, Bucharest, Romania) was an accomplished Romanian engineer and aircraft designer. He is considered a pioneering contributor to the field of Aerodynamics.
Алғашқы жылдары, білім
Қарафоли аромандық текті болған. 1915 жылы Грекиядан Битолаға, содан кейін Бухарестке кетіп, Георге Лазар орта мектебінде оқыды. 1919 жылы Бухарест политехникалық университетіне түсіп, электротехника мамандығы бойынша бітірді. Ол Париж университетінде оқуын жалғастырды, сонымен қатар Франциядағы Сен-Сир-л’Экольдегі Аэротехникалық институтында жұмыс істеді. 1928 жылы «Аэродинамикалық көтеру теориясына үлес» тақырыбындағы диссертациясын қорғап, философия докторы ғылыми дәрежесін алды.
Carafoli was of Aromanian descent. In 1915, he left Greece for Bitola, and then Bucharest, where he studied at Gheorghe Lazăr High School. In 1919 he entered University Politehnica of Bucharest, graduating with a degree in electrical engineering. He pursued his studies at the University of Paris, while also working at the Institut aérotechnique in Saint Cyr l'École, France. He obtained a Ph. D. in 1928, with a thesis entitled Contribution to the theory of aerodynamic lift.
Румыниядағы қызмет
1928 жылы Карафоли Бухарестке оралды, онда ол Политехникалық университетінің оқытушылар құрамына қосылып, Аэродинамика кафедрасын құрды; кейін 1936 жылы толық профессор атағына ие болды. Осы жерде ол Оңтүстік-Шығыс Еуропадағы алғашқы жел туннелін салып, сондай-ақ, үстінқы жылдамдықпен ұшатын ұшақтардың қанат пішіндерін есептеуге арналған теориялық негіздерді жасады. 1930 жылдан 1937 жылға дейін Карафоли Брашовтағы Industria Aeronautică Română компаниясында жұмыс істеді. Blériot Aéronautique компаниясынан келген Lucién Virmoux-пен бірлесіп, ол IAR CV 11 – бір орынды, төмен қанатты моноплан истребитель ұшағын жобалады. 1931 жылы капитан Ромео Попеску ұшқыш әуе жылдамдығы бойынша рекорд жасауға тырысып, ұшақтың прототипін сынақтан өткізді, бірақ ұшақ апатқа ұшырап, ұшқыш қаза тапты. Карафоли сонымен қатар IAR 14 және IAR 15 ұшақтарын жобалады, ал 1937 жылы премьер-министр Арманд Калинескуның тапсырмасымен легендарлық IAR 80 истребитель ұшағын әзірлеуді бастады.
In 1928, Carafoli returned to Bucharest, where he joined the faculty at the Polytechnic University, and founded the Aerodynamics chair; later in 1936 he was promoted to full professor. It was here that he built the first wind tunnel in South Eastern Europe, and elaborated some of the theory on which calculations of wing profiles of supersonic aircraft are based. From 1930 to 1937 Carafoli worked at Industria Aeronautică Română in Braşov. Together with Lucién Virmoux from Blériot Aéronautique, he designed the IAR CV 11, a single seat, low wing monoplane fighter aircraft. A prototype was flown in 1931 by Captain Romeo Popescu, in an attempt at breaking the flight airspeed record, but the plane crashed, and the pilot lost his life. Carafoli also designed the IAR 14 and IAR 15 aircraft, and later in 1937 initiated the development of the legendary IAR 80 fighter aircraft, at the urging of Prime Minister Armand Călinescu.
Тану
1948 жылы Румын академиясының мүшесі болып сайланды. 1949 жылы академияның қолданбалы механика институтының директоры болды. Карафоли 1968 жылдан 1970 жылға дейін Халықаралық Астронавтика Федерациясының президенті болды. 1971 жылы ол Анри Коандамен бірге Бухарест политехникалық университетінің авиациялық инженерлік факультетін қайта ұйымдастырып, оны механикалық инженерлік факультеттен бөліп шығарды. Карафоли Луи Бреге сыйлығымен (Париж, 1927), Гаусс медалімен және Аполлон 11 медалімен (1971) марапатталды.
In 1948, he was elected to the Romanian Academy. In 1949 he became director of the Institute of Applied Mechanics of the academy. Carafoli was President of the International Astronautical Federation from 1968 to 1970. In 1971, he reorganized, along with Henri Coandă, the Department of Aeronautical Engineering of the Polytechnic University of Bucharest, spinning it off from the Department of Mechanical Engineering. Carafoli was awarded the Louis Breguet Prize (Paris, 1927), the Gauss Medal, and the Apollo 11 Medal (1971).