Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Коммерциялық немесе академиялық журналдар үшін дайындалмаған құжаттар мен зерттеулер.
Documents and research not produced for commercial or academic journal purposes
Сұр әдебиет – дәстүрлі коммерциялық немесе академиялық басылым және тарату арналарынан тыс ұйымдар жасаған материалдар мен зерттеулер. Сұр әдебиетке есептер (жылдық, зерттеу, техникалық, жобалық және т.б.), жұмыс қағаздары, үкіметтік құжаттар, ақ парақтар және бағалаулар кіреді. Сұр әдебиет шығаратын ұйымдарға мемлекеттік департаменттер мен агенттіктер, азаматтық қоғам немесе үкіметтік емес ұйымдар, академиялық орталықтар мен бөлімдер, жеке компаниялар және консультанттар жатады. Сұр әдебиетті табу, оған қол жеткізу және бағалау қиын болуы мүмкін, бірақ бұл дұрыс іздеу стратегияларын жасау арқылы шешілуі мүмкін. Сұр әдебиет көпшілікке қолжетімді болуы немесе ұйымдар немесе топтар ішінде жеке таратылуы мүмкін, сондай-ақ тарату мен жинаудың жүйелі тәсілі болмауы мүмкін. Сұр әдебиеттің сапасы, сараптамасы және өндірісі айтарлықтай өзгеше болуы мүмкін. Бұл материалды белгілеу үшін қолданылатын басқа терминдерге есептік әдебиет, үкіметтік басылымдар, саясат құжаттары, жоғалған әдебиет, дәстүрлі емес әдебиет, жарияланбаған әдебиет, дәстүрден тыс басылымдар және уақытша басылымдар жатады. Компьютерлік жинақтап басылым және Интернет енгізілгеннен кейін жаңа терминдерге электрондық басылымдар, онлайн басылымдар, онлайн ресурстар, ашық қолжетімді зерттеулер және цифрлық құжаттар кіреді. Тұжырымдаманы анықтау қиын болғанымен, сұр әдебиет термині – зерттеушілер мен ақпараттық мамандар осы ерекше, бірақ әртүрлі ресурстар тобын талқылау үшін пайдалана алатын келісілген ұжымдық термин.
Grey literature (or gray literature) is materials and research produced by organizations outside of the traditional commercial or academic publishing and distribution channels. Common grey literature publication types include reports (annual, research, technical, project, etc. ), working papers, government documents, white papers and evaluations. Organizations that produce grey literature include government departments and agencies, civil society or non governmental organizations, academic centres and departments, and private companies and consultants. Grey literature may be difficult to discover, access, and evaluate, but this can be addressed through the formulation of sound search strategies. Grey literature may be made available to the public, or distributed privately within organizations or groups, and may lack a systematic means of distribution and collection. The standard of quality, review and production of grey literature can vary considerably. Other terms used for this material include report literature, government publications, policy documents, fugitive literature, non conventional literature, unpublished literature, non traditional publications, and ephemeral publications. With the introduction of desktop publishing and the Internet, new terms include electronic publications, online publications, online resources, open access research, and digital documents. Though the concept is difficult to define, the term grey literature is an agreed collective term that researchers and information professionals can use to discuss this distinct but disparate group of resources.
