ТрансРоки: Жеңімпаздар жолы немесе тау велосипедінің қаһармандық жарысы
Transrockies
TransRockies – Б.Колумбия мен Альберта арасындағы 600 км-лік тау велосипеді жарысы. Көрікті жерлер, қиын жолдар, командалық жарыс! Жазбалар саны, экономикалық жағдайлар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Транс-Рокис – Ферни, Британдық Колумбиядан Канморға, Альбертаға дейінгі 7 күндік, 600 км тау велосипеді жарысы. Бастапқыда "жер бетіндегі ең қиын тау велосипеді жарысы" деп сипатталған Транс-Рокис, қиын көтерілімдермен, ұзақ күндермен, аяусыз лаймен және ауа райының күрт өзгеруімен танымал болды. 2010 жылдан бастап ұйымдастырушылар бағытты қайта ұйымдастырып, бір жолды жолдардың үлесін арттырды және лайлы учаскелерді азайтты, сонымен бірге жарыстың танымал болған әдемі пейзаждары мен жабайы табиғатын сақтап қалды. Әлемнің түкпір-түкпірінен келген велоспортшыларды тарта отырып, жарыс 2002 жылы 67 екі адамдық командадан 2006 жылы 225 екі адамдық командаға, 2007 жылы 290 командаға, 2008 жылы 240 командаға және 2009 жылы 118 командаға дейін өсті. 2009 жылы командалардың азаюы әлемдік экономикалық жағдайдың қиындығымен және АҚШ долларына шаққанда Канада долларының құнының өсуімен байланысты болды. 2009 жылы ұйымдастырушылар TR3 жеке қатысу санатын қосты, бұл велоспортшыларға серіксіз бәсекелесуге мүмкіндік берді. TR3 велоспортшылары жарыстың алғашқы үш кезеңін ғана аяқтады, олар Нипика тау курортында мәрелікке жетті. 2011 жылдан бастап TR3-тің үш кезеңі Ферни маңындағы бір жолды жолдарды пайдаланды. 2010 жылы жарысқа UCI санкциясы берілді, 7 күндік TransRockies және 3 күндік TR3 S2 статусын алды. Бұл өзгерістер барлық санаттардағы велоспортшылардың жалпы саны мен бәсекелестік деңгейін арттырды. 2010 жылы TR4 енгізілді. Бұл жеке қатысу опциясы велоспортшыларға жарыстың соңғы төрт күнін аяқтауға және Канморда мәрелікке жетуге мүмкіндік берді.
The TransRockies is an annual 7 day, 600 km mountain bicycle race from Fernie, British Columbia to Canmore, Alberta. Described in its early days as the "toughest mountain bike race on earth", the TransRockies had a reputation for tough climbs, long days, relentless mud and highly changeable weather. Since 2010 the organizers have reorganized the route to increase the portion of singletrack and decrease the potentially boggy and muddy sections, while maintaining the spectacular scenery and wilderness riding that the race is known for. Attracting riders from all over the world, the race has grown from 67 two person teams in 2002 to a sold out fields of 225 two person teams in 2006, 290 teams in 2007, 240 teams in 2008 and 118 teams in 2009. The decline in teams in 2009 was attributed to the challenging worldwide economic conditions and the strong appreciation of the Canadian dollar against the US dollar. For 2009 the organizers added the solo TR3 category allowing riders to compete without a partner. The TR3 riders only completed the first three stages of the race, finishing at the Nipika Mountain Resort. Starting in 2011 the three stages of the TR3 utilized the single track trails around Fernie. In 2010 the race received UCI sanctioning with both the 7 day TransRockies and the 3 day TR3 granted S2 status. This change increased both the total number of riders and the level of competition in all categories. 2010 also saw the introduction of the TR4. This solo option allowed riders to complete the last four days of the race to finish in Canmore.
