Боливияның бұрынғы вице-президенті Альваро Гарсия Линераның өмірбаяны

Кіріспе

Боливияның 38-ші вице-президенті (2006–2019)

Альваро Марсело Гарсия Линера (ˈalβaɾo ɣaɾˈsi. a liˈneɾa; 19 қазан 1962 жылы туған) – боливиялық саясаткер, социолог, марксистік теоретик және бұрынғы партизан, 2006 жылдан 2019 жылға дейін Боливияның 38-ші вице-президенті қызметін атқарған. Социализм қозғалысының мүшесі, ол 1990 жылдардың басында Тупак Катари партизандық армиясының жетекшісі болды.

Саяси мансап

1990 жылдардың басында Гарсия Линера Тупак Катари партизандық армиясының жетекшісі болды. 1992 жылы ол қарулы көтеріліс ұйымдастыруда айыпталып, бірнеше басқа көтерілісшілермен бірге тұтқындалды. 1997 жылы босатылды. Гарсия 2005 жылғы президенттік сайлауда Эво Моралестің кандидаттығымен вице-президент болып сайланды. Ол Боливияның көмірсутек өнеркәсібін ұлттандыруды қолдады. 2005 жылғы сұхбатта ол көмірсутектердің "2003 жылғы қазан айында осы қоғамды біріктіретін екінші фактор болатынын" және "көмірсутектерге қатысты пікірталастар Боливияның тағдырымен ойнап отырғанын" айтты. Гарсия МАС және басқа да үнді тайпаларының саяси күшеуіне қатысқан әртүрлі саяси және әлеуметтік ұйымдар туралы "Боливиядағы әлеуметтік қозғалыстардың социологиясы" (Sociología de los Movimientos Sociales en Bolivia) атты монография жазды, ол 2005 жылы жарық көрді. Моралес пен Линера 2009 жылғы президенттік сайлауда қайта сайланды. 2010 жылдың желтоқсан айында Линера өзінің ресми парақшасында құпия дереккөздер мен ақпарат берушілерден ақпарат жариялайтын WikiLeaks сайтынан Боливияға қатысты хабарламаларды жариялады. Линера бұл жағымсыз ақпаратты жариялаудың мақсаты адамдарға Вашингтондағы "қатігездіктер мен ұятты әрекеттерді" көрсету және олардың "араласушылық әрекеттерін" әшкерелеу екенін айтты. Гарсия Линера Жер-Ананың құқықтары туралы заңның өнеркәсіптік дамуға немесе кен байлықтарын өндіруге кедергі келтіруге бағытталмағанын айтып, оны қорғады. Жеке кеніштер бұл пікірмен келіспейді, олар заң үкіметке олардың қызметін өтемақысыз иемденуге мүмкіндік береді және Боливия шетелдік инвестицияларға қарсы екенін көрсетеді деп санайды. Гарсия Линера 2014 жылы өкілеттігі бітісімен саясаттан кетіп, оқыту мен жазуға көшу ниетін білдірді. Алайда, ол қайта сайлануға түсіп, 2014 жылы үшінші мерзімге қайта сайланды. Линера 2019 жылғы қазан айында төртінші рет Моралестің вице-президентігіне кандидат болды. Бірақ 2019 жылғы 10 қарашада Боливиядағы 2019 жылғы наразылықтардан кейін президент Эво Моралеспен бірге отставкаға кетті. Ол Моралеспен бірге Боливиядан Мексикаға кетті. 2020 жылғы қарашада социалистер билікке оралғаннан кейін және Луис Арсе Боливияның жаңа президенті болып ант бергеннен кейін ол Боливияға оралды.

