Берт Белл: Американ футбол тарихындағы тұлға

Кіріспе

Америкалық футболшы, жаттықтырушы және басшы (1895–1959)

Де Бенневилл "Берт" Белл (25 ақпан 1895 – 11 қазан 1959) – 1946 жылдан 1959 жылы қайтыс болғанға дейін Ұлттық футбол лигасының (NFL) екінші комиссары. Комиссар ретінде ол лиганың коммерциялық тұрақтылығын арттыру және оның танымалдығын жоғарылату үшін NFL-ге бәсекелестік теңдігін енгізді. Белл спорттың екінші деңгейлі деп есептеліп, франшизалық тұрақсыздыққа тап болған лиганың бас директоры болған кезде, оның қайтысымен NFL қаржылық тұрғыдан берік спорттық кәсіпорынға айналып, АҚШ-тағы спорттық тартымдылықтар арасындағы басымдық үшін Бас лига бейсболына күшті қарсылық көрсетті. Белл қайтыс болғаннан кейін Профутбол Даңқы залының алғашқы құрамына енгізілді. Белл Пенсильвания университетінде футбол ойнады, онда қорғаушы ретінде командасын 1917 жылғы Роуз-боулға жеткізді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясына шақырылғаннан кейін, ол Пенн университетіндегі колледжтік карьерасын аяқтады және 1920 жылдары "Квакерс" клубының футбол жаттықтырушысының көмекшісі болды. Ұлы депрессия кезінде ол "Темпл Оулз" клубының көмекші жаттықтырушысы болды, сондай-ақ "Филадельфия Иглз" клубының негізін қалаушы және серіктес иесі атанды. "Иглз" клубымен бірге Белл лиганың ең нашар командаларына ең жақсы ойыншыларды таңдау мүмкіндігін беру үшін Ұлттық футбол лигасының драфтын құру үшін басқа NFL иелерімен ынтымақтастық орнатуға жетекшілік етті. Кейіннен ол "Иглз" клубының жалғыз иесі болды, бірақ франшиза қаржылық қиындықтарға тап болды. Ақырында ол команданы сатты және "Питтсбург Стиллерс" командасының үлесін сатып алды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Белл соғыс аяқталғанға дейін лиганың жұмысын тоқтатуға қарсы болды. Соғыстан кейін ол NFL комиссары болып сайланды және "Стиллерс" командасындағы үлесін сатты. Комиссар ретінде ол құмар ойындарға қарсы белсенді саясатты жүзеге асырды, Бүкіл Америка футбол конференциясымен (AAFC) бірігу туралы келіссөздер жүргізді және маусымның соңғы ойындарының қызығушылығын арттыруға баса назар аударған лиганың кестесін жеке жасады. Теледидардың алтын ғасырында ол ойын ережелерін бұқаралық ақпарат құралдарына сәйкес келтірді және билет сатуды сақтау үшін жергілікті телеарналардағы үй ойындарының трансляциясын тоқтату саясатын енгізді. Франшиза иелерінің сыны мен Конгресс тарапынан қысым көрсетілген кезде ол NFLPA-ны мойындады және ойыншылар үшін алғашқы зейнетақы жоспарын жасауға көмектесті. Ол "Ең ұлы ойын" өткізіліп, лиганың болашақта қалай болатынын көруге үлкерді. Комиссар ретінде Белл NFL-дің интеграциясын қадағалады. Фриц Поллард 1922-1926 жылдары үш командада ойнаған алғашқы афроамерикалық болғанымен, иелер арасындағы "джентльмендік келісім" спортты тағы 20 жыл бөлек ұстады. 1946 жылы төрт қара нәсілді ойыншы NFL-де ойнай бастады.

De Benneville "Bert" Bell (February 25, 1895 – October 11, 1959) was the National Football League (NFL) second commissioner from 1946 until his death in 1959. As commissioner, he introduced competitive parity into the NFL to improve the league's commercial viability and promote its popularity. Whereas Bell had become the chief executive in a sport that was largely seen as second rate and heading a league still plagued by franchise instability, by his death the NFL was a financially sound sports enterprise and seriously challenging Major League Baseball for preeminence among sports attractions in the United States. Bell was posthumously inducted into the charter class of the Pro Football Hall of Fame. Bell played football at the University of Pennsylvania, where as quarterback, he led his team to an appearance in the 1917 Rose Bowl. After being drafted into the US Army during World War I, he returned to complete his collegiate career at Penn and went on to become an assistant football coach with the Quakers in the 1920s. During the Great Depression, he was an assistant coach for the Temple Owls and a co founder and co owner of the Philadelphia Eagles. With the Eagles, Bell led the way in cooperating with the other NFL owners to establish the National Football League Draft in order to afford the weakest teams the first opportunity to sign the best available players. He subsequently became sole proprietor of the Eagles, but the franchise suffered financially. Eventually, he sold the team and bought a share in the Pittsburgh Steelers. During World War II, Bell argued against the league suspending operations until the war's conclusion. After the war, he was elected NFL commissioner and sold his ownership in the Steelers. As commissioner, he implemented a proactive anti gambling policy, negotiated a merger with the All America Football Conference (AAFC), and unilaterally crafted the entire league schedule with an emphasis on enhancing the dramatic effect of late season matches. During the Golden Age of Television, he tailored the game's rules to strengthen its appeal to mass media and enforced a policy of blacking out local broadcasts of home contests to safeguard ticket receipts. Amid criticism from franchise owners and under pressure from Congress, he unilaterally recognized the NFLPA and facilitated in the development of the first pension plan for the players. He survived to oversee the "Greatest Game Ever Played" and to envision what the league would become in the future. As commissioner, Bell oversaw the integration of the NFL. Although Fritz Pollard was the first African American to play in the NFL, appearing with three teams from 1922 to 1926, a “gentleman’s agreement” among the owners kept the sport segregated for another 20 years. In 1946, four black players began playing in the NFL.

