Фрэнк Питерсен: АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінің тұңғыш афроамерикалық генералы

Кіріспе

Фрэнк Эммануэль Петерсен (2 наурыз 1932 - 25 тамыз 2015) – АҚШ Теңіз жаяу әскерінің генерал-лейтенанты. Ол алғашқы афроамерикалық Теңіз жаяу әскерінің ұшқышы және алғашқы афроамерикалық Теңіз жаяу әскерінің генералы болды. Петерсен 38 жыл қызметтен кейін 1988 жылы Теңіз жаяу әскерінен зейнеткерлікке шықты. "Зейнеткерлікке шыққан кезде ол ұшқыш атағы бойынша АҚШ Теңіз жаяу әскері мен АҚШ Теңіз күштерінің ең тәжірибелі ұшқышы болды, оның атақтары тиісінше 'Күміс қаршыға' және 'Сұр бүркіт' болды. Оның ұшқыш болып тағайындалған күні АҚШ Әуе күштері мен Армиясындағы барлық басқа ұшқыштардан ертерек болды."

АҚШ әскери мансабы

Питерсен 1950 жылғы маусымда АҚШ Теңіз күштеріне теңізші шәкірті ретінде қабылданып, электроника техникасы мамандығы бойынша қызмет етті. Теңіз күштеріне емтиханды өте жақсы тапсырғаннан кейін, оны қабылдаған офицер оған "тамаша кеме қызметкері" болатынын айтты. Алайда, желтоқсан айында Теңіз күштерінің алғашқы афроамерикалық ұшқышы Джесси Л. Браун Корея соғысында қаза болғаннан кейін, Питерсен жауынгерлік ұшқыш болуға бел буды. 1951 жылы ол Теңіз авиациясының курсанттар бағдарламасына қабылданды. 1952 жылғы қазан айында ол ұшқыштар даярлығын аяқтап, Теңіз жаяу әскерінің екінші лейтенанты шеніне ие болды. Питерсен Корея соғысында (1953) және Вьетнам соғысында (1968) қатысты. Оның алғашқы тактикалық міндеті Корея соғысы кезінде VMFA 212 эскадрильясымен болды. Ол 350-ден астам жауынгерлік миссияны орындап, әртүрлі истребитель-штурмовиктерде 4000 сағаттан астам ұшты. Ол Теңіз жаяу әскері авиациясының барлық деңгейлерінде командирлік лауазымдарды атқарды, Теңіз жаяу әскері истребитель эскадрильясына, Теңіз жаяу әскері авиациялық тобына және Теңіз жаяу әскері авиациялық қанатына басшылық етті. Ол сондай-ақ истребитель эскадрильясының (VMFA 314) командирі, истребитель авиациялық тобының, авиациялық қанаттың және ірі базаның командирі болған алғашқы афроамерикалық болды. Питерсен Джордж Вашингтон университетінде оқып, 1967 жылы әлеуметтік ғылымдар бойынша бакалавр, ал 1973 жылы халықаралық қатынастар бойынша магистр дәрежесін алды. 1973 жылы ол Ұлттық соғыс колледжін бітірді. 1983 жылғы мамыр айында генерал-майор, ал 1986 жылғы 12 маусымда генерал-лейтенант шеніне көтерілді. Питерсен 1988 жылғы 8 шілдеде Вирджиния штатының Квантико қаласында Теңіз жаяу әскерінің жауынгерлік даму командалығының бас қолбасшысы лауазымынан босатылды. Ол Штаб бастығының арнайы көмекшісі қызметін атқарды. 1988 жылғы 1 тамызда Теңіз жаяу әскерінен зейнетке шықты. Зейнетке шыққаннан кейін, 1986 жылғы маусымнан 1988 жылғы шілдеге дейін Вирджиния штатының Квантико қаласында Теңіз жаяу әскерінің жауынгерлік даму командалығының бас қолбасшысы ретінде ерекше қызметі үшін "Құрметті қызмет медалімен" марапатталды. 2016 жылғы 9 қарашада Теңіз күштерінің хатшысы Рей Мабус Арли Берк класындағы эсминецтің Питерсеннің құрметіне аталғанын ресми түрде жариялады. 2017 жылғы 21 ақпанда Миссисипи штатының Паскагула қаласындағы Хантингтон Ингаллс кеме құрылыс кешенінде Frank E. Petersen Jr. бағытталатын зымырандық эсминецтің килі салынды. Теңіз күштері кеме "интеграцияланған әуе және зымыранға қарсы қорғаныс қабілетін қамтитын Aegis Baseline 9 Combat System-мен Flight IIA конфигурациясында салынатынын" мәлімдеді. Бұл жүйе әуеге қарсы соғыс үшін жылдам реакция уақытын, жоғары атыс қуатын және электрондық қарсы шаралардың күшейтілген мүмкіндіктерін қамтамасыз етеді. Кеме 2022 жылғы 14 мамырда Оңтүстік Каролина штатының Чарльстонда қолданысқа енгізілді.

Petersen enlisted in the U. S. Navy in June 1950 as a seaman apprentice and served as an electronics technician. When Petersen aced the Navy's entrance exam, the recruiter told him he would make a "great steward." However, being motivated by the recent Korean War combat death of the Navy's first black aviator Jesse L. Brown in December, Petersen vowed to be a combat pilot. In 1951, he entered the Naval Aviation Cadet Program. In October 1952, he completed flight training and accepted a commission as a second lieutenant in the Marine Corps. Petersen served a combat tour in the Korean War (1953) and in the Vietnam War (1968). His first tactical assignment was with VMFA 212 during the Korean War. He would fly over 350 combat missions, and had over 4,000 hours in various fighter/attack aircraft. He held command positions at all levels of Marine Corps aviation, commanding a Marine Fighter Squadron, a Marine Aircraft Group and a Marine Aircraft Wing. He was also the first African American to command a fighter squadron (VMFA 314), a fighter air group, an air wing and a major base. Petersen attended George Washington University, from which he received his Bachelor of Arts degree in social science in 1967 and a Master of Arts degree in international relations in 1973. In 1973, he also graduated from the National War College. In May 1983, he advanced to the rank of major general and on 12 June 1986, he was promoted to lieutenant general. Petersen relinquished duties as the Commanding General, Marine Corps Combat Development Command, Quantico, Virginia on July 8, 1988. He served as the Special Assistant to the Chief of Staff from July 8–31 and retired from the Marine Corps on August 1, 1988. Upon his retirement, he was presented the Distinguished Service Medal for exceptionally meritorious service as the Commanding General, Marine Corps Combat Development Command, Quantico, Virginia, from June 1986 to July 1988. On November 9, 2016, Secretary of the Navy Ray Mabus officially announced that an Arleigh Burke class destroyer would be named in honor of Petersen. On February 21, 2017, the keel was laid for the guided missile destroyer Frank E. Petersen Jr. at Huntington Ingalls Industries shipyard, Pascagoula, Mississippi. The Navy said that the ship "will be built in the Flight IIA configuration with the Aegis Baseline 9 Combat System which includes integrated air and missile defense capability. This system delivers quick reaction time, high firepower, and increased electronic countermeasures capability for anti air warfare". The ship was commissioned on 14 May 2022 at Charleston, South Carolina.