Кіріспе

Оксфорд университетінің тұрақты жеке залы Сент-Бенетт залы (көбінесе Бенетт деп аталады) – Оксфорд университетінің тұрақты жеке залы (PPH), бастапқыда Рим католиктік діни оқу орны. Ол 2022 жылы жабылды. Басты ғимарат Сент-Джайлстың солтүстік жағында, батыс беткейінде, Оксфорд қаласындағы Вудсток жолымен қиылысатын жерге жақын орналасқан.

Бенедиктиндік ата-бабалар

Бенедиктин монахтары Оксфордта 1281 жылдан бері оқып келді, қашан Глостер аббаттығы Глостер колледжін құрғанда. Бүгінде Глостер Грин деп аталатын аймақ осы колледждің құрметіне аталған. 1291 жылы Дарем аббаттығы Дарем колледжін, ал 1362 жылы Кентерберидегі Христиан шіркеуінің приоры Кентербери колледжін құрды. Үш бенедиктин оқу орны да 1536 және 1545 жылдар аралығында VIII Генрихтың монастырларды тарату кезінде жабылды. Глостер колледжі кейін Ворчестер колледжі болып қайта құрылды. Дарем колледжі Троица колледжі ретінде қайта құрылды, бірақ бастапқы колледждің атауы Троицаның Дарем төртбұрышында сақталды. Кентербери колледжінің мүлігі Христиан шіркеуіне өтті. 1897 жылы Сент-Бенедикт залы құрылғанға дейін бенедиктиндер университетте 350 жылдан астам уақыт бойы болмады. Сент-Бенедикт залы Оксфордтағы бұрынғы бенедиктин колледждерінің қайта құрылуы емес. Керісінше, зал Вестминстер аббаттығымен Амплфорт аббаттығының құруы арқылы байланысы болды. 960-шы жылдары немесе 970-ші жылдардың басында, король Эдгардың көмегімен, Сент-Дунстан Вестминстерде бенедиктин монахтарының қауымын құрды. Англиядағы бенедиктин монастырлары мен аббаттықтары монастырларды тарату кезінде жабылғанымен, 1553 жылы Мария I Англияда католицизмді қайта орнату әрекетінің бөлігі ретінде Вестминстер аббаттығында жалғыз бенедиктин монастырын қайта құрды. Ол қайтыс болғаннан кейін Елизавета I монастырды қайтадан жапты. 1607 жылы Вестминстер монахтарының тек біреуі ғана тірі қалды, Дом Сигеберт Бакли (шамамен 1520–1610). 1608 жылы Бакли итальяндық Кассинез конгрегациясының монахтары болған екі ағылшын шет елдіктерді "қосты" және оларға орта ғасырлық ағылшын бенедиктин аббаттарының "құқықтары мен артықшылықтарын" берді (Реформациядан кейінгі ағылшын бенедиктин конгрегациясынан ерекшеленуі керек). 1615 жылы бұл екі ағылшын монахы Солтүстік-Шығыс Франциядағы Лотарингия аймағындағы Нанси қаласына жақын Диюлуардағы Сен-Лоранның тасталған колледж шіркеуінде тұратын қауымның бөлігі болды. Монахтар әулие Лоренсті өздерінің қамқоршысы етіп алды. 1792 жылы Диюлуар монастырі жабылып, монахтар Франция революциясымен байланысты дін қызметкерлеріне қарсы күрес аясында Франциядан қуылды. Олар Англияға қайтуды жөн көрді. Сол кезде бенедиктин монах-пастор, отец Ансельм Болтон, Солтүстік Йоркширдегі Гиллинг қамалында леди Энн Фэрфакстың капелланы болды. Ол 9-шы және соңғы Виконт Фэрфакс Эмлидің жалғыз қызы болды. Ол 1792 жылы қайтыс болғанға дейін Болтон ақсақалға Амплфорт ложасын салдырды. 1802 жылы Болтон бұл үйді Англияда он жылдан бері тұрақты үйі жоқ Диюлуардан келген ағайындарына тапсырды. Ложа олардың жаңа монастырына айналды, Амплфорт аббаттығы. 1803 жылы монахтар Амплфорт колледжін құрды, бүгінде ол тәуелсіз католик орта мектебі. Монастыр 1899 жылы папа Лео XIII Diu quidem est паптық бұйрығымен тәуелсіз аббаттық мәртебесіне көтерілді. Амплфорт аббаттығы 1918 жылы оқу залын университеттегі тұрақты жеке зал болған кезде Сент-Бенедикт залы деп атады.

