Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Арлингтондағы ескерткіш, Вирджиния штаты.
Memorial in Arlington, Virginia
АҚШ Әуе күштері ескерткіші АҚШ Әуе күштерінің және оның тарихындағы ұйымдардың қызметкерлерінің еңбегін құрметтейді. Ескерткіш Вирджиния штатының Арлингтон округінде, Пентагон мен Арлингтон ұлттық зиратының жанындағы бұрынғы Әскери-теңіз күштерінің қосалқы ғимаратының орнында орналасқан. Ескерткішке Колумбия Пайк және Оңтүстік Джойс көшесінің қиылысынан оңтүстік-батыс жақтан қол жеткізуге болады, ал кіреберісі Колумбия Пайктің солтүстік жағынан жасалған. Бұл американдық сәулетші Джеймс Инго Фридтің (АҚШ Холокост ескерткіш мұражайының дизайнымен танымал) Pei Cobb Freed & Partners фирмасымен бірлесіп жасаған соңғы жобасы болды.
The United States Air Force Memorial honors the service of the personnel of the United States Air Force and its heritage organizations. The Memorial is located in Arlington County, Virginia, on the former grounds of the Navy Annex near The Pentagon and Arlington National Cemetery. The Memorial is southwest of the intersection of Columbia Pike and South Joyce Street and is accessible from the north side of Columbia Pike. It was the last project of American architect James Ingo Freed (known for the design of the United States Holocaust Memorial Museum) with the firm Pei Cobb Freed & Partners.
Тарих
1992 жылдың қаңтар айында АҚШ Әуе күштерінің құрметіне мемориал құру мақсатымен Әуе күштері мемориалдық қоры құрылды. 1993 жылдың желтоқсанында президент Клинтон Әуе күштері мемориалын салуға рұқсат беретін заңға қол қойды. 1994 жылы Ұлттық ескерткіштер жөніндегі кеңес комиссиясы Маршалл драйвы мен 110-шы тас жолдың жанында, Голландия карильонынан төмен, Арлингтон қырқасы деп аталатын жерді бекітті. Қаржы жинау және егжей-тегжейлі жобалау жұмыстары басталды. Бұл жер Теңіз корпусы соғыс мемориалының жанында болғандықтан, теңізшілердің түрлі топтарына жоспарлар туралы хабарланды, олар ешқандай наразылық білдірмеді. Алайда, 1997 жылдың 30 шілдесінде конгрессмен Джеральд Б. Х. Соломон (Р-Нью-Йорк), Теңіз корпусының ветераны, Теңіз корпусы соғыс мемориалының "көрінетін" аймағында кез келген ескерткіш, мемориал немесе басқа да құрылыс салуға тыйым салатын заң жобасын ұсынды. Әуе күштері қауымдастығы өз мүшелері мен Әуе күштерінің ветерандары атынан мемориалға қолдау көрсетті, нәтижесінде мәселе қызметтер арасында шиеленіске ұшырады. 1997 жылдың 16 қыркүйегінде Иво Джима достары мен Соломон Әуе күштері мемориалын салуға тыйым салу туралы сотқа шағым түсірді. 1998 жылдың 15 маусымында бұл шағым қабылданбады, ал 1999 жылдың 7 мамырында АҚШ Төртінші апелляциялық соты осы шешімге қатысты шағымды қарастырудан бас тартты. Бірақ сот процесіне кеткен шығындар мен Конгресстегі көрнекті Теңіз корпусы ветерандарының қарсылығы қоры Мемориалды Колумбия жолының шығыс жағында, Арлингтон ұлттық зиратының оңтүстігіндегі Форт Майер аумағындағы қазіргі орнына көшіруге ықпал етті. 2001 жылдың 28 желтоқсанында президент Джордж Буш Қорғаныс өкілеттігі туралы заңға қол қойды, онда Қорғаныс министрлігіне Әуе күштері мемориалы үшін Теңіз күштерінің қосымша мүлігінің бір бөлігін бөлу тапсырылды. 2004 жылдың қыркүйегінде ресми түрде негізгі тас қаланды. Мұнаралардың құрылысы 2006 жылдың ақпанында басталды және жеті айдан кейін аяқталды. Мемориал 2006 жылдың 14 қазанында ашылды, оған шамамен 30 000 адам қатысты. Басты сөзді бұрынғы F-102 Delta Dagger ұшқышы, Техас Әуе ұлттық гвардиясының мүшесі болған президент Буш айтты. Мемориалдағы алғашқы ресми шара келесі күні өтті: Әуе күштері хатшысы Майкл Уинн қаза тапқан әуешілердің құрметіне мұнаралардың астына ескерткіш гүл шоғын қойды. Күнге қарай көтеріліп, желдің шуына құлақ бізгендердің бәріне Америка былай дейді: "Сіздердің қызметтеріңіз бен құрбандықтарыңыз мәңгі есте қалады және осы орында азат және риза елдің азаматтарымен құрметтеледі". – Президент Джордж Буш қабылдау рәсімінде. 2017 жылдың сәуір айында Әуе күштері мемориалының күнделікті жұмысы Вашингтонның Әуе күштері ауданына берілді. Мемориалды жоспарлау және салу үшін құрылған Әуе күштері мемориалдық қоры бүгінге дейін Әуе күштері қауымдастығының еншілес ұйымы ретінде жұмыс істеп келеді.
