Кіріспе
1956 жылы жобаланған Stroukoff YC 134, Майкл Строукоффтың өзі жобалаған Fairchild C 123 Provider ұшағының негізінде жасалған. АҚШ әскері Stroukoff Aircraft Corporation компаниясымен YC 123D және YC 123E үшін әзірленген мүмкіндіктерді үйлестіріп, ұшақтың жақсартылған нұсқасын жасау үшін келісімшарт жасасты.
Строковтың C-123-мен жұмыс істеуі
1956 жылы Строуков C 123 Provider ұшағында жұмыс істеуде көп тәжірибе жинады, осы ұшақ негізінде екі келісімшартты орындаған болатын. Оның YC 123D үлгісі C 123B ұшағына шекаралық қабатты басқару (BLC) жүйесін енгізді. Бұл жүйе ұшақтың үстіңгі қанаттарына қысымды ауа жіберіп, қанатты күштірек жылдамдықпен ұшып бара жатқандай жұмыс істетті. Бұл қону мен ұшып көтерілу көрсеткіштерін жақсартты, ұшақтың жалпы салмағын арттырды және C 123 ұшағының тоқтау жылдамдығын төмендетті. YC 123E – C 123 ұшағының кез келген жағдайда жұмыс істеу мүмкіндігін арттыру бойынша жасалған тағы бір тәжірибе болды, ол Строуковтың Pantobase жүйесін енгізуді қамтыды: ұшақтың төменгі бөлігіне орнатылған екі берік шаңғы, қанат ұштарына бекітілген жүзу құралдары, сондай-ақ ұшақ корпусын герметикалық жабу. Бұл YC 123E ұшағына су, мұз және қарда қонуға және ұшуға мүмкіндік берді, ал бұрынғы YC 123D үлгісінен алынған BLC жүйесінің арқасында, жаңа ұшақ дерлік кез келген ұшу-қону жолағынан және қысқа ұзындықтағы жолақтардан тиімді түрде жұмыс істей алатын болды.
YC-134 кемесі
1956 жылы АҚШ Әуе күштерінің келісімшарты бойынша, CN өндіріс блогынан (сериялық нөмірі 52-1627) бір C-123B ұшағы Stroukoff Aircraft компаниясымен YC-134 моделіне модификацияланды. Бұл ұшақ келесі жаңа мүмкіндіктермен жабдықталды: Жаңа қозғалтқыштар: YC-134 екі Wright Turbo Compound R3350-89A радиалды қозғалтқышымен жабдықталды, олар төрт пернелі, 13 футтық Aeroproducts тұрақты жылдамдықты, толық икемделетін винттерді айналдырды. Жақсартылған басқару беттері: YC-134 ұшағының көлденең стабилизаторларына бағыттық тұрақтылықты арттыру үшін ұшқыштар орнатылды. Бұл ұшаққа ерекше үш құйрықты сыртқы түрін берді. Жақсартылған қону шассисі: C-123B ұшағынан алынған мұрындық дөңгелегі сақталды, бірақ екі негізгі дөңгелекке үшінші дөңгелек қосылды, бұл салмақ таралуын жақсартты. Отын енді қозғалтқыш гондолаларының артқы бөлігінде емес, кеңейтілген орталық қанаттық отын багінде сақталды. Сонымен қатар, әрбір қанатқа 550 галлондық құлату бактерілері үшін екі құбырлы бекіткіш орнатылды. Stroukoff-тың BLC және Pantobase жүйелері: YC-134 Stroukoff-тың BLC жүйесімен жабдықталды және барлық үш ұшақ YC-123E үшін жобаланған Pantobase жабдығымен жабдықталуға тиіс болды. Бұл жаңа мүмкіндіктер C-123B ұшағына қарағанда бос салмақтың артуына және максималды жүк көтергіштігінің артуына әкелді. Ұшақтың крейсерлік жылдамдығы C-123B ұшағының жылдамдығынан жоғары болды, ал YC-134 ұшағы жүкпен 1600 миль (2575 км) қашықтыққа ұша алатын. BLC жүйесі YC-134 ұшағының ұшып көтерілу қашықтығын 1850 футтан (564 м) 750 футқа (229 м) дейін қысқартуға мүмкіндік берді, бұл YC-123D ұшағының көрсеткіштеріне жақын мән. Алайда, АҚШ Әуе күштері YC-134 ұшағы C-123 ұшағынан айтарлықтай жақсармайды және поршеньді қозғалтқышпен жабдықталған десанттық көлікке қажеттілік жоқ деп шешті, соның салдарынан Lockheed C-130 Hercules ұшағын сатып алуға бекітті.
New Engines: The YC 134 was equipped with two Wright Turbo Compound R3350 89A radial engines, turning four blade, thirteen foot Aeroproducts constant speed fully feathering propellers. Improved Control Surfaces: The YC 134's horizontal stabilizers were given endplates to improve directional stability. This gave the aircraft its distinctive three tail look. Improved landing gear: While the nosewheel from the C 123B was retained, both main gears were given a third wheel to improve weight distribution. Fuel was no longer housed in the rear of the engine nacelles, but in an expanded center wing fuel tank. In addition, two plumbed hardpoints for 550 gallon drop tanks were also added to each wing. Stroukoff's BLC and Pantobase: the YC 134 was fitted with Stroukoff's own BLC and all three aircraft had they been delivered were to have been fitted with the Pantobase equipment designed for the YC 123E. These features gave an empty weight increase over the C 123B from to , and a maximum loaded weight increase from to The aircraft's cruising speed was , compared to the C 123B's , and the YC 134 had a 1600 mile (2575 km) range with a payload. The BLC allowed the YC 134's take off distance to decrease from 1850 feet (564 m) to 750 feet (229 m), very similar to that of the YC 123D. The U. S. Air Force, however, deemed that the YC 134 did not offer substantial improvement over the C 123, nor did it have a requirement for a piston engined amphibious assault transport, and decided to purchase the Lockheed C 130 Hercules.