Жеке оқу залы

1897 жылдың қазан айында монастырь монахтарына Оксфорд университетінде білім алуына мүмкіндік беру үшін жеке оқу залын құрды. Бұл зал теологиялық колледж ретінде емес, монахтар кез келген әлеуметтік-гуманитарлық пән бойынша білім алу үшін оқуға болатын орын ретінде құрылған. Университеттегі жеке оқу залдары өздерінің жетекшісінің атын алды, сондықтан зал Хантер Блэр залы және Паркер залы деп тізбектей аталды. Бастапқыда ол Вудсток жолының 103 нөмірінде орналасқан. Бұл үй әлі күнге дейін бар, СС Филипп және Джеймс шіркеуінің қарсысында және қазір қонақ үй болып табылады. Зал 1904 жылға дейін сол жерде болды, содан кейін Бомонт көшесіндегі бұрынғы Гриндл залына көшірілді, ал 1922 жылы 38 және 39-шы Сент-Джайлз ғимараттарына көшірілді. Бомонт көшесіндегі үйлер 1938 жылы Оксфорд ойын үйі театрына орын ашу үшін бұзылды.

Оксфорд университетінің тұрақты жеке залы

Сент-Бенеттің жеке залы 1918 жылы жаңа университет заңнамасы PPH мәртебесін құрғаннан кейін университеттың тұрақты жеке залы болды. Ол өзінің ресми атауы ретінде алды Aula Privata Sancti Benedicti: ағылшын тілінде «Сент-Бенедикттің (немесе Сент-Бенеттің) жеке залы». (Бенет – Бенедикт есімінің ортағасырлық ағылшын нұсқасы.) Ол шамамен 480–547 жылдардағы Нурсиялық Сент-Бенедикттің есімімен аталған, ол бенедиктин орденін құрған, батыс монахтығының әкесі және Еуропаның және студенттердің қамқоршысы болды. Залдың мінезі жылдар өте келе өзгерді, университет құрамына кіретін колледждерді еліктеп, стипендиаттар алды. Алайда, университеттың PPH ретінде залдың стипендиаттары оның басқарушы органы болған жоқ. Керісінше, олар шебермен бірге залдың күнделікті басқаруын жүзеге асырды және 2012 жылы қайырымдылық қоры құрылғанда олардың арасынан біреуін Сент-Бенет қорының сенімдісі ретінде сайлады. Бұрын зал Амплфорт аббаттығының жеке меншігі болған. Зал студенттерді университет мүшелері ретінде тіркеді, сондықтан оның студенттерінің университет мүшелерінің толық құқықтары болды және оқуларын аяқтағаннан кейін диплом алуға өтініш бере алды. Көптеген мүшелері үшін залдың құқықтық мәртебесінен айқын ерекшелік – ол Оксфордтың кез келген колледжінен әлдеқайда кішкентай болды. 1960 жылдардан бастап және қазірге дейін (2022 жылға дейін) монахтыққа шақырулардың азаюына байланысты, көбінесе Мастер Джеймс Форбс OSB басшылығымен, көптеген римдік католиктер, соның ішінде бұрынғы Амплфордиандар қабылданды. Мастер Филип Холдсуорт OSB (1979–1989) кезінде зал қайтадан монахтық этиканы күшейтті және теологиялық сипатқа ие болды, ағылшын бенедиктин конгрегациясы мен басқа бенедиктин конгрегацияларының көптеген монахтары Блэкфриарста теологияны оқыды. Мастер Генри Уэнсбро (1990–2004) қайтадан дінтанушыларды қабылдауға кірісті, осылайша теология, философия және гуманитарлық ғылымдарға бірдей назар аударды. Залдың мүшелері, бакалаврлар мен магистранттар католик болуы керек деген ереже болған жоқ және соңғы онжылдықтарда көпшілігі католик емес еді. Алайда, барлық мүшелер монахтардың өмірі мен құндылықтарын қолдауға шақырылды. Университет 2007 жылы жүргізген PPH-ты қарау барысында Сент-Бенеттің «колледждік университеттегі өз орнын жақсы сезінетіні» және залдың академиялық қызметкерлерінің «ықыласы мен қамқорлығына» назар аударды. 2013 жылдың мамыр айындағы Студенттік барометр сауалнамасының нәтижелері көрсеткендей, Сент-Бенет залы университеттың 44 колледжі мен тұрақты жеке залының ішінде студенттердің ең жоғары қанағаттану деңгейін көрсетті.

