Гронк: Америкалық Чикано суретшісінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Америкалық суретші (1954 жылы туған)

Гронк (1954 жылы Калифорния штатының, Лос-Анджелес қаласының шығысында туған, АҚШ), шын аты Глужио Никандро, – чикано суретшісі, гравюрашы және перформанс суретшісі. Оның туындылары елдің әртүрлі мұражайларында, оның ішінде Смитсоновтың американдық өнер мұражайында сақталады.

Өмірбаян

Гронк Лос-Анджелесте мексикалық-американдық ата-анасының отбасында дүниеге келді және негізінен анасы тәрбиеледі. Ол өте ерте жасынан нәрселер жасауды бастады. Ол өзіне шабыттандыратын көздердің бірі ретінде поп-мәдениетті атайды. Гронкқа көркемдік жағынан әсер еткен тағы бір адам – оның жиі сурет салатын қарындасы. Гронк мектепте алған білімін ғана емес, өзіндік ізденістері арқылы да дамытты. Ол кішкентай кезінен бастап көп оқыды және қызығушылық тудырған тақырыптарды толыққанды зерттеуге ұмтылды. Гронк мектепте "қалыпты гетеросексуалдық шеңберіне" сыймағанын еске алады. Ол мектептегі түскі ас кезінде "гейлер отыратын үстелде" отыратындығын айтады. Гронк пен оның достары мектептің соңғы жылдарында сирек қатысты және мүмкін бітірмеген де болуы мүмкін. Ол Шығыс Лос-Анджелестегі колледжде бірнеше курстарға қатысты. Еуропалық кино, экзистенциализм және әдебиет, әсіресе Альберт Камю мен Жан-Поль Сартрдың еңбектері Гронкты шабыттандырды. ASCO мүшесі ретінде ол "фильмсіз фильмдер" және әзіл-қалжыңға толы "қойылымдар" немесе көшедегі өнер көрсетулерін жасады. Шындығында, басқа суретшілер ASCO мен Гронкты тым дәстүрлі емес деп сынға алды. Гронк Шығыс Лос-Анджелестегі "Self Help Graphics" ұйымының негізін қалаушы, "түтінші монахиня" деп атаған Карен Бокалеромен жиі келіспейтін. Гронк өнерін тек галереяға барушыларға ғана таныстыруды қаламайтын, ол "жұмыс іздеушілерге, студенттерге және көшедегі адамдарға" жұмыстары туралы хабарламалар тарататын, автобус аялдамаларында үлкендерге таратып, өнерін жариялап отырды. Оның статус-квоға қарсы ең айқын күресінің бірі ASCO мүшесі ретінде болды. Ол және оның әріптестері Гарри Гамбоа мен Вилли Херрон LACMA Чикано өнерін "нағыз өнер" емес деп жинамайтынын естігеннен кейін Лос-Анджелес округінің өнер мұражайында (LACMA) өздерінің есімдерін жазып қалдырды. 1984 жылдан кейін Гронк La Tormenta атты қайта-қайта пайда болатын кейіпкері бар картиналар сериясын бастады, ол оның өнеріндегі бағытшы рөлін атқарады. Бұл туындылар өнер әлемінің бағытты қабылдауына лайықты деп есептелді, соның ішінде Шығыс Лос-Анджелестегі Эстрада сотындағы туындылары да. Соңғы уақытта оның қабырғалық суреттері уақытша өнер туындылары ретінде жасалды (мысалы, Fisher Gallery, Оңтүстік Калифорния университеті), кейіннен олар ақ түспен боялды. Гронктың қабырғалық суреттері, матадағы суреттері және кеңінен жиналған экрандық басылымдары неміс экспрессионисі Макс Бекманның және американдық Филипп Густонның мультфильм сияқты суреттеріндегі тікелей визуалды эстетикамен байланысты, сондай-ақ ерте цивилизациялардың халықтық өнерімен (мысалы, толтек мүсіндері) байланысты. Гронк Tandem Press баспасымен