Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шотландиядағы саяси ұран
Political slogan in Scotland
"Жаңа саясат" термині Шотландияның өзін-өзі басқару қозғалысы мен Шотландия баспасөзінің 1997 жылғы Шотландияның өзін-өзі басқару референдумына дейін, оның барысында және одан кейін дереу Шотландияның өзін-өзі басқаруын сипаттау үшін кеңінен қолданған термині болды. Эдинбург университетінің профессоры Джеймс Митчеллдің сөзіне göre, бұл термин "ешқашан нақты анықталған жоқ", бірақ өзін-өзі басқаруды қолдайтын науқандық топтардың риторикасындағы бірнеше ерекшеліктерді білдірді. Олардың ішінде:
"New politics" was the term widely used by the Scottish home rule movement and the Scottish Press to describe Scottish devolution before, during, and immediately after the 1997 Scottish devolution referendum. According to Professor James Mitchell of the University of Edinburgh, the term "was never precisely defined", but implied several features within the rhetoric of pro devolution campaign groups. These included:
Жаңа саяси институттар, ең айқынсы – Шотландия Парламенті.
New political institutions, the most obvious being the Scottish Parliament
"Жаңа саясат" Тэтчер жылдарындағы тоқырау мен құлдыраудан кейін Шотландиядағы әлеуметтік және саяси өзгерістердің атмосферасына тірелді. Ол жаңа мыңжылдықты күтіп, 1990-шы жылдардағы кең мәдени жаңарумен байланысты болды, Англиядағы Cool Britannia сияқты, сондай-ақ "Trainspotting" сияқты фильмдермен, Глазгоның 1990 жылы Еуропа мәдениеті қаласы мәртебесімен, Primal Scream және Belle and Sebastian сияқты жаңа музыкалық топтармен және дамыған рейв-сахнасымен көрнекті болды.
"New politics" rode on an atmosphere of social and political change in Scotland after the stagnation and decline of the Thatcher years. It was attached to a wider 1990s cultural revival in anticipation of the new millenium, similar to Cool Britannia in England and exemplified by films like Trainspotting, Glasgow's status as European City of Culture in 1990, new musical acts like Primal Scream and Belle and Sebastian and a booming rave scene.
Терминнің пайда болуы
"Жаңа саясат" термині бұрын АҚШ Демократиялық партиясы 1950-ші жылдары, әсіресе Адлай Стивенсон II басшылығымен, өздерінің саяси платформасын сипаттау үшін қолданған. Шотландиядағы және американдық қолданыстардың байланысты екені белгісіз. Шотландия Ұлттық партиясы (СНП) 1930 жылдан бері Шотландияның өзін-өзі басқаруының негізгі саяси күші болғанымен, "жаңа саясат" термині 1989 жылы құрылған Шотландия Конституциялық конвенциясымен (СКК) тығыз байланысты болды. СКК құрамына кәсіподақтар, жергілікті билік органдары, шіркеулер, сондай-ақ Лейбористік және Либерал-демократтар партияларының өкілдері кірді. 1997 жылы Тони Блэрдің Шотландия мен Уэльс үшін референдум өткізу туралы сайлауалды уәдесімен жеңіске жеткені, "Жаңа Лейбористік" партияның ішінде бұл терминді бекітті. Оның "жаңа саясатқа" берген түсіндірмесі ұлтшылдықтан кейінгі болды, яғни Еуропалық интеграцияны күшейтуді білдірді. Шотландия Парламентінің алғашқы премьер-министрі Дональд Дьюар өз жазбаларында 1997 жылғы референдум нәтижелерінен кейін саясатқа қатысудың халықтық қағидасын баса көрсетті. "Жаңа саясаттың" "келісімге" баса назар аударуының бір бөлігі ретінде 1999 жылдың қазан айында Шотландия Лейбористік партиясының және СНП-нің лидерлері Дональд Дьюар мен Алекс Салмонд Либерал-демократтар партиясының мүшелерімен бірге Еуроны қолдайтын платформаны бөлісті. Сол сияқты, 1997 жылғы референдум науқанына Лейбористік, Либерал-демократтар және Шотландия Ұлттық партияларының өкілдері жетекшілік етті. Консервативтік партия Шотландияның өзін-өзі басқаруына ұзақ уақыт бойы қарсы болғандықтан, Конституциялық конвенцияға қосылуға және "жаңа саясат" терминін қабылдауға құлықсыз болды. Сол кездегі медиа өкілдерінің кейбіреулері, әсіресе "The Scotsman" газетінің сол кездегі редакторы Эндрю Нил бұл терминді сынады. Нил СКК-нің консенсусқа негізделген Шотландия Парламенті туралы көзқарасымен келіспеді, былай деді: "Егер Шотландияда жаңа саясат болуы керек болса, онда ол жаңаша ойлау саясаты болуы керек, жақсы идеялар мақталып, жаман идеялар жоққа шығарылуы керек. Ол күшті, жанға толы және шығармашылыққа толы болуы керек, емес, жалықтыратын және келісімге келтіруге бағытталған".
The term "new politics" was previously used by the US Democratic Party to refer to their policy platform in the 1950s, particularly under the leadership of Adlai Stevenson II. It is unclear whether the Scottish and American uses of the term are linked. While the Scottish National Party (SNP) has been the primary political vehicle for Scottish home rule since the 1930s, the term "new politics" was more closely associated with the Scottish Constitutional Convention (SCC), established 1989. This included delegates from trade unions, local authorities, churches, and members of both the Labour and Liberal Democrat parties. The election of Tony Blair in 1997, who had campaigned on the manifesto pledge of a devolution referendum for Scotland and Wales, entrenched the term within New Labour's wider narrative. His interpretation of new politics was post nationalist, implying increased European integration. In his writings, the Scottish Parliament's inaugural First Minister, Donald Dewar, strongly emphasised new politics' principle of public participation in policy making, following the results of the 1997 devolution referendum. As part of new politics' emphasis on "consensus", in October 1999 the then leaders of Scottish Labour and the SNP, Donald Dewar and Alex Salmond, shared a pro Euro platform alongside members of the Liberal Democrats. Similarly, the 1997 devolution campaign was headed by members of the Labour, Liberal Democrat, and Scottish National Parties. The Conservative Party had long opposed Scottish devolution, and therefore were unwilling to join the Constitutional Convention nor adopt the term "new politics". Some media commentators at the time were also critical of the term, in particular Andrew Neil, then editor of The Scotsman. Neil disagreed with the SCC's vision of a consensus driven Scottish Parliament, arguing that "If there is to be a new politics in Scotland, then it must be the politics of fresh thinking, of good ideas celebrated and bad ideas shot down. It must be robust and full of life and invention, not dreary and consensual."