Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уругвайлық комикс суретшісі (1954 – 2011)
Uruguayan comic book artist (1954 2011)
Луис Эдуардо Баррето Феррейра (1954 – 15 желтоқсан 2011) – DC Comics үшін бірнеше жыл бойы белгілі жұмыстар жасаған комикс және комикстер индустриясында жұмыс істеген уругвайлық суретші. Оның барлық балалары суретшілер. Олардың екеуі, Диего мен Андреа да комикстерде жұмыс істейді, Диего суретші, ал Андреа бұрынғы колорист, Гиллермо болса бояушы және иллюстратор. Үшеуі де кейде Эдуардо Барретомен бірлесіп жұмыс істеген.
Luis Eduardo Barreto Ferreyra (1954 – December 15, 2011) was a Uruguayan artist who worked in the comic book and comic strip industries including several years of prominent work for DC Comics. All of his children are artists. Two of them, Diego and Andrea, also work in comics, Diego as an artist, Andrea used to be a colorist & Guillermo who is an inker and illustrator. The three of them occasionally collaborated with Eduardo Barreto.
Ерте өмір
Луис Эдуардо Баррето Феррейра 1954 жылы Уругвайдың Монтевидео қаласында дүниеге келген. Саяго ауданындағы балалық және жастық шағы Калагуала көшесінде өткен. Ол комикстер оқып, сүйікті футбол командасы – Club Nacional de Football клубының жанкүйері болған. Сұхбаттарында Баррето жеті жасында комикс оқып, өскенде кәсіби комикс суретшісі болуға шешкенін айтқан.
Luis Eduardo Barreto Ferreyra was born in 1954 in Montevideo, Uruguay. From the Sayago neighborhood, his childhood and youth house was in Calaguala street; and he grew up reading comics and being an avid supporter of his favorite soccer team, Club Nacional de Football. In interviews, Barreto reminisced about the time when, at age seven, he was reading a comic and decided he would grow up to be a professional comic strip artist.
Уругвай мен Аргентинада
Өзін-өзі оқытқан суретші Баррето үш негізгі көркемдік ықпалы ретінде Расс Мэннингті, Хэл Фостерді және Уоррен Тафтсты атады. 15 жасында ол портфолиосын қол астына алып, Монтевидеодағы барлық газеттерге жұмыс іздеп барды. Фостердің «Батыр ханзада» (оның сүйікті комикстерінің бірі) әсерінен жазылған Ричард Жүрекарының (Ричард Лайонхарт) өмірбаяны комиксін, өзінің ең күшті жұмысы деп санап, оны Уругвайдан тыс жерлерде сатуды ниеттенген ол, ақыры El Día газетінде жұмыс тапты. Газеттің балалар журналының редакторы (El Día de los Niños) Барретоның суретін ұнатты, бірақ одан испан тілінде сурет салуды сұрады. Осылайша, 16 жасар Барретоның сценарийі мен суретімен испандық эпостық поэма «Cantar de Mio Cid» («Сидтың жарылысы») журналда жарияланды. 1974 жылы ол Луи Пауэлс пен Жак Бержиердің «Солдаттардың таңы» кітабынан шабыттанған ғылыми фантастика және ғарыш операсы жолағын жасады. Комикстерге деген алғашқы махаббаты жолақтар болғандықтан, оны синдикатқа сатуды көздеп, «El Poderoso Halcón» («Қуатты соқыр») деп атады. Алайда, Уругвайда оның жалғыз тапсырыс берушісі ол жұмыс істеп жүрген газет-журнал болды, онда ол жексембі күндері кейіпкерді екі бетке жариялады. Оның шығармашылығына әсер еткен суретшілердің қатарында Хэл Фостер (1892 ж.т.), Уоррен Тафтс (1925 ж.т.), Марк Шульц (1955 ж.т.) және тағы да көптегендер бар. Бір жылдан кейін Баррето жолақты United Press International компаниясына сатты, ал синдикат оның жолақтарын Латын Америкасындағы он алты немесе он жеті газетке таратты. Оны ағылшын тіліне аудару туралы да әңгіме болды, бірақ 1970-ші жылдардың ортасындағы халықаралық қағаз және мұнай дағдарысы салдарынан бұл жоспар іске аспады. 