Бенгал губернаторлары: 1834-1854, 1912-1947 жылдары Бенгал президенттігінің басшысы. Тарихы 1644 жылға дейін жетеді, Ост-Индия компаниясымен байланысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бенгал президентінің губернаторлары
Governors of Bengal Presidency
Бенгал губернаторы 1834 жылдан 1854 жылға дейін және қайта 1912 жылдан 1947 жылға дейін Бенгал президентінің атқарушы үкіметінің басшысы болды. Бұл лауазым алғаш рет 1834 жылдың 15 қарашасында «Бенгалдағы Форт-Уильям президенттігінің губернаторы» ретінде құрылды, кейін 1854 жылдың 1 мамырында жойылды және президенттіктің үкіметіне жауапкершілік Солтүстік-Батыс провинциялары мен Бенгалдың екі лейтенант-губернаторына жүктелді. 1912 жылдың 1 сәуірінде Бенгал губернаторының лауазымы қайта жаңартылды және 1947 жылғы Үндістанның бөлінуіне дейін сақталды, содан кейін Батыс Бенгалда Батыс Бенгал губернаторының лауазымымен алмастырылды. Бенгал губернаторының тарихы 1644 жылға дейін жетеді, ол кезде Габриэль Боутон Шығыс Үндістан компаниясы үшін артықшылықтарды алды, бұл оларға Хьюглиде бекініссіз фабрика салуға рұқсат берді. Бенгал шығанағындағы компанияның істерін басқару үшін әртүрлі бас агенттер, губернаторлар және президенттер тағайындалды. 1773 жылы Уоррен Хейстингс 1772 жылғы Шығыс Үндістан компаниясы заңы қабылданғаннан кейін Бенгалдағы Форт-Уильям президенттігінің бірінші генерал-губернаторы болып тағайындалды. 1833 жылы алғашқы Үндістан үкіметі заңы қабылданды, онда Бенгалдағы Форт-Уильям, Бомбей және Мадрас үш президенттігі жаңа «Агра президенттігімен» бірге жаңа «Үндістанның» бөлігі болуға тиіс болды және Үндістан үкіметімен бірге Үндістанның генерал-губернаторының жаңа лауазымы құрылды. Бенгал губернаторы өзінің лауазымына қоса Үндістанның генерал-губернаторы қызметін де атқарды. Бұл жүйе 1853 жылғы Үндістан үкіметі заңы қабылданғанға дейін сақталды, содан кейін Бенгал губернаторының лауазымы жойылды. Осы кезден бастап Форт-Уильям президенттігі үкіметі немесе үкімет басшысы болмайтын номиналды әкімшілік бөлім ретінде ғана өмір сүрді. Керісінше, ол Солтүстік-Батыс провинцияларының лейтенант-губернаторы мен Бенгалдың лейтенант-губернаторы басқаратын екі жеке губернаторлықтан тұрды. Солтүстік-Батыс провинциялары кейіннен президенттікке бөлініп, Оуд провинциясымен біріктірілді, тек Бенгал бөлімі қалды. Бұл жүйе 1912 жылы император Жорж V 1911 жылы Бенгалдағы Форт-Уильям президенттігінің губернаторы лауазымын қайта орнату туралы жарлық шығарғаннан кейін жойылды. 1947 жылы Үндістан бөлінді және екінші Бенгал бөлінісінен кейін жаңа Батыс Бенгал провинциясы құрылды. С. Раджагопалачари Батыс Бенгалдың бірінші губернаторы болып тағайындалды. 1950 жылдың 26 қаңтарында Үндістан конституциясы күшіне енгеннен кейін Батыс Бенгал губернаторының лауазымы рәсімдік лауазымға айналды. 1932 жылы бұл лауазымға жылдық шамамен 500 000 рупий жалақы, 500 000 рупий көлемінде жәрдемақы және оның қызметкерлерінің жалақысын жабу үшін 500 000 рупий грант берілді. Оның жеке құрамынан басқа 120 қызметшісі, 70 атты күзшісі және мыс дабыл тобы болды. Онда автомобильдер, екі арнайы пойыз, яхта және қайық үйлері болды.
