1934-1976 жылдар аралығындағы «Колледж жұлдыздары» ойындары

Кіріспе

Америкалық футбол кездесуі, 2012 және 2013 жылдары өткен маусымнан кейінгі боул ойыны.

Чикагоның қайырымдылық колледжінің барлық жұлдыздар ойыны – 1934 жылдан 1976 жылға дейін Ұлттық футбол лигасының (NFL) чемпиондары мен алдыңғы жылғы колледждің жұлдыздар командасы арасында өткен америкалық футбол матчы. Ол сондай-ақ Колледждің барлық жұлдызды футбол классикасы деп те аталды. Ойын 1974 жылдан басқа жыл сайын өткізілді, себебі сол жылы НФЛ ереуілі болды және шілде, тамыз немесе қыркүйекте ойналды. 42 колледждің барлық жұлдыздар ойынында қорғаушы чемпиондар 31 рет жеңіске жетті, жұлдыздар командасы тоғыз рет жеңді, ал екеуі тең аяқталды, бұл колледждерге .238 жеңіс көрсеткішін берді. Екінші ойын 1935 жылы өткізілді, онда 1934 жылғы маусымда екінші орын алған жергілікті Чикаго Биарс командасы, қорғаушы чемпион Нью-Йорк Гиантс емес, қатысты. Нью-Йорк Джетс 1969 жылы ойнады, бірақ ол кезде әлі де Американдық футбол лигасының (AFL) командасы болды, себебі AFL-NFL Чемпионаты енгізілгеннен кейін (соның ішінде "Супер Боул" атауы ресми түрде қабылданған екі маусымда және AFL-NFL бірігуінен бұрынғы екі маусымда) Супер Боулдың жеңімпазы, команда қай лигада болғанына қарамастан, кәсіби команда болып саналды.