In January 1992, the Air Force Memorial Foundation was incorporated to pursue the development of a memorial that would honor the people in the United States Air Force. In December 1993, President Clinton signed authorizing the Air Force Memorial. In 1994, the National Capital Memorial Advisory Commission approved a site next to Marshall Drive and State Route 110, down the hill from the Netherlands Carillon, known as Arlington Ridge. Fundraising and detailed designs began. Because the site was near the Marine Corps War Memorial, which is just north of the Carillon, various Marine groups were briefed on the plans; they voiced no objections. However, on 30 July 1997, Congressman Gerald B. H. Solomon (R NY), a Marine veteran, introduced a bill to prohibit the construction of any monument, memorial, or other structure "within view" of the Marine Corps War Memorial. The Air Force Association organized support for the memorial on behalf of its membership and Air Force veterans, and the issue became a polarizing one between the services. On 16 September 1997, the Friends of Iwo Jima and Solomon filed for a injunction against the construction of the Air Force Memorial. The request was denied on 15 June 1998, and the U. S. Court of Appeals for the Fourth Circuit then dismissed the appeal of that decision on 7 May 1999. But the cost of litigation and the opposition of prominent Marine veterans in Congress convinced the Foundation to move the Memorial to its present site, at the east end of Columbia Pike, on the grounds of Fort Myer just south of Arlington National Cemetery. On 28 December 2001, President George W. Bush signed the Defense Authorization Bill, which included a rider directing the Department of Defense to make available to the Air Force Memorial Foundation up to of the Naval Annex property for the memorial. Ground was formally broken in September 2004. Construction of the spires began in February 2006 and was completed in seven months. The memorial was dedicated on 14 October 2006, with about 30,000 people attending. The keynote address was delivered by President Bush, a former F 102 Delta Dagger pilot with the Texas Air National Guard. The first official ceremony at the memorial was held the next day: Secretary of the Air Force Michael Wynne laid a memorial wreath beneath the spires for fallen airmen. To all who have climbed sunward and chased the shouting wind, America stops to say: your service and your sacrifice will be remembered forever, and honored in this place by the citizens of a free and grateful nation. — President George W. Bush at acceptance ceremony. In April 2017, the day to day operations of the Air Force Memorial were transferred to the Air Force District of Washington. The Air Force Memorial Foundation, the organization created to plan for and build the Memorial, continues today as an affiliate of the Air Force Association.