Жыныстық зорлық-зомбылық туралы жанжал

1996 жылы Амплфорт аббатшылығының монахы Бернард Грин (Bernard Green) (Bernard Green, 1953-2013) монастырь мектебіндегі 14 жасар оқушыны жыныстық қатынаста қорлаған деп айыпталды. Оған сынақ мерзімі беріліп, сабақ беруіне тыйым салынды. Соған қарамастан, аббатшылық оны 2000 жылы Сент-Бенет залына тұруға және оқытуға жіберді, бірақ ол залды өзінің кінәлі екендігі туралы хабардар етпеді. 2005 жылы университет 19 жастағы студентті жыныстық қатынаста қинаған деп айыптағаннан кейін оған "соңғы" ескерту хаттарын жіберді. Бұл хат 2006 жылға дейін залда беймәлім болған, бірақ Грин кейіннен 2012 жылға дейін, ақыры, босатылғанға дейін, үйде ұсталды. Бұл жалғандық ұлттық бұқаралық ақпарат құралдарына да тарады.

Соңғы онжылдық

2012 жылға дейін залдың шебері әрқашан Амплфорттан шыққан бенедиктиндік монах болды. Сол жылдың 1 қыркүйегінде Глазго университетінің 1640 жылғы құдайшылдық кафедрасының бұрынғы иегері Вернер Жанронд жаңа магистр болды. Ол залды басқарған алғашқы католик миряны болды. Жанронд Оксфордтың теология және дін факультетінің толық мүшесі болды және оқытумен, зерттеумен айналысып, сонымен қатар үй басшысы қызметін атқарды. Әйелдер 2014 жылдың қазан айында аспирантураға, ал 2016 жылдың қазан айында бакалавриатқа қабылданды. Осылайша 2016 жыл университеттің барлық колледждері мен залдарының толыққанды теңдікке ие болу жылы болды. (Кембридж университеті әйел студенттеріне арналған екі колледжді сақтап қалды.) Бакалавриатқа әйел студенттерді қабылдау үшін 2015 жылдың қазан айында Сент-Бенетт залы 11 Норхам бақшасында, Университет саябағының жанында және Леди Маргарет залының қасындағы Қасиетті Жүрек қарындастарына тиесілі жатақ үйін сатып алды. Осылайша зал барлық діндерді ұстанатындар мен дінсіздердің арасынан 84 бакалавр және 48 магистр студенттерден тұратын біріккен академиялық қауымдастыққа айналды. Сент-Бенетт залы соңғы бакалавр студенттерін мына пәндерге қабылдады: теология, философия және теология, теология және шығыстану, тарих, тарих және саясат, тарих және экономика, философия, саясат және экономика (PPE), классика, шығыстанумен классика, шығыстану (египтология; египтология және ежелгі Жакын Шығыс зерттеулері, ислам зерттеулері, еврей зерттеулері және еврей тарихы), классикамен шығыстану және гуманитарлық ғылымдар. Зал бакалавриаттағыдай пәндер бойынша, сондай-ақ Блаватник үкімет мектебінде, танымдық және эволюциялық антропология институтында және Саид бизнес мектебінде оқыған магистранттарды қабылдады.