Қатысушылар
Бұрынғы жеңімпаздары Олимпиада ойындарының қатысушылары, ұлттық чемпиондар және Әлем кубогының жүлдегерлері. Жарысқа әртүрлі жастағы әуесқойлар да тартылады. 2002–2008 жылдар аралығындағы алғашқы 7 жарысты тек 2 қатысушы аяқтады: Райан Дрейпер және Пол Ньюит. 2004–2011 жылдар аралығында тағы 2 қатысушы, Саймон Паркер және Джим Ситрам 8 жарысты аяқтады, ал 6 қатысушы 6 жарысты аяқтады: Джефф Бандура, Пэт Дойл, Андреас Хестлер, Луиза Кобин, Дик Вудбери және Лори Вудбери. 2011 жылы, жарыстың 10-шы мәресінде, көптеген тәжірибелі қатысушылар қайта оралды. Олардың ішінде Райан Дрейпер (8-ші рет), Пол Ньюитт (8-ші рет), Саймон Паркер (8-ші рет), Джим Ситрам (8-ші рет) және Дик пен Лори Вудбери (7-ші рет) болды.
Past winners include Olympians, national champions, and World Cup Racers. The race also attracts amateurs of all ages. Only 2 racers completed the first 7 races, 2002–2008; Ryan Draper and Paul Newitt. A further 2 racers, Simon Parker and Jim Seethram, completed the 8 races between 2004 and 2011, and 6 racers have completed 6 races; Jeff Bandura, Pat Doyle, Andreas Hestler, Louise Kobin, Dick Woodbury, and Laurie Woodbury. 2011, the 10th edition of the race, saw the return of many of the veteran racers. These included Ryan Draper (8th time) Paul Newitt (8th time, Simon Parker (8th time), Jim Seethram (8th time) and Dick and Laurie Woodbury (7th Time).
Бағыт
2002-2005 жылдар аралығында жарыстар Ферниден (Британдық Колумбиясы) Канморға (Альберта) өтті. 2006 жылы жарыс бағыты үлкен қатысушылар санына мүмкіндік беру және 2002, 2004 және 2005 жылғы жарыстарды мазалаған лайға толы жолдарды болдырмау үшін өзгертілді. 2006 жылғы жарыс Ферниден (Британдық Колумбиясы) Панорама шаңғы курортына (Британдық Колумбиясы) өтті. 2007-2009 жылдары ұйымдастырушылар бағытты кері өзгертті, яғни жарыс Панорама шаңғы курортынан басталып, Ферниде аяқталды. 2010 жылдан бастап ұйымдастырушылар бастапқы қалаларға (Ферни) және аяқталу орнына (Канмор) қайта оралды, жаңа бағыт бұрынғы жылдарға қарағанда көбірек тау жолдары мен азырақ қаражолдан тұрады. Бірінші күні Ферни маңындағы тау жолдарында уақытқа қарсы жарыс өтеді. Екінші және үшінші күндері де Ферни тау жолдарында өтеді, соның ішінде Porky Blues сияқты белгілі жергілікті жолдар бар. Төртінші күні Ферниден Норт-Форк демалыс аймағына автобуспен сапар жасалып, Литтл-Элбоу лагерінде аяқталады. Бесінші күні Литтл-Элбоу маңындағы жолдарда саяхат жасалады. Алтыншы күні жарыс қатысушылары Джампинг Паунд қырқасына көтеріліп, Кокс төбесінен түседі, содан кейін "Рэфтер Сикс" қонақ үйінің ранчосында аяқтайды. Соңғы күні қатысушылар Транс-Канада тас жолының үстіндегі тау жолдарымен жүріп, Канмор Нордикалық орталығының жолдарында және Канмор қаласының орталығында аяқтайды.
The 2002 to 2005 races went from Fernie, British Columbia to Canmore, Alberta. The course was changed in 2006 to allow for a larger field and avoid the mud that plagued the 2002, 2004 and 2005 races. The 2006 race went from Fernie, British Columbia to Panorama Ski Resort, British Columbia. For 2007 to 2009, the organizers reversed the route, starting at Panorama Ski Resort and finishing in Fernie. Starting in 2010 the organizers reverted to the original start (Fernie) and finish (Canmore) towns with a new route that will include more singletrack and less road that earlier years. The first day is a timetrial on the singletrack trails around Fernie. Days two and three are also on Fernie singletrack and include well known local trails such as Porky Blues. Day four starts with a bus ride from Fernie to the North Fork Recreation Area and finishes in the Little Elbow Campground. Day five is a backcountry loop on trails around Little Elbow. Day six sees the riders tackling the climb up to Jumping Pound Ridge and the Cox Hill descent before finishing at the Rafter Six Guest Ranch. The final day takes riders along the single track trails above the Trans Canada highway before they finish in the trails of the Canmore Nordic Centre and the finish in downtown Canmore.