1960-1970 жылдардағы Америка Футбол Лигасы

Кіріспе

1970 жылы NFL-мен біріктірілген лига, қазіргі Американдық футбол конференциясының алдындағы лига. Америка футбол лигасы (AFL) – 1960 жылдан 1970 жылға дейін он маусым бойы жұмыс істеген ірі кәсіби американдық футбол лигасы. Ол ескі Ұлттық футбол лигасымен (NFL) бірігіп, Америка футбол конференциясына айналды. AFL жаңадан құрылып, барлық өмір бойында NFL-мен тікелей бәсекелестікке түсті. Бұл лига бұрынғы AFL сияқты 1926, 1936 және 1940 жылдардағы лигалардан, сондай-ақ 1944-1950 жылдар аралығында болған (бірақ 1946-1949 жылдар аралығында ғана ойнаған) Бүкіл Америка футбол конференциясынан гөрі табысты болды. AFL-дің ең табысты нұсқасы осы төртіншісі болды. Оны NFL-дің кеңейту франшизаларын алмай қалған немесе NFL франшизаларының кіші үлесіне ие болған бірнеше иеленушілер құрды. AFL-дің бастапқы құрамына Нью-Йорк Титанс, Бостон Патриотс, Буффало Биллз және Хьюстон Ойлерз командаларынан тұратын шығыс дивизионы, сондай-ақ Лос-Анджелес Чарджерс, Денвер Бронкос, Окленд Рейдерс және Даллас Техас командаларынан тұратын батыс дивизионы кірді. Лига 1960 жылы NFL-дің бірінші раундының 75% құрамын қабылдап, назар аударды, оның ішінде Хьюстон колледжінің жұлдызы және Хейсман Трофинің жеңімпазы Билли Кэннонға сәтті қол қойылды. AFL-дің алғашқы жылдары бәсекелестік тең болмады және қатысушылардың саны аз болды. Бірақ лига American Broadcasting Company (ABC) компаниясымен жасасқан тиімді теледидарлық келісімшартқа және 1965 жылғы маусымнан бастап бәсекелес National Broadcasting Company (NBC) компаниясымен жасасқан келісімшартқа сүйенді. Бұл лиганы бүкіл ел бойынша көбірек қызықтыратын футболға айналдырды. 1960-шы жылдардың ортасына қарай колледждер мен NFL-ден үздік таланттарды тарта отырып, сондай-ақ Чарджерс командасының L.A.-дан Сан-Диегоға оңтүстікке және Техас командасының Канзас-Ситиге солтүстікке табысты көшуі (Канзас-Сити Чифс аталды) AFL-дің адал жанкүйерлерін қалыптастырды. Жаңа иеленушілермен күрескен "Титанс" командасының "Нью-Йорк Джетс" командасына айналуы, соның ішінде Алабама университетінің жұлдызды қақпашысы Джо Наматқа қол қойылды, лиганың беделін негізгі БАҚ арасында нығайтты. Қатысушылықтың күшеюі екі лигадағы ойыншылардың жалақысын көтерді, әсіресе бірқатар "рейдтерден" кейін, лигалар 1966 жылы бірігуге келісті. Келісімшарттың шарттарына екі лиганың чемпиондары арасындағы бірыңғай драфт және чемпионат ойыны кірді, ол 1967 жылдың басында алғаш рет өткізіліп, кейін Супер Боул деп аталды. AFL және NFL 1970 жылға дейін жеке лигалар ретінде жұмыс істеді, чемпионат ойынынан басқа, бөлек тұрақты маусымдар мен плей-офф кестелерімен. NFL комиссары Пит Розель 1966 жылдың 26 шілдесінен бастап бірігу аяқталғанға дейін AFL-дің бас атқарушы директоры болды. Осы кезеңде AFL кеңейіп, Майами Дельфинс және Цинциннати Бенгалс командаларын қосты. Канзас-Сити Чифс және Окленд Рейдерс командалары алғашқы екі AFL-NFL әлем чемпионаттарында Грин-Бэй Пэккерс командасына (1966-67) ұтылып қалды, бірақ Нью-Йорк Джетс және Чифс командалары 1968-69 жылдары III және IV Супер Боулдарды жеңіп, лиганың NFL-ге тең дәрежеде екенін көрсетті. 1970 жылы AFL NFL-ге енді. Он AFL франшизасы Балтимор Колтс, Кливленд Браунс және Питтсбург Стиллерс командаларымен бірге біріктірілген лиганың Американдық футбол конференциясын құрды.

League that merged with the NFL in 1970
the league that preceded the current American Football Conference

