Кіріспе

Сент-Ив ( /iː//v/ EEV; ) – Ұлыбританиядағы, Англияның шығыс Корнуолл аймағындағы Сент-Ив және Пенсильва азаматтық округіндегі ауыл. Ауыл төрт бөлікке бөлінеді: Сент-Ив шіркеуінің жаны, Сент-Ив кресті, Сент-Ив Кисон және Сент-Ив Паркфилд. Округтан басқа, Сент-Ивтің солтүстігіне қарай созылатын сайлау округі де бар. 2011 жылғы халық санауы бойынша халық саны 4 246 адамды құрады.

Тарих және география

Бұл қауым бұрын төбелі ландшафты мен орманды аңғарлары бар кең ауылдық аймақ болған, халық тыныш жайласқан, ең ірі ауылы – A390 тас жолында орналасқан Сент-Ив. Вулстон ауылы Сент-Ивтің солтүстік-батысында жатыр. Виктория дәуірінің ортасында Карадон төбесіндегі кен өндірудің өркендеуі қауымның демографиялық құрамын түбірімен өзгертті. Оңтүстік Карадон кеніші бір кезде әлемдегі ең ірі және ең табысты мыс кеніші болған. 2021 жылдың 1 сәуіріне дейін қауым Сент-Ив деп аталып келді, кейін "Сент-Ив және Пенсильва" деп өзгертілді. Әлеуметтік белсенді Эмили Хобхаус және оның ағасы, саясаткер және әлеуметтанушы Леонард Хобхаус екеуі де Сент-Ивте дүниеге келген.

Қауымдық шіркеу

Қауымдық шіркеу, әлдебір Ив әулиесіне арналған болуы мүмкін. Дегенмен, оның 1001 жылы Кембриджширдегі Сент-Айвс қаласында денесі табылған, шамамен парсы епискобы болғаны нақты емес. Ғимараттың көп бөлігі 14 ғасырға жатады және Оңтүстік Хилл шіркеуіне ұқсас, бірақ бөлшектерімен көбірек әшекейленген. Шіркеудің 1338 жылы қасиетке берілуі епархиялық тіркеу кітабында тіркелген. Оңтүстік қанат, оңтүстік кіреберісі және мұнараның жоғарғы бөлігі 15-шы немесе 16-шы ғасырдың басында салынған: (мұнарада 12 қыры бар). Мінбер 1700 жылы жасалған, бірақ Якоб стилінде. 1791 жылы қайтыс болған Дж. Лайнға арналған ескерткішті Роберт Исбелл салған; ал Требейг маңындағы қауымдық жерде бұрын болған Урей әулетінің Джон Урейіне арналған ескерткіш 1924 жылы олардың негізгі резиденциясы – Девон графтығындағы Таустокқа көшірілген. Шіркеу ауласында екі тас айқыш бар. Біреуі – 1932 жылы шіркеуге жақын жердегі бір шабындықта қақпа тірегі ретінде табылған латын жол бойындағы айқыш. Бір айдан кейін ол қазіргі орнына орнатылды. Екіншісі – 1965 жылы пасторлық бақта табылған толық емес айқыш. 1982 жылы ол шіркеу ауласына орнатылды.

Требик қонысы

Треби, Сент-Ив, Корнуолл аймағында орналасқан, Domesday Book-та Мортен графының иелігінде тіркелген поместье. Ол бұл жерді шіркеуден заңсыз алған деген әңгіме бар. Көпшілік пікірге қарамастан, бұл поместье ешқашан Темплер орденіне тиесілі болған емес. 1338 жылы Треби Сент-Джон госпиталіне немесе Госпитальер рыцарларына, кейін Мальта рыцарларына қарасты, және Треби прецепториясын құрды. Монастырлар таратылғаннан кейін, 1573 жылы Треби поместьесін Елизавета I Генри Уилби мен Джордж Блайкқа сыйлады, одан оны Джон Ури сатып алды. Ол осы поместьенің бас орталығына айналдырды, оның ұрпақтары 1654 жылы Буркиерлерден Девондағы Таустокты мұраға алғанға дейін. Олардың иелігінде Wheal Wrey кеніші болған.

Атақты тұрғындар

Эмили Хобхаус, (1860 жылдың 9 сәуірі – 1926 жылдың 8 маусымы), әлеуметтік көмекші, ол ең алдымен британдық қоғамға Оңтүстік Африкадағы Бур әйелдері мен балалары үшін салынған британдық концентрациялық лагерьлердегі қорқынышты жағдайды көрсетіп, оларды өзгертуге жұмыстанған. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде жазылған "Ашық Рождество хатының" авторы болды. Хобхаус күлі Ұлттық әйелдер ескерткішінің іргесіне қойылды.