Анықтамалар
"Сұр әдебиет" термині бұрын да қолданылып келген, бірақ бұл атауды 1975 жылы "Use of Reports Literature" еңбегін жазған Чарльз П. Оугер енгізген деп саналады. Ол сілтеме жасаған әдебиеттер – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде одақтас күштер көптеп шығарған барлау есептері мен атомдық зерттеулерге қатысты жазбалардан тұрады. 1978 жылы Британдық кітапхана бөлімінің конференциясында Оугер осы тұжырымды сипаттау үшін "сұр әдебиет" терминін алғаш рет қолданды. Оның тұжырымдамасы "кітапханашыға қиындық туғызатын" және "саны үздіксіз өсіп келе жатқан" үлкен көлемдегі құжаттарға бағытталған. Оугер бұл құжаттаманың уақытша сипаттамасы мен беріктігі арасындағы күдіктілігін, сондай-ақ ғылыми зерттеулерге оның күшейе берген әсерін атап көрсетті. Баяндамалар әдебиетінің тудыратын қиындықтарын мойындағанмен, Оугер оның "басқа тарату тәсілдерімен салыстырғанда" жылдамдық, икемділік және қажет болған жағдайда толыққанды мәлімет беру мүмкіндігі сияқты көптеген артықшылықтары бар екенін де мойындады. Оугер баяндамаларды "жартылай жарияланған" коммуникация құралы деп санады, оның "ғылыми журналдармен күрделі байланысы" бар. 1989 жылы Оугер "Еуропалық қауымдастықтардың құжаттамасы: нұсқаулық" кітабының екінші басылымын жариялады, онда "сұр әдебиет" термині алғаш рет жарияланған еңбекте қолданылды. Бұл анықтама қазіргі таңда ғылыми қауымдастықта кеңінен қабылданып жүр. АҚШ-тың ведомствоаралық сұр әдебиет жұмыс тобы (IGLWG) 1995 жылғы "Сұр ақпараттық функционалдық жоспарында" сұр әдебиетті "әдетте мамандырылған арналар арқылы қол жетімді болатын, шетелдік немесе отандық ашық деректер ретінде" анықтады, бұл деректер әдетте жарияланудың, таратудың, библиографиялық бақылаудың немесе кітап сатушылар мен жазылым агенттері арқылы сатып алудың қалыпты жүйелеріне енбейді. Осылайша, сұр әдебиет әдетте жазылым агенттерінің деректеріне сүйенетін дерекқорлар мен көрсеткіштер сияқты тиісті анықтамалық құралдар арқылы қол жетімді емес. 2010 жылы Д. Дж. Фараце мен Ж. Шөпфель қазіргі сұр әдебиет анықтамаларының басым бөлігі экономикалық сипатқа ие екенін атап өтті және ғылыми коммуникацияның жаңа арналарымен өзгеретін зерттеу ортасында сұр әдебиетке жаңа тұжырымдамалық негіз қажет екенін мәлімдеді. Олар келесідей "Прага анықтамасын" ұсынды:
While a hazy definition of "grey literature" had existed previously, the term is generally understood to have been coined by the researcher Charles P. Auger, who wrote Use of Reports Literature in 1975. The literature he referred to consisted of intelligence reports and notes on atomic research produced in vast quantities by the Allied Forces during World War II. In a conference held by the British Lending Library Division in 1978, Auger used the term "grey literature" to describe the concept for the first time. His concepts focused upon a "vast body of documents" with "continuing increasing quantity" that were characterized by the "difficulty it presents to the librarian". Auger described the documentation as having great ambiguity between temporary character and durability, and by a growing impact on scientific research. While acknowledging the challenges of reports literature, he recognized that it held a number of advantages "over other means of dissemination, including greater speed, greater flexibility and the opportunity to go into considerable detail if necessary". Auger considered reports a "half published" communication medium with a "complex interrelationship [to] scientific journals". In 1989 Auger published the second edition of The Documentation of the European Communities: A Guide, which contained the first usage of the term "grey literature" in a published work. This definition is now widely accepted by the scholarly community. The U. S. Interagency Gray Literature Working Group (IGLWG), in its "Gray Information Functional Plan" of 1995, defined grey literature as "foreign or domestic open source material that usually is available through specialized channels and may not enter normal channels or systems of publication, distribution, bibliographic control, or acquisition by booksellers or subscription agents". Thus grey literature is usually inaccessible through relevant reference tools such as databases and indexes, which rely upon the reporting of subscription agents. In 2010, D. J. Farace and J. Schöpfel pointed out that existing definitions of grey literature were predominantly economic, and argued that in a changing research environment, with new channels of scientific communication, grey literature needed a new conceptual framework. They proposed the "Prague definition" as follows:
Веб-жарияланым мен құжаттарға қол жеткізудің жылдам өсуіне байланысты сұр әдебиеттің назар ошағы сапаға, зияткерлік меншікке, құрастыруға және қол жетімділікке ауысты.