Ерте өмір (18951932)

Белл 1895 жылғы 25 ақпанда Филадельфияда Джон С. Белл мен Флерет де Бенневилл Майерс отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Пенсильвания штатының бас прокуроры қызметін атқарған адвокат еді. Оның үлкен ағасы Джон К. кіші 1892 жылы туған. Оның анасының әулеті Америка революциясынан бұрынғы кездерге дейін жетеді. Әкесі, Пенсильвания университетінің квакеры (1884 жылғы түлек), американдық футболдың алғашқы күндерінде Белл алты жаста болғанда, оны алғашқы футбол ойынына алып барды. Содан кейін Белл балалық шағындағы достарымен футбол ойнаумен айналысты. 1904 жылы Белл Епископ академиясына, 1909 жылдан 1911 жылға дейін Деланси мектебіне, ал 1914 жылға дейін Хаверфорд мектебіне оқуға түсті. Хаверфордта Белл мектептің футбол, баскетбол және бейсбол командаларының капитаны болды және «Ел кубогымен» («Мектепте спортты дамытуға ең көп үлес қосқан оқушы» атанды) марапатталды. Бейсболда да өте жақсы ойнағанмен, оның құштарлығы футболға болды. 1911 жылы Пенн университетінің қамқорлар кеңесіне мүше болып сайланған әкесі Беллдің колледжге түсу жоспары туралы: «Берт Пеннге барады немесе тозаққа барады» деді. Екінші курс студенті үшін сирек кездесетін жағдай, оны Пенн университетінің жаттықтырушысы Джордж Х. Брук бастапқы квотербек деп тағайындады. Команда 3:0 есебімен сәтті бастағаннан кейін Белл уақытша квотербек міндетін бөлісті, бірақ маусым соңында оны қайта иеленді, нәтижесінде Пенн 3-5-2 есебімен аяқтады. 1916 жылғы Пенн маусымы алдында Беллдің анасы қайтыс болды, ол оның төсегіне асығып бара жатқанда. Ол жаңа жаттықтырушы Боб Фолвелл басқаратын Квакерлер үшін алғашқы ойынды бастады, бірақ нәтижелер әртүрлі болғандықтан ол маусымның қалған бөлігінде резервте қалды. Белл Пенн үшін Орегонға қарсы 0:14 есебімен ұтылған ойында 20 ярдтық жүгіріспен ең жақсы шабуылдық көрсеткішті көрсетті, бірақ ойын соңында интерсепт жасағаннан кейін квотербек позициясынан ауыстырылды. 1917 жылғы маусымда Белл Пеннді 9:2 есебімен жеңіске жеткізді. Оның бөлімшесі қауіпті міндеттерді орындағандықтан, генерал Джон Дж. Першингтен батылдығы үшін алғыс хат алды. Соғыстан кейін Белл 1919 жылдың наурыз айында АҚШ-қа оралды. Оның колледж жылдары ол «All-American» деңгейіне жақын болды, бірақ оның өмірінің осы кезеңі оның «лидерлік қасиеттеріне ие екенін» көрсетті.

Bell was born De Benneville Bell, on February 25, 1895, in Philadelphia to John C. Bell and Fleurette de Benneville Myers. His father was an attorney who served a term as the Pennsylvania Attorney General. His older brother, John C., Jr., was born in 1892. and his mother's lineage predated the American Revolutionary War. His father, a Quaker of the University of Pennsylvania (class of 1884) during the early days of American football, accompanied him to his first football game when Bell was six years old. Thereafter, Bell regularly engaged in football games with childhood friends. In 1904, Bell matriculated at the Episcopal Academy, the Delancey School from 1909 to 1911 and then the Haverford School until 1914. At Haverford, Bell captained the school's football, basketball, and baseball teams, and "was awarded The Yale Cup [for being] 'The pupil who has done the most to promote athletics in the school.'" Although he excelled at baseball, his devotion was to football. His father, who was named a trustee at Penn in 1911, said of Bell's plans for college, "Bert will go to Penn or he will go to hell." In a rare accomplishment for a sophomore, he was named the starting quarterback by Penn coach George H. Brooke. After the team's 3–0 start, Bell temporarily shared possession of his quarterbacking duties until he subsequently reclaimed them later in the season, as Penn finished with a record of 3–5–2. Prior to Penn's 1916 season, Bell's mother died while he was en route to her bedside. He started the first game for the Quakers under new coach Bob Folwell, but mixed results left him platooned for the rest of the season. Bell had the best offensive gain for Penn during their 0–14 loss to Oregon, a 20 yard run, but was replaced late in the game at quarterback after throwing an interception. In the 1917 season, Bell led Penn to a 9–2 record. As a result of his unit participating in hazardous duty, it received a congratulatory letter for bravery from General John J. Pershing, After the war, Bell returned to the United States in March 1919. His collegiate days ended with his having been a borderline All American, but this period of his life had proven that he "possessed the qualities of a leader."