Ойынның тарихы

Бұл ойынның идеясын «Чикаго трибьюн» газетінің спорт редакторы Арч Уорд ойлап тапты және ол бейсболдың «Жұлдыздар ойынының» негізгі күші болды. Баудың «Вашингтон Редскинс» командасы келесі жылы «Жұлдыздарға» есе жіберді, бірақ ол жарақат алғандықтан ойынға қатыспады. 1940 жылдары бұл ойындар үлкен көрермендерді «Солджер Филдке» тартқан тартысты жарыстар болды. Колледждің «Жұлдыздар» құрамасы толыққанды интеграцияланған, себебі НФЛ лигасының түрлі-түсті кедергісі осы құрамаға қолданылмады. Осының арқасында Кенни Вашингтон сияқты афроамерикандық ойыншылардың (1940 жылғы жарыста ойнаған) қатысуына рұқсат берілді. Профутболдың шеберлігі артып (және НФЛ-дің өзі интеграцияланғаннан кейін) кәсіпқойлар бұл серияда үстемдік құра бастады. Колледждің «Жұлдыздар» құрамасына іліккендерді анықтау критерийлері шала болды. Мысалы, 1945 жылғы ойында Том Хармон қатысты, ол 1941 жылы кәсіби карьерасын бастаған, бірақ әскери қызметі салдарынан тоқтатқан болатын. «Жұлдыздар» соңғы рет 1946 және 1947 жылдары қатарынан жеңіске жетті және соңғы 29 ойынның тек төртеуінде ғана жеңді: 1950 жылы «Филадельфия Иглз», 1955 жылы «Кливленд Браунс» және 1958 жылы «Детройт Лайонс» командалары жеңіске жетті. Соңғы «Жұлдыздар» жеңісі 1963 жылы тіркелді, осы жылы легендарлық квотербек Отто Грэм басқарған колледж командасы Винс Ломбардидің «Грин-Бэй Пэкерс» командасын 20:17 есебімен жеңді. 1949 жылы Уорд, ол бұл кезде «All America Football Conference» атты бәсекелес лиганы құрған, сол лиганың чемпионы – үздіксіз жеңіске жеткен «Браунс» командасының сол жылғы ойында НФЛ чемпионының орнына қатысуын ұйымдастыруға тырысты. Бірақ НФЛ заңдық шаралармен қорқытқаннан кейін «Трибьюн» кеңесі Уордтың ұсынысын қабылдамады және НФЛ-мен келісімді жаңартты. 1960 және 1970 жылдардың соңында ойынға деген қызығушылық азайды, себебі НФЛ жаттықтырушылары жаңадан келген ойыншыларын жаттығу лагерінің бір бөлігін өткізіп алудан және олардың жарақат алу қаупінен қорқып, көрме ойынына қатысуға ынтасыз болды. Бұл алаңдаушылық 1949 жылы Дик Рифенбург ойынға дайындық кезінде ауыр тізе жарақатын алғаннан кейін туды, осы жарақат оның кәсіби карьерасын бастауға мүмкіндік бермей, оны тележурналистикаға көшуге мәжбүр етті. 1974 жылы ойыншылардың ереуілі және жұлдыздардың «Дүниежүзілік футбол лигасына» кетуі бұл мәселені одан әрі ушықтырды, себебі НФЛ барлық жаңадан келгендерден тұратын құрамды ұсынды, бұл маусым алдындағы ойынға рұқсат берді. Колледждің «Жұлдыздар» құрамасында ойнауға дайын жаңадан келгендер болмағандықтан, сол жылы ойын тоқтатылды. Көптеген жылдар бойы Колледждің «Жұлдыздар» ойыны ерекше жарыс болған жоқ, себебі НФЛ командалары өздерінің алғашқы жылдарында НФЛ-ге қарамастан жарыстар өткізген. Алайда, 1970 жылдары НФЛ лигаға мүше емес командалармен жарысудан бас тартты. 1961 жылы Канада футбол лигасының Шығыс конференциясының командаларымен маусым алдындағы ойындар аяқталғаннан кейін, НФЛ лигаға мүше емес командалармен тек үш ойын өткізді (АФЛ командаларымен бірігу алдындағы көрме ойындарын және Колледждің «Жұлдыздар» ойындарын есептемегенде). Бұл ойындардың алғашқы екеуі, 1969 жылы Континентальдық футбол лигасының командасына қарсы және 1972 жылы Сейборд футбол лигасының командасына қарсы өткен ойындар, НФЛ командалары үшін үлкен жеңіс болды, ал үшіншісі «Хьюстон Ойлерс» командасының жаңадан келгендері мен жаттығу тобы мен «Сан-Антонио Торос» командасы арасындағы тартысты жарыс болды. Соңғы Колледждің «Жұлдыздар» ойыны 23 шілдеде «Солджер Филдте» нөсерлі жаңбыр кезінде өтті. Чак Мунси, Майк Пруит, Ли Рой Селмон және Джеки Слейтер сияқты жұлдызды ойыншылар қатысқанына қарамастан, «Жұлдыздар» қатарынан «Суперкубокты» (IX, X) жеңіп алған «Питтсбург Стиллерс» командасына мүлдем жеңіледі. Колледждің «Жұлдыздар» құрамасының жұлдызды квотербегі, «Бостон колледжінің» «Стиллерс» командасының ойыншысы Майк Кручек сол жамбасын тартып алғаннан кейін бірінші тоқсанда он минуттан кейін алаңнан кетті, ал «Сан-Диего штатының» резервтік квотербегі Крейг Пенроуз екінші тоқсанда екі саусағын сындырып алды. «Талсадан» Джеб Блоунт ойынның көп бөлігін өткізді. Үшінші тоқсанда 1:22 қалғанда және «Стиллерс» командасы 24:0 есебімен алда тұрғанда, қатты жел мен найзағай «Жұлдыздар» командасының жаттықтырушысы Ара Парсегхианды уақыт сұрауға мәжбүр етті. Офицерлер екі командаға да киім ауыстыратын бөлмелерге кетуді бұйырғаннан кейін, жаңбырдың күшейіп жатқанынан жанкүйерлер алаңға кіріп, шөптегі жерге сырғанап түсті. Билік өкілдерінің, стадион күзетшілері мен Чикаго полициясының күш-жігеріне қарамастан, алаңды тазартудың барлық әрекеттері сәтсіз болды, мас жанкүйерлер тобы стадионның оңтүстік жағындағы дарбаза бағаналарын құлатты. Алайда, бұл кезде жаңбырдың салдарынан алаңның кейбір жерлері су астында қалды, яғни кез келген жағдайда ойнауға болмайды. Сағат 11:01-де НФЛ комиссары Пит Розель және «Трибьюн» ойынның тоқтатылғанын жариялады: бұл жарияланым наразылықпен қарсы алынды және су басқан алаңда көптеген төбелес орын алды, содан кейін тәртіп орнатылды. «Оклахомадан» Джо Вашингтон соңғы Колледждің «Жұлдыздар» ойынының ең үздік ойыншысы деп танылды. «Чикаго Трибьюн» қайырымдылық ұйымы 1977 жылы ойын өткізуге ниеттенді, алайда, бірқатар факторлардың, соның ішінде НФЛ жаттықтырушыларының жаңадан келген ойыншыларын көрме ойынына қатысуға ынтасыздығы, сақтандыру шығындарының өсуі және ойыншылардың жалақысының жоғарылауы ойынды бұрынғыдан да тиімсіз және бәсекелестікке қабілетсіз етті. Осылайша, «Трибьюн» 1976 жылдың 21 желтоқсанында ойын тоқтатылатынын жариялады. Ойын 42 ойын бойы қайырымдылыққа 4 миллионнан астам доллар жинады. 42 Колледждің «Жұлдыздар» ойынында қорғаудағы чемпиондар 31 рет жеңіске жетті, «Жұлдыздар» 9 рет жеңді және екі ойын тең аяқтады, бұл колледж студенттеріне 0,225 жеңіс көрсеткішін берді. 2023 жылғы деректер бойынша, 1976 жылғы Колледждің «Жұлдыздар» ойыны НФЛ командасының лигаға мүше емес командамен өткізген соңғы ойыны болып табылады. Колледждің «Жұлдыздар» ойынының бір аспектісі кейінірек жаңартылды: лига чемпионының маусымның бірінші ойынында ойнауы 2004 жылы «National Football League Kickoff Game» ойынымен қабылданды. Осыдан бері маусымның бірінші ойыны «Суперкубокты» жеңіп алған команданың алаңында өткізіледі.