The American Football League (AFL) was a major professional American football league that operated for ten seasons from 1960 until 1970, when it merged with the older National Football League (NFL), and became the American Football Conference. The upstart AFL operated in direct competition with the more established NFL throughout its existence. It was more successful than earlier rivals to the NFL with the same name, the 1926, 1936 and 1940 leagues, and the later All America Football Conference (which existed between 1944 and 1950 but only played between 1946 and 1949). This fourth version of the AFL was the most successful, created by a number of owners who had been refused NFL expansion franchises or had minor shares of NFL franchises. The AFL's original lineup consisted of an Eastern division of the New York Titans, Boston Patriots, Buffalo Bills, and the Houston Oilers, and a Western division of the Los Angeles Chargers, Denver Broncos, Oakland Raiders, and Dallas Texans. The league first gained attention by signing 75% of the NFL's first round draft choices in 1960, including Houston's successful signing of college star and Heisman Trophy winner Billy Cannon. While the first years of the AFL saw uneven competition and low attendance, the league was buttressed by a generous television contract with the American Broadcasting Company (ABC), followed by a contract with the competing National Broadcasting Company (NBC) for games starting with the 1965 season, that broadcast the more offense oriented football league nationwide. Continuing to attract top talent from colleges and the NFL by the mid 1960s, as well as successful franchise shifts of the Chargers from L. A. south to San Diego and the Texans north to Kansas City (becoming the Kansas City Chiefs), the AFL established a dedicated following. The transformation of the struggling Titans into the New York Jets under new ownership, including the signing of University of Alabama star quarterback Joe Namath, further solidified the league's reputation among the major media. As fierce competition made player salaries skyrocket in both leagues, especially after a series of "raids", the leagues agreed to a merger in 1966. Among the conditions were a common draft and a championship game played between the two league champions first played in early 1967, which would eventually become known as the Super Bowl. The AFL and NFL operated as separate leagues until 1970, with separate regular season and playoff schedules except for the championship game. NFL Commissioner Pete Rozelle also became chief executive of the AFL from July 26, 1966, through the completion of the merger. During this time the AFL expanded, adding the Miami Dolphins and Cincinnati Bengals. After losses by the Kansas City Chiefs and Oakland Raiders in the first two AFL NFL World Championship Games to the Green Bay Packers (1966–67), the New York Jets and Chiefs won Super Bowls III and IV (1968–69) respectively, cementing the league's claim to being an equal to the NFL. In 1970, the AFL was absorbed into the NFL. The ten AFL franchises joined three existing NFL teams the Baltimore Colts, the Cleveland Browns, and the Pittsburgh Steelers to form the merged league's American Football Conference.

Лига тарихы

1950 жылдары Ұлттық футбол лигасы АҚШ-тағы ең танымал кәсіби спорт лигаларының бірі ретінде беделді болды. Лиганың жаңа табысына қатыспаған команда – «Чикаго Кардиналз», Бидвилл отбасының меншігінде болды, олар «Чикаго Беарс» командасының артынан қалып қойды. Бидвиллдер командасын, әсіресе Сент-Луиске көшіруді жоспарлады, бірақ лига бұл қадамды мақұлдау үшін қаржы талап етті. Ақшаға мұқтаж болған Бидвиллдер болашақ инвесторлардан ұсыныстар қабылдады, соның ішінде миллионер мұнайшы Х.Л. Ханттың ұлы және мұрагері Ламар Хант та болды. Хант «Кардиналз» командасын сатып алып, өскен Далас қаласына көшіруді ұсынды. Бірақ келіссөздер сәтсіз аяқталды, себебі Бидвиллдер командаға бақылауды сақтап қалуды қалады және бұрынғы НФЛ командасы сәтсіз болған қалаға көшуге келіспеді. Хант Бидвиллдермен келіссөздер жүргізген кезде, Бад Адамс, Боб Хоусам және Макс Винтер де ұқсас ұсыныстар жасады. Хант, Адамс және Хоусам «Кардиналз» командасына бақылау үлесін ала алмағандықтан, НФЛ комиссары Берт Беллге жүгініп, жаңа командалар қосуды ұсынды. Белл 12 командадан тұратын лиганы кеңейтуден және жаңа табысты тәуекелге салудан қорқып, ұсынысты қабылдамады. Далласқа қайтқан соң, Хант мүлдем жаңа лига құру идеясын ойлады және «Кардиналз» командасын сатып алуға қызығушылық танытқандармен байланысуға шешім қабылдады. Адамс, Хоусам және Винтерден басқа, Хант Винтердің серіктесі Билл Бойерге де жаңа лига құруға қызығушылығын білу үшін хабарласты. Ханттың Адамспен алғашқы кездесуі 1959 жылдың наурыз айында өтті. Жаңа лиганың табысы үшін аймақтық бәсекелестік маңызды екенін сезінген Хант Адамсты қосылуға көндірді және командасын Хьюстон қаласында құрды. Содан кейін Хант Хоусамнан Денверге команда әкелу туралы келісім алды. Винтер мен Бойер Миннеаполис-Сент-Пол қаласында команда құруға келіскеннен кейін, жаңа лиганың алғашқы төрт командасы құрылды. Содан кейін Хант Сиэтл қаласына кәсіби футбол әкелуді жоспарлаған Уиллард Родсқа жүгінді. Бірақ өзінің брендін әлсіретуге ниеті болмағандықтан, Вашингтон университеті жаңа лигаға Хаски стадионын пайдалануға рұқсат бермеді, және Родстың күш-жігері сәтсіз аяқталды (кейіннен Сиэтл өз кәсіби футбол командасын алды). Хант Лос-Анджелес, Буффало және Нью-Йорк қалаларында франшизалар іздеді. 1959 жылдың жазында ол өзінің жаңа құрылған лигасына НФЛ-дің қолдауын алуға тырысты, себебі ол қымбатқа түсетін бәсекелестікті қаламайтын еді. 1959 жылдың шілдесінде лиганың құрылуы туралы хабарланғаннан кейін бірнеше апта ішінде Хант Баррон Хилтон мен Гарри Висмерден Лос-Анджелес және Нью-Йорк қалаларына командалар әкелу туралы міндеттемелер алды. Алайда, оның Буффалодағы алғашқы әрекеттері сәтсіз аяқталды, себебі Ханттың бірінші таңдауы болған Пэт Макгродер қатысудан бас тартты; Макгродер AFL қауіп-қатері НФЛ-ді Буффалоға кеңейтуге жеткілікті болады деп үміттенген. 1959 жылдың 14 тамызында Чикаго қаласында бірінші лига отырысы өтті, және Далас, Нью-Йорк, Хьюстон, Денвер, Лос-Анджелес және Миннеаполис-Сент-Пол қалаларына жарғылық мүшелік берілді. 22 тамызда Далласта өткен отырыста лига ресми түрде Америка футбол лигасы деп аталды. НФЛ-дің алғашқы реакциясы бұрынғы All America Football Conference (AAFC) сияқты ашық жаулық емес еді, себебі Белл тіпті өзінің қоғамдық қолдауын білдірді; және жеке НФЛ иелері жаңа лигаға кедергі келтіру науқанын бастады. AFL иелеріне жаңа НФЛ франшизалары немесе қолданыстағы командалардың үлесі туралы уәделер берілді. Тек Миннеаполис-Сент-Полдан келген топ қана келісімге келді, және Оле Хаугсруд пен Берни Риддер қосылғаннан кейін Миннесота тобы 1961 жылы НФЛ-ге Миннесота Викингс ретінде қосылды. Ескі лига 29 тамызда кеңейтуге қарсы ұстанымын өзгерткенін және 1961 жылы ойнауға бастайтын Хьюстон мен Далас қалаларына жаңа НФЛ командаларын әкелуді жоспарлап отырғанын мәлімдеді. (НФЛ сол кезде Хьюстонға кеңеймеді; уәде етілген Далас командасы – Далас Каубойы – 1960 жылы ойнауға кірісті, ал Викингтер 1961 жылы ойнауға кірісті.) Соңында, НФЛ Бидвиллдермен келісіп, оларға күресіп жатқан «Кардиналз» командасын Сент-Луиске көшіруге рұқсат берді, бұл қаланы AFL үшін әлеуетті нарық ретінде жойды. Ол кезде НФЛ-дің «Детройт Лайонс» командасына азшылық үлесіне ие болған Ральф Уилсон бастапқыда Майамиге команда орналастыру туралы мәлімдеді, бірақ Сиэтлдегідей жағдай жергілікті меншік иелерімен де қабылданбады (Сиэтл сияқты, Майами де кейіннен өзінің кәсіби футбол командасын алды); бес басқа нұсқадан кейін, Уилсон Макгродермен келіссөз жүргізіп, «Биллс» командасын Буффалоға әкелді. Буффалоға ресми түрде франшиза 28 қазан күні берілді. Лига отырысында 22 қарашада Бостоннан келген 10 адамнан тұратын иеленушілер тобына (Билли Салливан басшылығымен) AFL-дің сегізінші командасы берілді. 30 қараша 1959 жылы Екінші дүниежүзілік соғыстағы теңізшілердің ұшқышы және Оңтүстік Дакота штатының бұрынғы губернаторы Джо Фосс AFL-дің алғашқы комиссары болып тағайындалды. Фосс Гарри Висмердің досынан AFL-дің логотипін – футболдағы бүркітті жасауды тапсырды. Хант 1960 жылдың 26 қаңтарында AFL президенті болып сайланды.