Карьерасының алғашқы жылдары (19201932)

Белл 1920 жылы Чикагода «Стэнли Профессионалдар» командасын құрды, бірақ «Black Sox» скандалынан кейін Чикагоның беделіне нұқсан келгендіктен, ешқандай ойын ойнамай тұрып, оны таратып жіберді. 1920 жылы ол Джон Хейсманның штабына Пенсильвания университетінде көмекші жаттықтырушы болып кірді, онда бірнеше жыл қызмет етті. Пенсильванияда ол футбол жаттықтырушысы ретінде жақсы қадірленді, ал 1924 жылғы маусымнан кейін басқа университеттерде бас жаттықтырушылық қызметке шақырылды, бірақ одан бас тартты. Ол «Саратога» ат шабуы алаңына жиі баратын, онда Тим Мара, Арт Руни және Джордж Престон Маршаллмен дос болды. 1928 жылы Белл Пенсильвания университетінен қызметтен босатылды. Беллдің өтініші 1929 жылғы маусым басталғанға дейін қабылданды. Әкесі оның қиын жағдайын шешіп берді, ол қайтадан «Ритц» қонақүйінде жұмыс істеуге кірісті. 1932 жылы Маршалл Беллді NFL франшизасының құқықтарын сатып алуға көндіруге тырысты, бірақ Белл лиганы сынап, бұл идеяны қабылдамады. 1933 жылғы маусымда Поп Уорнер «Темпл» командасын жаттықтыруға тағайындалғанда, ол өз көмекшілерін таңдады, және Белл «Темпл» командасынан босатылды.

Филадельфия бүркіттері (1933-1940 жж.)

1933 жылдың басында Беллдің NFL туралы пікірі өзгерді және ол Филадельфиядағы команданың иесі болғысы келді. NFL-де Филадельфияда франшиза алудың шарты ретінде Пенсильвания штатының шектеуші заңдарын (Blue Laws) жеңілдету қажет екені туралы кеңес алғаннан кейін, ол осы заңдарды жою үшін белсенді лоббилік жұмыс жүргізді. 1933 жылы Филадельфия Иглз командасының алғашқы маусымынан кейін Белл Аптонға Филадельфиядағы Сен-Мадлен Софи католик шіркеуінде үйленді. Бірнеше күн өткен соң, NFL чемпионатының жеңімпазына Эд Торп еске алу кубогын табыстау туралы оның ұсынысы бекітілді. 1934 жылы Иглз 4–7 есебімен аяқтады. Команданың басқа командалармен бәсекелесе алмауы билет сатуды қиын етіп, талантты колледж студентімен келісімге келе алмауы лигаға тұрақтылық әкелудің жалғыз жолы – әлсіз командалардың ең жақсы ойыншыларды таңдауда басымдыққа ие болуын қамтамасыз ету үшін драфт жүйесін енгізу екенін түсіндірді. 1935 жылы оның драфт ұсынысы қабылданды, ал 1936 жылдың ақпанында алғашқы драфт өтті, онда ол рәсімдер шебері болды. Сол айда оның тұңғыш ұлы Берт кіші дүниеге келді. Иглз командасының алғашқы үш жылында серіктестер 85 000 доллар жұмсады (1936 жылғы 85 000 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең), ал ашық аукционда Белл 4 500 долларға (1936 жылғы 4500 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең) Иглз командасының жалғыз иесі атанды. Үнемдеу шаралары оны Урейді Иглз командасының бас жаттықтырушысы қызметінен шеттетуге мәжбүр етті, нәтижесінде Белл команданы 1–11 есебімен аяқтады, бұл олардың ең нашар көрсеткіші болды. Желтоқсан айында Белл мен Питтсбург Стиллерс командасының иесі Руни Лос-Анджелесте франшиза ашуға жасалған өтінішке кедергі келтірді, себебі олар ойынға қатысу үшін бұл қала тым алыс деп есептеді. 1937 жылы Иглз командасы 2–8–1 есебімен ойынды аяқтағанда, оның екінші баласы Джон "Аптон" дүниеге келді. Иглз командасының алғашқы табысты маусымы 1938 жылы 5–6 есебімен аяқталды. Иглз 1939 жылы 1–9–1, ал 1940 жылы 1–10 есебімен ойынды аяқтады.

By early 1933, Bell's opinion on the NFL had changed, and he wanted to become an owner of a team based in Philadelphia. After being advised by the NFL that a prerequisite to a franchise being rendered in Philadelphia was that the Pennsylvania Blue Laws would have to be mollified, he was the force majeure in lobbying to getting the laws deprecated. and he procured the rights to a franchise in Philadelphia

After the inaugural 1933 Philadelphia Eagles season, Bell married Upton at St. Madeleine Sophie Roman Catholic Church in Philadelphia. Days later, his suggestion to bestow the winner of the NFL championship game with the Ed Thorp Memorial Trophy was affirmed. In 1934, the Eagles finished with a 4–7 record, The Eagles' inability to seriously challenge other teams made it difficult to sell tickets, and his failure to sign a talented college prospect led him to adduce that the only way to bring stability to the league was to institute a draft to ensure the weakest teams had an advantage in signing the preeminent players. In 1935, his proposal for a draft was accepted, and in February 1936, the first draft kicked off, at which he acted as Master of Ceremonies. Later that month, his first child, Bert Jr., was born. In the Eagles' first three years, the partners exhausted $85,000 (85000.0 in 1936 is equivalent to about <calculated amount> in recent years), and at a public auction, Bell became sole owner of the Eagles with a bid of $4,500 (4500.0 in 1936 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). Austerity measures forced him to supplant Wray as head coach of the Eagles, wherein Bell led the Eagles to a 1–11 finish, their worst record ever. In December, an application for a franchise in Los Angeles was obstructed by Bell and Pittsburgh Steelers owner Rooney as they deemed it too far of a distance to travel for games. During the Eagles' 2–8–1 1937 season, his second child, John "Upton", was born. In the Eagles' first profitable season, 1938, they posted a 5–6 record. The Eagles finished 1–9–1 in 1939 and 1–10 in 1940.

