Ганнерсбери паркі: тарихы мен қалпына келтіру жобалары
Gunnersbury Park
Ганнерсбери Паркі – Лондонның батыс бөлігіндегі тарихи саябақ. 1926 ж. ашылды, Rothschild отбасынан сатып алынған. Жаңартылып, II санаттағы мұра саналады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гуннерсбери паркі – Англияның Батыс Лондонындағы Актон, Брентфорд, Чизвик және Илинг қалалары арасында орналасқан саябақ. Ротшильдтер отбасынан мемлекет сатып алған, ол 1926 жылғы 21 мамырда сол кездегі Денсаулық сақтау министрі Невилл Чемберленнің қатысуымен көпшілікке ашылды. Қазіргі уақытта парк Хоунслоу және Илинг округтерінің бірлескен басқаруында. 2018 жылы Heritage Lottery Fund қоры қаржыландырған ірі қайта жаңарту жобасы аяқталды. Парк пен бақ II санаттағы мұражай ретінде тіркелген. XIX ғасырдың соңында Леопольд де Ротшильд басшылығымен парк пен бақтар Азиядан әкелінген жаңа өсімдіктерге негізделген, орманды бақтың жаңа үлгісіне айналды. Басқа да ерекшеліктері: ресми "Италиялық бақ", Виктория дәуіріндегі гүлзарлар, көбінесе шыныдан жасалған апельсин үйі, тау бақшасы және Англиядағы "жапон бақшасының" алғашқы мысалы. Бұлардың барлығы қазірге дейін сақталған, бірақ бір ғасыр бұрынғыдай жақсы күтімде емес.
Gunnersbury Park is a park between Acton, Brentford, Chiswick and Ealing, West London, England. Purchased for the nation from the Rothschild family, it was opened to the public by Neville Chamberlain, then Minister of Health, on 21 May 1926. The park is currently jointly managed by Hounslow and Ealing borough councils. A major restoration project funded by the Heritage Lottery Fund was completed in 2018. The park and garden is Grade II listed. Under Leopold de Rothschild in the later 19th century, the park and gardens were greatly developed into a leading example of the new type of woodland garden, relying heavily on new plants from Asia. Other features included a more formal "Italian Garden", Victorian scattered flower beds, an orangery largely in glass, a rock garden, and an early example of a "Japanese garden" in England. All of these survive, though inevitably not as well maintained as a century ago.
Шығу тегі
Гуннерсбери атауы 1044 жылы Англиядан қуылғанға дейін онда тұрған король Кнуттың қызы Гуннильдадан шыққан. Лондон епископына қарасты осы поместьеде 15 ғасырда Фроук отбасы тұрған; 1460 жылы жалпы соттардың бас судьясы сэр Томас Фроук осы жерде дүниеге келген.
The name Gunnersbury derives from Gunylda, the niece of King Canute who lived there until her banishment from England in 1044. The manor, owned by the Bishop of London, was occupied by the Frowyk family in the 15th century; Sir Thomas Frowyk, Chief Justice of the Common Pleas was born there in 1460.
Ерте заманауи дәуір
17 ғасырдың ортасында Гуннерсбериді Кромвель дәуірінде заңгер және саясаткер болған сэр Джон Мейнард сатып алды. 1663 жыл шамасында ол Вилла Бадоер үлгісінде салынған Палладиандық сарай – Гуннерсбери үйін салды, оның жобасын Иниго Джонстың шәкірті және күйеу баласы Джон Уэбб жасаған. 1777 жылғы Элинг картасында үй парктің солтүстік-шығыс бұрышында, жалқы есімді көлге қарай орналасқан. 1739 жылы Мейнардтың шөбересі, Бакингемширдің 1-ші графы Джон Хобарттан бай саудагер және парламент депутаты Генри Фурнес үйді сатып алды. Ол 1756 жылы қайтыс болғаннан кейін үй Джордж II-нің қызы, принцесса Амелияға сатылды. Дэниел Дефо 1742 жылы Гуннерсбериге сапар жасады. Ол былай деп жазды: "(Сарай) биік тіктеуде тұр, жер Брентфорд жолына қарай біртіндеп төмендейді; Портиктен Суррей графтығының, Темза өзенінің және ашық ауа райында Лондонның әдемі көрінісін тамашалауға болады."