бірлесіп жұмыс істеді. Оның жұмысын Дэниел Саксон, Saxon Gallery, Батыс Голливуд, Калифорния өкілдік етеді. Гронк студенттерге және басқаларға қол жетімді, оны Лос-Анджелес қаласының орталығында көруге болады. "Чикано суретшісі" лақабына үйренген Гронктың қолөнерге деген адалдығы мен көп салалы ізденістері әлемдік және тарихи көздерден алынған кең біліммен негізделген. Гронк Asco кезінен бастап театрмен айналысып келеді, ал 1995 жылы оған Лос-Анджелес операсы үшін декорациялар жасау тапсырылды. Оның декорациялық жұмыстары Latino Theater Company және East West Players сахналарында да көрсетілді. 1996 жылы Гронк "La Chunga" пьесасының декорациясы үшін Лос-Анджелес драматургиялық сыйлығын жеңіп алды. Ол композитор Джозеф Джулиан Гонсалеспен 1995 жылы орындалған "Tormenta Cantada" визуалды-музыкалық туындысы бойынша, сондай-ақ Лос-Анджелестегі Калифорния университетіндегі Kronos Quartet-пен бірлесіп жұмыс істеді. 2003 жылы Гронк Жаңа Мексика университетінде Мәдени практика/Виртуалды стильдер жобасы аясында резиденттік стажировкадан өтті. 2011 жылы ол Фуллертон колледжінде Резидент-суретші болды. Сол жылы оның жұмысы Лос-Анджелес округінің өнер мұражайындағы ASCO: Elite of the Obscure ретроспективінде көрсетілді, дәл сол жерде Asco ондаған жылдар бұрын Чикано өнеріне қарсы наразылық ретінде өздерінің граффити "белгісін" қалдырған. Ол сондай-ақ UCLA-ның Hammer мұражайындағы шағын көрме "Алтарлар" атты көрмеге де жетекшілік етті. 2023 жылы Гронк Cerritos College Art Gallery-де өткен 7-ші SUR биенналына қатысты, онда ол Cerritos College Art Gallery жобалар кеңістігін уақытша студияға айналдырды, ал Cerritos College Art Building батыс дәлізінде орналасқан қоғамдық орындардағы өнер жөніндегі комитет тапсырған 32 футтық көп панельді сурет салумен айналысты. Гронктың жұмысының мысалдары Чич Мариннің Чикано өнерінің коллекциясында, The Cheech Marin Center for Chicano Art, Culture & Industry-де сақталған. Олардың ішінде "La Tormenta Returns" (1998) картинасы бар, ол Мариннің коллекциясының алғашқы көрсетіліміне қатысты "теңдесіз тереңдігі мен күрделілігі бар картина" деп сипатталған. Оның қара және ақ бөлімдеріне бірнеше суретшілер араласып, өңдегендей көрінеді, нәтижесінде тығыз тоқулы палимпсест пайда болған, оның бейнелері мен стилі Бранкузи мүсіндерінен бастап граффитиге ұқсас неоэкспрессионист суретшілеріне дейін әртүрлі көздерді көрсетеді. Бұл картина сопраномен (Tormenta деп белгілі) 45 минуттық қосымша қойылым кезінде тікелей жасалды, ал Гронк дирижерлік таяқшасы сияқты қолданған күшейтілген қылқаламмен жұмыс істеді. Суретшінің сөзіне сәйкес, картинада драмалық, опералық және кинематографиялық қасиеттер бар (соңғысы монтажға ұқсас). Мариннің коллекциясындағы тағы бір көрнекті картина – "Pérdida" (Жоғалған), оның аты 1950 жылғы мексикалық мелодрамалық фильмнен алынған. Тығыз жиналған формалардың көпшілігі (олардың көпшілігі мүсіндік) адамдардың орнына қойылған. "Мен өзімнің заманыма куәгермін және өз бақылауларымды бөлісемін. Мен үшін суретшінің ең ұлы жұмысы осы – өз ойларымен бөлісу мүмкіндігі".