Питтсбург стайлерс (1940-1945 жылдар)

1940 жылдың желтоқсан айында Белл Рунидің “Стилерз” командасын Алексис Томпсонға сатуына келісім берді, содан кейін Руни Беллдің “Иглз” командасындағы үлесінің жартысын сатып алды. “Пенсильвания Полкасы” деп аталатын оқиғалар тізбегінде Руни, “Стилерз” сатылғаны үшін Беллге 20% комиссия төлеп, оған көмектескен болатын. Белл “Стилерз” командасының бас жаттықтырушысы, ал Руни – бас менеджері болды. Питтсбургтің “Стилерз” деген лақап атымен өткізген алғашқы маусымының жаттығу кезеңінде Белл команданың болашағына үмітпен қарады, бірақ Руни команданы сынай бастап, олардың “ескіше “Стилерз” (SOS) сияқты” көрінетінін айтқаннан кейін көңілі құлдырады. 1941 жылғы маусымның алғашқы екі ойынында жеңіліске ұшыраған соң, Руни Беллді бас жаттықтырушы лауазымынан кетіруге мәжбүр етті. Беллдің жаттықтырушылық мансабы 10–46–2 есебімен аяқталды, оның 0.179 жеңіс көрсеткіші NFL тарихында ең төменгі екінші көрсеткіш. Ал бес маусымнан кем емес жаттықтырушылар үшін бұл көрсеткіш Фил Хэндлердің 0.105-інен жоғары. Белл 36 ойында 0.500-ден төмен көрсеткішті ұстап тұрды, Джон Маккей 1983 жылы және Марион Кэмпбелл 1988 жылы одан басып өткенше бұл көрсеткіш рекордтық көрсеткіш болып саналды. Оның тұңғыш қызы және соңғы баласы Джейн Аптон маусым аяқталғаннан кейін бірнеше ай өткен соң дүниеге келді. 1943 жылға қарай NFL тізіміндегі ойыншылардың 40% Екінші дүниежүзілік соғысқа АҚШ Қарулы күштеріне шақырылды. Толық құрамды команданы жинау қиындықтарына байланысты, кейбір клуб иелері лиганы соғыс аяқталғанға дейін жабуды ұсынды. Белл бұған қарсы шықты, себебі соғыстан кейін команданың жұмысын қайта бастау қиын болуы мүмкін деп қорқып, ал Мэйджо Лигасы бейсболы үздіксіз жалғасып жатқандықтан, олар да солай істеуі керек деп ойлады. Беллдің “Стилерз” командасымен байланысы кезінде ол қаржылық қиындықтарға тап болды және Руни одан франшизаның үлесін көбірек сатып алды. Беллдің проблемаларын одан әрі ушықтырып, Арч Уорд 1944 жылы кәсіби футболдағы NFL-дің үстемдігін жою мақсатымен Бүкіл Америка Футбол Конференциясын (AAFC) құрды. Уордтың AAFC ойыншыларды лигаға тартып, жалақыны күрт өсірді. Билл Дадлидің “Стилерз” командасымен келісімшарт жасасу кезінде ол Беллдің алаңдаушылығын AAFC-нің бәсекелестігімен байланыстырды. Сонымен қатар, 1945 жылдың соңына қарай “Стилерз” командасы тарихындағы ең қиын экономикалық жағдайға тап болды.

In December 1940, Bell conciliated the sale of Rooney's Steelers to Alexis Thompson, and then Rooney acquired half of Bell's interest in the Eagles. In a series of events known as the Pennsylvania Polka, Ostensibly, Rooney had provided assistance to Bell by rewarding him with a 20% commission on the sale of the Steelers. Bell became the Steelers head coach and Rooney became the general manager. During the training camp of Pittsburgh's inaugural season with the nickname Steelers, Bell was buoyant with optimism about the team's prospect, but he became crestfallen after Rooney denigrated the squad and flippantly remarked that they looked like the "[s]ame old Steelers" (SOS). After losing the first two games of the 1941 season, Rooney compelled Bell to resign as head coach. Bell's coaching career ended with a 10–46–2 record, his 0.179 winning percentage is second lowest in NFL history to only Phil Handler's 0.105 for coaches with at least five seasons. And at 36 games under .500 he held the record for futility until John McKay passed him in 1983 and Marion Campbell passed him in 1988. His first daughter and last child, Jane Upton, was born several months after the season's conclusion. By 1943, 40% of the NFL rosters had been drafted into the United States Armed Forces for World War II. The resulting difficulty in fielding a full strength squad led some owners to recommend the league should shut down until the war ended. Bell auspiciously argued against this as he feared they might not be able to resume operations easily after the war, and since Major League Baseball was continuing unabated, then they should also. Throughout Bell's affiliation with the Steelers, he suffered monetarily and Rooney bought an increasing allotment of the franchise from him. Compounding Bell's problems, Arch Ward organized the All America Football Conference (AAFC) in 1944 to displace the NFL's sovereignty in professional football. Ward's AAFC promptly began luring players to join the league, which resulted in salaries being driven up drastically. In Bill Dudley's contract proceedings with the Steelers, he attributed Bell's anxiety during the negotiations to the rivalry from the AAFC. Furthermore, by the end of 1945, the Steelers were in their most economically perilous situation in its history.