Due to the rapid increase web publishing and access to documents, the focus of grey literature has shifted to quality, intellectual property, curation, and accessibility.
Жарияланым түрлері
"Сұр әдебиет" термині ұйымдардың әртүрлі себептермен шығаратын көптеген басылым түрлерін білдіретін жиынды атау ретінде қолданылады. Оларға зерттеулер мен жобалар туралы есептер, жылдық немесе қызмет туралы есептер, тезистер, конференция материалдары, алдын ала басылған материалдар, жұмыс қағаздары, хабарламалар, техникалық есептер, ұсыныстар мен техникалық стандарттар, патенттер, техникалық жазбалар, деректер мен статистика, презентациялар, далалық жазбалар, зертханалық зерттеу кітаптары, оқу-әдістемелік материалдар, дәріс конспектілері, бағалаулар және тағы да басқалары жатады. Халықаралық GreyNet желісі құжат түрлерінің онлайн тізімін ұстап тұрады. Ұйымдар сұр әдебиетті өздерінің пайдалануы үшін және одан әрі тарату үшін ақпаратты жинақтау, сақтау және бөлісу құралы ретінде жасайды. Бұл жоба немесе нысан туралы деректер мен ақпараттың тіркемесі (археологиялық жазбалар, сараптама деректері, жұмыс қағаздары); оқиғалардың қалай және неге орын алғаны туралы ақпаратты бөлісу (техникалық есептер мен техникалық шарттар, брифингтер, бағалаулар, жобалық есептер); мемлекеттік саясатты, тәжірибені немесе заңнаманы өзгертуді сипаттау және қолдау (сараптамалық мақалалар, талқылау қағаздары, ұсыныстар); ақпаратты бөлісу немесе басқару бойынша заңдық немесе басқа да талаптарды орындау (жылдық есептер, консультациялық құжаттар) сияқты түрлерде болуы мүмкін. Ұйымдар көбінесе қажетті нәтижені тиісті тараптармен жылдам және оңай бөлісіп, академиялық журналдар мен кітаптарды басып шығарудың кешігуі мен шектеулерінен безгендерек құруға тырысады. Ұйымдар мен жеке тұлғалардың академиялық журналдар мен кітаптарда жариялауға ынтасы немесе себебі аз, сондай-ақ ұйымдық нәтижелерге қол жеткізу үшін төлем қажеттілігі де жоқ. Шындығында, кейбір ұйымдар белгілі бір ақпаратты және құжаттарды жариялауға міндетті болуы мүмкін. Екінші жағынан, сұр әдебиет әрқашан тегін бола бермейді, мысалы, нарық туралы есептер мыңдаған долларға сатылуы мүмкін. Дегенмен, бұл ерекше жағдай, жалпы алғанда, сұр әдебиет өндірісі қымбат болғанымен, көбінесе тегін таратылады. Зерттеу және өндіріс сапасы өте жоғары болуы мүмкін (ұйымның беделі түпкі нәтижеге байланысты), бірақ өндіруші орган ресми баспагер болмағандықтан, әдетте кең тарату және библиографиялық бақылау арналары жеткіліксіз. Ақпарат және зерттеу саласының мамандары көбінесе өткір және сұр әдебиет арасында айырма жасайды. Алайда, екі түрдің арасында белгілі бір байланыстар бар және олар, әрине, библиографиялық бақылау мәселелері сияқты ортақ қиындықтарды бөліседі. Қолжазбалар мен архивтер, жеке хаттар сияқты бірегей жазба құжаттар әдетте сұр әдебиетке жатпайды, бірақ олар да бақылау мен қол жетімділік мәселелерін бөліседі.