During the 1950s, the National Football League had grown to rival Major League Baseball as one of the most popular professional sports leagues in the United States. One franchise that did not share in this newfound success of the league was the Chicago Cardinals – owned by the Bidwill family – who had become overshadowed by the more popular Chicago Bears. The Bidwills hoped to move their franchise, preferably to St. Louis, but could not come to terms with the league, which demanded money before it would approve the move. Needing cash, the Bidwills began entertaining offers from would be investors, and one of the men who approached the Bidwills was Lamar Hunt, son and heir of millionaire oilman H. L. Hunt. Hunt offered to buy the Cardinals and move them to Dallas, where he had grown up. However, these negotiations came to nothing, since the Bidwills insisted on retaining a controlling interest in the franchise and were unwilling to move their team to a city where a previous NFL franchise had failed in While Hunt negotiated with the Bidwills, similar offers were made by Bud Adams, Bob Howsam, and Max Winter. When Hunt, Adams, and Howsam were unable to secure a controlling interest in the Cardinals, they approached NFL commissioner Bert Bell and proposed the addition of expansion teams. Bell, wary of expanding the 12 team league and risking its newfound success, rejected the offer. On his return flight to Dallas, Hunt conceived the idea of an entirely new league and decided to contact the others who had shown interest in purchasing the Cardinals. In addition to Adams, Howsam, and Winter, Hunt reached out to Bill Boyer, Winter's business partner, to gauge their interest in starting a new league. Hunt's first meeting with Adams was held in March 1959. Hunt, who felt a regional rivalry would be critical for the success of the new league, convinced Adams to join and found his team in Houston. Hunt next secured an agreement from Howsam to bring a team to Denver. After Winter and Boyer agreed to start a team in Minneapolis Saint Paul, the new league had its first four teams. Hunt then approached Willard Rhodes, who hoped to bring pro football to Seattle. However, not wanting to undermine its own brand, the University of Washington was unwilling to let the fledgling league use Husky Stadium, and Rhodes' effort came to nothing (Seattle would later get a pro football team of its own). Hunt also sought franchises in Los Angeles, Buffalo and New York City. During the summer of 1959, he sought the blessings of the NFL for his nascent league, as he did not seek a potentially costly rivalry. Within weeks of the July 1959 announcement of the league's formation, Hunt received commitments from Barron Hilton and Harry Wismer to bring teams to Los Angeles and New York, respectively. His initial efforts for Buffalo, however, were rebuffed, when Hunt's first choice of owner, Pat McGroder, declined to take part; McGroder had hoped that the threat of the AFL would be enough to prompt the NFL to expand to Buffalo. On August 14, 1959, the first league meeting was held in Chicago, and charter memberships were given to Dallas, New York, Houston, Denver, Los Angeles, and Minneapolis Saint Paul. On August 22, the league officially was named the American Football League at a meeting in Dallas. The NFL's initial reaction was not as openly hostile as it had been with the earlier All America Football Conference (AAFC), as Bell had even given his public approval; and individual NFL owners soon began a campaign to undermine the new league. AFL owners were approached with promises of new NFL franchises or ownership stakes in existing ones. Only the party from Minneapolis Saint Paul accepted, and with the addition of Ole Haugsrud and Bernie Ridder the Minnesota group joined the NFL in 1961 as the Minnesota Vikings. The older league also announced on August 29 that it had conveniently reversed its position against expansion, and planned to bring new NFL teams to Houston and Dallas, to start play in 1961. (The NFL did not expand to Houston at that time; the promised Dallas team – the Dallas Cowboys – actually started play in 1960, and the Vikings began play in 1961.) Finally, the NFL quickly came to terms with the Bidwills and allowed them to relocate the struggling Cardinals to St. Louis, eliminating that city as a potential AFL market. Ralph Wilson, who owned a minority interest in the NFL's Detroit Lions at the time, initially announced he was placing a team in Miami, but like the Seattle situation, was also rebuffed by local ownership (like Seattle, Miami would later get a pro football team of its own as well); given five other choices, Wilson negotiated with McGroder and brought the team that became the Bills to Buffalo. Buffalo was officially awarded its franchise on October 28. During a league meeting on November 22, a 10 man ownership group from Boston (led by Billy Sullivan) was awarded the AFL's eighth team. On November 30, 1959, Joe Foss, a World War II Marine fighter ace and former governor of South Dakota, was named the AFL's first commissioner. Foss commissioned a friend of Harry Wismer's to develop the AFL's eagle on football logo. Hunt was elected President of the AFL on January 26, 1960.

