Кіріспе

Ирландиялық футболшы
Шотландия құрамасының футболшысы

Патрик Галлахер (16 наурыз 1891 – 17 маусым 1953) – ирланд футболшысы, оң жақ ішкі шабуылшы позициясында ойнаған. Ол "Селтик" клубының барлық уақыттағы ең көп гол соққан ойыншыларының бірі болып есептеледі.

Ерте өмір

Патси Донегал графтығының Милфорд қаласындағы жұмыс үйінде дүниеге келді. Оның ата-анасының екеуі де бастапқыда Галлахер тегімен аталған, бірақ кейін тегі өзгертілген. Галлахер отбасы Шотландияның Клайдбанк қаласына көшкенде үш жаста болған. Пэтси команданы ұйымдастыруға тура келді, өйткені мектептегі барлық мұғалімдер әйел адамдар болды және олар спортқа қызығушылық танытпады, сондықтан ол капитандық пен хатшылық міндеттерін бірге атқарды. Пэтси "Йокер" атлетикалық мектептер турнирінде "Сандық құтқарушы" командасы үшін ойнағанда алғашқы жүлдесін еске алды, бұл команда жарыстың фавориті емес еді. Ол ұйымдастырушылардың ересек жаттықтырушысыз командаға кубок беруге келіспегенін айтты.

Клубтық мансап

Пэтси "Таза сөйлеу лигасының" "Бенву" командасына қосылды, содан кейін жасөспірімдер құрамына, "Ренфрю Сент-Джеймс" клубына өтті. Одан кейін ол "Клайдбанк Джуниорс" клубына көтеріліп, ірі клубтардың скауттарының назарын аударды. Олар оның көзге түсетін дағдысын байқады, бірақ оның дене бітімі нашар болғандықтан күмәнданды. Осыған қарамастан, ол "Клайд Ф. К." және "Селтик" клубтарынан сынаққа шақыру алды. Сынақ кезінде ол "Дэмфристі" 6:1 есебімен жеңген ойында екі гол соқты, ал Ұлыбритания армиясының құрамасына қарсы 5:0 есебімен жеңіске жеткен кезде үш голдың авторы атанды.

Кельттік

Ол тез арада «Селтик» клубының негізгі құрамына өтіп, 1911 жылғы қарашада «Сент-Миррен» клубына қарсы өткен ойында 20 жасында тұңғыш рет алаңға шықты. Ол өзінің физикалық кемшіліктерін сол кездегі Гарринша сияқты еңсерді, ал оның қайраткерлігі мен осал еместігі оған «Қуатты атом» деген лақап атты сыйлады. 1910–1911 жылдары лигада бесінші орынға түсіп қалған «Селтик» командасын жаңғыртты, себебі Джимми Куинн, Дэви Хэмилтон және Джимми Макмени құрамындағы алты рет подряд лига жеңімпазы болған ұлы команда шаршап қалған еді. Алты ай ішінде ол өзінің алғашқы жеңіс медалін иеленді, 1912 жылғы Шотландия кубогының финалында «Клайд» клубына қарсы өткен 2:0 есебімен жеңіске бір гол соқты. Ұзақ уақыт бойы ол Энди МакАтимен тиімді шабуылдық серіктестік құрды, ал карьерасының соңғы жылдары жас Джимми МакГрориге дамып өсуіне көмектесті, ол кейіннен: «Көптеген адамдар менің Пэтси қазіргі заманғы футболдың қиындықтарына қалай төтеп беретінін сұрады. Ол оны оңай жеңіп шығар еді. Менің ойымша, бүгінгі күні оның деңгейіне жақын тұратын футболшы жоқ» деді. Ол 1911 жылдан 1925 жылға дейін «Селтик» сапында 15 жыл ойнады, барлық турнирлерде 491 матч өткізді. Ірі турнирлерде 464 ойында Пэтси 195 гол соқты. Бүгінгі таңда ол Джимми МакГрори, Бобби Леннокс, Хенрик Ларссон, Стиви Чалмерс және Джимми Куинннан кейін «Селтик» клубының ең көп гол соққан алтыншы ойыншысы болып саналады. Галлахер командаға қосылғаннан кейін «Селтик» алты шотланд лигасының, төрт шотланд кубогының, төрт Глазго кубогының және он бір Глазго қайырымдылық кубогының жеңімпазы атанды. Осы соңғы жеңіс медалі алғашқы медалінен 13 жыл өткен соң, 1912 жылы ұсынылды.

Фолкирк қаласы

1926 жылы «Селтик» Пэтсиді ескертусіз «қызметтен босатып» жіберді. Жанкүйерлері арасында оның жалақысын үнемдегісі келгендігі туралы пікірлер болды, ол сол кездегі «Селтик» командасының кез келген ойыншысынан едәуір жоғары еді (команда құрамында Джимми МакГрори және Джимми МакСтей сияқты көрнекті ойыншылар болғанына қарамастан). Галлахер «Фолкерк» сапында тағы алты жыл ойнады, бұл «Селтик» жанкүйерлері арасында оның «Селтик Паркте» қалғанда қанша гол соғып, қанша жүлде жеңіп алар еді деген сұрақтарды тудырды. 1932 жылдың қаңтарында оған «Фолкерк» XI және Шотландия лигасының XI командалары арасындағы арнаулы матч өткізілді.

Халықаралық мансап

Пэтси Ирландия құрамасына бір дәуірде 12 рет қатысты, сол кезде халықаралық матчтардың саны аз болды, ал Бірінші дүниежүзілік соғыс мұндай ойындардың бірнеше жылға тоқтатылуына себеп болды. Ирландия құрамасы сапындағы тұңғыш ойынында, Белфаст қаласындағы «Виндзор паркінде» Англияға қарсы шыққанда ол ең көп жалақы алатын халықаралық футболшыға айналды. Ирландия құрамасына деген қызығушылық арта түсті: 1919 жылы оның тұңғыш ойынына «Виндзор паркіне» 50 000 жанкүйер жиналды. Көптеген ирланд футболшылары сияқты, ол Белфастқа негіделген Ирландия Футбол қауымдастығы құрамасы (11 рет, оның ішінде Шотландияға қарсы 6 матч) және Дублинге негіделген Ирландия еркін мемлекеті құрамасы сапында Испанияға қарсы бір рет ойнады. 40 жасында ол құрама сапындағы ең үлкен жастағы дебютант атанды (Билл Лейсиді басып өтті, бірақ Лейси 41 жасқа дейін тағы да ойындар өткізді). «Селтик» сапында ойнағанда, ол 1927 жылы Шотландия Футбол қауымдастығының Канадаға жасаған туры аясында 7 матч өткізіп, 7 гол соқты. 1929 жылы оның әйелі қайтыс болды, содан кейін Пэтси алты баласын өзі тәрбиелеуге мәжбүр болды. Оның екі ұлы Томми мен Вилли де футболшы болды, сондай-ақ оның немерелері Брайан мен Кевин де осы салаға қадамын басты. Бұған қоса, оның туысы Джон Диверс және оның сол аттас ұлы екеуі де «Селтик» сапында ойнады, ал шөбересі Эми Галлахер (Томмидің ұрпағы) 2022 жылы клубтың әйелдер командасына қосылды.