21 жасында Баррето Латын Америкасының барлық жерінде жолақтар жариялап отырды. Уругвайдан тыс жерде жұмыс істеу – оның мансабының логикалық салдары, комикстерден өмір күріш етуге деген ниетінің нәтижесі болды. Уругвайда комикстерден толыққанды өмір сүру мүмкін болмағандықтан, ол Аргентинаның Буэнос-Айрес қаласына барып, кейбір үлгілерін баспаға қалдырды. Ол Монтевидеоға оралып, El Día үшін комикстер жасаумен қатар, жарнама агенттіктері үшін суреттер салды. Үйленіп, көшіп кеткеннен кейін ол Буэнос-Айреске демалысқа оралып, тағы да Columba баспасына барды. Баспаның бас көркем редакторы Антонио Преса одан «Кабул де Бенгала» комиксінде жұмыс істеуге ұсыныс жасаған хатына неге жауап бермегенін сұрады. Баррето бұл хатты ешқашан алмаған, өйткені ол оның бұрынғы мекенжайына жіберілген еді. 1975 жылдан бастап ол үш жылдай Аргентина баспасында жұмыс істеді, алдымен елде бір жыл тұрып, Nippur IV студиясында жұмыс істеді (бұл классикалық аргентиналық комикстер/кейіпкер Nippur de Lagash деп аталды). Таңертең ол Кабул комиксінің суретімен айналысты (сценарийін Х. Г. Остерхелд жазды), ал түстен кейін Рикардо Виллагранның көмекшісі ретінде Ниппур студиясында жұмыс істеді; немесе, керісінше, арбалы суретші. Басқалармен бірге ол «Марк» комиксінің (жеті нөмірден бастап толық қарындаштар жасау) жұмысын атқарды. Сол жылдан кейін ол Уругвайға оралып, сол жерде жұмыс істеді және айына бір рет Аргентинаға сапар шегіп жүрді. Ол кезде ол бірнеше Nippur студиясының кейіпкерлерімен жеке жұмыс істеді және өз атынан қол қойды. Ақырында, Рей Коллинздің (Эухенио Запиетро) сценарийлерінен шаршап, ол өзінің Кабул комиксіне «С. Гнейс» немесе «Копи» сияқты псевдонимдермен қол қойды; басқа суретшілердің стильдерін көшіру қажет болғанда соңғысын пайдаланды.
A self taught artist, Barreto named Russ Manning, Hal Foster and Warren Tufts as his three main artistic influences. When he was 15 years old, his portfolio under his arm, he went to each and every newspaper in Montevideo looking for a job. With a Richard Lionheart biographical comic inspired by Foster's Prince Valiant, one of his favorite comics) as his strongest work and which he had intended to sell outside of Uruguay, he finally found a job at the newspaper El Día. The editor for the newspaper's children's magazine (El Día de los Niños) liked Barreto's art, but he asked him to do something more Hispanic. Thus, an adaptation of the Spanish epic poem Cantar de Mio Cid (The Lay of the Cid), was soon published in the magazine, scripted and drawn by Barreto, aged 16. In 1974 he created a science fiction and space opera strip inspired by The Morning of the Magicians, a book by Louis Pauwels and Jacques Bergier. He created the strip intending to sell it to a syndicate, as his first love in comics was strips, and called it El Poderoso Halcón (The Mighty Hawk). In Uruguay, however, his only client was the newspaper magazine he was already working for, in which he published two pages featuring the character on Sundays. Many artist that had influenced his work include, Hal Foster (b. 1892), Warren Tufts (b. 1925), and Mark Schultz (b. 1955) along with many others. A year later, Barreto sold the strip to United Press International, and the syndicate distributed his strips to some sixteen or seventeen newspapers in Latin America. There was even talk of translating it