The game was the idea of Arch Ward, the sports editor of the Chicago Tribune and the driving force behind baseball's All Star Game. Baugh's Washington Redskins lost to the All Stars the next year, but he did not play due to injury. In the 1940s, the games were competitive affairs that attracted large crowds to Soldier Field. The college All Stars had the benefit of being fully integrated, since the NFL's league wide color barrier did not apply to the squad, meaning black players such as Kenny Washington (who played in the 1940 contest) were allowed to play in the game. As the talent level of pro football improved (and the NFL itself integrated), the pros came to dominate the series. The qualifying criteria for the College All Star squad was loose, as the 1945 game featured Tom Harmon, who had begun his professional career in 1941 but had been interrupted by military service. The All Stars last won consecutive games in 1946 and 1947, and won only four of the final 29 games: the Philadelphia Eagles fell in 1950, the Cleveland Browns in 1955, and the Detroit Lions in 1958. The last All Star win came in 1963, when a college team coached by legendary quarterback Otto Graham beat Vince Lombardi's Green Bay Packers, 20–17. In 1949, Ward, who by this time had founded the competing All America Football Conference, attempted to have that league's champion, the perennially winning Browns, play that year's game instead of the NFL champion, but after the NFL threatened legal action, the Tribune board overruled Ward and renewed its agreement with the NFL. By the late 1960s and the 1970s, enthusiasm for the game started to erode as NFL coaches became increasingly reluctant to let their new draftees play in the exhibition game due to their being forced to miss part of training camp, and their draftees being at considerable risk for injury. As early as 1949, these concerns had been raised after Dick Rifenburg suffered a serious knee injury practicing for the game, effectively ending his professional career before it began, and prompting Rifenburg's move into broadcasting. In 1974, a player's strike and an exodus of stars to the World Football League exacerbated this issue, as the NFL went to all rookie rosters to allow the preseason to be played: with no rookies available to play for the College All Stars, the game was cancelled that year. During most of its run, the College All Star Game was not particularly unique, since NFL teams frequently played exhibition games against non NFL competition in its early decades. However, by the 1970s, the NFL was withdrawing from competition against teams that were not members of the league. Following the end of preseason games against teams from the Eastern Conference of the Canadian Football League in 1961, the NFL played only three games against non NFL teams (excluding pre merger exhibition games against AFL teams and College All Star Games). The first two of these games, a 1969 split squad match against a Continental Football League team and a 1972 split squad match against a Seaboard Football League team, were large blowout wins for the NFL teams, while the third, between the Houston Oilers rookie and practice squad and the San Antonio Toros, was a much closer contest. The final College All Star Game took place in during a torrential downpour at Soldier Field on July 23. Despite featuring star players such as Chuck Muncie, Mike Pruitt, Lee Roy Selmon, and Jackie Slater, the All Stars were hopelessly outmatched by the Pittsburgh Steelers, winners of consecutive Super Bowls (IX, X). The star quarterback for the College All Stars, Steeler draft pick Mike Kruczek of Boston College, left ten minutes into the first quarter after pulling his left thigh, with backup quarterback Craig Penrose of San Diego State suffering two broken fingers in the second quarter. Jeb Blount of Tulsa played most of the game. With 1:22 remaining in the third quarter and the Steelers leading 24–0, high winds and lightning prompted All Stars coach Ara Parseghian to call for a time out. After the officials ordered both teams to their locker rooms, fans invaded the field and began sliding on the turf as the rain continued to fall heavily. Despite the efforts of officials, stadium security and Chicago Police, all attempts to clear the field failed, with a group of drunk fans tearing down the goalposts at the southern end of the stadium. However, by this time, the torrential rain had left parts of the field under of water, meaning it would have been unplayable in any event. At 11:01pm CDT, NFL Commissioner Pete Rozelle and the Tribune announced that the game had been called: the announcement was greeted with jeers, and numerous brawls broke out on the flooded field before order was finally restored. Joe Washington of Oklahoma was selected as the MVP of the final College All Star game. Chicago Tribune Charities had every intention of staging a 1977 game, however, a combination of factors, including NFL coaches being increasingly reluctant to let their high draft picks play, rising insurance costs, and higher player salaries meant the game was no longer viable or competitive. As such, the Tribune announced on December 21, 1976, that the game would be discontinued. The game raised over $4 million for charity during the course of its 42 game run. In the 42 College All Star Games, the defending pro champions won 31, the All Stars won nine, and two were ties, giving the collegians a 0.225 winning percentage. The 1976 College All Star Game remains, as of 2023, the last time an NFL team has played any team from outside the league. One aspect of the College All Star Game was later revived: the concept of the league champion playing in the first game of the season was adopted in 2004 with the National Football League Kickoff game. Since then, the first game of the regular season is hosted by the defending Super Bowl champion.