Кристофер Мейнверинг: Австралиялық регбишінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Кристофер Дуглас Майнваринг (27 желтоқсан 1965 – 1 қазан 2007) – австралиялық футболшы. Австралия футбол лигасының (АФЛ) «Батыс жағалауы Арландары» клубында және Батыс Австралия футбол лигасының (ВАФЛ) «Шығыс Фримантель» футбол клубында ойнаған. Жақсы сырт келбеті үшін жас жанкүйерлердің сүйіктісі болған Майнваринг өз заманының ең танымал футболшыларының бірі еді. Шарықталу кезеңінде ол АФЛ-дегі ең шебер қанат шегімдерінің бірі болды, 1990 жылдардың басында Питер Матерамен орталық алаңдағы өте күшті комбинация құрды, бірақ 1997 жылы ауыр тізе жарақатынан кейін бұрынғы деңгейіне көтеріле алмады. 1999 жылы футболдан кеткен соң Майнваринг телеарнада жүргізуші және спорт журналисі болып жұмыс істеді, ал «Mix 94.5» радиосында диктор болды. 2007 жылы 41 жасында есірткіштен артық доза алып қайтыс болды.

Футбол мансабы

Майнваринг Батыс Австралияның жағалау қаласы Джералдтонда, Перттен 400 шақырымнан астам солтүстікте, Хьюберт Майнваринг пен оның әйелі Лияның (туған тегі Криппс) отбасында дүниеге келді. Футбол карьерасын 1985 жылы «Грингау Демонс» (Rovers) клубында бастады. Алғашқы маусымында Батыс Австралияның штаттық құрама командасының құрамына ілікті және «Шаркс» командасының жеңімпаздығында ойнады. 1987 жылы «Уэст Кост Иглз» командасының негізгі құрамына қосылды. Сол жылы үшінші турда Субиакода «Сиднейге» қарсы тұңғыш ойынын өткізді және маусым бойы тек бір ойынды ғана өткізіп алды. Сондай-ақ, ол жас ойыншы ретінде үздік деп танылды. Майнваринг «Иглз» командасы үшін қанатта ойнады және олардың жетістіктеріне зор үлес қосты, 1992 және 1994 жылдары жеңімпаздыққа жетті. Ойын аяқталғанда, білезігі сынғанына қарамастан, қуаныштан секіріп тұрған бейнесі «Иглз» командасының алғашқы жеңісінің есте қаларлық сәтіне айналды. Майнваринг 1991 және 1996 жылдары «All Australian» құрамасына ілікті, ал 1996 жылы «Уэст Кост Иглз» командасының онжылдығында, 2006 жылы Team20 және 1997 жылы «Ист Фримантл» командасының ғасыр командасының қанатын иеленді. Ол «Иглз» командасында клуб чемпионы атағын жеңіп алмаса да, сегіз рет үздік ондыққа кірді, оның ішінде VFL-де дебюттік және екінші жылдары үшінші орын алды, ал 1989, 1992 және 1996 жылдары екінші орынды иеленді. 1997 жылы тізесіне жарақат алды, оған тізелік операция жасау қажет болды, бұл оны сол маусымның қалған бөлігіне қатысудан алды. 1998 жылы формасын қалпына келтіруге тырысқанда, Майнваринг маусымның көп бөлігін «Шаркс» командасы үшін ойнады, содан кейін сол жылдың соңында «Уэст Кост» командасына оралды. Тағы бір маусымда «Иглз» командасының құрамында (және «Ист Фримантлде» ойнағаннан кейін) Майнваринг AFL футболынан зейнеткерлікке шықты. Ол «Иглз» командасының 3-ші нөмірі бар жейдесін киді, бұл нөмірді «Иглз» тарихында тек ол және Крис Джадд киген. Клуб келесі үш маусымға нөмірді зейнеткерлікке шығарды, бірақ 2011 жылы «Иглз» драфтында Эндрю Гафф оны қайта қолданды. Футболдан кеткеннен кейін Майнваринг «Seven News» телеарнасында жұмыс істеді. 2007 жылға қарай ол демалыс күндері спорт жаңалықтарын оқыды, сондай-ақ апта ішінде хабарламалар жасады. Сонымен қатар, ол Перт радиосының «Mix 94.5» станциясындағы жаңалықтарда таңғы сағат 5:30-дан 9:00-ға дейін спорт жаңалықтарын оқыды. 2005 жылы «Seven News» редакциясында тілші болып жұмыс істеді. 2001 жылдан бастап ол «All Australian» командасын және AFL Rising Star командасын іріктеу комиссиясының мүшесі болды. Ол Раниге үйленді және екі баласы бар.