АФЛ жобасы

AFL-дің алғашқы драфты Бостонға франшиза берілген күні өтті және 33 раундқа созылды. Лига 2 желтоқсанда екінші драфт өткізді, ол 20 раундқа созылды. Оукленд Рейдерс бастапқы AFL драфттарынан кейін қосылғандықтан, Миннесотаның таңдауларын алды. 1960 жылдың қаңтар айында Рейдерлерге команда құруға мүмкіндік беру үшін арнайы бөлу драфты өтті, себебі басқа AFL командалары Миннеаполистің бастапқы драфт таңдауларының бір бөлігімен келісім жасаған еді.

Дағдарыс пен табыстар (1960-61)

1959 жылғы қарашада Миннеаполис Сент-Пол клубының иесі Макс Винтер NFL-ден ұсыныс алғандықтан AFL-ден кету ниетін жариялады. 1961 жылы оның командасы NFL-де «Миннесота Викингс» ретінде ойынға түсті. «Лос-Анджелес Чарджерс» клубының иесі Баррон Хилтон операциялық шығындарды азайту және бәсекелестік тудыру үшін Миннесота орнына Калифорнияда команда орналастыруды талап етті. Ықшам ізденістен кейін Окленд таңдалды және Ф. Уэйн Вэлли мен жергілікті жылжымайтын мүлік дамытушысы Чет Сода басқаратын иелік тобы құрылды. Бастапқыда «Окленд Сеньорс» деп аталғаннан кейін, қайта ат қойылған «Окленд Рейдерс» 1960 жылғы 30 қаңтарда ресми түрде AFL-ге қосылды. AFL-дің алғашқы үлкен жетістігі – «Хьюстон Ойлерс» клубының All American және 1959 жылғы Heisman Trophy жүлдесінің иегері, LSU-дан келген Билли Кэннонмен келісімге келгені болды. Кэннон «Ойлерс» үшін ойнау үшін 100 000 долларлық келісімшартқа қол қойды, бірақ ол бұрыннан NFL-дің «Лос-Анджелес Рамс» клубымен 50 000 долларлық келісімшартқа қол қойған еді. «Ойлерс» сотқа жүгінді және «Рамс» клубының бас менеджері Пит Розелл Кэннонмен дұрыс емес манипуляция жасағанын мәлімдеді. Сот Хьюстон келісімшартын күшінде қалдырды, ал Кэннонмен «Ойлерс» AFL-дің алғашқы үш чемпионат ойынында өнер көрсетті (екісінде жеңіске жетті). 1960 жылғы 9 маусымда лига ABC телеарнасымен бес жылдық келісімшартқа қол қойды, бұл лиганың барлық командаларына жылына шамамен 2,125 миллион доллар кіріс әкелді. 17 маусымда AFL NFL-ге қарсы монополияға қарсы сот ісі қозғады, бірақ екі айлық сот процесінен кейін 1962 жылы ол қабылданбады. «Ойлерс» 1961 жылғы 1 қаңтардағы AFL чемпионатында «Чарджерс» клубын 24:16 есебімен жеңіп, бірінші лига чемпионы атанды. 1960 жылғы маусымға қатысушылар саны жаңа лига үшін жақсы болды, бірақ NFL-ге қарағанда әлдеқайда төмен еді. 1960 жылы NFL-де әр ойынға орта есеппен 40 000-нан астам жанкүйер келді, ал 1960 жылы танымал NFL командалары әр ойынға 50 000-нан астам адамды тартты, ал CFL-де әр ойынға орта есеппен 20 000 адам келді. Салыстыра келгенде, AFL-де әр ойынға орта есеппен 16 500 адам келді және көбінесе 10 000 мен 20 000 арасында ауытқытты. 1960 жылы кәсіби футбол негізінен билет сатудан түсетін табысқа байланысты болды, сондықтан төмен қатысу қаржылық шығындарға әкелді. Лигадағы ең төменгі орташа қатысу көрсеткішіне ие болған «Рейдерс» алғашқы жылы 500 000 доллар жоғалтты және «Биллс» клубының иесі Ральф Уилсоннан 400 000 доллар қарыз алғаннан кейін ғана құтқарылды. Дегенмен, тұрақтылықтың алғашқы белгісі ретінде AFL өзінің алғашқы жылынан кейін бірде-бір команданы жоғалтпады. Шын мәнінде, жалғыз маңызды өзгеріс – «Чарджерс» клубының Лос-Анджелестен жақын маңдағы Сан-Диегоға көшіп кетуі болды (олар 2017 жылы Лос-Анджелеске қайта оралды). 1961 жылғы 8 тамызда AFL Канада футбол лигасына қарсы көрмелік ойынға шақыру таратты, онда «Гамильтон Тайгер Кэтс» және «Баффало Биллс» командалары өнер көрсетті, оны 24 376 көрермен тамашалады. Онтарионың Гамильтон қаласындағы «Сивик» стадионында өткен ойында «Тайгер Кэтс» «Биллс» клубын 38:21 есебімен жеңді, AFL және CFL ережелерінің қоспасын пайдаланды.