In the early 1990s, García Linera was the leader of the Túpac Katari Guerrilla Army. In 1992, he was accused of armed uprising and arrested along with several other insurgents. He was released in 1997. García was elected vice president as the running mate of Evo Morales in the 2005 presidential elections. He is an advocate of nationalization of Bolivia's hydrocarbon industry. In 2005 interview, he said that hydrocarbons "would be the second unifying factor of this society in October, 2003" and that "the debates over hydrocarbons are playing with the destiny of Bolivia." García wrote a monograph about the different political and social organizations that were a part of the political rise of the MAS and other indigenous factions, Sociología de los Movimientos Sociales en Bolivia (Sociology of Social Movements in Bolivia), which was published in 2005. Morales and Linera were both re elected in the 2009 presidential elections. In December 2010, Linera posted the cables mentioning Bolivia from the website WikiLeaks, which leaks information from classified sources and whistleblowers, on his official page. Linera said linking this negative information was intended to allow people to see “barbarities and insults” in Washington and to expose their "interventionist infiltration." García Linera has defended the Law of the Rights of Mother Earth, saying that it is not intended as a means to hamper industrial development or mineral extraction. Private miners have disagreed with this stance, suggesting that the law allows the government to expropriate their operations without providing compensation and that it signals Bolivia is hostile to foreign investment. García Linera had indicated his intention of leaving politics for teaching and writing in 2014, at the end of his term. However, he chose to run for re election and was re elected to a third term in 2014. Linera ran as Morales' vice president for a fourth time in October 2019. However, on 10 November 2019 he resigned with President Evo Morales following the 2019 Bolivian protests. He left Bolivia and travelled to Mexico together with Morales. In November 2020, he returned to Bolivia after the socialists returned to power and Luis Arce was sworn in as new President of Bolivia.

Дау

2016 жылы Линераның университет дипломын жалған көрсеткені және өзін "Licenciado" (американдық жүйедегі бакалавр дәрежесімен салыстырылатын) деп таныстырғаны көпшілікке белгілі болды. 2018 жылы прокуратураға осы факті бойынша Линераны тергеп-тексеру сұралысы жіберілді. Тағы да басқа шағымдарда Линераның тіпті орта білім алғаны да күмәнді деп мәлімделген.

Жеке өмір

2012 жылдың 8 наурызында Гарсия Линера Боливияның Red Uno телеарнасының жаңалықтар ведущиесі Клаудия Фернандес Вальдивияға өтініш жасағанын жария етті.

Жазбалардың таңдамалы тізімі

Иниго Эррейонмен бірге. Көкжиек. Гегемония, мемлекет және демократиялық революция. 2020
Мемлекет және социализмге демократиялық жол, 2018. Халықтық билік: Боливиядағы ұжымдық әрекеттер және жергілікті, жұмысшы табы мен халықтық ұлттық сана. 2014
Боливиядағы әлеуметтік қозғалыстар социологиясы, Ла-Паз, Diakonia, Oxfam және Plural, 2004. Боливиядағы жаңа жұмысшы класын қалыптастырудағы еңбек процестері және субъективтілік, Ла-Паз, Біріккен Ұлттар Ұйымының Даму бағдарламасы (БҰҰДБ), 2000. Қайта пролетаризация. "Әлеуметтік кеңістік және символдық құрылымдар. Пьер Бурдье еңбектеріндегі класс, символдық үстемдік және этникалық принадлежность". 2000
Боливиядағы өнеркәсіптік капиталдың дамуы және жаңа жұмысшы класы (1952-1998), Ла-Паз, Comuna y Muela del Diablo, 1999. Las armas de la utopía, Ла-Паз, Даму ғылымдарының (ci des) магистратурасы, umsa, Umbrales y Punto Cero, 1996. Еңбек процестерінің құндылық және қоғамдық формасы, Ла-Паз, Quipus, 1995. Жасырын әуестер мен революция сәттері. Маркс және капиталистік дене шетіндегі әлеуметтік революция, Ла-Паз, "Қызыл шабуыл", 1991. Ұлттық сын және сынға ұшыраған ұлт, Ла-Паз, "Қызыл шабуыл", 1989. Карл Маркстің Ковалевский дәптеріне кіріспе, Ла-Паз, Ofensiva Roja, 1989. Карл Маркстің этнологиялық зерттеулеріне кіріспе, Ла-Паз, Ofensiva Roja, 1988.