Лос Фор: Тарихы және Чикано өнеріне әсері

Кіріспе

Лос-Анджелестегі суретшілер ұжымы

Мүшелер

Чикано суретшілері ұжымы Los Four бастапқыда төрт дос – Фрэнк Ромеро (т. 1941), Карлос Алмараз (1941–1989), Роберт де ла Роша (т. 1937) және ұйымдастырушы Гилберт Лужан (1940–2011) құрамында болған. Джудит Эрнандес (т. 1948) 1974 жылы Лос-Анджелес округінің өнер мұражайында (LACMA) өткен, тарихқа енген көрмеден кейін Los Four ұжымының ресми бесінші мүшесі атанды.

Тарих және маңызы

Юдит Эрнандес Карлос Алмаразбен Лос-Анджелестегі Otis Art Institute аспирантурасында оқығанда танысып, ол оны топқа таныстырды. Джудит Эрнандестің қосылуымен Los Four – әйел суретшіні құрамына алған екі ірі чикано суретшілер ұжымының бірі болды, екіншісі ASCO (Уилли Херрон, Гарри Гамбоа, Дж., Гронк және Патси Валдес). Алғашқы топқа Карлос Алмараз, Гилберт (Магу) Лужан, Роберт (Бето) де ла Роша, Фрэнк Ромеро және Джудит Эрнандес кірді. Los Four тобының барлық мүшелері – жоғары білім алған, саяси белсенділікпен айналысқан және 1970-ші жылдары Чикано өнер қозғалысының интеллектуалдық алдыңғы шебін құраған суретшілер еді. Васкес былай деп жазды: «Лос-Анджелесте Чикано өнерінің жаңа сезімін қалыптастырған екі маңызды суретшілер тобы болды». Біріншісі – Карлос Алмараз, Гилберт (Магу) Лужан, Роберт (Бето) де ла Роша, Фрэнк Ромеро және Джудит Эрнандес кірген Los Four тобы. Васкес атап көрсеткендей: «Осы суретшілер тобы, Los Four деп белгілі, аңғар-американдық өнер әлемінде Чикано өнерін заңдастырды». Бүгінде Фрэнк Ромеро, Карлос Алмараз, Гилберт Лужан және Джудит Эрнандес – халықаралық деңгейде танылған, бірегей және ерекше туындылар жасаған Чикано суретшілерінің тобын білдіреді. 1989 жылы Карлос Алмараздың қайтысынан кейін топ жиі бірге көрмелерге қатыспады. 1994 жылы қалған мүшелері Роберт Берман галереясында «Лос Фур: жиырма жыл өткен соң» атты көрмеге қайта жиналды. Los Four тобының барлық мүшелері – сәтті жеке мансапқа ие болған және АҚШ, Латын Америкасы және Еуропа елдерінде көптеген көрмелер өткізген суретшілер. 2011 жылы Лос-Анджелес өнеріне қосқан үлесі үшін «Л. А. XICANO: Басқа Лос-Анджелестің картасы» көрмесінде марапатталды. Көрме «Тынық мұхиты стандартты уақыты: Лос-Анджелес өнері 1975-1980» атты кең ауқымды өнер жобасы аясында Чикано суретшілерінің еңбегін құрметтеген сегіз көрмеден бірі болды. Бұл тарихи маңызды топтың әрбір суретшісі Чикано өнеріне лайықты танымалдық әкелді және олар Чикано/Латино суретшілерінің жолын ашуға зор үлес қосты.