Жабылу

2021 жылдың қыркүйегінде Джон және Дария Барри қоры, венчурлық капиталист Джон Ф. Барри III басқаратын қайырымдылық трасты, залдың Амплфорт аббаттығынан толыққандай тәуелсіз болуына мүмкіндік беру үшін 40 миллион фунт стерлингтік құтқару ұсынысын жасағаны жарияланды. Бұл шарттар бойынша, ғимараттар Амплфорт аббаттығы трастынан 15 миллион фунт стерлингке (нарықтық құнынан кем) сатып алынуы, Сент-Бенетт трасты аббаттықтан толық бөлінуі және төрағалыққа Принстон университетінің белгілі консервативті философы және ғалымы Роберт П. Джордж тағайындалуы керек болды. Барри өзі бұл жобаны "соңғы үміт" деп сипаттап, сәттілікке үміттің шектеулі екенін білдірді. 2022 жылдың мамыр айы 2022-2023 оқу жылына қатысты бұл мәселені шешуге белгіленген соңғы мерзім болды. Университет Барри қоры ұсынған жаңа шарттардың қаржылық тұрғыдан тиімді емес екенін шешіп, жаңа кеңестің салдарына күмән келтіргендіктен, оларды қабылдамады. Кейіннен ғимараттар Сент-Хильда колледжіне сатылды. Зал 2022 жылдың 30 қыркүйегінде ресми түрде жабылды. Қызметкерлердің соңғы өкілі 7 қазан күні Сент-Джайлз үйін тастап кетті. 1100 бөтелкеден тұратын шарап қоймасы Blackfriars-қа сыйға тартылды. Студенттер оқуларын жалғастыру үшін жеке-жеке университеттегі басқа колледждерге және залдарға көшірілді. Сент-Бенетт залының қайық клубы өз қызметін жалғастыруда.

38 және 39 Сент-Джайлс

Зал 1923 жылдан 2022 жылға дейін 38 және 39 St Giles мекенжайында орналасқан. Бұл төрт қабаттан тұратын, одан әрі мансардалық қабаты мен жертөлелері бар, өте қарапайым, кеш регенттік стиліндегі ғимарат. Жертөле ауманы, әуелгі темір торы қоршауларының сақталуын қамтамасыз етті, сондай-ақ екінші қабаттағы фасада бойынша созылған темір балкон да сақталған. Бірінші қабатта терезесі шатырлы алты дөңгелек терезе орналасқан, екі жағында фан-шатырлы есіктермен шектеледі. Екінші қабатта сегіз тікбұрышты терезе, екінші қабатта одан қысқа, ал үшінші қабатта шаршы терезелер бар. Үшінші және төртінші қабаттар қасбеттің жалғыз сәндік элементі болып табылатын өрнекті жиекпен бөлінеді. Шатырлы мансардалық шатырға мансарда терезелері қойылған. Асхана бірінші қабаттың көп бөлігін алып жатқан, ал ортақ бөлме мен кітапхана одан жоғары орналасқан. Капелла – бұл готикалық стильдегі қызыл кірпіштен жасалған бақшадағы шағын ғимарат. Бастапқы ғимарат 1830 жылы салынған, ол екі жеке үйден (38 және 39) тұрған. Бұл жер бұрын жеміс сатушының ауласы мен тұрақ болып келген. Он тоғызыншы ғасырда екі үй университетке байланысты бірнеше англикан дін қызметкерлерінің және тәуелсіз қаражаты бар бірнеше жесір әйелдердің жеке үйлері болды. Солтүстік үй (38 St Giles) 1841 жылы Оксфорд университетінің тіркеушісі және кейіннен Сент-Мэри залының директоры болған Rev. Филипп Блисске тиесілі болды. Блисс әйелімен және төрт қызметшісімен бірге тұрды. Он жылдан кейін бұл үй университеттің ресми хабаршысы, директордың орынбасары және кейіннен Магдален залының директоры болған Rev. Ричард Мишеллге тиесілі болды. 1874 жылы Мишелл қайта құрылған Гертфорд колледжінің алғашқы директоры болды. Екі жылдық үзілістен кейін Оксфорд орта мектебі (1879–1881) болғаннан кейін, ол тағы да жеке үйге айналды, ол қысқа уақытқа Вурчестер колледжінің проректоры болған Rev. Ричард Линч Коттонның жесірі Шарлотта Коттонға тиесілі болды (1881–1882). Содан кейін ол Уадхам колледжінің капелланы болған Rev. S. J. Hulme-ге тиесілі болды (1884–1887). 1889 жылы ол қысқа уақытқа Оксфорд көз ауруханасы болып жұмыс істеді, қазір Джон Рэдклифф ауруханасының бөлігі. 1891 жылы оны мадам де Леобарди сатып алып, Рим католик қыздарына арналған интернат және күндізгі мектеп ретінде Санкт-Урсула монастыры ретінде ашты. Университет колледждері мен басқа PPH-ден айырмашылығы, Сент-Бенетте барлық залдағылар мүше болып табылатын ортақ зал болды және "Сент-Бенетт" бары мен спорт залын басқаруға жауапты болды.