The term grey literature acts as a collective noun to refer to a large number of publications types produced by organizations for various reasons. These include research and project reports, annual or activity reports, theses, conference proceedings, preprints, working papers, newsletters, technical reports, recommendations and technical standards, patents, technical notes, data and statistics, presentations, field notes, laboratory research books, academic courseware, lecture notes, evaluations, and many more. The international network GreyNet maintains an online listing of document types. Organizations produce grey literature as a means of encapsulating, storing and sharing information for their own use, and for wider distribution. This can take the form of a record of data and information on a site or project (archaeological records, survey data, working papers); sharing information on how and why things occurred (technical reports and specifications, briefings, evaluations, project reports); describing and advocating for changes to public policy, practice or legislation (white papers, discussion papers, submissions); meeting statutory or other requirements for information sharing or management (annual reports, consultation documents); and many other reasons. Organizations are often looking to create the required output, sharing it with relevant parties quickly and easily, without the delays and restrictions of academic journal and book publishing. Often there is little incentive or justification for organizations or individuals to publish in academic journals and books, and often no need to charge for access to organizational outputs. Indeed, some information organizations may be required to make certain information and documents public. On the other hand, grey literature is not necessarily always free, with some resources, such as market reports, selling for thousands of dollars. However, this is the exception and on the whole grey literature, while costly to produce, is usually made available for free. While research and production quality may be extremely high (with organizational reputation vested in the end product), the producing body, not being a formal publisher, generally lacks the channels for extensive distribution and bibliographic control. Information and research professionals generally draw a distinction between ephemera and grey literature. However, there are certain overlaps between the two media and they undoubtedly share common frustrations such as bibliographic control issues. Unique written documents such as manuscripts and archives, and personal communications, are not usually considered to fall under the heading of grey literature, although they again share some of the same problems of control and access.
Әсері
Сұр әдебиеттің салыстырмалы маңызы зерттеу салалары мен тақырыптарына, әдістемелік тәсілдерге және қолданылатын дереккөздерге тікелей байланысты. Кейбір салаларда, әсіресе өмір ғылымдары мен медицина ғылымдарында, тек рецензияланған академиялық журналдарды пайдалануға дәстүрлі басымдық берілген. Алайда, әдістемелік сапа мен сенімділік туралы жүргізілген зерттеулер көрсеткендей, "бірнеше сала бойынша жарияланған ғылыми-зерттеу жұмыстарының сенімділігі журналдың рейтингі жоғарылаған сайын төмендеуі мүмкін", бұл жалпы күтілетін нәтижеге қайшы келеді. Ауыл шаруашылығы, авиация және жалпы инженерлік ғылымдар сияқты басқа салаларда сұр әдебиет ресурстары көбінесе басымдыққа ие. Соңғы онжылдықтарда денсаулық сақтау және медицина салаларында жүзеге асырылған жүйелі әдебиеттік шолулар, дәлелдік базаның құрамдас бөлігі ретінде сұр әдебиетті анықтау және талдаудың маңыздылығын көрсетті, сондай-ақ жарияланымға қатысты бұрмалаушылықты болдырмауға мүмкіндік берді. Сұр әдебиет ғылыми-техникалық, қоғамдық саясат және тәжірибе туралы ақпаратты таратудың маңызды құралы болып табылады. Мамандар оның маңыздылығын екі негізгі себеппен атап көрсетеді: зерттеу нәтижелері есептерде, докторлық диссертацияларда және конференция материалдарында журналдарға қарағанда көбінесе толыққанды келтіріледі, және олар осы форматтарда басқа жерде жарияланғаннан 12 айға, тіпті 18 айға дейін ертерек таратылады. Кейбір нәтижелер тіпті басқа ешқандай жерде жарияланбайды. Атап айтқанда, мемлекеттік органдар мен мемлекеттік және өнеркәсіптік зертханалар көп мөлшерде "сұр" материалды шығарады, көбінесе ішкі және кейде "шектелген" тарату үшін. Деректерге негізделген саясат тұжырымы да сұр әдебиеттің дәлелдік базаның бір бөлігі ретіндегі маңыздылығын мойындады. Дегенмен, бұл термин мемлекеттік саясатта және әлеуметтік ғылымдарда кеңінен қолданылмайды.
