Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кепиер ауруханасы (нақтырақ айтқанда, Кепиердің Сент-Джайлз ауруханасы) – Англияның Дарем қаласындағы Кепиерде орналасқан ортағасырлық аурухана.
Kepier Hospital (properly the Hospital of St Giles of Kepier) was a medieval hospital at Kepier, Durham, England.
Гильскейтте құрылған
Аурухана Гильсгейтте, Даремде епископ Фламбард тарапынан "осы ауруханаға кіретін кедейлерді күту үшін" қайырымдылық үйі ретінде құрылды. Ол Құдайға және қайыршылар мен мүгедектердің қасиетті қамқоршысы – Киелі Жайлға арналды. Бірінші ауруханалық шапель (қазіргі St Giles Church, Gilesgate) 1112 жылдың маусым айында қасиеттелді. Бастапқы ғимараттар ағаштан немесе тоқылған талдар мен саз қоспасынан салынған. Фламбард аурухананы түрлі жерлермен, соның ішінде Кальдекоттс сарайымен, Дурхамның Миллберн өзеніндегі диірменмен және оның он бес ауылынан жиналған астықпен қамтамасыз етті. Финшальдық Годрик Финшальға қоныстанғанға дейін аурухана шіркеуінің есік сақшысы болды. Джеффри Руфус Дарем епископы болды. Руфус Уильям Куминды кеңсе қызметкері ретінде жұмысқа алды, ол Руфустың 1140 жылы қайтысынан кейін Шотландия королі Дэвид I-мен бірге Дурхам епископтығын басып алу үшін сөз байласты. Дэвид Англия епархиясын бақылауға тырысып, Дурхамға өзінің канцлері Куминды орнатты. 1143 жылдың наурыз айында Кумин Папа Иннокентий II тарапынан анафемаға ұшыратылып, оның игіліктерінен айырылды. 1144 жылы дұрыс сайланған епископ Вильгельм Сент-Барбара, Дурхамға жасаған сәтсіз әрекетінен кейін Куминнің адамынан жеңілген соң, Сент-Джайлз шіркеуіне шегініп, нығайтуға мәжбүр болды. Епископ Сент-Барбара және оның серіктері содан кейін Бишоптон қамалына қайтты. Куминнің адамы кейін жақын маңдағы аурухананы қиратты. 1144 жылы Кумин дауды реттеу бойынша келіссөздер жүргізіп, Дурхамға деген талаптарынан бас тартты.
The hospital was founded at Gilesgate, Durham, by Bishop Flambard as an almshouse "for the keeping of the poor who enter the same hospital". It was dedicated to God and St Giles, the patron saint of beggars and cripples. The first hospital chapel (now St Giles Church, Gilesgate) was dedicated in June 1112. Other than the church, the original buildings were wooden or wattle and daub structures. Flambard endowed the hospital with a range of lands, including the manor of Caldecotes, the mill on Durham's Millburn, and corn from fifteen of his villages. Godric of Finchale was a doorkeeper of the hospital church before settling at Finchale. Geoffrey Rufus was Bishop of Durham. Rufus employed as a clerk William Cumin, who after Rufus' death in 1140 conspired with King David I of Scotland to seize the see of Durham. David tried to gain control of the English diocese by installing his own candidate into Durham, this being his chancellor, Cumin. In March 1143, Cumin was excommunicated and deprived of his benefices by Pope Innocent II. In 1144, William of St. Barbara, the rightly elected Bishop, was forced to retreat to, and fortify St Giles Church after his abortive entry into Durham was beaten back by Cumin's men. Bishop St. Barbara and his men then retired to Bishopton Castle. Cumin's men then destroyed the nearby hospital. In 1144, Cumin negotiated a settlement of the dispute, in which he relinquished his claims to Durham.
Кепиердегі құрылыс
Аурухана шамамен 1180 жылы епископ Хью ле Пуисеттің бастамасымен Кепиерде, Wear өзенінің жанында қайта құрылды. Онда он үш бауырластан тұратын ұжым болды, олар шамамен он үш (еркек) науқасқа, сондай-ақ саяхатшылар мен паломниктерге қызмет көрсетті. Пуисет Клифтон ауылы, Вирдейлдегі қорғасын кеніші, Ньютон жеріндегі торфты батпақ және епископтың ауылдарынан алынатын астыққа (гилликорн) қосымша құқықтар сияқты қосымша жерлерді сыйлады. Аурухананың қаржылық тұрақтылығын арттыру мақсатында Пуисет Сент-Джайлз қалашығын құруға рұқсат беретін жарлық шығарды, ол қазіргі Гильскейттің ядросы болды. Бұл қалашыққа Кальдекотт пен Клифтоннан келген көптеген тұрғындар (бургерлер) тартылды. Кепиер жиі шекаралық аймақтың саяси оқиғаларына тартылып, Эдуард I және королева Изабелла солтүстікке сапарларында аурухана тоқтаған. Кепиер шотландтардың шабуылдарына ұшырады, 1315 жылы Дурхемнен тауарлар тоналып, Кепиердің солтүстікке қарайғы иеліктеріне шабуыл жасалды.