Сайлау, Хапес-Филшок және НФЛ кестесі (19461948)

1941 жылы Элмер Лейден NFL-дің бірінші комиссары болып тағайындалды, бірақ Уорд оның тағайындалуын өзі диктанттағандай көрінді. Лейден 1946 жылдың қаңтарында жеке себептермен отставкаға кетті. Питтсбургте жақсы қадірленбеген Белл оның орнына сайланды. Ол үш жылдық келісімшартқа жылына 20 000 доллар жалақымен (1946 жылы 20 000 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең) қол қойды, сондай-ақ Стиллерс акцияларын Руниге сатты, бірақ Белл бұл сатудың толық құны емес деп ойлады. Ол дереу даудың ортасына түсті, онда иелері Дэн Ривске Кливленд Рамс командасын Лос-Анджелеске көшіруге рұқсат бермеді. Белл келісімге келді, нәтижесінде Лос-Анджелес Рамс құрылды. Регулярлық маусым кестесін жасау лига құрылғаннан бері NFL иелері арасындағы даудың себебі болып келді. Мәселенің түйіні – ойын кестесін жасау, маусымның басында көп көрермен жилайтын командалармен ойнағысы келген иелердің мүддесін ескеру қажет болды, ал кейбір иелер өз командаларының жеңіс-жеңіліс көрсеткішін жақсарту үшін нашар командалармен ойнағысы келді. Бұл келіспеушілік 1946 жылы иелерді лига кестесін жасау құқығын Беллге толығымен беруге мәжбүр етті. Ол осы құқықты пайдаланып, маусымның басында нашар командаларды бір-бірімен, ал күшті командаларды бір-бірімен ойнатты. Оның мақсаты – командалардың турнирлік тізіміндегі айырмашылықты барынша азайту арқылы ойынға келушілер санын арттыру болды. Белл Фильшокқа ойында ойнауға рұқсат берді, бірақ Хапсті жұмыстан шығарды. Келесі NFL иелерінің отырысында Белл осы оқиғаның салдарынан жұмыстан босатылуы мүмкін деп уайымдады. Бірақ, оның келісімшарты бес жылға, жылына 30 000 доллар жалақымен ұзартылатынын білгенде, ол қуанды. Жаңа қолдаумен ол иелерді плей-оффқа кенеттен өлім уақытын енгізуге көндірді. Содан кейін ол лига конституциясына құмар ойындарға қарсы қаулы жазды, ол оған ойынға ставка жасаған немесе ойынның нәтижесіне әсер етуі мүмкін екенін білген ақпаратты жасырған кез келген NFL-мен байланысты адамды мәңгілікке тоқтатуға мүмкіндік берді. Сонымен қатар, құмар ойыншылардың ішкі ақпарат алуына жол бермеу үшін ол ойынға тағайындалған төрешілердің есімдерін жасырды. Ақырында, ол АҚШ-тың барлық штаттарында спорттық жарыстардың нәтижесіне әсер етуді қылмыстық қылғысы келді және әлеуетті ставкалар алаяқтығын тергеу үшін NFL штаттарына қызметкерлерді жұмысқа алды.

Elmer Layden was appointed the first NFL commissioner in 1941, but Ward appeared as dictating his hiring. Layden tendered his resignation for personal reasons January 1946. Bell, who was not well respected in Pittsburgh, was elected to replace him. He received a three year contract at $20,000 per year (20000.0 in 1946 is equivalent to about <calculated amount> in recent years), and transacted a sale of his stake in the Steelers to Rooney, albeit for a price Bell did not construe was full value. He was then immediately placed at the center of a controversy wherein the owners denied Dan Reeves permission to relocate the Cleveland Rams to Los Angeles. Bell moderated a settlement, and, as a result, the Los Angeles Rams were formed. The drawing up of a regular season schedule had been a perennial source of contention among the NFL owners since the league's inception. The crux of the problem was the scheduling of games meant weighing the interest of owners who, early in the season, wanted their franchises to confront teams that drew the largest crowds, versus owners who wanted to play the weaker franchises to pad their team's win–loss record. The resultant impasse coerced the owners, in 1946, to confer upon Bell the sole discretion in developing the league's schedule. He utilized this responsibility to, early in the season, pit the weaker teams against other weak teams, and the strong teams against other strong teams. His goal was to augment game attendances by keeping the difference in team standings to a minimum as deep into the season as possible. Filchock was sanctioned by Bell to play in the game but Hapes was suspended. At the next NFL owners' meeting, Bell was worried the repercussions from this event would lead to his firing. However, he was pleasantly surprised to learn that his contract would be elevated to five years at $30,000 per year. Reinvigorated with renewed support, he persuaded the owners to allow him to put sudden death overtime into the playoffs. Subsequently, he wrote an anti gambling resolution into the league constitution, which empowered him with the ability to permanently ban any NFL associated personnel for betting on a game or for withholding information on a game being possibly fixed. Furthermore, to obstruct gamblers from getting inside information, he secreted the names of officials he would assign to games, Eventually, he lobbied to get every state in the US to criminalize the fixing of sporting events and put employees on the payroll of the NFL to investigate potential betting scams.

AAFCNFL бірігуі (19481950)