The relative importance of grey literature is largely dependent on research disciplines and subjects, on methodological approaches, and on the sources they use. In some fields, especially in the life sciences and medical sciences, there has been a traditional preference for only using peer reviewed academic journals, but studies of methodological quality and reliability have found that "reliability of published research works in several fields may be decreasing with increasing journal rank", contrary to widespread expectations. In other fields, such as agriculture, aeronautics and the engineering sciences in general, grey literature resources tend to predominate. In the last few decades, systematic literature reviews in health and medicine have established the importance of discovering and analyzing grey literature as part of the evidence base and in order to avoid publication bias. Grey literature is particularly important as a means of distributing scientific and technical and public policy and practice information. Professionals insist on its importance for two main reasons: research results are often more detailed in reports, doctoral theses and conference proceedings than in journals, and they are distributed in these forms up to 12 or even 18 months before being published elsewhere. Some results simply are not published anywhere else. In particular, public administrations and public and industrial research laboratories produce a great deal of "grey" material, often for internal and in some cases "restricted" dissemination. The notion of evidence based policy has also seen some recognition of the importance of grey literature as part of the evidence base; however, the term is not yet widely used in public policy and the social sciences more broadly.
Қиындықтар
Бірнеше себептерге байланысты сұр әдебиетті табу, оған қол жеткізу, бағалау және сақтау бірқатар қиындықтар тудырады. Жалпы алғанда, сұр әдебиетке қатаң немесе мағыналы библиографиялық бақылау жоқ. Авторларды, жарияланым күндерін, баспагерлік немесе ұйымдық органдар сияқты негізгі ақпаратты оңай анықтау мүмкін емес. Сонымен қатар, кәсіби емес пішімдер мен форматтар, шағын таралымдар және дәстүрлі емес тарату арналары сұр әдебиетті ұйымдасқан түрде жинауды журналдар мен кітаптарға қарағанда қиынға соғады. «Сұр әдебиет» көбінесе ғылыми зерттеулерге қатысты айтылса да, ол бір саламен шектелмейді. Қатты ғылымдардан тыс, археологияда да маңызды қиындықтар туындайды, онда қазба жұмыстары мен іздеулер туралы есептер, бірегей деректерді қамтиды, олар көбінесе бейресми «сұр» форматта жасалып, таратылады. 1990 жылдардың соңынан бері сұр әдебиетке қол жеткізудің кейбір проблемалары азайды, себебі үкіметтік, кәсіби, бизнес және университеттер өздерінің есептерін және басқа ресми немесе шолу құжаттарын онлайн жариялай бастады. Сұр әдебиеттің бейресми сипаты, құжаттама жасауға мүмкіндік беретін технология жақсарған сайын, оның көлемі арта түсті. Арзан және жетілдірілген баспа құралдары сұр әдебиетті жасауды жеңілдетті. Ал құжаттарды интернетке жүктеу мүмкіндігі үлкен өсімге алып келді. Бұл үрдістің әсері 2000 жылдардың басынан бері күшейді, өйткені ірі іздеу жүйелерінің дамуы сұр әдебиетті табуды бір жағынан жеңілдетіп, екінші жағынан оны шатастырды. Осылайша, сұр есептерді онлайн режимінде бұрынғыға қарағанда әлдеқайда оңай табуға болады, көбінесе оларға қол жеткізу үшін ешқандай төлем қажет емес. Есептер мен басқа да сұр құжаттарды пайдаланушылардың көпшілігі онлайн көшірмелерді пайдалануға көшті, ал кітапханалардың қағаз нұсқаларын жинау жөніндегі күш-жігері азайды. Дегенмен, көптеген проблемалар әлі де бар, себебі авторлар көбінесе онлайн есептерді