In November 1959, Minneapolis Saint Paul owner Max Winter announced his intent to leave the AFL to accept a franchise offer from the NFL. In 1961, his team began play in the NFL as the Minnesota Vikings. Los Angeles Chargers owner Barron Hilton demanded that a replacement for Minnesota be placed in California, to reduce his team's operating costs and to create a rivalry. After a brief search, Oakland was chosen and an ownership group led by F. Wayne Valley and local real estate developer Chet Soda was formed. After initially being called the Oakland Señors, the rechristened Oakland Raiders officially joined the AFL on January 30, 1960. The AFL's first major success came when the Houston Oilers signed Billy Cannon, the All American and 1959 Heisman Trophy winner from LSU. Cannon signed a $100,000 contract to play for the Oilers, despite having already signed a $50,000 contract with the NFL's Los Angeles Rams. The Oilers filed suit and claimed that Rams general manager Pete Rozelle had unduly manipulated Cannon. The court upheld the Houston contract, and with Cannon the Oilers appeared in the AFL's first three championship games (winning two). On June 9, 1960, the league signed a five year television contract with ABC, which brought in revenues of approximately $2.125 million per year for the entire league. On June 17, the AFL filed an antitrust lawsuit against the NFL, which was dismissed in 1962 after a two month trial. The Oilers became the first ever league champions by defeating the Chargers, 24–16, in the AFL Championship on January 1, 1961. Attendance for the 1960 season was respectable for a new league, but not nearly that of the NFL. In 1960, the NFL averaged attendance of more than 40,000 fans per game and more popular NFL teams in 1960 regularly saw attendance figures in excess of 50,000 per game, while CFL attendances averaged approximately 20,000 per game. By comparison, AFL attendance averaged about 16,500 per game and generally hovered between 10,000 and 20,000 per game. Professional football was still primarily a gate driven business in 1960, so low attendance meant financial losses. The Raiders, with a league worst average attendance of just 9,612, lost $500,000 in their first year and only survived after receiving a $400,000 loan from Bills owner Ralph Wilson. In an early sign of stability, however, the AFL did not lose any teams after its first year of operation. In fact, the only major change was the Chargers' move from Los Angeles to nearby San Diego (they would return to Los Angeles in 2017). On August 8, 1961, the AFL challenged the Canadian Football League to an exhibition game that would feature the Hamilton Tiger Cats and the Buffalo Bills, which was attended by 24,376 spectators. Playing at Civic Stadium in Hamilton, Ontario, the Tiger Cats defeated the Bills 38–21 playing a mix of AFL and CFL rules.

Қозғалыс және тұрақсыздық (1962-1963 жж.)

"Ойлерс" командасы AFL-де бірден табысқа жеткенімен, басқа командалардың нәтижелері жақсы болмады. "Оукленд Рейдерс" және "Нью-Йорк Титанс" лигадағы алғашқы бірнеше маусымда алаңда да, алаңнан тыс да қиындықтарға тап болды. "Оуклендтің" сегіз адамнан тұратын меншік тобы алғашқы маусымдағы ауыр қаржылық шығындардан кейін 1961 жылы үш адамға дейін азайтты. Үй матчтарына келушілердің саны аз болды, себебі команда Сан-Франциско аймағында ойнады, онда белгілі бір NFL командасы ("Сан-Франциско 49ers") бар еді, бірақ алаңдағы көрсетілген ойын да кінәлі болды. Дебюттік маусымда алты ойын жеңгеннен кейін, "Рейдерс" 1961 және 1962 жылдары барлығы үш рет жеңіске жетті. "Оукленд" 1961 жылы лигадағы нашар командаларды нығайту мақсатында өткізілген қосымша таңдауға қатысты, бірақ бұл көп пайда бермеді. Олар 1962 жылы да осындай таңдауға қатысты. Соңында Висмер команда төлемақысын төлей алмай, 1962 жылдың 8 қарашасында AFL команданың басқаруын өз қолына алды. "Титандар" 1963 жылдың 28 наурызында Сонни Верблин басқаратын бес адамнан тұратын меншік тобына сатылды, ал сәуір айында жаңа иелері команданың атын "Нью-Йорк Джетс" деп өзгертті. "Рейдерс" және "Титандар" 1962 жылғы маусымда өз дивизиондарында соңғы орынды иеленді. Өз дивизиондарының жеңімпаздары "Тексанс" және "Ойлерс" 1962 жылдың 23 желтоқсанында AFL чемпионаты үшін кездесті. "Тексанс" екі мәрте чемпион атанған "Ойлерс" командасын 20:17 есебімен жеңіп, екі еселенген қосымша уақытқа өткізді, бұл сол кездегі кәсіби футболдағы ең ұзақ ойын болды. Бас жаттықтырушы Сид Гиллман басқаратын "Сан-Диего Чарджерс" 1963 жылғы AFL чемпионатында "Бостон Патриотс" командасын 51:10 есебімен жеңіске жеткізді. Өзінің командасы сол маусымдағы NFL чемпионы "Чикаго Беарс" командасын жеңе алатынына сенімді болған Гиллман (команданың жүзіктеріне "Әлем чемпиондары" деген сөздер жазылған), NFL комиссары Пит Розельге жүгініп, екі команда арасындағы соңғы чемпионат ойынын ұсынды. Розель бұл ұсыныстан бас тартты, бірақ үш маусымнан кейін бұл ойын қайтадан ұйымдастырылды.