Judithe Hernández had become acquainted with Carlos Almaraz when they attended graduate school at Otis Art Institute in Los Angeles and he introduced her to the group. With the addition of Judithe Hernández, Los Four became one of only two major Chicano artist collectives to include a woman, the other being ASCO (Willie Herron, Harry Gamboa, Jr., Gronk, and Patssi Valdez). In writing about the early history of Chicano art in his Reflection on the Chicano Art Movimiento, A Primer: by Armando Vazquez he wrote, "In Los Angeles there were two seminal art groups that would forge a new Chicano art sensibility". The first was Los Four, which included Carlos Almaraz, Gilbert (Magu) Lujan, Robert (Beto) de la Rocha, Frank Romero, and Judithe Hernández. All of Los Four's members were college educated political activists who with other artists formed the intellectual vanguard of the Chicano art movement in the 1970s. Vazquez notes" It is safe to say that this grouping of artists, known collectively as Los Four, "legitimized" Chicano art in the Anglo American art world " "Today, Frank Romero, Carlos Almaraz, Gilbert Lujan, and Judithe Hernández represent a group of Chicano artists who have attained international respect and are admired for producing original and exceptional bodies of work." After the untimely death of Carlos Almaraz in 1989, the group has shown together less actively. In 1994, the remaining members were reunited for an exhibition entitled Los Four: Twenty Years Later at the Robert Berman Gallery. All of the members of Los Four have enjoyed successful solo careers as visual artists and have exhibited extensively in the United States, Latin America, and Europe. In 2011, Los Four was honored for their contribution to the art of Los Angeles "L. A. XICANO: Mapping Another Los Angeles" at the Fowler Museum. The exhibition was one of eight specifically honoring the contributions of Chicano artists as part of the sweeping arts initiative known as "Pacific Standard Time: The Art of Los Angeles 1975 1980". Each artist of this historically significant group is responsible for bringing well deserved recognition to Chicano Art and, in no small way, have been instrumental in paving the way for the Chicano/Latino artists that have followed.

Көрмелер мен қоғамдық өнер

Лос-Анджелес аймағында сәтті көрмелер өткізгеннен кейін, топтың табысы LACMA-ның «Лос-Анджелес төрттігі: Альмараз, де ла Роша, Лужан, Ромеро» (26 ақпан – 7 сәуір, 1974) атты ірі көрмесін өткізу туралы шешімімен келді. Осылайша LACMA Чикано өнерін американдық өнердің бірегей мектебі ретінде мойындаған тұңғыш ірі музей болды. Көрмелермен қатар, «Лос Фур» мүшелері сол кезеңнің ең танымал қабырға суреттерінің көптегеніне жауапты. Фрэнк Ромеро Лос-Анджелес маңында бірнеше қабырға суреттерін салған, соның ішінде Лос-Анджелес қаласының орталығындағы Голливуд тас жолының қабырғасында «Олимпиадаға бару» суретін салған. 1984 жылғы Олимпиада ойындарына арналған бұл сурет уақыт өте келе зардап шегіп, CALTRANS-тың граффитиге қарсы бағдарламасы аясында «ақ түске боялды». 2013 жылы Лос-Анджелес қабырға суреттерін сақтау қорымы автокөлік жолындағы тағы 5 суретті қалпына келтірді. Джудит Эрнандес 1969 және 1982 жылдар аралығында Лос-Анджелес аймағында он екі қабырға суретін салған, олардың екеуі Карлос Алмаразбен бірлесіп Рамона бақшасының тұрғын үй кешенінде жасалған. 1976 жылы ол Лос-Анджелестегі Ұлы қабырғаның алғашқы 1000 футын суреттеген суретшілердің бірі болды. 1981 жылы Лос-Анджелес екі жүз жылдығы комитеті оған 1781 жылы Лос-Анджелес қаласының құрылуын еске алу үшін қаланың ресми екі жүз жылдық қабырға суретін жасауды тапсырды. «Recuerdos de Ayer, Sueños de Mañana» атты үш қабатты қабырға суреті Спринг-стриттегі Пласита шіркеуінің жанындағы Брансвиг ғимаратының солтүстік жағына салынған. Карлос Алмараз Лос-Анджелес аймағында көптеген маңызды қабырға суреттерін салған. Джон Валадеспен бірге ол Кипресс паркінде «Майяның оралуы» (200 фут ұзындығы), Джудит Эрнандеспен Рамона бақшасының тұрғын үй кешенінде «Ла Аделита» және оның қайтысынан кейін аяқталған «Калифорния арман көрінісін» салған. Олар Джудит Эрнандеспен бірге Сезар Чавес және Біріккен фермерлер жұмысшыларының одағы үшін қабырға суреттерін салған. «Лос Фур» мүшелерінің үшеуі Лос-Анджелес округінің қалалық көлік басқармасынан (LAMTA) ірі қоғамдық өнерге тапсырыс алған. 1992 жылы Гилберт Лужанға 1999 жылы ашылған Голливуд бульвары мен Вайн-стриттегі Голливудтың Қызыл желісі станциясының көркем безендіруін жасау тапсырысы берілді. 1995 жылы Фрэнк Ромеро Уилшир/Нормандия станциясына фреска салған. 2013 жылы Джудит Эрнандеске Колорадо мен 4-ші көшедегі Санта-Моника EXPO желісінің Гранд Терминал станциясы үшін 24 ірі мозаикалық панель жасауға құрметті тапсырыс берілді. «Континенттің шетіндегі станция» Санта-Моника пирсінен үш блок қашықтықта орналасқан және АҚШ-тағы ең көп жүретін жеңіл теміржол желілерінің бірі болуы күтілуде. Станцияның аяқталуы 2016 жылға жоспарланған.