NFL-дің AAFC-ге қарсы күресі жалақыға, қатысуға, маркетингке күш түсірді, ал 1949 жылға қарай бұл NFL-ге үш жыл қатарынан пайда табуға мүмкіндік бермеді. Белл және екі лиганың өкілдері бірігуге тырысу үшін кездесті, бірақ олардың күш-жігері сәтсіз аяқталды. Басқа да мәселе бойынша ол иелеріне қатысу тіркелімдері жергілікті ойындарды теледидардан көрсету үй билеттерін сатуға кері әсер ететінін хабарлады. Дегенмен, ол 1949 жылғы чемпионат ойыны бойынша NFL-дің алғашқы теледидар келісімін жасады. Сонымен қатар, ол Арыстардан кетіп, AAFC-де жұмыс істегені үшін қара тізімге енгізілген Билл Радовичтің сот ісімен айналысты. Белл мен иелеріне Джон К. Жр. бұл сот ісінің жеңілуі мүмкін емес екенін, ал істің нәтижесі Беллге ауыр тиеді деп кеңес берді. AAFC–NFL бірігуіне кедергі келтірген негізгі факторлардың бірі – Маршаллдың талап еткен «аумақтық құқықтардың» бұзылуы болды. Ақырында Белл AAFC-мен келісімге келу үшін жеткілікті қолдау жинады. 1949 жылдың соңында лигалар бірікті, үш AAFC командасы (Кливленд Браунс, Сан-Франциско 49ers және Балтимор Колтс) NFL-ге қосылды; төртінші AAFC командасы (Лос-Анджелес Донс) Лос-Анджелес Рамспен бірікті, ал қалған AAFC командалары таратылды. AAFC–NFL арасындағы бәсекелестіктің жарнамалық әсерін пайдалануға тырысқан ол «тамаша драмалық» және іскерлік сезімін пайдаланып, 1950 жылғы ашылу ойынын 1949 жылғы чемпион Иглз және AAFC-нің көпжылдық чемпионы Браунс арасындағы матчқа белгіледі. Бірлескеннен кейін қаржылық тұрақтылыққа қол жеткізген ол өзі мен отбасысы үшін Нарберт қаласында (Пенсильвания штаты) алғашқы үйін сатып алды. Осыған байланысты АҚШ Әділет департаменті (DOJ) Шерман монополияға қарсы заңын бұзу фактісі бойынша тергеу бастады. 1950 жылы Рамс командасының қатысу көрсеткіші 50%-ға төмендеді, бұл әлеуетті қаржылық дағдарыстың белгісі болды. 1951 жылы ол DuMont Television Network компаниясына келесі бес жылға чемпионат ойындарын эфирге шығаруға лицензия берді және командалар өздерінің теледидар келісімдерін тәуелсіз түрде жасауға құқылы екенін атап өтті. Алайда, 1951 жылғы маусымды бастамас бұрын ол лиганың барлық командалары үшін қараңғылық ережесін қайта енгізді. DOJ бұл мәселе бойынша сотқа шағым түсірді, ал Белл: «Теледидардағы ойынды тегін көрсетудің қасында, олардың футбол алаңына баруын күтуге болмайды», – деп ашық мәлімдеді; алайда, сот отырысы 1952 жылдың қаңтарына белгіленді. 1951 жылғы маусым аяқталғаннан кейін ол NFL үшін теледидар стратегиясын анықтау құқығын біржола өзіне алды. Ол DuMont компаниясымен келісімшарт жасады, ол әр аптада бір рет ұлттық деңгейде маусымдық ойынды көрсету құқығын берді, және осы келісімшарттан түскен табыстың барлық командалар арасында тең бөлінетінін бұйырды. DOJ-ның ісі бойынша судья қараңғылық саясатының заңды екенін шешті, бірақ Белл мен франчайзилер теледидар келісімшартын келіссөздер жүргізуден бірлесіп тыйым салынды; Белл өте қуанды. Сол жылы Белл Кливленд Браунс командасының иелерінің бірін командадағы барлық үлесін сатуға мәжбүр етті, өйткені ол иеленуші Браунс командасының ойындарына ставка жасаған. Ұшуды ұнатпаса да, ол белгілі бір уақытта барлық командалардың жаттығу лагерлеріне сапар шегіп, ойыншылардың лигаға қауіп төндіретін құмар ойындар туралы лекция оқыды. Белл әр маусымның соңында ең жақсы ойыншылардың талантын көрсету үшін Про Боул турнирін өткізуге рұқсат берді. Бірақ 1950 жылдардың басында алаңдағы оқиғалар кейде шабуыл мен дене жарақаттарының шегіне дейін төмендеді, қарсыластар команданың жұлдызды ойыншыларын қатыгездікпен нысанаға алды. Лиганың тым қатыгез екендігі туралы айыптауларға ол былай деп жауап берді: «Мен өмірімде зұлымдықпен лас ойыншыны көрген емеспін және олардың бар екеніне сенбеймін». Дегенмен, ол теледидар хабарларын таратушыларға ойынды сынауға рұқсат етілмейтін қатаң ережелерді сақтауды бұйырды, сондай-ақ жекпе-жектер мен жарақаттар теледидарда көрсетілмейтінін атап өтті, өйткені ол хабар таратушылардың «кәсіби футболдың сатушылары [екенін] және біз балалардың жекпе-жекке қатысу футбол ойнаудың жолы деп сенуін қаламаймыз» деп сенді. Белл теледидар хабарларын цензуралағаны үшін сынға ұшырады, ол бұл айыптаманы орынсыз деп есептеді, өйткені ол баспа баспасөз құралдарына кедергі келтірмейтінін, тек өнімді жарнамалайтынын сендірді. 1956 жылы CBS және NBC ойындарды көрсету құқығын алғаннан кейін, ол франчайзилерге ойындарды немесе төрешілерді сынаудан аулақ болуға кеңес берді және теледидар «бізге НФЛ-ді сатудың ең үлкен мүмкіндігін береді және әркім жұртшылыққа ең жақсы ойындарды ең жақсы спорттық мінез-құлықпен ұсынуы керек» деп ескертті. Теледидармен қарым-қатынас НФЛ-дің Американың ең танымал спортына айналуының бастамасы болды.