Су айдыны жылдары (1964-1965 жж.)

Келесі бірнеше жыл бойы болған оқиғалар AFL-дің NFL-мен теңдестік деңгейіне жету қабілетін көрсетті. 1964 жылдың 29 қаңтарында AFL, NBC телеарнасымен (1965 жылғы маусымнан бастап) 36 миллион долларлық тиімді теледидар келісіміне қол қойды, бұл лигаға ойыншылар үшін NFL-мен бәсекелесуге қажетті қаржыны берді. Питтсбург Стиллерс командасының иесі Арт Руни, AFL-дің жаңа теледидар келісімі туралы хабарды алғаннан кейін NFL комиссары Пит Розельге: «Енді олар бізді «Мырза» деп атауға міндетті емес» деді. 1964 жылдың 8 қарашасында Нью-Йорк Джетс және Буффало Биллз командаларының ойынын көру үшін 61 929 жанкүйер Ши стадионына жиналғанда, бір ойынға қатысу бойынша рекорд жаңаланды. 1965 жылы AFL мен NFL арасындағы ойыншылар үшін бәсекелестік күшейді. Канзас университетінің жұлдызы Гейл Сайерсті «Шефтер» 1965 жылғы AFL дұрысының бірінші турында (1964 жылдың 28 қарашасында өткізілген), ал «Чикаго Аюлары» NFL дұрысында дәл солай істеді. Ақырында Сайерс «Аюлармен» келісімге келді. 1963 жылғы маусымнан кейін Атлантикалық жағалау футбол лигасының «Ньюарк Аюлары» AFL-ге қосылуға қызығушылық танытты; Нью-Йорк метро аймағын әлі де белгісіз «Джеттермен» бөлісуге тура келетініне қатысты алаңдаушылық «Аюлардың» ұсынысын қабылдамауға себеп болды. 1965 жылы Милуоки шенеуніктері «Милуоки округі» стадионында, онда «Грин-Бэй Пэкерс» үйінің ойындарының бір бөлігін ойнағаннан кейін, команданы Милуокиге тартуға тырысты, бірақ «Пэкерс» командасының бас жаттықтырушысы Винс Ломбарди команданың эксклюзивті келісімін күшін жойды және сонымен қатар 1976 жылға дейін кейбір үйінді ойындарды Милуокиде өткізу үшін келісімді ұзартты. 1965 жылдың маусым айында AFL өзінің алғашқы кеңейту командасын Атлантадағы «Cox Broadcasting» компаниясына берді. NFL тез арада сақтандыру директоры Ранкин Смитқа франшиза ұсынды, ол оны қабылдады; «Атланта Фальконс» 1966 жылғы маусымда NFL франшизасы ретінде ойнай бастады. 1965 жылдың наурыз айында Джо Робби Комиссар Фосспен Майами үшін кеңейту франшизасы туралы сұрастырды. 6 мамырда Робби Майами мэрі Роберт Кинг Хаймен команданы Майамиге әкелу туралы келісімге келді. Лиганың кеңейтілуі 7 маусымда өткен кездесуде мақұлданды, ал 16 тамызда AFL-дің тоғызыншы франшизасы Робби мен әртіс Дэнни Томасқа ресми түрде берілді. «Майами Дельфинс» лигаға 7,5 миллион доллар төлеп, 1966 жылы AFL-дің Шығыс дивизионында ойнай бастады. AFL 1967 жылға қарай тағы екі команданы қосуды жоспарлады. Гоголакпен келісімге келгеннен кейін және колледж таланттары үшін NFL-ден артық ұсыныс жасауға тырысумен қанағаттанбаған AFL, Дэвис басшылығымен, NFL командаларындағы ойыншыларды да тартуға кірісті. Дэвистің стратегиясы негізінен квотербектерге бағытталған, және екі ай ішінде ол жеті NFL квотербегін AFL-мен келісімге отыруға көндірді. Дэвистің мақсаты AFL-ге бәсекелестік соғысында жеңіске жетуге көмектесу болғанмен, кейбір AFL және NFL иелері бұл эскалацияны екі лигаға да зиянды деп қарады. Лигадағы шығындар деңгейінен алаңдаған «Хилтон қонақ үйлері» Баррон Хилтонды қонақ үй желісіндегі басшы рөлін сақтау шарты ретінде «Chargers» командасының үлесінен бас тартуға мәжбүр етті. Дэвис комиссар болып тағайындалған айда, Даллас Каубойз командасының бас менеджері Текс Шрамм бастаған бірнеше NFL иелері Ламар Хант және басқа AFL иелеріне жасырын түрде жақындады және AFL-мен бірігу туралы келіссөздер бастады. Далласта екі лиганың ойыншылардың жалақысын тез көбейту және ойыншыларды браконьерлікпен айналысу мәселесін талқылау үшін құпия кездесулер сериясы басталды. Хант пен Шрамм мамыр айының соңына қарай екі лиганың бірігуіне арналған негізгі жұмысты аяқтады, ал 1966 жылдың 8 маусымында бірігу ресми түрде жарияланды. Келісім шарттарына сәйкес, екі лига ойыншылардың ортақ дұрысын өткізеді. Келісімде сондай-ақ тиісті лигалардың чемпиондары арасында атақ ойынын өткізуге шақырылды. Екі лига 1970 жылға қарай толық біріктіріледі, NFL комиссары Пит Розель біріктірілген лиганың комиссары болып қалады, ол NFL деп аталатын болады. Қосымша кеңейту командалары ақырында 1970 жылға дейін немесе одан кейін көп ұзамай 28 командалық лигаға әкелуі керек еді. (Қосымша кеңейту 1976 жылға дейін болмады.) AFL сонымен қатар 20 жыл ішінде NFL-ге 18 миллион доллар өтемақы төлеуге келісті. Бұл әрекетке наразылық білдіріп, Дэвис 25 шілдеде AFL комиссары лауазымынан кетті, бірігу аяқталғанға дейін қалмады, ал Милт Вуддард AFL президенті болып тағайындалды, «комиссар» атағы Розельдің кеңейтілген рөліне байланысты босатылды. 1967 жылдың 15 қаңтарында Лос-Анджелесте екі жеке кәсіби футбол лигасы арасындағы «AFL NFL әлем чемпионаты» (кейіннен «Суперкубок I» деп аталды) ойыны өтті. Ықпалдасқан бірінші жартылайдан кейін NFL чемпионы «Грин-Бэй Пэкерс» AFL чемпионы «Канзас-Сити Чифс» командасын 35–10 есебімен жеңіп шықты. Бұл жеңіліс көптеген адамдарға AFL нашар лига екенін түсіндірді. «Пэкерс» командасының бас жаттықтырушысы Винс Ломбарди ойыннан кейін: «Менің ойымша, олар Ұлттық футбол лигасының үздік командаларынан нашар» деді. AFL 1967 жылдың 24 мамырында өзінің оныншы және соңғы командасын құрды, ол Цинциннатиден келген иеленушілер тобына, NFL жұлдызы Пол Браун басшылық етті. Лиганың соңғы кеңейту командасы «Цинциннати Бенгалс» 1968 жылғы маусымда Батыс дивизионында соңғы орынды иеленді.