into English, but it never happened, due to international paper and oil crisis in the mid 1970s. At age 21, Barreto was publishing a strip all across Latin America. Working outside Uruguay was a logical consequence of the career he had been forging for himself, a logical consequence of wanting to make a living in comics. Since making a full living from comics in Uruguay was impossible, he traveled to Buenos Aires, Argentina, to leave some samples in publisher Editorial Columba (house of comic anthology magazines El Tony and Dartagnan). He returned to Montevideo, and supplemented his comic work for El Día with artwork for advertising agencies. After getting married and moving, he returned to Buenos Aires on vacation, and visited Columba again. The publisher's chief art editor, Antonio Presa, asked him why he hadn't answered the letter in which they offered him a position working on the strip Kabul de Bengala. Barreto never had received the letter, as it had been sent to his former address. Starting in 1975, he worked for about three years for the Argentinian publisher, first living in the country for a year, working in the Nippur IV studio (which was named as the classic Argentinian historieta/character Nippur de Lagash). In the morning he worked in the Kabul art (scripted by H. G. Oesterheld), and in the afternoon he worked at the Nippur studio, as an assistant to Ricardo Villagrán; or rather a ghost artist. Among others, he worked on "Mark" (doing full pencils starting with issue seven). After that year he moved back to Uruguay, working there and traveling once a month to Argentina. By then he was working on several Nippur studio characters, but on his own, and signing his own name. Eventually, tired of Ray Collins' (Eugenio Zapietro) scripts, he signed his Kabul art with aliases, such as "S. Gneis" or "Kopy"; using the latter when he had to copy another artists' styles.
АҚШ жұмыс
Үш жыл Аргентинада жұмыс істегеннен кейін, оның редакторы АҚШ-та өзін сынап көруді кеңес берді. Ол аймақтық нарықта белгілі бір деңгейге жеткен еді. 1979 жылы ол Нью-Йоркке кетті, ал АҚШ-тағы алғашқы жұмысы Marvel Comics үшін Marvel Team Up #88 (желтоқсан 1979) – Өрмекші адам және Көрінбейтін қыз, сценарий авторы Крис Клермонт, қарындаштары Сал Бускема болды. Сол күні ол бұл тапсырманы алғаннан кейін, DC Comics-тен World's Finest Comics #261 үшін Хокменнің шығу тарихын және Western Publishing-тен қорқынышты әңгіме алды. Бірнеше айдан кейін ол Уругвайға оралды, бірақ 1983 жылы қайтадан АҚШ-қа келді. Ол онда шамамен үш жыл тұрды, алдымен Archie Comics супергеройлық тармағы Red Circle-да, әсіресе «Қалқан» комиксінде жұмыс істеді. Үш-төрт айдан кейін ол DC үшін «Суперменмен» және Marvel мен Western үшін басқа жұмыстармен айналыса бастады. Ол АҚШ-тағы жұмыстарының көп бөлігін DC Comics үшін жасады, ал Уругвай аудиториясы оны «Уругвайлық Бэтмен суретшісі» деп білді, бірақ бұл оның жұмысының толық көрінісі емес еді. Халықаралық комикстердегі ең танымал уругвайлық суретші болғаннан басқа, ол АҚШ-тағы тұрақты серияны үздіксіз салған жалғыз уругвайлық еді, және оны толтырушы немесе қонақ суретші ретінде емес. Алдымен ол Atari Force комиксінің сегіз нөмірін салды (1984 жылдың қазанынан 1985 жылдың тамызына дейін), содан кейін The New Teen Titans vol. 2 комиксінің #13 (қазан 1985) бастап #49 (қараша 1988) нөмірлеріне дейін көптеген нөмірлерін салды. Сол жылдары ол басқа комикс баспаларында жұмыс істеді және басқа да медиа үшін суреттер салды, соның ішінде 1985 жылы «He-Man» әңгімелерінің кітабын жасады. 