After having had well received exhibitions in the Los Angeles area, the group's breakthrough came when LACMA made the decision to mount a major Los Four exhibition titled Los Four: Almaraz, de la Rocha, Lujan, Romero (Feb. 26–Apr. 7, 1974). In doing so, LACMA became the first mainstream museum to recognize the importance of Chicano Art as a unique school of American art. Along with their exhibitions, the members of Los Four are responsible for many of the most well known murals of the period. Frank Romero painted several murals around Los Angeles, including Going to the Olympics on a wall of the Hollywood Freeway in downtown Los Angeles. The mural, originally created for the 1984 Olympics, was vandalized over time and "whitewashed" by CALTRANS as part of their graffiti abatement program. In 2013, the Mural Conservancy of Los Angeles restored the popular mural along with 5 others on the freeway. Judithe Hernández painted twelve murals in the Los Angeles area between 1969 and 1982, two of which were painted in collaboration with Carlos Almaraz at the Ramona Garden Housing Projects. In 1976, she was one of the artists who painted the first 1000 feet of the Great Wall of Los Angeles. In 1981, she was commissioned by the Los Angeles Bicentennial Committee to create the city's official bicentennial mural commemorating the founding of the City of Los Angeles in 1781. The 3 story mural "Recuerdos de Ayer, Sueños de Mañana" was painted on the north facade of the Brunswig Building next to the Placita Church on Spring Street. Carlos Almaraz also painted numerous significant murals in the Los Angeles area. With John Valadez, he painted the 200 foot long Return of the Maya in Cypress Park, La Adelita in the Ramona Gardens Housing Project with Judithe Hernández, and California Dreamscape (completed after his death). He and Judithe Hernández also painted murals for Cesar Chavez and the United Farmer Workers Union. Three members of Los Four have received major public art commissions from the Los Angeles County Metropolitan Transportation Authority (LAMTA). In 1992, Gilbert Lujan was awarded the commission to design the artwork for the Hollywood Red Line Station at Hollywood Blvd & Vine Street which opened in 1999. In 1995, Frank Romero painted a mural for the Wilshire/Normandie Station. And in 2013, Judithe Hernández was awarded the coveted commission to create 24 large scale individual mosaic panels for the Downtown Santa Monica EXPO Line Grand Terminus Station at Colorado & 4th Street. "The station at the edge of the continent" will be three blocks from the Santa Monica Pier and is expected to be one of the most traveled light rail lines in the U. S. Completion of the station is scheduled for 2016.