A series of events throughout the next few years demonstrated the AFL's ability to achieve a greater level of equality with the NFL. On January 29, 1964, the AFL signed a lucrative $36 million television contract with NBC (beginning in the 1965 season), which gave the league money it needed to compete with the NFL for players. Pittsburgh Steelers owner Art Rooney was quoted as saying to NFL Commissioner Pete Rozelle after receiving the news of the AFL's new TV deal that, "They don't have to call us 'Mister' anymore". A single game attendance record was set on November 8, 1964, when 61,929 fans packed Shea Stadium to watch the New York Jets and Buffalo Bills. The bidding war for players between the AFL and NFL escalated in 1965. The Chiefs drafted University of Kansas star Gale Sayers in the first round of the 1965 AFL draft (held November 28, 1964), while the Chicago Bears did the same in the NFL draft. Sayers eventually signed with the Bears. After the 1963 season, the Newark Bears of the Atlantic Coast Football League expressed interest in joining the AFL; concerns over having to split the New York metro area with the still uncertain Jets were a factor in the Bears' bid being rejected. In 1965, Milwaukee officials tried to lure an expansion team to play at Milwaukee County Stadium where the Green Bay Packers had played parts of their home schedule after an unsuccessful attempt to lure the Packers there full time, but Packers head coach Vince Lombardi invoked the team's exclusive lease, and additionally, signed an extension to keep some home games in Milwaukee until 1976. In June 1965, the AFL awarded its first expansion team to Cox Broadcasting of Atlanta. The NFL quickly counteroffered insurance executive Rankin Smith a franchise, which he accepted; the Atlanta Falcons began play as an NFL franchise for the 1966 season. In March 1965, Joe Robbie had met with Commissioner Foss to inquire about an expansion franchise for Miami. On May 6, Robbie secured an agreement with Miami mayor Robert King High to bring a team to Miami. League expansion was approved at a meeting held on June 7, and on August 16 the AFL's ninth franchise was officially awarded to Robbie and entertainer Danny Thomas. The Miami Dolphins joined the league for a fee of $7.5 million and started play in the AFL's Eastern Division in 1966. The AFL also planned to add two more teams by 1967. In response to the Gogolak signing and no longer content with trying to outbid the NFL for college talent, the AFL under Davis began to also recruit players already on NFL squads. Davis's strategy focused on quarterbacks in particular, and in two months he persuaded seven NFL quarterbacks to sign with the AFL. Although Davis's intention was to help the AFL win the bidding war, some AFL and NFL owners saw the escalation as detrimental to both leagues. Alarmed with the rate of spending in the league, Hilton Hotels forced Barron Hilton to relinquish his stake in the Chargers as a condition of maintaining his leadership role with the hotel chain. The same month Davis was named commissioner, several NFL owners, headed by Dallas Cowboys general manager Tex Schramm, secretly approached Lamar Hunt and other AFL owners and started negotiations with the AFL to merge. A series of secret meetings commenced in Dallas to discuss the concerns of both leagues over rapidly increasing player salaries, as well as the practice of player poaching. Hunt and Schramm completed the basic groundwork for a merger of the two leagues by the end of May, and on June 8, 1966, the merger was officially announced. Under the terms of the agreement, the two leagues would hold a common player draft. The agreement also called for a title game to be played between the champions of the respective leagues. The two leagues would be fully merged by 1970, NFL commissioner Pete Rozelle would remain as commissioner of the merged league, which would be named the NFL. Additional expansion teams would eventually be awarded by 1970 or soon thereafter to bring it to a 28 team league. (The additional expansion would not happen until 1976.) The AFL also agreed to pay indemnities of $18 million to the NFL over 20 years. In protest, Davis resigned as AFL commissioner on July 25 rather than remain until the completion of the merger, and Milt Woodard was named president of the AFL, with the "commissioner" title vacated because of Rozelle's expanded role. On January 15, 1967, the first ever championship game between the two separate professional football leagues, the "AFL NFL World Championship Game" (retroactively referred to as Super Bowl I), was played in Los Angeles. After a close first half, the NFL champion Green Bay Packers overwhelmed the AFL champion Kansas City Chiefs, 35–10. The loss reinforced for many the notion that the AFL was an inferior league. Packers head coach Vince Lombardi stated after the game, "I do not think they are as good as the top teams in the National Football League." The AFL added its tenth and final team on May 24, 1967, when it awarded the league's second expansion franchise to an ownership group from Cincinnati, Ohio, headed by NFL legend Paul Brown. The league's last newest expansion team, the Cincinnati Bengals began play in the 1968 season, finishing last in the Western Division.