The NFL's struggle against the AAFC generated stress on wages, attendance, marketing, and by 1949, it had prevented the NFL for showing a profit for three consecutive years. Bell and representatives from both leagues met to attempt a merger, but their efforts were fruitless. In an unrelated matter, he apprised the owners that attendance records had shown televising games locally had a negative impact on the sale of home tickets. Nevertheless, he actualized the NFL's first television contract—the 1949 championship game. Simultaneously, he dealt with a lawsuit from Bill Radovich, who had been blacklisted for leaving the Lions and gaining employment with the AAFC. Bell and the owners were advised by John C. Jr. that this lawsuit was potentially not winnable, and the ramifications from the outcome of the case weighed heavily on Bell. One of the primary impediments in an AAFC–NFL merger was the supposed violation of "territorial rights" claimed by Marshall. Eventually, Bell gathered enough support to effectuate a compromise with the AAFC. In late 1949, the leagues merged, as three AAFC teams (the Cleveland Browns, San Francisco 49ers, and Baltimore Colts) joined the NFL; a fourth AAFC team (Los Angeles Dons) merged with the Los Angeles Rams, and the other AAFC teams disbanded. Seeking to capitalize on the publicity of the residual AAFC–NFL rivalry, he utilized "exquisite dramatic" and business sense and allocated the 1950 opening game to a contest between the 1949 champion Eagles versus the perennial AAFC champion Browns. Feeling financially secure after the merger, he purchased his first home for himself and his family in Narberth, Pennsylvania. Consequently, the United States Department of Justice (DOJ) opened an investigation into a violation of the Sherman Antitrust Act. Rams attendance for 1950 dropped off by 50%, and this signaled a potential financial disaster. In 1951, he licensed the DuMont Television Network to air the championship games for the next five years, and he stipulated that teams were free to develop their own television contracts independently. However, preceding the 1951 season, he reimposed the blackout rule on all teams in the league. The DOJ filed suit over this and Bell publicly retorted, "You can't give fans a game for free on TV and also expect them to go to the ballpark"; nevertheless, the suit was ordered to trial for January 1952. After the 1951 season ended, he gained unilateral control over the setting of a television strategy for the NFL. He negotiated a deal with DuMont, which granted it the rights to nationally broadcast one regular season game every week, and he directed that the income from this contract was to be shared equally between all the teams. In the DOJ's case, the judge ruled that the blackout policy was legal, but both Bell, and the franchises collectively, were enjoined from negotiating a TV contract; Bell was ecstatic. Later that year, Bell forced one of the owners of the Cleveland Browns to sell all of his shares in the team after Bell determined the owner had bet on Browns' football games. Although he hated to fly, at some indeterminate point, he visited the training camps of every team and lectured on the danger gamblers posed to the league. Bell authorized a Pro Bowl to be held at the end of each season in order to showcase the talents of the best players. But in the early 1950s, on the field activities sometimes denigrated to borderline assault and battery with teams' star players being viciously targeted by opposing players. He answered charges the league was too savage by saying, "'I have never seen a maliciously dirty football player in my life and I don't believe there are any.'" Nevertheless, he ordered broadcasts to follow a strict rule of conduct whereby TV announcers would not be permitted to criticize the game, and neither fights, nor injuries, could be televised by virtue in his belief that announcers were "'salesman for professional football [and] we do not want kids believing that engaging in fights is the way to play football.'" Bell was criticized for censoring TV broadcasts, a charge he dismissed as not pertinent because he believed he was not impeding the print media but only advertising a product. After CBS and NBC gained the rights to broadcast the games in 1956, he advised the franchises to avoid criticizing the games or the officials, and forewarned that TV would give "'us our greatest opportunity to sell the NFL and everyone must present to the public the greatest games combined with the finest sportsmanship.'" This relationship with television was the beginning of the NFL's rise to becoming America's most popular sport.

NFLPA-мен келісім (19561957)

Радович пен Ұлттық футбол лигасы арасындағы сотта Жоғарғы сот Радовичтің пайдасына шешім шығарды және NFL-дің монополияға қарсы заңдарға бағынуға тиіс екенін жариялады, сондай-ақ драфт пен резервтік ереженің заңдылығы күмәнді екенін көрсетті. Белл бұқаралық ақпарат құралдарында NFL-дің монополияға қарсы ережелерден босатылуы керек екенін қозғады және лига спорт екенін, бизнес емес екенін айтты. Ол Конгреске сот шешімін тексеруге шақырды. 1957 жылдың шілде айында Эммануэль Селлер төрағалық еткен Палатаның сот комитеті, драфттың заңсыз және жойылғанын қалайтын, Радович шешімінің салдары туралы талқылау үшін жиналды. Ред Гранж пен Белл комитет шақыруымен куәлік берді және драфттың спорттың сәттілігі үшін маңызды екенін дәлелдеді. NFLPA өкілдері бұл мәлімдемелерге қарсы шығып, драфт пен резервтік ереженің еңбек құқығына қарсы екенін айтты және Конгресс олардың ұстанымын қабылдайтын сияқты көрінді. Конгресс тарапынан қарсылыққа тап болған Белл NFLPA-ны ресми түрде мойындады және олардың өкілдерімен келіссөздер жүргізетінін мәлімдеді. Келесі иелерлер жиналысында Руни NFLPA-ны мойындау немесе Беллді комиссарлықтан шеттету керектігін ескертті. Бұл үшін қажетті көпшілік дауыспен келісімге келу қажет болды. Белл иелерді NFLPA-ға ойыншылар үшін келіссөздер жүргізуге рұқсат беруге көндіруге тырысты. Алайда ол NFLPA-ның жалақы стандарттары мен денсаулық сақтау талаптарына қатысты кейбір талаптарына иелердің келісімін алды. Бұл өзгеріс спорт журналистерінен сыни пікірлерге ие болды. 1958 жылғы чемпиондық ойын NFL чемпиондығы үшін өткен алғашқы ойын болды, ол қосымша уақытта шешілді және ол ең ұлы футбол ойыны деп есептелді. Ойын футболдың теледидардағы жарнамалық тартымдылығын арттырды, ал қосымша уақытпен байланысты драма осының катализаторы болды. Кейін жылдар өткен соң, ойыннан кейін Беллдің ашық жылағанын көрген Реймонд Берри оның бұл ойынның спорттың дамуына тигізер әсерін түсінгенін айтты. Ақпан айында Мараның қазасы Беллді мазалады және ол сол айдың соңында жүрек талмасын бастан өткерді. Ол жазда әйелінің, діншіл католик болған әйелінің өмір бойына соққан тілегімен католицизмге көшті. Дәрігер Беллге футбол ойындарына бармауға кеңес берді, ол: «Мен төсекте аяқ-қолдарымды шешіп өлгеннен гөрі футбол көруді артық көремін» деді. «Бүркіттер» оған және қонақтарына ойынды көруге арналған тегін орындар ұсынды, бірақ ол өз билеттерін сатып алып, басқа жанкүйерлермен бірге отыруды жөн көрді. Лиганың қазынашысы Остин Гансел маусымның қалған бөлігіне уақытша NFL комиссары болып тағайындалды. Кейіннен ол «қуанышпен толы, өткір әзілге құмар, күлкілі, шынайы қарапайым, адал және жасандылықтан алыс адам» ретінде еске алынды. Оның жерлеу рәсімі Нарберт қаласындағы Санкт-Маргарет Рим-католик шіркеуінде өтті, ал Монсеньор Корнелиус П. Бреннан ақтық сөзді айтты, ал жақын достары мен құрметтеушілері мессаға қатысты. Доминик Олейничак және NFL франшизаларының барлық иелері мәйіт қорынын көтерді. Белл Филадельфияның солтүстік-батысында орналасқан Пенсильвания штатының Батыс Коншохокен қаласындағы Кальварий зиратында жерленді.

