Кіріспе
1336-1387 жылдар аралығында Арагон королі Пётр IV (каталонша: Pere IV d'Aragó; арагонша: Pero IV d'Aragón; 5 қыркүйек 1319 – 6 қаңтар 1387), «Тәжді салтанатты түрде тағушы» (каталонша: El Cerimoniós; арагонша: el Ceremonioso) деп аталды. 1336 жылдан өліміне дейін Арагон, Сардиния, Корсика және Валенсия корольдігінің, сондай-ақ Барселона графы болды. 1344 жылы Майорканың Яков III-ін тақтан түсіріп, өзін Майорка королі деп жариялады. Оның билеу кезеңі Арагон одағына және аристократияның басқа да ұқсас құрылымдарына қарсы патшалық билікті нығайтуға, олардың үнемі болатын көтерілістеріне, сондай-ақ Сардиния, Сицилия, Меццоджиорно, Грекия және Балеар аралдарындағы шетелдік соғыстарға белсенді түрде қатысты. 1381 жылы Грекиядағы соғыстары оны Афина және Неопатрия герцогы етіп бекітті.
Peter IV (Catalan: Pere IV d'Aragó; Aragonese; Pero IV d'Aragón; 5 September 1319 – 6 January 1387), called the Ceremonious (Catalan: El Cerimoniós; Aragonese: el Ceremonioso), was from 1336 until his death the king of Aragon, Sardinia Corsica, and Valencia, and count of Barcelona. In 1344, he deposed James III of Majorca and made himself King of Majorca. His reign was occupied with attempts to strengthen the crown against the Union of Aragon and other such devices of the nobility, with their near constant revolts, and with foreign wars, in Sardinia, Sicily, the Mezzogiorno, Greece, and the Balearics. His wars in Greece made him Duke of Athens and Neopatria in 1381.
Мұрагерлік қақтығыстар
Петр Балагерде туған, Альфонс IV-нің, кейін Ургель графының және оның бірінші әйелі Тереза д'Энтенсаның үлкен ұлы және мұрагері. Петр әкесінің барлық титулын мұраға алуға белгіленді, бірақ Ургель титулы кіші інісі Джеймске берілді. Әкесінен мұрагерлік алғаннан кейін, ол өзінің тәж кию рәсімі үшін Сарагосада корт шақырды. Ол өзін-өзі тәжді, Сарагоса архиепискобын көңілсіз қалдырды және осылайша Петр II-нің Папалыққа бағынуын қабылдамады, бұл әдеттегі рәсімдегі ерекшелік болды. Өзінің кейінгі есептерінде, бұл әрекет оған "қайғы" әкелді. Сондай-ақ, ол Сарагосада болғанда, Кастилия елшілігі онымен кездесіп, әкесі Елеонораға берген жерлерді сақтауға уәде беруін сұрады, бірақ ол сыйлықтардың заңдылығына қатысты нақты жауап беруден бас тартты. Валенсияда ол өгей анасының мұралық ісін шешіп, оны кірістен айырды және оның Кастилиялық қорғаушысы Петр Понсе де Леон және Хериканы заңсыз деп жариялады. Петр Кастилия мен Валенсияға бағытталған Мароккодан келген жаңа шабуылдарға байланысты капитуляциялауға мәжбүр болды. 1338 жылы ол Филип III және Наварраның Жанна II-нің екінші қызы Марияға үйленді. Францияны ренжітпеу және Джеймсті қолдамау үшін Петр Майорка королін Барселонадағы кортқа шақырды, оның келмейтінін білген, және Джеймс немесе оның өкілі келмеген кезде Петр өзін Джеймске бағыну міндеттемесінен босатылғанын жариялады. 1343 жылдың ақпан айында Петр Джеймсті мойынбұрмас вассал деп жариялады және оның патшалығы мен жерлерін тәркіледі. Джеймс бейбітшілік сұрағанмен және Папа Климент арадастыруға тырысқанмен, Петр Руссильон мен Серданьяны басып алуға дайын күйде Барселонаға оралды.
Неке және балалар
Оның алғашқы некесі 1338 жылғы 23 шілдеде Алагон қаласында Наварраның Филип III және Наварраның Иоанна II қызы Мариямен (1329 – 29 сәуір 1347) болды. Олардың төрт баласы болды:
Констанция (1343 – 1363 жылғы шілде), Сицилия королі Фредерик III-ке үйленді. Жоанна (7 қараша 1344 – 1385), Ампурия графы Иоаннаға үйленді. Мария (1345/46 – 3 маусым 1348). Петр (28 сәуір 1347 жылы туып, сол күні қайтыс болды). Екінші некесі 1347 жылғы 15 қарашада Барселонада Португалия королі Афонсо IV қызы Элеонорамен (1328 – 29 қазан 1348) болды. Ол бір жылдан кейін "Қара өлім" салдарынан қайтыс болды. Үшінші некесі 1349 жылғы 27 тамызда Валенсияда Сицилияның Петр II қызы Элеонорамен (1325 – 20 сәуір 1375) болды. Олардың төрт баласы болды:
Иоанн I (27 желтоқсан 1350 – 19 мамыр 1396). Мартин I (1356 – 31 мамыр 1410). Элеонора (20 ақпан 1358 – 13 қыркүйек 1382), Кастилияның Иоан I-ге үйленді және Арагонның Фердинанд I-нің анасы болды. Альфонсо (1362 жылғы мамыр немесе маусым – 1364). Соңғы некесі 1377 жылғы 11 қазанда Барселонада Сибиламен (жылдары белгісіз – 4 немесе 24 қараша 1406) болды, ол Бернато Фортианың қызы және бұрын оның сүйіктісі болған Фосский Артальдың жесірі еді. Олардың үш баласы болды:
Альфонсо (1376 – 1377). 1377 жылы заңдас статусы беріліп, Морелла графы аталды. Петр (1379 жылғы сәуірде туып, сол күні қайтыс болды). Изабелла (1380 – 1424), Ургел графы Джеймс II-ге үйленді және Коимбра герцогинясы Ургелдің Изабелласының анасы болды. Изабелла арқылы Петр мен Сибила Португалия ханшайымы Жоана мен Португалия королі Иоанн II-нің ата-аналары болып табылады.
Constance (1343 – July 1363), who married King Frederick III of Sicily. Joanna (7 November 1344 – 1385), who married Count John of Ampurias. Maria (1345/6 – 3 June 1348). Peter (born and died 28 April 1347). His second marriage, on 15 November 1347 in Barcelona, was to Eleanor (1328 – 29 October 1348), daughter of Afonso IV of Portugal. She died one year later of the Black Death. His third marriage, on 27 August 1349 in Valencia, was to Eleanor (1325 – 20 April 1375), daughter of Peter II of Sicily. They had four children:
John I (27 December 1350 – 19 May 1396). Martin I (1356 – 31 May 1410). Eleanor (20 February 1358 – 13 September 1382), who married John I of Castile and was the mother of Ferdinand I of Aragon. Alfonso (May or June 1362 – 1364). His last marriage, on 11 October 1377 in Barcelona, was to Sibila (? – 4 or 24 November 1406), daughter of Bernat of Fortià and widow of Artal of Foces, who was previously his mistress. They had three children:
Alfonso (1376 – 1377). Legitimized in 1377, Count of Morella. Peter (born and died April 1379). Isabella (1380 – 1424), married Count James II of Urgell and was mother of Isabella of Urgell, Duchess of Coimbra. Through Isabella, Peter and Sibila are ancestors to Joana, Princess of Portugal and John II of Portugal.