Gronk was born in Los Angeles to Mexican American parents and was raised primarily by his mother. He started creating things at a young age. He cites pop culture as a source of inspiration. Another artistic influence on Gronk was his uncle, who would frequently draw. Gronk took his education beyond what he learned in school. He was a big reader from a young age and liked to learn everything he could about a subject he was interested in. Gronk recalls that in high school that he did not fit into "the confines of compulsory heterosexuality." He states that he sat at the 'queer table' at lunch Gronk and friends barely attended their final years in school, and may not have graduated. He took some classes at East L. A. College. Influenced by European film, existentialism, and literature—especially the work of Albert Camus, Jean Paul Sartre, Gronk as a member of ASCO made "movies without film" and farcical "happenings" or street performances. Indeed, other artists criticized ASCO and Gronk for being too nontraditional. Gronk often clashed with founder of East LA's Self Help Graphics, Sister Karen Boccalero, who he called "the smoking nun." Gronk has not always sought to bring his art to just those who regularly visit galleries: he has circulated fliers about his work at "bus stops, seeking workers, students and the people of the streets." One of his most visible challenges to the status quo took place as a member of ASCO when he, and co members Harry Gamboa and Willie Herron, tagged their names on the Los Angeles County Museum of Art (LACMA) after being told that LACMA didn't collect Chicano art because it wasn't "fine art." After 1984, Gronk began a series of paintings that included one of his recurring figures, La Tormenta who functions like a guide through his art. This body of work was considered more "acceptable" to the mainstream world of art. including those at Estrada Courts in East Los Angeles. More recently his murals have been intentionally painted as temporary art works (i. e., Fisher Gallery, University of Southern California) to be whitewashed later. Gronk's murals, paintings on canvas, and widely collected screen prints, relate to the direct visual aesthetic contained in works by German Expressionist Max Beckmann and the cartoon like paintings of American Phillip Guston, along with vernacular arts of early civilizations (i. e., Toltec figurines). Gronk has collaborated with Tandem Press. His work is represented by Daniel Saxon of Saxon Gallery, West Hollywood, California. Gronk is accessible to students and others, often seen walking in Downtown Los Angeles. Comfortable with the moniker "Chicano artist", Gronk's intense devotion to craft and multi disciplinary pursuits are informed by a wide knowledge from a myriad of global and historic sources. Gronk has been involved with theater since his Asco days, and in 1995 he was commissioned to design sets for the Los Angeles Opera His scenic work has also been featured onstage with Latino Theater Company and East West Players. In 1996, Gronk won a Los Angeles Dramalogue Award for Set design of the Theatrical play of "La Chunga". He has collaborated with composer Joseph Julian Gonzalez on “Tormenta Cantada,” a visual/musical piece performed in 1995, and with Kronos Quartet at University of California, Los Angeles. In 2003, Gronk was in residency at University of New Mexico, as part of the Cultural Practice/Virtual Styles project. In 2011, he was Artist in Residence at Fullerton College. That same year, his work was exhibited in the retrospective ASCO: Elite of the Obscure at the Los Angeles County Museum of Art, the same venue that where Asco famously left its graffiti "tag" decades earlier in protest against the official Chicano art of "Los Four." He also curated "Altares", a small exhibition at UCLA's Hammer Museum. In 2023 Gronk participated in the 7th SUR: Biennial at Cerritos College Art Gallery where he transformed the Cerritos College Art Gallery's Projects Space into his temporary studio while he worked on a new 32 foot long multi panel painting commissioned by the Cerritos College Committee on Art in Public Spaces for the Fine Arts Building's west hallway. Examples of Gronk's work can be found in Cheech Marin's collection of Chicano art housed at The Cheech Marin Center for Chicano Art, Culture & Industry. These include La Tormenta Returns (1998), described in a review of the first showing of Marin's collection as a "painting with unparalleled depth and complexity. His characteristic black and white compartments appear to have been invaded and reworked by multiple hands, resulting in a densely interwoven palimpsest whose imagery and style reflect diverse sources, from Brancusi sculptures to graffiti inflected Neo expressionist painters." The painting was created live during a 45 minute performance of a string quartet with a soprano (known as Tormenta), while Gronk worked an amplified paintbrush he treated as a conductor’s baton. According to the artist, the painting has dramatic, operatic, and filmic properties (the latter in overlaps that relate to dissolves). Pérdida (Lost), another notable painting in Marin's collection, takes its name from a 1950 Mexican melodramatic film. The densely packed forms (many of them sculptural) are stand ins for people. "I'm an observer of my time, and I share my observations. That for me is the greatest job of an artist, the ability to share."