Дизайн
Оның үш ескерткіш мұнарасының биіктігі 61 метрден 82 метрге дейін жетеді және көтеріліп бара жатқандай көрінеді; аспанға бағытталған тот баспайтын болаттан жасалған аркалар «Әуе күштерінің Thunderbirds тобының дәлдікпен орындалған «бомба жарылысы» маневрі кезіндегі іздерін» еске түсіреді. Төрт іздің тек үшеуі ғана бір-бірінен 120 градус бұрышпен бейнеленген, ал төртіншісінің жоқтығы Әуе күштерінің әскери қабірлерге ұшу кезінде қолданылатын «жоғалған ұшқыш» формациясын көрсетеді. Мұнараның құрылымы әр мұнараның төменгі 2/3 бөлігін толтыратын жоғары берікті бетоннан және тот баспайтын болаттан тұрады. Үстіңгі үштен бірі қуыс тот баспайтын болаттан жасалған. Бетон және қуыс болат бөліктерінің арасындағы ауысуда демпферлер аэродинамикалық тұрақтылықты қамтамасыз етеді және желдің тербелісінен туындаған энергияны таратып жібереді. Әр демпфер шамамен бір тонна салмақты қорғасын шардан тұрады, ол болат қораптың ішінде еркін қозғалады. Мұнараның құрылымын Arup инженерлік кеңесші компаниясы аяқтады. Жаяу жүргіншілер мұнараға батыс жағынан жақындайды. Жазулы қабырғаның алдында, оңтүстікке қарай, Зенос Фрудакис салған, АҚШ Әуе күштерінің құрмет сақшыларын бейнелейтін төрт 8 фут (2 метр) биіктігіндегі қоладан жасалған мүсіндер орналасқан. Солтүстік жағында тас алаң сізді шыныдан жасалған қарапайым қабырғаға жеткізеді, оның екі жағына да 5 қабаттан тұратын панельге жоғалған ұшқыш формациясында ұшып келе жатқан төрт F-16 ұшағының суреттері ойылған. Әкімшілік ғимаратының сыртындағы ақпараттық стендтерден басқа, бұл ескерткіштегі ұшақтарды бейнелейтін жалғыз бөлік осы қабырға. Солтүстік жағындағы жазулы қабырға осы қабырға арқылы көрінеді. Екі жазулы қабырға орталық көгалдың екі шетінде орналасқан. Қабырғалардың ұзындығы 17 метр, биіктігі 3 метр, ал қалыңдығы 30 сантиметр. Екі қабырға да жылтыратылған, жоғары шағылыстырылатын монолитті Jet Mist гранитінен жасалған және екеуінде де 2,5 сантиметрлік сыртқы жазу панелі бар, ол Absolute Black гранитінен жасалған. Солтүстік қабырғада Құрмет медалімен марапатталған Әуе күштерінің иелерінің есімдері, ал оңтүстік қабырғада негізгі құндылықтарға қатысты, әсіресе Әуе күштерінің үш негізгі құндылығы: «алдымен адалдық, өзінен бұрын қызмет ету және барлық істе ұлыстыққа ұмтылу» туралы шабыттандыратын цитаталар жазылған. «Бейбіт уақыттағы» иелерінің тізімінен бір есім алынып тасталды. Бұл есім полковник Уильям «Билли» Митчеллге тиесілі болды және ол 1979 жылы жарияланған Конгресс баяндамасындағы Құрмет медалімен марапатталғандардың тізіміндегі қателікке байланысты алынып тасталды. Оның есімі ескерткіш қабырғасына қатемен жазылып, кейін алынып тасталды. Алып тастау оңай көрінеді, өйткені есім тастан кесіліп алынған, ал Чарльз Линдбергтің атынан жоғары жағында жаңа тас толтырғыш орналасқан. «Митчеллге Құрмет медалі немесе Конгресс Алтын медалі берілді ме деген пікірлер бар». Аталған актта Митчеллдің ізашарлық қызметі мен көрегендігі үшін «алтын медаль» соғылып, табындалуы керек делінген. Алайда, қай медаль табындалатыны нақты айтылмаған. 1945 жылдың шілдесінде Соғыс департаменті Конгресске ерекше басшылық көрсеткен жағдайларда Конгресс арнайы алтын медальдарды дауыс беруді және Құрмет медалін тек ерлік көрсеткендерге беруді ұсынды. Генерал-майор Уильям «Билли» Митчеллге жоғарыда көрсетілгендей бірдей цитата мен бекітілген күнімен жарияланған Конгресс Алтын медалі табындалды. Алтын медаль табындаудың мақсаты Құрмет медалі емес екені анық. Алайда, белгілі бір себептерге байланысты, Сенаттың ардагерлер істері жөніндегі комитеті өзінің 1863-1978 жылдарға арналған «Құрмет медалімен марапатталғандар» баяндамасын (Вашингтон, округ Колумбиясы: Үкіметтік баспа, 1979) жариялағанда Уильям Митчелл мен оның цитаты кірістірілді. Бұл веб-сайт Құрмет медалі туралы ақпаратты осы баяндамадан алады, сондықтан Митчеллдің цитаты осында келтірілген, бірақ жоғарыдағы «алтын медаль» Құрмет медалі емес, Конгресс Алтын медалі болуы мүмкін.