The Governor of Bengal was the head of the executive government of the Bengal Presidency from 1834 to 1854 and again from 1912 to 1947. The office was initially established on 15 November 1834 as the "Governor of the Presidency of Fort William in Bengal" and was later abolished on 1 May 1854 and the responsibility of the government of the Presidency was vested in the two Lieutenant Governors of the North Western Provinces and Bengal. On 1 April 1912 the office of Governor of Bengal was restored and lasted till the Partition of India in 1947 and was replaced by the office of the Governor of West Bengal in West Bengal. The history of the office of the Governor of Bengal dates back to 1644, when Gabriel Boughton procured privileges for the East India Company which permitted them to build a factory at Hughli, without fortifications. Various chief agents, governors and presidents were appointed to look after company affairs in the Bay of Bengal. In 1773, Warren Hastings was appointed as the first Governor General of the Presidency of Fort William in Bengal following the enactment of the East India Company Act of 1772. In 1833, the first Government of India Act was passed enacting that the three presidencies of Fort William in Bengal, Bombay and Madras along with a new "Presidency of Agra", were to be a part of a new "India", and the new office of Governor General of India along with the Government of India was established. The Governor of Bengal served as the Governor General of India in addition to his own office. This setup lasted until the enactment of the Government of India Act 1853, following which, the office of the Governor of Bengal was abolished. From this point onwards the Presidency of Fort William existed only as a nominal administrative division without a government or a head of government. Rather it was made up of two separate lieutenant governorships with separate governments under the Lieutenant Governor of the North Western Provinces and the Lieutenant Governor of Bengal. North Western Provinces were later separated from the Presidency and united with the Oudh Province, leaving only the Bengal Division. This setup was abolished in 1912 after a proclamation by King Emperor George V was made in 1911 re establishing the office of the Governor of the Presidency of Fort William in Bengal. In 1947, India was partitioned and the new province of West Bengal was formed following the second partition of Bengal. C. Rajagopalachari was appointed as the first Governor of West Bengal. When the constitution of India came into effect on 26 January 1950, the office of Governor of West Bengal become a ceremonial position. In 1932 the position came with an annual salary of approximately , a sumptuary allowance of and a grant of to cover his staff's wages. In addition to his personal staff he had 120 servants, a seventy man mounted bodyguard, and a brass band. There were cars, two special trains, a yacht and a house boat.
Бенгалиядағы Форт-Уильям президенті Бенгалия дивизиясының лейтенант-губернаторлары (1854-1912 жж.)
1853 жылғы Үндістан Үкіметі туралы заңға сәйкес, Үндістанның генерал-губернаторы Бенгалиядағы Форт-Уильям президенттігінің губернаторы қызметін бірдей атқарудан босатылып, жеке губернатор тағайындалуға шешім қабылданды. Осыған дейін вице-губернатор тағайындалуы тиіс болды. Ф. Дж. Холлидей Бенгалияның алғашқы вице-губернаторы болды. Уильям Дьюк соңғы вице-губернатор болып қызмет етті, содан кейін 1912 жылы Бенгалиядағы Форт-Уильям президенттігінің губернаторы лауазымы қайта жаңартылды.
№ Аты-жөні Суреті Қызметке кірген күні Қызметтен кеткен күні Тағайындаушы
1 Фредерик Джеймс Холлидей 1854 1859 Далхаузи маркграфы
2 Джон Питер Грант 1859 1862 Кеннинг графы
3 Сесил Бидон 1862 1866
4 Уильям Грей 1867 1870 Сэр Джон Лоуренс
5 Джордж Кэмпбелл 1870 1874 Мейо графы
6 Ричард Темпл Харт 1874 1877 Нортбрук лорды
7 Эшли Эден 1877 1882
8 Август Риверс Томпсон 1882 1887 Рипон маркграфы
9 Стюарт Колвин Бейли 1887 1890 Дафферин графы
10 Чарльз Альфред Эллиот 1890 1893 Лансдаун маркграфы
11 Энтони Патрик Макдоннелл 1893 1895
12 Александр Маккензи 1895 1897 Элгин графы
13 Чарльз Сесил Стивенс 1897 1898
14 Джон Вудберн 1898 1902
15 Джеймс Дьюар Бурдильон 1902 1903 Кедлстон лорды Карзон
16 Эндрю Хендерсон Лейт Фрейзер 1903 1906
17 Фрэнсис Слэк 1906 1908 Минто графы
18 Эдвард Норман Бейкер 1908 1911
19 Фредерик Уильям Дьюк 1911 1912 Пенхерст лорды Хардинг