In the mid 17th century, Gunnersbury was acquired by Sir John Maynard, a lawyer and politician during the time of Cromwell. In around 1663, he built Gunnersbury House, a Palladian mansion modelled on the Villa Badoer, and designed by John Webb, the pupil and son in law of Inigo Jones. A map of Ealing dated 1777, shows the house in the north east corner of the park, facing a horseshoe shaped lake. The house was bought in 1739 from Maynard's great grandson John Hobart, 1st Earl of Buckinghamshire by wealthy merchant and MP Henry Furnese, after whose death in 1756 it was sold to Princess Amelia, the daughter of George II. Daniel Defoe visited Gunnersbury in 1742. He wrote: " (The Mansion) stands on an eminence, the ground falling gradually from it to the Brentford Road; from the Portico you have an exceeding fine prospect of the County of Surrey, the river Thames and a good prospect of London in clear weather "
Әмелия ханшайым
1760 жылы үй мен егіндік Джордж II-нің сүйікті қызы, принцесса Амелияға сатып алынды. Пруссияның принці Фредерикке (кейін Пруссияның Ұлы Фредеригі болған) үйлену жоспарлары нәтижесіз аяқталды, ал әкесі қайтыс болғанда Амелия Сент-Джеймс сарайындағы пәтерінен айырылды. Ол Ганновер алаңында үй алып, Ганнерсбери үйін және егіндігін жазғы демалыс орны ретінде пайдаланды. Амелия – Джордж III-нің тәтесі, "ерекше және көңілді әйел" – Ганнерсбериді кештер мен саяси интригаларымен мәшһүр етті. Бұрынғы иесі Генри Фурнес 18 ғасырдағы ландшафт стилінде Уильям Кенттен жерді абаттандырған. Принцесса Амелия осы жұмысты жалғастырып, егіндікте моншахана салдырды.
In 1760, the house and estate were purchased for Princess Amelia, favourite daughter of George II. Plans for her to marry Prince Frederick of Prussia (who later became Frederick the Great of Prussia) had come to nothing, and when her father died, Amelia had lost her apartments at St James's Palace. She took a house in Hanover Square and used Gunnersbury House and estate as a country summer retreat. Amelia – George III's aunt, "that odd and hearty lady" – made Gunnersbury famous with her parties and political intrigues. The previous owner, Henry Furnese, had the grounds landscaped by William Kent in the 18th century landscape style. Princess Amelia continued this, building a bathhouse in the grounds.
19 ғасыр
Амелия 1786 жылы қайтыс болғаннан кейін, осы иелік бірнеше рет қожайынын ауыстырды. 1788 жылы оны полковник Айронсайд сатып алды, ол 1792 жылы оны Уолтер Стирлингке қайта сатты. Джон Морли 1801 жылы сарайды бұзып, жерді 13 лотқа бөліп сатуға шешім қабылдады (ескі үй 2-лотты алып тұрды). Ақырында, лоттарды тек екі адам сатып алды: Александр Копланд (1802 жылы 10 лот, ал 1806 жылы тағы екеуі) және Стивен Коссер (1802 жылы 1 лот, ол 1807 жылы майор Александр Моррисонға сатылды). Содан кейін, әрқайсысының жеке жаңа үйі бар екі жеке иелік құрылды. Копланд, бастапқы жердің көп бөлігін (76 акр / 30 гектар) сатып алған, Генри Холландтың құрылысшысы және серігі болды және "Ұлы сарайды" салды, ол жерімен бірге "Ганнерсбери паркі" деп аталды. "Кіші сарай" шамамен 1806–1809 жылдары сол жаққа салынды, құрылысшылар бастапқы сарай тұрған жерге жақын, жылқы тәрізді көлге көрінетін биік террасаның ыңғайлылығын байқады. Кішкентай сарай мен оның аумағы "Ганнерсбери үйі" деп аталды.
After Amelia died in 1786, the estate had a number of owners. In 1788 it was acquired by Colonel Ironside, who sold it again in 1792 to a Walter Stirling. John Morley decided in 1801 to pull down the mansion and sell the land off piecemeal in 13 lots (the old house occupying Lot 2). The lots were eventually acquired by only two people, Alexander Copland (10 lots in 1802 and a further two in 1806), and Stephen Cosser (Lot 1 in 1802, sold to Major Alexander Morrison in 1807). Two separate estates were then established, each with its own new house. Copland, who bought 76 acres/30 hectares (most of the original grounds), was a builder and business partner of Henry Holland, and built the "Large Mansion" which was known, with its grounds, as "Gunnersbury Park". The "Small Mansion" was built virtually alongside in around 1806–1809, the builders evidently recognising the suitability of the position – an elevated terrace overlooking the horseshoe lake near where the original mansion had stood. The small mansion and grounds were known as "Gunnersbury House".
Ротшильдтер
1835 жылы саудагер және қаржыгер Натан Майер Ротшильд қайтыс болғанға дейін Үлкен сарай мен паркті сатып алды. Кіші сарай мен оның жерлерін 1889 жылы Ротшильдтер Томас Фармер отбасынан сатып алды (олар 1828 жылдан бері оған ие болған), соның арқасында бастапқы мүлік қайта біріктірілді. Ротшильдтер Гуннерсбериді одан әрі кеңейтіп, батысқа қарай Олд Брентфордтың көп бөлігін, сондай-ақ солтүстікке қарай жерді сатып алды. Оңтүстік-батыстағы ескі саз шұңқыры, "Коулс-хоул" деп аталатын жер, Потомак көліне айналдырылды, ал оның жанындағы кірпіш пеші готикалық сәулеттің көрінісіндей етіп қайық үйіне айналдырылды. 1836 жылы Сидней Смиркінің жобасы бойынша апельсин үйі салынды.