немесе жарияланымдарды тиісті библиографиялық стандартқа сәйкес шығара алмайды (мысалы, жарияланым күнін көрсетпейді). Құжаттарға тұрақты URL мекенжайлары немесе DOI нөмірлері берілмейді немесе электрондық репозиторийлерде сақталмайды, сондықтан сілтемелердің бұзылуы цитаталар, сілтемелер тізімі, деректер қоры және веб-сайттарда пайда болуы мүмкін. Сондықтан, цифрлық дәуірде сұр әдебиетке ұзақ мерзімді қол жеткізуді қамтамасыз ету және оны басқару маңызды мәселе болып қала береді. Қазіргі таңда қол жетімді цифрлық сұр әдебиеттің көлемі тиісті ресурстарды табуда және олардың сенімділігі мен сапасын бағалауда қиындық тудырады. Сонымен қатар, көптеген сұр әдебиет жасырын күйде қалады, жарияланбайды немесе іздеу жүйелері арқылы табылмайды.
For a number of reasons, discovery, access, evaluation and curation of grey literature pose a number of difficulties. Generally, grey literature lacks any strict or meaningful bibliographic control. Basic information such as authors, publication dates and publishing or corporate bodies may not be easily identified. Similarly, the nonprofessional layouts and formats, low print runs and non conventional channels of distribution make the organized collection of grey literature a challenge compared to journals and books. Although grey literature is often discussed with reference to scientific research, it is by no means restricted to any one field. Outside the hard sciences, it presents significant challenges in archaeology where site surveys and excavation reports, containing unique data, have frequently been produced and circulated in informal "grey" formats. Some of the problems of accessing grey literature have decreased since the late 1990s as government, professional, business and university bodies have increasingly published their reports and other official or review documents online. The informal nature of grey literature has meant that it has become more numerous as the technology that allows people to create documentation has improved. Less expensive and more sophisticated printers increased the ease of creating grey literature. And the ability to post documents on the internet has resulted in a tremendous boom. The impact of this trend has been greatly boosted since the early 2000s, as the growth of major search engines has made retrieving grey literature simultaneously easier and more cluttered. Grey reports are thus far more easily found online than they were, often at no cost to access. Most users of reports and other grey documents have migrated to using online copies, and efforts by libraries to collect hard copy versions have generally declined in consequence. However, many problems remain because originators often fail to produce online reports or publications to an adequate bibliographic standard (often omitting a publication date, for instance). Documents are often not assigned permanent URLs or DOI numbers, or stored in electronic depositories, so that link rot can develop within citations, reference lists, databases and websites. Copyright law and the copyrighted status of many reports inhibits their downloading and electronic storage and there is a lack of large scale collecting of digital grey literature. Securing long term access to and management of grey literature in the digital era thus remains a considerable problem. The amount of digital grey literature now available also poses a problem for finding relevant resources and to be able to assess their credibility and quality given the number of resources now available. At the same time a great deal of grey literature remains hidden, either not made public or not made discoverable via search engines.