Under the Government of India Act 1853 the Governor General of India was relieved of his concurrent duties as Governor of the Presidency of Fort William in Bengal and a separate Governor was decided to be appointed. Until then a Lieutenant Governor was to be appointed. F. J. Halliday became the first Lieutenant Governor of Bengal. William Duke served as the last lieutenant governor after which the office was superseded by the restored office of the Governor of the Presidency of Fort William in Bengal in 1912. No. (Number)NamePortraitTook officeLeft officeAppointer1 Frederick James Halliday 1854 1859The Marquess of Dalhousie2 John Peter Grant 1859 1862The Earl Canning3 Cecil Beadon 1862 18664 William Grey 1867 1870Sir John Lawrence, Bt5 George Campbell 1870 1874The Earl of Mayo6 Sir Richard Temple Hart 1874 1877The Lord Northbrook7 Sir Ashley Eden 1877 18828 Sir Augustus Rivers Thompson 1882 1887The Marquess of Ripon9 Sir Steuart Colvin Bayley 1887 1890The Earl of Dufferin10 Sir Charles Alfred Elliott 1890 1893The Marquess of Lansdowne11 Sir Anthony Patrick MacDonnell 1893 189512 Sir Alexander Mackenzie 1895 1897The Earl of Elgin13 Sir Charles Cecil Stevens 1897 189814 Sir John Woodburn 1898 190215 James Dewar Bourdillon 1902 1903The Lord Curzon of Kedleston16 Sir Andrew Henderson Leith Fraser 1903 190617 Francis Slacke 1906 1908The Earl of Minto18 Sir Edward Norman Baker 1908 191119 Frederick William Duke 1911 1912The Lord Hardinge of Penshurst
1833 жылғы Үндістан үкіметі заңында Үндістанды құрайтын төрт президенттік болу көзделіпті – Бенгалиядағы Форт-Уильям, Бомбей, Мадрас және Агра. Жаңа Агра президенттігі Бенгал президенттігінің берілген және жаулап алынған провинцияларынан құрылуы тиіс еді. Алайда, президенттік толыққанды құрылған жоқ. Оның орнына 1835 жылғы Парламент заңы жаңа президенттікті таратып, Бенгал президенттігінің құрамында Солтүстік-Батыс провинцияларының лейтенант-губернаторлығын орнатты. Лейтенант-губернаторлық 1878 жылы Бенгал президенттігінен бөлініп, сол кезге дейін Үндістан үкіметінің тікелей бақылауында болған бас комиссар провинциясы – Оуд провинциясымен біріктірілді. Бенгалиядағы Форт-Уильям президенттігінің Солтүстік-Батыс провинцияларының лейтенант-губернаторы лауазымы жойылды. № (Номер) АтыПортрет Тағайындалған күніҚызметтен кеткен күніТағайындаушы (Индияның генерал-губернаторы) 1 Сэр К. Т. Меткалф 1 маусым 1836 1 маусым 1838 Окленд графы 2 Т. К. Робертсон 4 ақпан 1840 31 желтоқсан 1842 3 Сэр Г. Р. Клерк 30 маусым 1843 22 желтоқсан 1843 Лорд Элленборо 4 Джеймс Томассон 22 желтоқсан 1843 10 қазан 1853 5 Дж. Р. Колвин 7 қараша 1853 9 қыркүйек 1857 Далхузи графы 6 Полковник Х. Фрейзер 30 қыркүйек 1857 9 ақпан 1858 Висконт Кэннинг 7 Сэр Г. Ф. Эдмонстон 19 қаңтар 1859 27 ақпан 1863 8 Құрметті Эдмунд Драммонд 7 наурыз 1863 10 наурыз 1868 Елгин графы 9 Сэр Уильям Мьюр 10 наурыз 1868 7 сәуір 1874 Сэр Джон Лоуренс 10 Сэр Джон Стречи 7 сәуір 1874 26 шілде 1876 Лорд Нортбрук 11 Сэр Г. Е. В. Купер 26 шілде 1876 15 ақпан 1877 Лорд Литон
The Government of India Act of 1833 had intended that there be four presidencies comprising India – that of Fort William in Bengal, Bombay, Madras and Agra. The new Presidency of Agra was to be created from the Ceded and Conquered Provinces of the Bengal Presidency. However the presidency was never fully created. Instead a new Act of Parliament in 1835, dissolved the new presidency and established the lieutenant governorship of North Western Provinces within the Bengal Presidency. The lieutenant governorship was finally separated from the Bengal Presidency in 1878 and merged with the Oudh Province which had been a Chief Commissioner's Province under the direct supervision of the Indian Government till then and the office of the Lieutenant Governor of the North Western Provinces of the Presidency of Fort William in Bengal was abolished. No. (Number)NamePortrait Took officeLeft officeAppointer(Governor General of India)1Sir C. T. Metcalfe1 June 18361 June 1838 The Earl of Auckland2 T. C. Robertson4 February 184031 December 18423Sir G. R. Clerk30 June 184322 December 1843 The Lord Ellenborough 4 James Thomason 22 December 1843 10 October 1853 5 J. R. Colvin 7 November 1853 9 September 1857 The Earl of Dalhousie 6 Colonel H. Fraser 30 September 1857 9 February 1858 The Viscount Canning 7 Sir G. F. Edmonstone 19 January 1859 27 February 1863 8 The Hon. Edmund Drummond 7 March 1863 10 March 1868 The Earl of Elgin 9 Sir William Muir 10 March 1868 7 April 1874 Sir John Lawrence 10 Sir John Strachey 7 April 1874 26 July 1876 The Lord Northbrook 11 Sir G. E. W. Couper 26 July 1876 15 February 1877 The Lord Lytton
Тәуелсіздік алғаннан кейінгі кезең
1947 жылы Үндістанға британдық үкімділік аяқталды және Үндістан екі тәуелсіз доминионға – Үндістан Одағы мен Пәкістанға бөлінді. Бенгал провинциясы Үндістандағы Батыс Бенгал провинциясы мен Пәкістандағы Шығыс Бенгал провинциясына (кейін Шығыс Пәкістан) бөлінді. Шығыс Пәкістан 1971 жылы тәуелсіздік алып, Бангладеш атанды.
In 1947, the British rule over India came to an end, and India was partitioned into two independent dominions of the Indian Union and Pakistan. Bengal Province was partitioned into the province of West Bengal in India, and province of East Bengal (later East Pakistan) in Pakistan. East Pakistan later become independent in 1971 as Bangladesh.