Кіріспе

Британдық статистик (1923–2013)

Денис Виктор Линдли (25 шілде 1923 – 14 желтоқсан 2013) – ағылшын статистигі, шешімдер теориясының маманы және Байес статистикасын қолдайтын жетекші ғалым.

Өмірбаян

Линдли Лондонның оңтүстік-батысындағы Сурбитон қалашығында өсті. Ол жалғыз бала болды, ал әкесі жергілікті құрылыс меркенамасының жұмысшысы еді. Линдли (Адриан Смитке) отбасының "мәдениеті шамалы" болғанын, сондай-ақ ата-анасының екеуі де "ешбір кітап оқымағанымен мақтанғанын" еске алды. Линдли оқыған Тиффин мектебі оны "қалыпты мәдени шаралармен" таныстырды. Одан кейін Линдли 1941 жылы Кембридждегі Тринити колледжінде математиканы оқуға түсті. Соғыс жылдарында білім алу курсы екі жылға созылды. Оны аяқтағаннан кейін Линдли қарулы күштерге қатысу немесе мемлекеттік қызметке статистик ретінде орналасу арасында таңдау жасады. Ол соңғысын таңдап, Оскар Ирвин берген қысқа курсқа қатысты, бірақ ол курсты "түсінбеді". Содан кейін ол Джордж Барнардтың басшылығымен статистикалық жұмыс істейтін Жабдықтау министрлігінің бөліміне қосылды. Соғыстан кейін Линдли Ұлттық физикалық зертханада біраз уақыт жұмыс істеді, сосын Кембриджге оқуға оралды. 1948 жылдан 1960 жылға дейін Кембриджде жұмыс істеді, алдымен демонстратор болып бастады, кейін Статистикалық зертхананың директоры болды. 1960 жылы Линдли Аберистуит қаласындағы жаңа кафедраны басқару үшін кетті. 1967 жылы ол Лондон университетінің колледжіне ауысты. 1977 жылы Линдли 54 жасында ерте зейнетке шықты. Сол кезден бастап 1987 жылға дейін ол "саяхатшы ғалым" ретінде әлемді аралады, содан кейін жазу және конференцияларға қатысуын жалғастырды. 2002 жылы Корольдік статистикалық қоғамның Алтын медалімен марапатталды. Линдли статистикамен алғаш рет әртүрлі техникалар жиынтығы ретінде танысты және Кембридждегі алғашқы жылдары осы пәннің математикалық негізін табуға тырысты. Оның ықтималдық туралы лекциялары Колмогоровтың көзқарасына негізделген, ол сол кезде Ұлыбританияда кең таралмаған еді. 1954 жылы Линдли Савиджпен танысты, ол да Нейман, Пирсон, Уолд және Фишердің идеяларын тереңдей түсіндіруге тырысқан. Екеуі де Бейес теориясында осы идеяларға негіз тапты және олар бұрын ақтауға үміттенген классикалық статистикалық қорытындыны сынаушыларға айналды. Линдли Бейес ілімінің жақтаушысы болды. Бейестің жаңару атмосферасын Риветт Линдлидің Лондон университетінің колледжіне ауысуы және Ұлыбританиядағы статистика кафедрасының ең беделдісіне тағайындалуы туралы былай деп сипаттады: "Бұл Ехоба куәгерінің Папа болып сайлануына ұқсас". 1959 жылы ол Америка статистикалық қауымдастығының мүшесі болып сайланды. 2000 жылы Халықаралық Бейес талдау қоғамы оның құрметіне Линдли сыйлығын құрды.

Жарияланымдар

(Дж. С. П. Миллермен бірге) Кембридждің бастауыш статистикалық кестелері, Кембридж. 1953 жыл. Бейес көзқарасынан ықтималдық және статистикаға кіріспе, 2 томдық, Кембридж 1965 жыл. Бейес статистикасы: шолу, SIAM. 1971 жыл. Шешім қабылдау, Уайли Интерсайнс. 1971 жыл. (У. Ф. Скоттпен бірге) Жаңа Кембридждің бастауыш статистикалық кестелері, Кембридж. 1984 жыл. Фриман және Смиттің библиографиясында 1993 жылға дейін 118 мақала тізілген. "Статистика философиясы", Корольдік статистикалық қоғамның журналы: D сериясы (Статистик), 49 том, 3 нөмір, (2000) 293–337 беттер. Белгісіздікті түсіну, Уайли Интерсайнс, 2006 (2014 жылғы қайта қарастырылған басылым; Чичестер: Уайли).