Кіріспе

Арагон королі (1196–1213 жылдары)

II Петр Католик (шілде, 1178 – 12 қыркүйек, 1213) – 1196 жылдан 1213 жылға дейін Арагон королі және Барселона графы болған.

Өмірбаян

Петр Хуэскада Арагонның Альфонсо II мен Кастилияның Санчаның ұлы ретінде дүниеге келді. 1205 жылы ол папалық феодалдық билігін мойындады және Римде Папа Иннокентий III оны таж кигізіп, католик дінін қорғауға ант берді (содан оған "католик" деген лақап ат қойылды). Папа таж кигізген алғашқы Арагон патшасы осы болды. XIII ғасырдың басында Петр Серданья, Конфлен және Руссильон графтықтары үшін суреттелген кодекс-карта Liber feudorum Ceritaniae жасауды тапсырды.

Неке

15 маусымда 1204 жылы Петр Монпелье графы Вильгельм VIII-нің қызы және мұрагері Евдокия Комненамен (үшінші әйелі ретінде) Монпельелік Мариеге үйленді. Ол оған ұл, Жақыпты сыйлады, бірақ Петр көп ұзамай одан бас тартты. Мария өзінің ізгілігі мен некедегі қиындықтары үшін халық арасында қадірленді, бірақ қасиетті деп жарияланбады; ол 1213 жылы Римде қайтыс болды. Мари, христиан Нике айтуынша, 1205 жылғы қазан айында Кольюреде Петр II-ге "Санча" есімді қыз туған болуы мүмкін. (Басқа деректерге сәйкес "Санча" 1206 жылы туған, ал Марк Грегори Пегг 1208 жылды айтады, бірақ 1208 жылғы ақпан айы осы жұптың ұлының туған жылы болуы ықтимал). Никеге сәйкес, Санча туылғаннан кейін көп ұзамай, бірнеше күн өткен соң (көздер уақыттың ұзақтығы туралы әртүрлі пікір білдіреді) Тулуза графы Реймонд VII-нің ұлына берілді. Нике келісім-шартында Маридің мұрасы, Монпелье де болды, егер Петрге бір нәрсе болса, ол балаға дереу берілуі керек еді. Нике 1850 жылы табылған құжаттарға сілтеме жасайды, Мари бастапқыда келіспеген, бірақ бірнеше айдан кейін қысыммен келіскенін айтты. Арагон тажы қазіргі Францияның оңтүстік-батысында кеңінен таралған, бірақ сол кезде Тулуза графтары сияқты вассалдық жергілікті князьдердің бақылауында болған. Катарлар немесе альбигендер католик шіркеуінің билігі мен үйретімдерін мойындамады. Папа Иннокентий Франция королі Филипп II-ге альбигендерді басуға шақырды. Симон де Монфорттың басшылығымен науқан басталды. 1209 жылы басталған Альбигендік крест жорығы шамамен 20 000 еркек, әйел және баланың, катарлықтар мен католиктердің қазасына әкелді. Жиырма жыл бойы әскери науқандар бұрын гүлденген Окситания цивилизациясын құртты және 1229 жылға қарай аймақты Франция королінің және Францияның солтүстігіндегі Капетия әулетінің бекем бақылауына алды. Петр 1212 жылдың күзінде Лас-Навастан оралғанда, Симон де Монфорт Тулузаны басып алғанын және Петрдің жеңешісі және вассалы граф Раймонд VI-ны қуғанын білді. Петр Пиренейді кесіп өтіп, 1213 жылдың қыркүйегінде Монфорттың әскерімен шайқасу үшін Муретке келді. Оған Тулузалық Реймонд ілесіп, Петрді шайқастан аулақ болуға және Монфорттың күштерін аштықпен жеңуге көндіруге тырысты. Бұл ұсыныс қабылданбады. Мурет шайқасы 12 қыркүйекте 1213 жылы басталды. Арагондық күштер ұйымдаспағандықтан және Монфорттың отрядының шабуылынан ыдырады. Петрдің өзі шайқастың ортасында болды және батыл тұрудың нәтижесінде қаза тапты. Ол жерге құлап, өлтірілді. Патшасы өлтірілгенде арагондық күштер үрейленді және Монфорттың крестшілері күшті жеңіске жетті. Арагон тажының вассалдары болған Тулуза дворяндары жеңілді. Бұл қақтығыс 1229 жылы Париждің Мео шартымен аяқталды, онда Окситан аумағының француз тәжіне енуі келісілді. Петрдің өлімінен кейін патшалық оның Мария Монпельеден туған жалғыз ұлына, болашақ Жеңімпаз Джеймске өтті.