Асхана

Университеттің құрамына кіретін колледждерден өзгеше, залдың жоғары үстелі болмады, барлық мүшелері ортақ ас үстелін пайдаланды. Зал мүшелері барлық тамаққа қонақтар шақыруға құқылы болды. Соңғы жылдары ол «жарлықтарды» (Торпидтер мен Жазғы Сегіздер жарыстарында күн сайын жоғарырақ дәрежедегі командаларды озу арқылы жеңіске жеткені үшін берілетін кубок) жеңіп алу бойынша жақсы нәтиже көрсетті. Қайық клубының M1 соңғы рет 2019 жылы «жарлықтарды» жеңіп алды. Зал жабық болғанына қарамастан, Сент-Бенетт залының қайық клубы әлі де жұмыс істеп тұр. Залда өз нетбол, регби жетілігі және далалық хоккей командаларымен қатар, Реджентс Парк колледжімен бірлескен футбол командасы да болды. Бенеттің регбиден жетілігі командасы 2018 және 2019 жылдары Оксфорд университетінің регбиден жетілігі чемпионатында жеңіске жетті.

Елтаңба

Сент-Бенетт залы Амплфорт аббаттығы мен Амплфорт колледжі сияқты бірдей гербті пайдаланған, бірақ колледж сияқты, абаттың таяғы мен галеросы (құлпынайы бар шіркеу бас киімі) болмаған. Герб 1922 жылы Англия қару колледжімен аббатқа берілген. Аббаттық Вестминстер аббаттығының тікелей ұрпағы ретінде қаруын реттеу үшін Қару колледжіне өтініш білдірген. Бұл қадамның мақсаты тиісті билікке сәйкес келу және реформадан кейінгі Вестминстер гербінің өз геральдикалық тарихындағы нұсқаларын ұстап жүрген ұйымдарға немқұрайлылық танытқан деген айыптан қашу болды. Реформацияға дейінгі Вестминстер қаласы кейде өз аббат шіркеуіне арналған Әулие Петрді бейнелеу үшін сальтирде екі кілті бар қызыл қалқанды қолданған. Сонымен қатар, Вестминстерде бес алтын марлет (геральдикалық құстар) арасында алтын "флори кресі" бар көк қалқан да қолданылған. Бұл Англияның соңғы аңглосаксон патшасы, Вестминстер аббаттығының негізін қалаушы және қамқоршысы саналатын Әулие Эдуард Исповедник (1042–1066) қаруын құрайды. Бұл екі қару қалқанның жоғарғы бөлігінде (басында) көрсетілген. Қалқанның төменгі бөлігі (табаны) алтын және көк түсті, "дансетте" (тік зигзаг сызығымен) бөлінген. Бұл Вестминстердің реформацияға дейінгі аббаттарының қаруын көрсетеді, олар жеке гербтерін қалқанның жоғарғы бөлігінде (басында) орналастырған. Осы гербті соңғы Вестминстер бенедиктин абысы Джон Фекенхам (шамамен 1515–1584) қолданған, ол 1560 жылы Елизавета I басқарған аббаттықтан алынған. Аббат шіркеуі содан кейін Вестминстердегі Әулие Петр колледж шіркеуі деп аталды, ол бүгінгі күнге дейін оның ресми атауы болып табылады. Амплфорт аббаттығының, Амплфорт колледжінің және Сент-Бенетт залының гербі үш гербтің үйлесімі болды: біріншісі Әулие Петрді (жоғарғы сол жақта), екіншісі Әулие Эдуард Исповедникті (оң жақта) бейнелесе, ал төменгісі Вестминстердің реформацияға дейінгі бенедиктин абаттарын көрсетеді. Гербтің геральдикалық сипаттамасы былай: Per fesse dancetté Or және Azure бас per pale Gules және екіншісі декстерде алтын және күміс екі кілті бар, ал сол жақта алтын бес марлет арасында Флори кресі. Ресми түрде бекітілмегенімен, залдың ұраны Ausculta, O fili, praecepta magistri, яғни "О, ұлым, ұстазыңның нұсқауларын тыңда" деп аударылады. Бұл Әулие Бенедикт ережесінің кіріспесінің латын тіліндегі бастапқы жолынан алынған.