Деректер қоры
Әртүрлі дерекқорлар мен кітапханалар баспа және цифрлық сұр әдебиеттерді жинап, қолжетімді етеді; алайда, сұр әдебиетті табу мен каталогтаудың жоғары құны және қиындығы салдарынан, оның үлкен жинақтарын табу әлі де қиын. Британ кітапханасы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін баспа түріндегі сұр әдебиеттерді жинауды бастады және қазір баспа ресурстарының кең жинағына ие. Analysis & Policy Observatory мемлекеттік саясаттың кең ауқымындағы мәселелер бойынша сұр әдебиеттердің мол қорын ұсынады, ArXiv физика және басқа ғылымдар саласындағы алдын ала басылған еңбектер жинағы, ал RePEc – экономикалық зерттеу жұмыстарының жинағы. Көптеген университет кітапханалары сұр әдебиет туралы ақпарат және дерекқорларға қатысты ұсыныстар беретін тақырыптық нұсқаулықтарды ұсынады. ROAR және OpenDOAR – ашық қолжетімді институционалдық және тақырыптық репозиторийлердің каталогтары, олардың көпшілігі сұр әдебиеттің белгілі бір бөлігін қамтиды. OAI PMH арқылы мұндай ашық архивтер ұсынатын ашық деректерді, сондай-ақ CrossRef және басқа да көздерде сақталған баспагерлердің деректерін біріктіретін бірнеше академиялық іздеу жүйелері бар. Олардың қатарында BASE, CORE және Unpaywall кіретін, 2020 жылға қарай 20 миллионнан астам ашық қолжетімді жарияланымды индекстеген жүйелер бар.
Various databases and libraries collect and make available print and digital grey literature; however, the cost and difficulty of finding and cataloguing grey literature mean that it is still difficult to find large collections. The British Library began collecting print grey literature in the post WWII period and now has an extensive collection of print resources. Analysis & Policy Observatory has an extensive collection of grey literature on a wide range of public policy issues, ArXiv is a collection of preprints on physics and other sciences, and RePEc is a collection of economics working papers. Many university libraries provide subject guides that give information on grey literature and suggestions for databases. ROAR and OpenDOAR are directories of open access institutional repositories and subject repositories, many of which contain some grey literature. Several academic search engines exist to combine the open data provided by such open archives through OAI PMH, as well as records from publishers deposited in CrossRef and other sources. They include BASE, CORE and Unpaywall, which indexes over 20 million open access publications as of 2020.
Ресурстар және үгіт-насихат
1993 жылдан бері Еуропалық GreyNet ұйымы жыл сайын халықаралық сұр әдебиет конференцияларын өткізіп келеді. Осы сала бойынша жүргізілген зерттеулер жүйелі түрде құжатталып, "Сұр әдебиет" халықаралық конференциялары арқылы сақталады. GreyNet сұр әдебиет туралы журнал шығарып қана қоймай, оны тану мен зерттеуді, әсіресе кітапхана және ақпараттық ғылымдар саласында қолдаушы болып табылады. "Сұр журнал" жылына үш рет – көктемде, жазда және күзде жарық көреді. Жылдық әр саны белгілі бір тақырыпқа немесе сұр әдебиет саласындағы байланысты тақырыптарға арналған. "Сұр журнал" қағаз және электрондық форматта шығады. Электрондық нұсқасы мақалалар деңгейінде EBSCO LISTA FT деректер базасы арқылы қолжетімді (EBSCO Publishing). "Сұр журнал" Scopus және басқа да деректер базаларында тіркелген. 2014 жылдың 16 мамырында "Сұр әдебиет ресурстарын дамыту саясаты" бойынша Пиза декларациясы бекітіліп, жарияланды.
The annual international grey literature conference series has been organized since 1993 by the Europe based organization GreyNet. Research in this field of information has been systematically documented and archived via the International Conference on Grey Literature series. Greynet also produces a journal on grey literature and has been a key advocate for the recognition and study of grey literature, particularly in library and information sciences, The Grey Journal. The Grey Journal appears three times a year –in spring, summer, and autumn. Each issue in a volume is thematic and deals with one or more related topics in the field of grey literature. The Grey Journal appears both in print and electronic formats. The electronic version on article level is available via EBSCO's LISTA FT Database (EBSCO Publishing). The Grey Journal is indexed by Scopus and others. On 16 May 2014, the Pisa Declaration on Policy Development for Grey Literature Resources was ratified and published.