Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кавказдық эскиздер (Кавказские эскизы) – 1894 және 1896 жылдары орыс композиторы Михаил Ипполитов-Иванов жазған оркестрлік сюиталар жұбы. «Кавказдық эскиздер» – оның ең көп орындалатын шығармаларының бірі және классикалық радиостанцияларда жиі естіледі. «Кавказдық эскиздер» жинағының бірінші сюитасының соңғы бөлімі, «Сардардың салтанатты шеруі» (; сонымен қатар «Сардар маршы» деп белгілі), көбінесе жеке орындалады және «Поп» концерттерінде жиі танымал.
Caucasian Sketches (Кавказские эскизы) is a pair of orchestral suites written in 1894 and 1896 by the Russian composer Mikhail Ippolitov Ivanov. The Caucasian Sketches is the most often performed of his compositions and can be heard frequently on classical radio stations. The final movement of the Caucasian Sketches, Suite No. 1, entitled Procession of the Sardar (; also popularly known as March of the Sardar or Sardar's March), is often heard by itself, and is a favorite of "Pops" concerts.
Кавказдық эскиздердің әсері
Кавказдық эскиздердің оркестрлік әндеріне Ипполитов-Иванов Тбилисидегі музыка консерваториясының директоры және оркестр дирижері қызметін атқарған жылдары мен айналағы Кавказ тауларына жасаған сапарларында естіген грузин және армян халық әндері әсер еткен. Ипполитов-Иванов Санкт-Петербург консерваториясында оркестрлеу шебері, композитор Николай Римский-Корсаковтың шәкірті болған, оның әуендік және ритмикалық ерекшеліктері Кавказдық эскиздер әндерінде көрінеді.
The orchestral songs of the Caucasian Sketches were influenced by the Georgian and Armenian folk songs that Ippolitov Ivanov heard during his years as director of the music conservatory and conductor of the orchestra in Tbilisi, the principal city of Georgia, and during his visits to the surrounding Caucasus Mountains. Ippolitov Ivanov had studied at the St. Petersburg Conservatory under the composer Nikolai Rimsky Korsakov, a master of orchestration, whose style of beats and chimes is reflected in the songs of the Caucasian Sketches.
"Кавказдық эскиздер", No 1 сюита
"Кавказдық эскиздер", №1 сюита, Op. 10 (1894) төрт "әнден" немесе бөлімнен тұрады. Сюита "Тау жолында" атты көтеріңкі әнмен басталады, ол биік Кавказ тауларын еске түсіретін тұрақты, құлшындыратын ырғақпен сипатталады және адам өзін олардың үстінен ұшып бара жатқан құс сияқты сезінеді. Екінші ән, "Ауылда", тұрақты ырғаққа ие және соңына қарай көтеріңкі болады. Үшінші ән, "Мешітте", бұрынғы түрік Кавказы және Ресейдегі Адыгея сияқты Шеркес аймақтарындағы мешіттердің көптігін көрсетеді, музыкада муэдзиннің намазға шақыруын естуге болады. Ең танымал – соңғы шығарма, "Сардардың салтанатты шеруі", бұл аймақта тарихи түрде феодалдық иеге, әскери қолбасшыға, көшбасшыға немесе құрметті тұлғаға берілген атау.
Caucasian Sketches, Suite No. 1, Op. 10 (1894) consists of four "songs" or parts. The suite begins with a vibrant song, In a Mountain Pass, which is characterized by a steady ambitious beat suggesting the steep Caucasus Mountains and makes one feel like a bird flying over them The second song, In a Village, has a steady beat and becomes more vibrant near the end. The title of the third, In a Mosque, reflects the abundance of mosques in the once Turkish Caucasus and Circassian regions such as Adygea in Russia, and one can hear the Muezzin's call to prayer in the music. The most famous is the final piece, Procession of the Sardar, a title for a feudal lord, military commander, leader or dignitary historically used in the region.
"Кавказдық эскиздер", No 2 сюита
"Кавказдық эскиздер", №2 сюита, Op. 42 "Иверия" (1896) композитор Мәскеуге көшкеннен кейін жазылған. Сюитада кіріспе және төрт эскиз бар. Бірінші эскиз – Кетевана ханшайымының қайғылы әні, тыныштықсыз және қысымды. Одан кейін "Берсеузе" (француз тілінен – "жайлау әні") келеді. Сосын, аяғына қарай құлшынысқа толы "Лесгинка" – маниялық ән орындалады. Ал соңғы эскиз – грузин маршы, өте көтеріңкі ән, ол әскери марш сияқты дыбысталады және ағаш аспаптары мен қоңыраулардың жиі қолданылуын қамтиды. №2 сюита "Иверия" (Иберия) деп те аталады, бұл атау гректер мен римдіктер ежелгі Картли мемлекетіне берген, қазіргі Грузияның шығыс және оңтүстік бөліктерімен сәйкес келетін атау.
Caucasian Sketches, Suite No. 2, Op. 42 Iveria (1896) was written after the composer moved to Moscow. The suite contains an introduction and four sketches. The first sketch is the tantalizing, oppressive Lamentation of Princess Ketevana. It is followed by Berceuse (French for lullaby). Then comes Lesghinka, a manic song that becomes rambunctious near the end. And the final sketch is the Georgian March, a very lively song which sounds like a military march and makes much use of the woodwinds and chimes. Suite No. 2 is also called Iveria (Iberia), the name given by the Greeks and Romans to the ancient kingdom of Kartli, corresponding roughly to the eastern and southern parts of the country of Georgia today.