Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қосымша биологиялық фосфорды жою (EBPR) – фосфатты жою үшін белсендірілген шлам жүйелеріне қолданылатын сарқынды суларды тазарту конфигурациясы. EBPR-ді іске асырудың ортақ элементі – аэрациялық резервуардың алдында анаэробтық резервуардың болуы (нитрат пен оттегі жоқ). Осы жағдайларда, белсендірілген шламдағы бактериялық қоғамдастықта полифосфат жинақтайтын организмдер (ПЖО) деп аталатын гетеротрофты бактериялар тобы іріктеп байытылады. Келесі аэробтық фазада бұл бактериялар өз жасушаларында полифосфаттың көп мөлшерін жинақтай алады, соның нәтижесінде фосфорды жою күшейеді. EBPR кейбір ПЖО-ның денитрификациялық қабілеттеріне байланысты нитрат бар аноксиялық аймақты қосу арқылы биологиялық азотты жоюды да интеграциялай алады. Жалпы айтқанда, барлық бактериялардың биомассасында фосфордың белгілі бір үлесі (1-2%) болады, себебі ол жасушалық компоненттерде, мысалы, мембраналық фосфолипидтер мен ДНК-да кездеседі. Сондықтан, сарқынды суларды тазарту қондырғысындағы бактериялар сарқынды судағы қоректік заттарды тұтынғанда өседі және фосфор бактериялық биомассаға енгізіледі. ПЖО өскенде, олар жасушалық компоненттер үшін ғана емес, сонымен қатар өз жасушаларында полифосфаттың көп мөлшерін жинақтайды. Осылайша, фосфор жинақтайтын биомассаның фосфор үлесі 5-7% құрайды. Бактериялық аралас культураларда фосфордың мөлшері жалпы органикалық массаның 3-4% дейін жетеді. Егер қосымша химиялық тұндыру жүргізілсе, мысалы, төгілу лимиттеріне жету үшін, P мөлшері жоғары болуы мүмкін, бірақ бұл EBPR-ға әсер етпейді. Бұл биомасса процестің соңында тазартылған судан бөлінеді, осылайша фосфор алынып тасталады. Егер ПЖО EBPR конфигурациясымен іріктеп байытылса, фосфор конвенциялық белсендірілген шлам жүйелеріндегі фосфорды нашар жоюмен салыстырғанда, айтарлықтай көп мөлшерде жойылады.
Enhanced biological phosphorus removal (EBPR) is a sewage treatment configuration applied to activated sludge systems for the removal of phosphate. The common element in EBPR implementations is the presence of an anaerobic tank (nitrate and oxygen are absent) prior to the aeration tank. Under these conditions a group of heterotrophic bacteria, called polyphosphate accumulating organisms (PAO) are selectively enriched in the bacterial community within the activated sludge. In the subsequent aerobic phase, these bacteria can accumulate large quantities of polyphosphate within their cells and the removal of phosphorus is said to be enhanced. EBPR can also integrate biological nitrogen removal through the addition of an anoxic zone where nitrate is present due to the denitrification capabilities of some PAO. Generally speaking, all bacteria contain a fraction (1 2%) of phosphorus in their biomass due to its presence in cellular components, such as membrane phospholipids and DNA. Therefore, as bacteria in a wastewater treatment plant consume nutrients in the wastewater, they grow and phosphorus is incorporated into the bacterial biomass. When PAOs grow they not only consume phosphorus for cellular components but also accumulate large quantities of polyphosphate within their cells. Thus, the phosphorus fraction of phosphorus accumulating biomass is 5 7%. In mixed bacterial cultures the phosphorus content will be maximal 3 4 % on total organic mass. If additional chemical precipitation takes place, for example to reach discharge limits, the P content could be higher, but that is not affected by EBPR. This biomass is then separated from the treated (purified) water at end of the process and the phosphorus is thus removed. Thus if PAOs are selectively enriched by the EBPR configuration, considerably more phosphorus is removed, compared to the relatively poor phosphorus removal in conventional activated sludge systems.