1980 жылдары «Титан» жұмысынан басқа, ол DC кейіпкерлерін бейнелейтін әртүрлі сюжеттер, мұқабалар мен пин-аптарды салды: «Супермен», «Бэтмен», «Супер қаһармандар легионы», «Жасыл жебе», «Флэш» және DC лицензиялық комикстерінде жарық көрген «Star Trek». 1989 жылы ол Джеймс Д. Хадналл жазған «Лекс Лютор: Рұхсатсыз өмірбаян» престиждік графикалық романын суреттеді, онда «Супермен» іс жүзінде болмады, оның орнына Кларк Кент тергеуші журналист рөлінде бейнеленді. «Әділет лигасының» тоқсандық басылымы, сержант Рок және басқалары. Ол «Супермен» комиксінің 2-ші томының 60-шы нөмірінде (1991 жылдың қазаны) «Агент Либертидің» алғашқы пайда болуын салған. Оның «Супермен: Сары күн астында» комиксі Кларк Кенттің романшы ретіндегі мансабына назар аударды. Tekno Comics үшін ол Микки Спиллейннің «Майк Даңгерін» салған, ол футуристикалық әлемде өзін тапқан тәжірибелі детектив туралы.
After three years working in Argentina, his editor advised him to try his luck in the United States. He had reached a certain ceiling in the regional market. In 1979 he went to New York City, and his first U. S. work was inking for Marvel Comics was Marvel Team Up #88 (Dec. 1979) featuring Spider Man and the Invisible Girl, with script by Chris Claremont and pencils by Sal Buscema. The same afternoon he got that assignment, he also received a Hawkman origin story for World's Finest Comics #261 from DC Comics, and a horror story from Western Publishing. After a few months he returned to Uruguay, but he would go back to the United States in 1983. He would live there for about three years, working first on the Archie Comics superhero imprint Red Circle, particularly in The Shield. Three or four months later, he started to work on Superman for DC, and on other things for Marvel and Western as well. He did most of his U. S. work for DC Comics and the Uruguay audience knew him as the "Uruguayan Batman artist", something that was only a partial look at his work. In addition to being the most well known Uruguayan artist in international comics, he was also the only Uruguayan to draw a regular U. S. series continuously, and not as fill in, guest artist. First he drew eight issues of Atari Force (October 1984 to August 1985) and then a very long run drawing of most of the issues from #13 (Oct. 1985) to #49 (Nov. 1988) of The New Teen Titans vol. 2. During those years, he worked for other comic publishers and drew for other media including a He Man story book in 1985. During the 1980s, in addition to his Titans work, he drew stories, covers, and pin ups featuring a wide variety of DC characters: Superman, Batman, Legion of Super Heroes, Green Arrow, The Flash, and in licensed comics published by DC such as Star Trek. In 1989 he illustrated the prestige format graphic novel Lex Luthor: The Unauthorized Biography, written by James D. Hudnall, in which Superman is practically absent, instead featuring Clark Kent in his investigative journalist role. Justice League Quarterly, Sgt. Rock, and others. He inked the first appearance of Agent Liberty in Superman vol. 2 #60 (Oct. 1991). His Superman: Under A Yellow Sun focused on Clark Kent's career as a novelist. For Tekno Comics he drew Mickey Spillane's Mike Danger, about a hard boiled detective who finds himself in a futurist world.