The hospital was refounded beside the River Wear at Kepier, c.1180, by Bishop Hugh le Puiset with an establishment of thirteen brethren, serving around thirteen (male) inmates as well as travellers and pilgrims. Puiset bestowed more lands, including the village of Clifton, a lead mine in Weardale, a peat bog at Newton, and more rights to corn from the Bishop's villages (gillycorn). To further secure the finances of the hospital, Puiset granted a charter allowing the creation of the borough of St Giles, the nucleus of modern Gilesgate, with many burgesses probably drawn from Caldecotes and Clifton. Kepier was frequently bound up with the politics of the border country, with Edward I and Queen Isabella staying at the hospital on their journeys north. Kepier suffered from raids by the Scots, with goods seized from Durham in 1315 and the raiding of Kepiers' northern possessions.
Тарату
Кепьер ауруханасы 1535 жылы Генри VIII-нің монастырлар туралы «Валор Экклезиастикус» зерттеуінің бөлігі ретінде тексерілді. Ол епархиядағы ең бай аурухана екені анықталды, өзінің жылдық кірісінің 25% -ын, яғни 186 фунт стерлинг 0 шиллинг 10 пенниді қайырымдылыққа жұмсады. Кепиер төрт хор капелланы мен 10 тұрғынды ұстады және қақпаларында кедейлерге жылына 16 фунт 5 шиллинг мөлшерінде ақша таратып берді. Генри кішігірім монастырь үйлерін (Кепиерді де қоса) жабуға бұйрық берді, бұл Грейстің Қажылық көтерілісіне алып келді. Аурухананың басшысы Дарем епископын осы көтеріліске қарсы тұруда қолдады, бірақ оның (әйелдері жоқ) басқарушысы сэр Джон Булмер көтеріліске қатысқаны үшін өлім жазасына кесілді. 1539 жылғы заңдар Kepier-ді де қамтитын кейбір ауруханаларға қатысты шектеулерді күшейтті, бірақ Шерберн және Гретам ауруханаларын сақтап қалды. Кепиер және оның жерлері Генридің мемлекеттік хатшысы сэр Уильям Пейджетке берілді, бірақ олар көп ұзамай патшалыққа қайтарылды, содан кейін шотландтық Джон Кокберн Ормистон сияқты бірнеше жеке тұлғаларға тиесілі болды.
Kepier Hospital was inspected in 1535 as part of Henry VIII's Valor Ecclesiasticus survey of monasteries. It was shown to be the richest hospital in the diocese, devoting 25% of its gross annual income of £186 0s. 10d. to almsgiving. Kepier maintained four choral chaplains and 10 inmates, and distributed doles to the poor at the gates of £16 5s. a year. Henry ordered the closure of the lesser monastic houses (including Kepier) prompting the doomed Pilgrimage of Grace rebellion. The Master of the Hospital supported the Bishop of Durham in opposing the Pilgrims, but its (lay) steward Sir John Bulmer was executed for participating in the rebellion. Legislation of 1539 extended the suppression to some hospitals, which included Kepier, but spared Sherburn Hospital and Greatham Hospital. Kepier and its lands were granted to Henry's Secretary of State, Sir William Paget, although these soon reverted to the Crown and thence to a succession of lay owners including the Scotsman John Cockburn of Ormiston.
Ғимараттар мен жолдар
Бірінші аурухана шіркеуі Гилсгейттегі Сент-Джайлз приход шіркеуі ретінде бүгінге дейін қолданылуда. Бірінші аурухананың басқа ғимараттары сақталған жоқ. Кейпиердің иелері, Хит отбасы, аурухана орнына маңызды өзгерістер енгізді, оның ішінде бақтар салып, шіркеу мен емхана орналасқан жерге сарай салды. 1827 жылға қарай бұл үй «Кепиер мейрамханасы» немесе «Ақ аю» атанды. Кейпиер диірмені 1870 жылға дейін сақталды, содан кейін өрт сөндірілді. Аурухана орнынан қақпа үйі толығымен сақталған, сарай қираған күйінде, ал шаруа үйі жеке меншікте пайдаланылуда. Қазіргі таңда бұл орын І және ІІ* санаттағы ескерткіш ретінде тіркелген және «Қорғалатын ескерткіштер» тізіміне енгізілген. Кейпиер, Гилсгейт және Кальдекоттегі ауруханалар мен Клифтон арасындағы көптеген жолдар (қазіргі Хай Грандж (қазіргі Джайлсгейт Мур) және Лоу Грандж (қазіргі Каррвилл) аймақтарында) жаяу және атты жолдар ретінде сақталған. Хай Гранджтағы ондық қойма, онда Кейпиердің астығы сақталған, 1964 жылға дейін қолданыста болды.
The first hospital church remains in use as the parish church of St Giles, Gilesgate. No other buildings from the first hospital survive. Lay owners of Kepier, the Heath family, made substantial alterations to the hospital site, including laying out of gardens and the erection of a mansion where the chapel and infirmary may have once stood. By 1827 this house had become a 'Kepier Inn' or the 'White Bear'. Kepier Mill survived until 1870, when it was destroyed by fire. Of the hospital site itself, the gatehouse is intact, the mansion survives as ruins, and the farmhouse is in private use. The site is now a Scheduled Monument with Grade I and Grade II* listed building status. The West Range is included on English Heritage's Buildings at Risk register. Many of the routes of travel between Kepier, Gilesgate and the hospitals lands at Caldecotes and Clifton—by now High Grange (in modern Gilesgate Moor) and Low Grange (in modern Carrville)—exist as public footpaths and bridleways. The tithe barn at High Grange, used to store Kepier's corn, survived until 1964.