Mainwaring was born in the coastal Western Australian town of Geraldton, over 400 kilometres north of Perth to Hubert Mainwaring and his wife Leah (née Cripps). He started his football career with the Greenough Demons (Rovers) before being recruited by in 1985. In his first season, he was a member of the Western Australian State of Origin team and played in a Sharks premiership team. He was a member of the West Coast Eagles' inaugural squad in 1987. He made his debut in round three that year, against Sydney at Subiaco and afterwards only missed one game for the season. and was named their best first year player. Mainwaring played for the Eagles on the wing and contributed greatly to their success, playing in both their 1992 and 1994 premierships. The image of him leaping with joy at the conclusion of the game, despite having a broken ankle, is one of the lasting images of the Eagles' first premiership. Mainwaring was an All Australian in 1991 and 1996 and has been named on the wing in the West Coast Eagles' Team of the Decade in 1996, Team20 in 2006 and East Fremantle's Team of the Century in 1997. Whilst he never won the Club Champion award at the Eagles, he finished in the top 10 eight times, including placing third in both his debut and second years in the VFL and second in 1989, 1992 and 1996. In 1997, he suffered a knee injury, which required a knee reconstruction and this put him out of action for the rest of that season. In 1998, while he was attempting to regain form, Mainwaring spent most of the season playing for the Sharks, before making his return to the West Coast side late that year. After another season in which he was in and out of the Eagles' side (and playing for East Fremantle), Mainwaring retired from AFL football. He wore the Eagles' number 3 guernsey, a number which had only been worn by him and Chris Judd during the Eagles' history. The club retired the number for the following three seasons, until it was revived by Eagles' draft pick Andrew Gaff in 2011. After leaving football, Mainwaring took a job with Seven News. By 2007, he was reading the sport at the weekend, as well as reporting during the week. He also read the sport headlines during the news on Perth radio station Mix 94.5 from 5:30 to 9:00 am. In 2005 he was a reporter for the Seven News desk. Since 2001 he had been a member of the selection panel for the All Australian team and the AFL Rising Star. He was married to Rani and had two children.

Өлім

Мейнваринг 2007 жылдың 1 қазанында таңғы сағаттарда Сэр Чарльз Гейрднер ауруханасына асығыс жеткізілгеннен кейін қайтыс болды. Сол түннің бұрын полиция мен жедел жәрдем оның мекенжайына көшеде дауыс көтеріп айқайлаған ер адам туралы шағым түскен соң келді. Мейнваринг жедел жәрдем бригадасының көмегін қабылдаудан бас тартқандықтан, ол көршісінің қамқорлығына берілді. Шамамен бір сағаттан кейін, ол құрылып, ұстама ауруға шалдыққаннан кейін жедел жәрдем қызметі қайтадан үйге шақырылды. Алғашқы келгенде Мейнваринг парамедиктерге экстази және каннабис қолданғанын айтқан. "Қырандар" клубының бұрынғы ойыншысы Бен Кузинс сенбі күні Мейнварингпен бірге болды. Батыс Австралия штатының коронерінің есебіне сәйкес, Мейнваринг кокаиннен артық доза алғаннан кейін ұстама келіп қайтыс болды, бұрынғы хабарламаларда айтылғандай, бірнеше түрлі есірткінің әсерінен емес. Мейнваринг 2007 жылдың 4 қазанында қайырымдылық мақсатында Challenge Stadium-да World Kickboxing Association ұйымдастырған атақты кикбоксинг турниріне қатысуға тиіс болған. Сондай-ақ, ол 2007 жылғы AFL Grand Final алдындағы ойын-сауық барысында AFL-дан "Қырандардың" чемпиондық кубогының біреуін ұстауға шақырылған, бірақ ол ойынға дейін бір апта бұрын бас тартты және Пертте қалып қойды. Мейнварингтің естелік жиыны 2007 жылдың 8 қазанында Клермонттағы Christ Church Grammar School-де өтті. Шараға 1200-ге жуық адам қатысты, олардың 300-і шіркеу сыртында орналасқан үлкен экранда қарады. 2008 жылы оның бұрынғы клубы мен "Фримантел" арасында естелік матч өтті, онда "Қырандар" 25 ұпаймен жеңіске жетті. Оның екі кішкентай баласы, сондай-ақ Матера триосы да матчта өнер көрсетті. "Батыс Қырандары" Мейнварингтің 3-ші нөмірі бар формасын келесі үш маусымға дейін шығармай, оған деген құрметін білдірді және клубтың үздік ойыншысы сыйлығына Крис Мейнваринг медалі деген ат берді. Субиако Овалының Робертс Роуд қанатына Крис Мейнваринг қанаты деген ат берілді, клуб 2018 жылы жаңа Perth Stadium-ға көшкенге дейін барлық "Батыс Қырандарының" үй матчтарында қолданылды.