Кіріспе

Американдық бейсболшы және актер Джефф Ричардс (1 қараша 1924 жыл - 28 шілде 1989 жыл) – «Портленд Биверс» командасының американдық екінші лига бейсболшысы, кейіннен актер болған. Ол кейде Дик Тейлор және Ричард Тейлор деген аттармен де белгілі болды. Ол «Жеті бауырға жеті қалыңдық» (1954) фильміндегі Бенджамин Понтипи рөлімен ең көп танылды. Осы рөлден кейін ол Джордж Недер және Джо Адамспен бірге «Алтын глобус» сыйлығының «Ең үміткер жаңа актер» номинациясында ортақ жеңіске жетті. Дегенмен, оның актерлік мансабы көп ұзамай сәулетін жоғалтты.

Ерте өмір және мансап

Ол Орегон штатының Портленд қаласында Ричард Мэнсфилд Тейлор болып дүниеге келді. Тейлор Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қатысып, 1946 жылға дейін қызмет етті. Содан кейін ол бір жыл Портленд Биверс командасы үшін, одан кейін Салем Сенаторлары үшін шортстоп ретінде ойнады; бірақ, оның бейсбол мансабы тізе буыны жыртылғаннан кейін аяқталды, ол енді ойнай алмады.

Актерлік карьерасының алғашқы жылдары

Кейін ол Голливудқа барып, кино мансабын қуды. Оның алғашқы рөлдері Warner Bros студиясындағы "The Big Punch" (1948), "Johnny Belinda" (1948), "Fighter Squadron" (1948) және "The Girl from Jones Beach" (1949) фильмдерінде атаусыз эпизодтарды қамтыды. 20th Century Studios студиясында ол "Mother Is a Freshman" (1949) және "Cheaper by the Dozen" (1950) фильмдерінде шағын рөлдер ойнады. Columbia студиясына "Kill the Umpire" (1950) фильміне "Ричард Тейлор" рөлімен барды. Ол бейсболшы рөлін ойнады, ал жарнамада ол бұрын Батыс лигасының "Salem" командасында ойнағаны және олар осы рөлге кастингтен алты апта өткізгені айтылды.

МГМ

Ол Metro Goldwyn Mayer киностудиясында кастингтен өтті, ал студия оның есімін Джефф Ричардс деп өзгертті. Ричардс Микки Рунимен бірге "Стрип" (1951) фильмінде, Дик Пауэлл мен Паула Реймондпен "The Tall Target" (1951) фильмінде, Спенсер Трейсимен "The People Against O'Hara" (1951) фильмінде, ал "Angels in the Outfield" (1951) фильмінде бейсболшы рөлінде негізгі актерлік құрамда ойнады. Оған Фрэнк Мерривелл рөлін ойнау ұсынылды. Ричардс Питер Лоуфордпен "Жалпы осы бір рет" (1952) фильмінде, Уолтер Пиджонмен "Селлоут" (1952) фильмінде, "Жоқсыз іздеу" (1952), Кирк Дугласпен "Жақсы мен сұлу" (1952) фильмінде, Джейн Грирмен "Жоғарыда және одан да жоғары" (1952) фильмінде және Хамфри Богартпен "Сыбайласу цирк" (1953) фильмдерінде эпизодтық рөлдерде ойнады. Ол Ральф Микермен бірге "Код-2" (1953) фильмінде сәл ірі рөлде ойнады.

