Кіріспе

Нью-Йорк Этчинг клубы, бұрынғы Нью-Йорк Этчерлер клубы, Америкадағы гравиюра өнеріне арналған ең алғашқы кәсіби ұйымдардың бірі болды. Оның негізін қалаушылары 19 ғасырдың ортасында Франция мен Англияда гүлденген гравиюраға деген қызығушылықтың жаңаруынан шабыттанды. Клубтың мақсаты – бұрынғы суреттерді көшіру ғана емес, өздігінен тұрған, түпнұсқа өнер туындылары болатын гравиюраларды жасау және насихаттау болды.

Тарих

Нью-Йорк Эчерлер клубының алғашқы кездесуі 1877 жылдың 2 мамырында Джеймс Дэвид Смилли студиясында өтті. Нью-Йорк эчерлеу клубының басқа да маңызды мүшелері Чарльз Адамс Платт, Томас Моран, Сэмюэл Колман, Крузман Ван Элтен, Уильям Меррит Чейз, Фредерик Стюарт Черч, Стивен Париш, Джозеф Пеннелл, Дж. К. Николл, Чарльз Фредерик Уильям Миелац және Томас Уотерман Вуд болды. Көптеген мүшелері үшін гравировка олардың негізгі кәсібі – суретшілікке қосымша маңызды қызығушылық болды. Алайда, Эдит Лоринг Гетчелл мен Мэри Ниммо Моранның жағдайы басқаша болды, олар екеуі де негізінен гравировкамен айналысқан екі белгілі суретші еді. Нью-Йорк эчерлеу клубы 1890 жылдардың басына дейін тұрақты түрде көрмелер өткізді, онда мүшелері мен шақырылған қонақтары өз гравираларын көпшілікке сату үшін көрсетті. 1879 жылдан 1881 жылға дейін Нью-Йорк Эчерлеу клубының мүшелерінің туындылары «The American Art Review» атты мерзімді басылымда жарияланды. Бостонның Көркемсурет мұражайының алғашқы гравюралар кураторы Сильвестр Роза Кохлер басқарған бұл басылым гравировка өнерін және Нью-Йорк Эчерлеу клубын кәсіби ұйым ретінде одан әрі танымал етуге көмектесті. Нью-Йорк Эчерлеу клубының жетістігі XIX ғасырдың соңында Американың басқа да ірі қалаларында осындай ұйымдардың құрылуына ықпал етті.