Соли Джехангир Сорабджи: Үндістан заңгері және құқық қорғаушысы
Soli Sorabjee
Сәли Джехангир Сорабджи – Үндістанның көрнекті юрисі, бас прокуроры (1989-1990, 1998-2004). Сөз бостандығы, адам құқықтарын қорғағаны үшін Padma Vibhushan сыйлығының иегері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістан заңгері (1930–2021)
Indian jurist (1930–2021)
Соли Джехангир Сорабджи, AM (9 наурыз 1930 – 30 сәуір 2021) – 1989 жылдан 1990 жылға дейін және 1998 жылдан 2004 жылға дейін Үндістанның Бас прокуроры қызметін атқарған үнді заңгері. 2002 жылы ол сөз бостандығын қорғағаны және адам құқықтарын сақтағаны үшін «Падма Вибхушан» орденімен марапатталды.
Soli Jehangir Sorabjee, AM (9 March 193030 April 2021) was an Indian jurist who served as Attorney General for India from 1989 to 1990, and again from 1998 to 2004. In 2002, he received the Padma Vibhushan for his defence of the freedom of expression and the protection of human rights.
Ерте өмір
Соли Джехангир Сорабджи 1930 жылдың 9 наурызында Бомбей қаласында парси отбасында дүниеге келген. Ол Бхарда Нью-лицейінде, Мумбайдағы Сент-Ксавьер колледжінде және Мумбайдағы Үкіметтік құқық колледжінде оқыды, ал 1953 жылы адвокаттық практикаға қабылданды. Үкіметтік құқық колледжінде ол 1952 жылы рим құқығы және құқық тағылымы бойынша Кинлох Форбс алтын медалін алды.
Soli Jehangir Sorabjee was born on 9 March 1930 in Bombay to a Parsi family. He studied at Bharda New High School, Mumbai and St. Xavier's College, Mumbai and Government Law College, Mumbai, and was admitted to the bar in 1953. At Government Law College, he was awarded the Kinloch Forbes Gold Medal in Roman Law and Jurisprudence (1952).
Мансап
1971 жылы Сорабжи Бомбей жоғары сотының аға адвокаты болып тағайындалды. 1977-1980 жылдары Үндістанның Бас солиситоры қызметін атқарды. 1989 жылдың 9 желтоқсанынан 1990 жылдың 2 желтоқсанына дейін, содан кейін 1998 жылдың 7 сәуірінде Үндістанның Бас прокуроры болып тағайындалды, бұл қызметті 2004 жылға дейін атқарды. Төтенше жағдай кезінде (1975-1977 жж.) Сорабжи саяси тұтқындарға заңдық көмек көрсетті. Кейіннен 1984 жылғы сикхтерге қарсы қырқындардың құрбандарын тегін қорғаған Азаматтар әділеттілігі комитетінде жұмыс істеді. 2006 жылдың наурыз айында «Австралия мен Үндістан арасындағы екіжақты құқықтық қатынастарға қызмет еткені үшін» Австралия орденінің құрметті мүшесі (AM) атанды. Сорабжи Үндістан Конституциясын түсіндіруге қатысты бірнеше маңызды сот ісіне қатысты. Сорабжи мен Фали Нариман Кесавананда Бхарати мен Керала штаты арасындағы істе арыз беруші тараптың адвокатына көмектесті, бұл Парламенттің Конституцияның «негізгі құрылымын» өзгертуіне шектеу қойды. Бас солиситор ретінде ол Манека Ганди мен Үндістан Одағы арасындағы істе үкіметтің заңгерлік делегациясының мүшесі болды, ол Конституцияның 21-бабы жеке бостандық құқығын бекітеді деп шешім қабылдады. Ол сондай-ақ, Президенттік үкімге шектеулер енгізген С.Р. Боммай мен Үндістан Одағы және Конституцияның Тоғызыншы кестесі бойынша қабылданған заңдар сот қарауынан босатылмайды деген шешім қабылданған И.Р. Коэлхо мен Тамил Наду штаты арасындағы іске де қатысты. Б.П. Сингал мен Үндістан Одағы арасындағы істе де сотқа қатысты, онда штат губернаторларын негізсіз себепсіз қызметтен босатуға болмайды деген шешім қабылданды. Шрея Сингал мен Үндістан Одағы арасындағы істе арыз берушіге көмектесті, бұл 2000 жылғы Ақпараттық технологиялар заңында онлайн сөзді шектеуге бағытталған шараларға қатысты. Зия Моди «Үндістанды өзгерткен 10 үкім» атты кітаптың авторы. Сорабжиден үш ұлы қалды – дәрігер Джехангир, Autocar India журналының редакторы Хормазд Сорабжи және Жамшед, сондай-ақ Ники, Ардешир, Раян, Майя, Анджали, Аарти және Адити есімді жеті немересі бар. Сорабжи Жаз Индия қауымдастығының алғашқы президенті болды. Ол кларнет ойнады, оның сүйікті музыканттары Бенни Гудман мен Диззи Гиллеспи болды.
In 1971, Sorabjee was designated a senior advocate of the Bombay High Court. He served as Solicitor General of India from 1977 to 1980. He was appointed Attorney General for India on 9 December 1989 up to 2 December 1990, and then again on 7 April 1998, a post he held until 2004. During The Emergency (1975 1977), Sorabjee provided legal services to political prisoners. He later worked on the Citizen's Justice Committee which represented the 1984 anti Sikh riots victims pro bono. In March 2006 he was appointed an honorary member of the Order of Australia (AM), "for service to Australia India bilateral legal relations". Sorabjee was involved in several precedent setting cases concerning the interpretation of the Constitution of India. Sorabjee and Fali Nariman assisted the petitioner's counsel in Kesavananda Bharati v. State of Kerala, which restricted Parliament from altering the "basic structure" of the Constitution. As Solicitor General, he was a member of the government's legal delegation in Maneka Gandhi v Union of India, which held that Article 21 of the Constitution promulgated the right of personal liberty. He was also involved in S. R. Bommai v. Union of India, which imposed restrictions on President's rule, and I. R. Coelho v. State of Tamil Nadu, which held that laws passed under the Ninth Schedule of the Constitution are not exempt from judicial review. He appeared in the case of B. P. Singhal v. Union of India, in which the Supreme Court held that state governors could not be dismissed without due cause. He aided the petitioner in Shreya Singhal v. Union of India, which targeted restrictions on online speech in the Information Technology Act, 2000. Zia Mody is the author of the book 10 Judgements that Changed India. Sorabjee is also survived by three sons—Jehangir, a doctor, Hormazd Sorabjee, editor of the Autocar India magazine and Jamshed.—and seven grandchildren named Niki, Ardeshir, Raian, Maya, Anjali, Aarti, and Aditi. Sorabjee was the first president of the Jazz India Association. He played the clarinet; his favourite artists included Benny Goodman and Dizzy Gillespie.