Карьерасының шыңы

Ричардс өзінің алғашқы маңызды рөлін, баскетболшы ретінде үшінші актер ретінде ойнады, "Үлкен лига" (1954) фильмінде. "Соррентодағы шағалалар" (1954) дағы рөлі де айтарлықтай болды. Содан кейін Ричардс Хауард Кил мен Джейн Пауэллдан кейін "Жеті бауырға жеті қалыңдық" (1954) фильмінде үшінші басты рөлді ойнады. Бұл фильм үлкен сәттілікке ие болып, оны киножұлдыз ретінде таныстырды. MGM оны жұлдыз ретінде дамытуға кірісті. Студия басшысы Доре Шари актердің "ұлы жеке сүйкімділігі" бар екенін және "оның қазігі қабылдауына қарағанда, [жұлдыз болуға] үлкен мүмкіндігі бар" деді. MGM оны О'Келлидің "Күн тұтылуы" фильмінің жұлдызы ретінде жариялады, бірақ фильм түсірілмеді. Ол "Құпия планета" фильміне шақырылды, бірақ соңғы нұсқада пайда болмады. Роджер Мурмен түсірілуі жоспарланған "Зұлым барон" фильмі де түсірілмеді. Ричардс Элеонора Паркердің "Көптеген өзендерді кешу" (1955) фильміндегі бауырларының бірі болды және, ақыры, "Жаулап алушылар" (1955) вестернінде Дан Дурьеамен бірге басты рөлді ойнады. Ол "Иттің өмірі" (1955) фильмінде басты рөлді ойнады және "Қарсы жыныс" (1956) мюзиклінде Джун Эллисон, Джоан Коллинз және Энн Шериданмен бірге ер адам рөлдерінің бірін сомдады. "Жаулап алушылар", "Иттің өмірі" және "Қарсы жыныс" фильмдері табыс әкелмеді, соның салдарынан MGM Ричардсқа деген қызығушылығын жоғалта бастады. Ол теледидарда жұмыс істей бастады, "The Web" (1957) телесериалында "Таңдау жасаған адам" және "The Other Side of the Curtain" үшін "Suspicion" телесериалында эпизодтық рөлдерде ойнады. Ричардс Гленн Фордты MGM-нің танымал комедиясында "Суға жақындама" (1957) фильмінде қолдады, бірақ бұл рөлі салыстырмалы түрде екінші дәрежелі болды. 1957 жылдың сәуір айында ол студиядан босатылды.

Post MGM

Ричардс "Миллионер" және "Шлиц-плейхаус" телешоуларында эпизодтық рөлдерде ойнады, содан кейін "Варнер Брос" родео драмасында Мами Ван Доренмен бірге түсті. 1958 жылы теледидарда Ричардс NBC батыс телесериалы "Джефферсон Драм" (1958–59) бас рөлін ойнады, ол әділет іздеуші журналист туралы әңгіме болды, оның жас ұлын Юджин Мартин сомдады. Сериал екі маусым ішінде көрсетілген жиырма алты эпизодтан кейін жабылды. Ол сондай-ақ "Жагуар Продакшнс" компаниясы түсірген "Жоғалған әйелдер аралы" (1959) фильмінде басты рөлді ойнады. Ричардс "Ягуар" компаниясымен жылына екі фильм түсіруге келісімшарт жасады, бірақ олар үшін тағы бір фильм түсірген жоқ. Ол "Жабық есіктердің артында", "Алкоа театры", "Жәннаттағы оқиғалар" және "Ларами" фильмдерінде қонақ ретінде ойнады, ал 1961 жылы CBS батыс телесериалы "Раухайд" сериясының "Бауырластық парызы" атты эпизодында Джубал Эванс рөлін ойнады. Ричардстың соңғы басты рөлі су астындағы "The Secret of the Purple Reef" (1960) фильмінде болды. Оның соңғы рөлі 1966 жылы "Вако" фильмінде Каллен рөлі болды.

Жеке өмір

1954 жылы Ричардс Ширли Сибреге үйленді, бірақ келесі жылы ажырасты. 1955 жылы ол Вики Флэксманға үйленді, және 1959 жылы ажырасудан бұрын олардың бір баласы болды (ұл 1957 жылы дүниеге келді). Кейін ол актер Ван Уильямсқа тұрмысқа шықты. Ричардс актерлік қызметтен зейнетке шығып, Сан-Бернардино округіне көшіп, өмірінің соңына дейін трейлер паркінде тұрып, мүгедектік төлем алумен айналысты. Джефф Ричардс 1989 жылдың 28 шілдесінде 64 жасында жедел тыныс жетіспеуден қайтыс болды. Ол Калифорния штатының Риверсайд қаласындағы Риверсайд ұлттық зиратына жерленген.