Жылқы жарысындағы әлдесу және алдау оқиғасы: Flockton Grey ісі
Flockton Grey
Британдық шабыс жылқысы Flockton Grey төңкерістің ортасында болды. Жарысқа басқа жылқыны қосып, құмар ойындарына қатысты. Тарихы мен тегі туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық тұқымдық тазақан жарыс аты
British bred Thoroughbred racehorse
Флоктон Грей – британдық жарыс тарихындағы ең ірі тікелей төлемдерге байланысты даудың ортасында болған британдық жарыс аты. Бұл оқиға – жемқор бапкер мен иесінің басқа жылқының орнына жарысқа басқа жылқыны жіберуінің ең әйгілі мысалы болып саналады. Флоктон Грейдің орнына басқа жылқы жарысқа қатысқандықтан, ол ең танымал болған жарыста өзі қатыспады.
Flockton Grey was the British racehorse at the centre of one of the largest betting scandals to hit British horseracing. The affair remains the best known case of a corrupt trainer and owner using a ringer to race in place of another horse. Because of the use of the ringer, Flockton Grey did not actually run in the race for which he became most famous.
Өмірбаян
Флоктон Грей – Драгонара сарайынан туған, кейіннен Челтенхэм фестивалінің екі дүркін жеңімпазы Монтеладоны дүниеге әкелген Мисиппус есімінен таралған қара ат. Ол төл кезінде 900 гинеяға, ал бір жасар кезінде 1700 гинеяға сатылды. Соңғы саудада оны Кен Ричардсон сатып алып, Йоркширде Стивен Уайлзқа жаттығуға жіберді.
Flockton Grey was an undistinguished gelding, by Dragonara Palace out of Misippus, a mare who later produced the dual Cheltenham Festival winner Montelado. He was sold for 900 guineas as a foal and for 1,700 guineas as a yearling. On the latter occasion he was bought by Ken Richardson, who sent the gelding into training with Stephen Wiles in Yorkshire.
Жарыс
Флоктон Грей өзінің алғашқы жарысына 1982 жылғы 29 наурызда Лестер жарыс жолында екі жасар аттар арасында қатысты. Сәттіліксіз шаруашылықтан шыққан жаңадан келген (Стефан Уайлс екі жыл бойы жеңімпазды жаттықтыра алмады), сондықтан жылқының бағасы 101 болды. Алаяқтар Ричардсон мен Уайлс пайда табу мүмкіндігін көріп, өздерінің жылқысына 20 000 фунт стерлинг салды. Олар ақшаларын жасыру үшін бірнеше түрлі тікелей ставкалар қабылдайтын орындарға бөліп салды. Содан кейін олар Ричардсонға бұрын тиесілі болған үш жасар "Жақсы қол" атты жылқыны Флоктон Грейдің орнына қатысу үшін ұйымдастырды. Жас шамасы бойынша ресми салмақ өлшеміне сәйкес, сол кезде үш жасар жылқы екі жасар жылқыдан 47 фунт салмақ артық болуы керек еді, сондықтан "Жақсы қол" өзінен кіші қарсыластарымен тең салмақта үлкен артықшылыққа ие болды. "Жақсы қол" бәсекелестерінен күшті болды және жиырма ұзындықпен жеңіске жетті.
Flockton Grey was entered into his first race for two year olds on 29 March 1982 at Leicester Racecourse. As a debutant from an unsuccessful yard (Stephen Wiles had failed to train a winner in two years), the horse was priced at 10 1. The perpetrators of the scam, Richardson and Wiles, saw an opportunity to make a profit and backed their horse with £20,000, spreading their money around several different betting shops to avoid detection. They then arranged for a three year old horse, Good Hand, formerly owned by Richardson, to run in place of Flockton Grey. According to the official weight for age scale, a three year old at that time of year ought to have carried 47 pounds more than a two year old so that Good Hand, meeting his younger opponents at level weights, had a huge advantage. Good Hand was too strong for the competition and won by twenty lengths.
