Кіріспе

Америкалық күндізгі күтімдегі жыныстық зорлық-зомбылық соты Феллс Акрес күндізгі күтімдегі жыныстық зорлық-зомбылық соты Массачусетс штатында 1980 жылдардың ортасында Массачусетс штатының Малден қаласында күндізгі күтім орталығы, Феллс Акрес күндізгі мектебін басқарған отбасы мүшелеріне қатысты қозғалған қылмыстық іс бойынша өтті. Бұл мекемені 1966 жылы Вайолет Амиро (1923–1997) ашқан. Ол және оның екі баласы – ұлы Джеральд Амиро (1954 жылы туған) және қызы Шерил Амиро ЛеФейв (шамамен 1957 жылы туған) – өз мекемелерінде балаларды жыныстық тұрғыдан зорлағандары үшін сотталды. Джеральд 1986 жылы, ал оның әпкесі мен анасы 1987 жылы сотқа тартылды. Үшеуі де кінәлі деп танылып, түрмеге кесілді. Амиролар айыптауларды жоққа шығарады, ал олардың қолдаушылары бұл оқиғаны күндізгі күтімдегі жыныстық зорлық-зомбылыққа байланысты туындаған гистерияның айқын мысалы деп санайды. Вайолет пен Шерил 1995 жылы апелляциялық сот шешімімен босатылды. Вайолет 1997 жылы қайтыс болды. Апелляция ақырында қабылданбады, бірақ Шерил 1999 жылдың қазан айында прокурорлармен жасалған келісім арқасында қайта түрмеге оралмайын шақтады. Полиция барлық балалардың ата-аналарын полиция бөліміне шақырып, жағдайды талқылады. Олар балаларымен сұхбаттасып, жыныстық зорлық-зомбылықтың белгілерін анықтауға нұсқау алды. Ата-аналарға зорлық-зомбылықтың белгілері ретінде төсекке сию, тәбеттің өзгеруі және кошмарлар сияқты мінез-құлықтар туралы айтылды. Балалар полиция қызметкерлері, әлеуметтік жұмыскерлер, психологтар және басқа да мамандармен де тексерілді.

Тұтқындалу және сотталу

Ақырында, Амирау басқа да балаларды қорлауда айыпталса, анасы Вайолет Амирау және қарындасы Шерил Амирау ЛеФейвке айып тағылды. Бұл істің негізгі сын-пікірлері балалардан алынған ақпараттың сенімділігіне негізделген. Дәлелдердің басым бөлігі балалар медбикесі Сьюзан Келлидің видеоға түсірілген сұхбаттары арқылы жасалды. Балалар сұхбаттасушыларға, соның ішінде Келлиге, оларға ештеңе болмайтынын, құпия бөлмелер жоқ екенін және клоун жоқ екенін қайта-қайта айтты. Алайда, сұрақ қою жалғасты, ақырында балалар осы оқиғалардың бәрі орын алғанын айтты. Бір полиция қызметкері Джон Риверс бір семинарда балаларды сұхбаттау "тастан қан алумен бірдей" екенін айтты. Бірде сұхбат беруші балаға баланың досы клоунның оларды киімдерін шешуге мәжбүрлегенін айтыпты. Сұхбатқа қатысқан қыз бұл оқиғаның болғанын жоққа шығарды, сонда сұхбат беруші баланың досының айтқанына сенетінін айтты. Келли оқиғаларға қатысты баламалы түсініктерді де қабылдамады және балалардың зорлық-зомбылық сценарийлерін жоққа шығарғанын елемеді. Екі Амирау ісі бойынша бас прокурор "балалардың фотоға түсіріліп, жыныстық қатынасқа түсетін заттарды қолдану арқылы қорлық көргенін растады" деп мәлімдеді. Балалардың қорлық көрсетуі туралы айыптаулары орынсыз сұхбатпен бұзылған деген тұжырым негізсіз және шындыққа сай емес.

Соттан кейінгі жағдай

1992 жылдың қазан айында Вайолет пен Шерилдің жазаларын Миддлсекс округінің Жоғарғы сотының алғашқы төрешісі Джон Пол Салливан қысқартты, бірақ 1993 жылы Массачусетс Жоғарғы Сот соты (SJC) бұл шешімді күштен шығарды. 1995 жылдың наурызында Чарльз М. Сеннотт The Boston Globe газетінде Амирауларға деген ықыласын білдіріп, Вайолет пен Шерилге Түзету департаментінен кеңесші ретінде тағайындалған Мириам Холмс пен Шерилге кеңес берген Джоэл Скольниктің екеуінің де әйелдердің кінәсіз екеніне сенгенін жазды. Лицензияланған тәуелсіз клиникалық әлеуметтік жұмыскер (LICSW) Джоэл Скольник Шерли Амираумен ол Фрамингемдегі МКИ-де қамауда болған кезде сұхбаттасып, сондай-ақ Әлеуметтік қызметтер департаменті жүргізген сұхбаттардың транскрипттерін қарады. Скольник сұхбаттардың дұрыс жүргізілмегенін және балалардың жауаптарына әсер етіп, оларды сенімсіз ететінін анықтады. Бұдан өзге, ол жыныстық қылмыскерлердің көпшілігі бостандыққа шығу үшін қылмыстарын мойындауға дайын екенін, сондықтан Амираулардың осыған қарсы тұруы олардың кінәсіздігінің тағы бір дәлелі екенін атап өтті. Макгилл университетінің психологы 4 пен 6 жас аралығындағы жүздеген балаларға жасаған зерттеуде Амирау ісінде балаларға ұзақ және қайталап сұрақ қою жиі жалған мәлімдемелерге әкелетінін анықтады. Басқа зерттеулер анатомиялық тұрғыдан дұрыс қуыршақтарды пайдалану арқылы жүргізілген тексеру әдісінің де қателік деңгейінің өте жоғары екенін көрсетті.

Кейінгі дамуы

Дороти Рабиновиц, «The Wall Street Journal» газетінің редакторы, 2001 жылы осы істі қамтығаны үшін ішінара Пулитцер сыйлығымен марапатталды. Бұл іс оның 2003 жылғы «No Crueler Tyrannies» атты әділетсіздіктер туралы кітабында жарық көрді. 2001 жылдың шілдесінде Массачусетс штатының шартты түрде босату комиссиясы Джеральд Амироның жазасын жеңілдетуді ұсынды, бірақ күдікпен қараған тараптар бұл шешімге қарсы шықты. 2002 жылдың ақпанында штат басшысының міндетін атқарушы Джейн Свифт бұл ұсынысты қабылдамады. Джеральд Амиро ақыры 2004 жылдың 30 сәуірінде «Bay State» түзеу орталығынан босатылды. 2022 жылдың қарашасында Массачусетс штатының келесі губернаторы Чарли Бейкер олардың айыпталуларының дәлелдік күшіне қатысты «қатты күмән» болғандықтан Джеральд Амиро мен Шерил Амиро ЛеФейвке кешірім беруді ұсынды. Бұл ұсынысты Массачусетс штатының губернаторының кеңесі мақұлдауы тиіс болды.