In Radovich v. National Football League, the Supreme Court ruled in Radovich's favor and declared the NFL was subject to antitrust laws, and the implication was that the legality of the draft and reserve clause were dubious. Bell pressed a case in the media that the NFL should be exempted from antitrust regulations and proffered the league was a sport and not a business. He invited an investigation from Congress with respect to the court's ruling. The House Judiciary committee, chaired by Emanuel Celler—who believed the draft was illegal and should be abolished, convened in July 1957 to discuss the ramifications of the Radovich decision. Red Grange and Bell testified at the committee's solicitation and argued the draft was essential to the sport's success. Representatives of the NFLPA contradicted these statements and said the draft and the reserve clause were anti labor, and it seemed as if Congress was going to accept their position. Faced with Congressional opposition, Bell formally recognized the NFLPA and declared he would negotiate with its representatives. At the next owners' meeting, Rooney admonished they either had to recognize the NFLPA or remove Bell as commissioner. In order to do this, they had to agree in a vote that required a super majority. Bell unsuccessfully attempted to persuade the owners to permit the NFLPA to act as a bargaining agent for the players. However, he did reach a compromise with the owners to get them to acquiesce to some of the NFLPA's requests for salary standards and health benefits. and Bell mandated officials call a few TV timeouts during each game — a change which triggered criticism from sportswriters. The 1958 championship game became the first NFL championship game decided in overtime, and it was considered to be the greatest football game ever played. The game further increased football's marketability to television advertising, and the drama associated with overtime was the catalyst. Years later, after witnessing Bell openly crying after the game, Raymond Berry attributed it to Bell's realization of the impact the game would have on the prevalence of the sport. The death of Mara in February unsettled Bell and he experienced a heart attack later that month. He converted to Catholicism that summer because of the lifelong urging of his wife, a practicing Catholic. Bell was advised by his doctor to avoid going to football games, to which he quipped, "I'd rather die watching football than in my bed with my boots off." The Eagles held complimentary box seats for him and guests to watch the game, but he preferred to buy his own tickets and sit with the other fans. League Treasurer Austin Gunsel was named interim NFL commissioner for the rest of the season. Afterwards, he was remembered as "a man of buoyant joviality, with a rough and ready wit, laughter and genuine humility and honesty, clearly innocent of pretense and [pretension]." His funeral was held at Narberth's St. Margaret Roman Catholic Church and Monsignor Cornelius P. Brennan delivered the eulogy, as close friends and admirers attended the mass. Dominic Olejniczak and all the extant owners of the NFL franchises were pallbearers. Bell was interred at Calvary Cemetery in West Conshohocken, Pennsylvania, northwest of Philadelphia.

NFL

Команда Жыл Регулярлық маусым Плей-оффЖеңіс Жеңіліс ТеңЖеңіс %НәтижеPHI193611108.35-ші NFL Eastern – – – –PHI193728118.25-ші NFL Eastern – – – –PHI193856045.54-ші NFL Eastern – – – –PHI19391919.15-ші NFL Eastern – – – –PHI194011009.15-ші NFL Eastern – – – –PHI Барлығы 10 44 2 17.9 – – – –PIT19410200.05-ші NFL Eastern – – – –PIT Барлығы 0 2 – 0.0 – – – –Барлығы 10 46 2 17.2 – – – –

Жарияланған еңбектер

Белл, Берт, "Ақша ойыны". "Либерти" журналы, XIII (28 қараша 1936 жыл), 59–60-беттер. Белл, Берт, "Шабуылдағы футбол". "Халықтық футбол" журналы, (1941 жылдың қысы), 111-бет. Белл, Берт, "Бұл комиссар Белл сөйлейді". "Pro Football Illustrated" журналы, XII (1952), 60–63-беттер. Белл, Берт; Мартин, Полмен бірге, "Құмар ойыншылар сізді алдап кетіп жатыр ма?". "Saturday Evening Post" журналы, CCXXI (6 қараша 1948 жыл), 28-бет. Белл, Берт; Поллок, Эдпен бірге, "Қосымша ұпайды жою ұсынысы". "Спорт" журналы, XV (1953 жылдың қазаны), 24–25-беттер. Белл, Берт (1957). Кәсіби футбол тарихының тұжырымдамасы. Бала Синьюд, ПА: Ұлттық футбол лигасы.

Бастапқы материалдар

Лайонс, Роберт С. (2010). Кез келген жексенбіде, Берт Беллдің өмірі. Филадельфия: Темпл университетінің баспасы.