Тергеу
Жеңіс маржасы бірден күдік тудырды, ал букмекерлер төлем жасаудан бас тартты. Полиция тергеу бастады. Ресми жарыс суреттерінде жеңімпаздың тістері екі жасар биеге тәннен артық дамыған екені анықталды. Жылқының ветеринарының құжаттарында жеңімпаздың алдыңғы аяғында көзге түсетін жарақат іздері болғаны белгілі болды. Тергеушілер Флоктон Грейді Уайлстың шаруашылықтарының бірінен тауып, қан сынақтары арқылы оның кім екенін анықтады, бірақ жарақат іздерін таппады. Алдаушылық әшкέρ болғаннан кейін Ричардсонға алаяқтыққа қатысқаны үшін айып тағылды. 1984 жылдың маусым айында ол кінәлі деп танылып, 20 000 фунт стерлинг айып төледі, 25 000 фунт стерлинг процессуалдық шығындарды өтеді және 9 айға бас бостандығынан айырылды, бірақ жазасы шартты түрде қалды. Соттан кейін Жокейлер клубы Ричардсонды беспрецедентті 25 жылға жарыстардан шеттету туралы ескертпе жасады. Уайлсқа да жарыстарға қатысуға тыйым салынды. Жокей Кевин Дарли ауыстыру туралы ешқандай хабары болмады деп танылды, сондай-ақ ішкі ақпаратқа қол жеткізген жоғарғы деңгейдегі шабандоздар өз жылқыларын ұстап тұрып, жеңіс маржасын азайтып, күдік тудырмауға оңай болатыны айтылды.
The margin of victory caused immediate suspicion, and bookmakers refused to pay out. A police investigation followed. Official race photographs revealed the winner had teeth too developed to be a two year old's. Records of the course veterinarian disclosed that the winner had a conspicuous scar on its foreleg. Investigators traced Flockton Grey to one of Wiles' yards, determining his identity by blood tests, but found no scar. The deceit uncovered, Richardson was charged with conspiracy to defraud. In June 1984, he was convicted, fined £20,000 with £25,000 in costs, and given a suspended nine month prison sentence. Following his conviction, the Jockey Club "warned off" Richardson for an unprecedented period of 25 years. Wiles received a similar ban from racing. Jockey Kevin Darley was exonerated of any knowledge of the switch, and it was noted that a rider with inside knowledge could easily have held his horse back, minimising the winning margin and preventing any suspicion.
Кейінгі дамуы
Ричардсон кейін Бридлингтон Таун Футбол Клубының төрағасы, ал кейін Донкастер Роверс клубының өзін "қамқор" деп атаған тұлғасы ретінде қайта пайда болды. Оның басқаруы кезінде Бридлингтон Таун банкротқа ұшырады, ал клуб жанкүйерлері Ричардсонды ауыр қаржылық басқаруда кінәлады. Оның Донкастердегі қызметі кезінде де ұқсас айыптаулар таралды. Клуб тарихындағы алабұрлы кезең 1999 жылы ғана аяқталды, ол кезде Ричардсон үш адамды жалдап, Донкастердің стадионын өртеуге тырысқаны үшін сотталды, мақсаты – сақтандыру ақшасын алу болған. Ол төрт жылға бас бостандығынан айырылып, 75 мың фунт стерлинг төлеуге міндеттелді. Осы оқиғаға байланысты жүргізілген тергеулер мен сот процестері барысында Флоктон Грей полиция күзетінен шығарылмады және тек 1986 жылы ғана бостандыққа шықты: ол ешқашан жарысқа қатыспады. Ол 28 жасқа дейін өмір сүрді, соңғы жиырма жылын Уоркшоп маңындағы Мэри Диктің ат қорасында өткізді. 2008 жылы жүрек талмасынан қайтыс болғаннан кейін Дик оны "қазына, менің сүйікті атым" деп сипаттады.
Richardson would later resurface as the chairman of Bridlington Town Football Club, and later the self styled "benefactor" of Doncaster Rovers; Bridlington Town went bankrupt during his stewardship, with fans of the club accusing Richardson of gross financial mismanagement. Similar accusations were made during his tenure at Doncaster. The tumultuous period in the club's history only ended in 1999, when Richardson was convicted of attempted arson for his role in hiring three associates to burn down Doncaster's ground to collect insurance money. He was jailed for four years and ordered to pay £75,000 in costs. During the investigations and trials which followed the scandal, Flockton Grey remained in police custody, and was only "released" in 1986: he never competed in a race. He lived to the age of 28, spending his last twenty years at the stable of Mary Dick near Worksop. On his death from a heart attack in 2008, Dick described him as "a gem, my favourite horse".