The three memorial spires range from 201 feet (61 m) to 270 feet (82 m) high and appear to be soaring; its array of stainless steel arcs against the sky evokes the image of "contrails of the Air Force Thunderbirds as they peel back in a precision 'bomb burst' maneuver." Only three of the four contrails are depicted, at 120 degrees from each other, as the absent fourth suggests the missing man formation traditionally used at Air Force funeral flyovers. The spire structure consists of stainless steel plates with high strength concrete filling the lower 2/3 of each spire. The upper third is hollow stainless steel. At the transition between concrete and hollow steel portions, dampers provide aerodynamic stability and dissipate wind sway energy. Each damper consists of a lead ball weighing about a ton that is allowed to roll inside a steel box. The structural design of the spires was completed by the Arup engineering consultancy. Pedestrians approach to the spires from the west. South of the approach, before the inscription wall, stand four 8 feet (2 m) bronze statues representing the United States Air Force Honor Guard, sculpted by Zenos Frudakis. To the north, a stone plaza leads you to the glass contemplation wall, a free standing glass panel with the images of four F 16s flying in a Missing man formation engraved on both sides of the 5 ply panel. Except for the information kiosks outside the administration building, it is the only part of the memorial that depicts aircraft. The north inscription wall is visible through it. The two inscription walls are located at each end of the central lawn. The walls are 56 feet (17 m) in length, 10 feet (3 m) in height and one foot thick. Both walls are made of polished, highly reflective monolithic Jet Mist granite and both include a two and a half inch outer inscription panel made from Absolute Black granite. The north wall bears the names of Air Force recipients of the Medal of Honor, and the south wall bears inspirational quotations regarding core values, particularly the Air Force's three core values: "integrity first, service before self, and excellence in all we do". One name has been removed from the Medal of Honor Recipients, under the header of "Peacetime". This name listed was that of Colonel William "Billy" Mitchell, and it was removed due to a clerical error in actual Medal of Honor recipients in a Congressional Report published in 1979. His name was included on the wall at the memorial in error and has since been removed. The removal is quite visible, with the name being cut out of the stone, and a new stone filler in its place above the name of Charles Lindbergh. ″There is some debate as to whether Mitchell was in fact awarded the Medal of Honor or the Congressional Gold Medal. The act cited directs that "a gold medal" be struck and presented in recognition of Mitchell's pioneer service and foresight. It does not, however, specify which medal was to be awarded. In July 1945 the War Department had recommended to Congress that special gold medals be voted by Congress in cases of outstanding leadership and that the Medal of Honor be reserved for awarding only gallantry in action. Major General William "Billy" Mitchell was awarded the Congressional Gold Medal, which was announced using the identical citation and approved date as listed for the award above. It seems apparent that the intention was to award the Gold Medal rather than the Medal of Honor. However, for some unknown reason, when the Senate Committee on Veterans' Affairs published its report, Medal of Honor Recipients: 1863 1978 (Washington, D. C.: Government Printing Office, 1979) compiling all Medal of Honor Recipient citations, William Mitchell and his citation were included. This website takes its Medal of Honor citations from that report, and that is why Mitchell's citation is included here although the "gold medal" authorized above is most likely the Congressional Gold Medal, rather than the Medal of Honor."
Оқиғалар
Жыл бойы 350 мыңнан астам келушіні қабылдағаннан бөлек, Әуе күштерінің мемориалы 300-ден астам әскери салтанаттарға, тойларға, қоштасу рәсімдеріне және басқа да ерекше шараларға ұя болады. Жаз айларында АҚШ Әуе күштерінің оркестрі әр жұма күні кешке концерттер өткізеді.
In addition to receiving over 350,000 visitors throughout the year, the Air Force Memorial is host to more than 300 military ceremonies, weddings, funerals, and other special events. During the summer, the United States Air Force Band holds concerts there every Friday night.