Уругвайға қайта оралу
АҚШ сахнасына көшкеннен кейін Баррето уругвайлық нарық үшін өте аз жұмыс жасады. Өз еліндегі жұмыстарының ішінде "Historiet@s. uy" (2000) және "Freeway" журналы үшін комикстер, сондай-ақ Хайме Рустың "Hermano Te Estoy Hablando" (2009) альбомының обложкасы бар. Ол ОРТ университетінде комикс сабақтарын оқытты және Монтевидео комиксі – жергілікті конвенцияның комикс байқауының қазылар алқасының құрамына кірді. 2004 жылы ол Наталья Мардероның "Ғылыми фантастика әлеміне нұсқау" атты ғылыми-фантастикалық прозалық романына иллюстрация жасады, ал 2005 жылы Хелен Веландоның "Грипп естеліктері" балалар романына сурет салды. Өзі жазған сценарийлердің арасында 2009 жыл шамасында уругвайлық жазушы Эдуардо Асеведо Диасқа тиесілі "Исмаэль" кітабының жаңа бейімдемесі және вице-король Педро де Севаллос тұсында Колония-дель-Сакраментода орын алған тарихи графикалық романды жасаумен айналысты. Алайда, бұл жұмыстар аяқталған жоқ.
After his jump to the U. S. scene, Barreto did very little work for the Uruguayan market. Among the things he worked on in his country were comic stories for the book Historiet@s. uy (2000) and Freeway magazine; and the cover for Jaime Roos's album "Hermano Te Estoy Hablando" (2009). He taught comic book classes in ORT university, and was part of the jury in one of the comic contests for Montevideo Comics, a local convention. In 2004 he illustrated a science fiction prose novel, Guide To A Universe, by writer Natalia Mardero; and in 2005 Memories Of A Flu, a children's novel by writer Helen Velando. Among other works scripted by himself, around 2009 he was working on a new adaptation of the book Ismael, by Uruguayan writer Eduardo Acevedo Díaz, and a historical graphic novel set in Colonia del Sacramento, during Viceroy Pedro de Cevallos time. These works were never finished.
Соңғы жылдар
Баррето ақырында судья Паркерге оралды және онымен, сондай-ақ Супермен мен Капитан Акция сияқты басқа кейіпкерлермен жұмысын жалғастырды. 2010 жылы ол менингитке шалдығып, 2010 жылдың наурыз айында Майк Мэнлиге берілген «Судья Паркер» күнделікті комиксін тастауға мәжбүр болды. Кейіннен, менингиттен жазылғаннан кейін, ол басқа жобаларға кірісті. 2011 жылдың сәуірінде Эдуардо Баррето мен оның ұлы Диего «Өтелмейтін» комиксінде жұмыс істейтіні жарияланды, ал 2011 жылдың шілдесінде ол «Фантомның» жексенбілік комиксінің суретін жасауды қолға алды. Оның соңғы жарияланған жұмысы – «DC Retroactive: Superman The '70s» (қыркүйек 2011), ол аурухана төсегінде аяқталды, ал кейбір беттерін уругвайлық суретші Кристиан Дуче салған. Баррето 2011 жылдың 15 желтоқсанында қайтыс болды. Өмірінің соңына дейін Баррето Роберт Хаттингер мен Франческа Ломбардоның тапсырысымен «Вампирлердің тойы» комиксін салған, олар «Castalides Pictures» лондондық киностудиясының негіздері болып табылады, бұл студия «Вампирлердің тойы» комиксі мен телесериалын өндіреді.
Barreto eventually returned to Judge Parker, and continued working on that and occasional stories with other characters, such as Superman and Captain Action. In 2010 he was stricken with meningitis, and was forced to abandon the Judge Parker daily strip in March 2010, which was taken over by Mike Manley. Sometime later, apparently recovered from meningitis, he set to work on other projects. In April 2011 it was announced that Eduardo Barreto and his son Diego would work on Irredeemable, and in July 2011 he took over the art for The Phantom's Sunday strips. His last published work was in DC Retroactive: Superman The '70s (Sept. 2011), finished from his hospital bed, and with some pages drawn by fellow Uruguayan Christian Duce. Barreto died on December 15, 2011. Before his death, Barreto drew Vampire Wedding commissioned by Robert Huttinger and Francesca Lombardo, founders of Castalides Pictures, a London based film production company producing Vampire Wedding, the comic book and the TV series.