In 1835, the merchant and financier Nathan Mayer Rothschild purchased the Large Mansion and park shortly before he died. The Small Mansion and its grounds were acquired in 1889 by the Rothschilds from the Thomas Farmer family (who had owned it since 1828), finally reuniting the original estate. The Rothschilds extended Gunnersbury further, acquiring most of the Old Brentford Common Field to the west, as well as land to the north. An old clay pit in the south west, "Cole’s Hole", was landscaped to become the Potomac lake, and the tile kiln beside it modified to become a boat house disguised as a gothic folly. An orangery was built in 1836 to a design by Sydney Smirke.
20 ғасыр
1925 жылы Натанның немересі Леопольд де Ротшильдтің қайтыс болуына байланысты, Леопольдтың әйелі Мария және ұлы Лионель Гуннерсбери иелігін, толығымен Брентфорд қалалық округінің ішінде орналасқан, іргелес Елинг және Актон қалалық кеңестеріне 130 000 фунт стерлингке сатты. Бұл жер олардың шекарасынан толығымен тыс жерде жатқан. "Субұрбалар королевасы" Брентфордтың саясатымен үй салу арқылы өз алдындағы қала құрылысын қаламайтын, ал Актон мэрі оған келісіп, кеңесін бірлесіп сатып алуға көндірді. Парк 1926 жылдың 21 наурызында ашылғанда, Невилл Чемберлен "халықтың осындай тамаша және тарихи паркті иеленгеніне қуанды" деді. Ол бұрынғы буынның қалалар мен қалаларда ашық кеңістіктердің қажеттілігін танымағанына өкінді, себебі ашық ауада демалу тек аз ғана адамдардың мүмкіндігі болған. Үлкен сарай 1929 жылы Гуннерсбери паркі мұражайына айналдырылып, жергілікті тарих пен археология, киім және көркем өнерді көрсететін орын болды. Сол жылы Гуннерсбери иелігінің сыртындағы Ротшильдтер жерінің жанындағы аумақ Гуннерсбери зиратына айналды. 1965 жылы парк Лондонның Хаунслоу ауданына берілді, ал 1967 жылы Елингпен бірлескен Гуннерсбери паркі комитеті құрылды. 2020 жылы ашық ауадағы спорттық кешеннің ашылуы жоспарланған еді.
In 1925, following the death of Nathan's grandson Leopold de Rothschild, Leopold's wife, Maria, and son Lionel, sold the Gunnersbury estate, which was entirely contained within the Brentford Urban District, to the adjacent Ealing Borough Council and Acton Borough Council for £130,000. The land lay entirely outside their boundaries. The "Queen of the Suburbs" did not want more municipal housing, as would likely be built by Brentford under its policies, on its doorstep and the Mayor of Acton concurred, persuading her Borough Council to make it a joint purchase. When he opened the park on 21 March 1926, Neville Chamberlain " rejoiced that the people had come into the possession of so magnificent and historical park " He bemoaned the failure of earlier generations to recognise the need for open spaces in the towns and cities, when outdoor recreation was the privilege of the few. The large mansion was converted into an exhibition space for local history and archaeology, costume and fine art as the Gunnersbury Park Museum in 1929. An adjoining area of Rothschild land just outside the Gunnersbury estate became the Gunnersbury Cemetery the same year. The park passed to the London Borough of Hounslow in 1965 and the Gunnersbury Park Joint Committee with Ealing was set up in 1967. An outdoor sporting facility was due open to the public in 2020.
Танымал мәдениетте
Үлкен сарай 1951 жылы түсірілген Ealing Studios комедиясы "Лавендер Хилл Моб" фильмінің шешіміндегі полиция көрмесінің орны ретінде жақсы танылады. 1991 жылы лондондық инди-топ The Hit Parade "In Gunnersbury Park" әнін шығарды; ән ән авторы Дж. Генри мен оның Болло-Лейндегі саябаққа жақын тұратын қатыны арасындағы аяқталмай қалған қарым-қатынасты сипаттайды. 2020 жылы Гуннерсбери паркі мен оның мұражайы Лиам Галлахердің "Once" әнінің музыкалық видеосы түсірілген орынға айналды.
The large mansion is quite recognisable as the venue for the police exhibition in the climax of the Ealing Studios comedy The Lavender Hill Mob filmed in 1951. In 1991 the London based indie band The Hit Parade released their single "In Gunnersbury Park"; the song describes the failing relationship between songwriter J. Henry and his girlfriend who lived a short distance from the park in Bollo Lane. In 2020, Gunnersbury Park and its museum served as the location of the music video of Liam Gallagher's single "Once".