Заңдылық және дәуірдің соңы (1968-1970)

Көптеген AFL ойыншылары мен бақылаушылары өз лигасы NFL-ге тең деп сенсе де, олардың алғашқы екі Супер Боул ойыны мұны дәлелдеуге ештеңе жасамады. Алайда, 1968 жылдың 17 қарашасында NBC «Хейди» балалар фильмін көрсету үшін «Джетс» пен «Рейдерс» арасындағы ойынды тоқтатқанда, одан кейін болған дау-дамақ жанкүйерлердің AFL-ді нашар лига деп санайтынына қатысты пікірді жоққа шығаруға көмектесті. AFL-дің нашарлығы туралы түсінік 1969 жылдың 12 қаңтарында түпкілікті түрде өзгерді, AFL чемпионы «Нью-Йорк Джетс» Супер Боул III-де NFL чемпионы «Балтимор Колтс» командасын күтпеген жеңіліске ұшыратты. «Колтс» командасы бұл ойынға 18 ұпаймен басымдықпен келді, 1968 жылғы NFL маусымын 13-1 есебімен аяқтады және «Кливленд Браунс» командасын 34-0 есебімен жеңіп, NFL титулын жеңіп алды. 144 ұпай ғана өткізген мықты қорғанысымен 1968 жылғы «Колтс» командасы NFL-дің ең жақсы командаларының бірі саналды. Ал «Джетс» 280 ұпай өткізді, бұл екі лигадағы дивизион жеңімпаздары үшін ең жоғары көрсеткіш. Олар сондай-ақ AFL чемпионатында сүйікті «Оукленд Рейдерс» командасын 27-23 есебімен аз айырмамен жеңді. «Джетс» клубының қақпашысы Джо Намат ойынға дейінгі күндері Нью-Йорктің Балтиморды жеңуге мүмкіндігі жоқ екенін естігенде ашуланғанын еске алды. Ойынға үш күн қалғанда, Маямидегі «Тачдаун» клубында бір жанкүйер оны келемеждегенде Намат: «Жексенбіде біз жеңіске жетеміз, мен осыған кепілдік беремін!» - деп жауап берді. Намат пен «Джетс» оның кепілдігін орындады, төртінші ширек соңына дейін «Колтс» командасын ұпайсыз қалдырды. «Джетс» 16-7 есебімен жеңіске жетті, бұл американдық спорт тарихындағы ең үлкен сенсациялардың бірі саналды. Осы жеңіспен AFL, NFL-мен теңдесті және екі лиганың бірігуін заңдастырды. AFL тарихындағы соңғы ойын 1970 жылдың 17 қаңтарында Хьюстонның «Астродом» стадионында өткен AFL All-Star Game болды. «Чарджерс» командасының қақпашысы Джон Хэдл басқарған Батыс All-Star командасы Шығыс All-Star командасын 26-3 есебімен жеңді. «Бүффало» клубының жаңадан келген шабуылшысы О.Дж. Симпсон AFL тарихындағы соңғы ойынға допты алып шықты. Хэдл ойынның ең құнды ойыншысы атанды. AFL 1970 жылдың 1 ақпанында NFL 10 жаңа франшиза бергеннен және жаңа конституция қабылдағаннан кейін, корпорацияланбаған ұйым ретінде өмір сүруін тоқтатты. 1970 жылғы NFL маусымы басталғанға дейін біріктірілген лига әрқайсысы үш дивизионнан тұратын екі конференцияға бөлінді. Барлық он AFL командасы жаңа Американдық Футбол Конференциясының негізін құрады. Әр конференциядағы командалардың саны тең болмауына жол бермеу үшін лигалар үш NFL командасын AFC-ге көшіруге келісім берді. «Бенгалс» командасымен штат ішіндегі бәсекелестікке және Пол Браунға жеке қарсылығына байланысты «Кливленд Браунс» клубының иесі Арт Моделл өзінің командасын AFC-ге қосуды ұсынды. Ол «Питтсбург Стиллерс» (Браунстың басты қарсыласы) және «Балтимор Колтс» (Балтимор-Вашингтон нарығын «Вашингтон Редскинс» командасымен бөліскен) командаларын да соған ілесуге көндірді, әр команда ауысу үшін 3 миллион АҚШ доллары алды. Қалған 13 NFL командасы Ұлттық Футбол Конференциясының құрамына кірді. Профутбол Даңқы залының қабылдаушысы Чарли Джойнер, мансабын «Хьюстон Ойлерс» командасымен бастаған (1969), кәсіби футболдағы соңғы AFL ойыншысы болды, ол 1986 жылғы маусымнан кейін «Сан-Диего Чарджерс» командасы үшін ойнағаннан кейін зейнеткерлікке шықты.

While many AFL players and observers believed their league was the equal of the NFL, their first two Super Bowl performances did nothing to prove it. However, on November 17, 1968, when NBC cut away from a game between the Jets and Raiders to air the children's movie Heidi, the ensuing uproar helped disprove the notion that fans still considered the AFL an inferior product. The perception of AFL inferiority forever changed on January 12, 1969, when the AFL Champion New York Jets shocked the heavily favored NFL Champion Baltimore Colts in Super Bowl III. The Colts, who entered the contest favored by as many as 18 points, had completed the 1968 NFL season with a 13–1 record, and won the NFL title with a convincing 34–0 win over the Cleveland Browns. Led by their stalwart defense—which allowed a record low 144 points—the 1968 Colts were considered one of the best ever NFL teams. By contrast, the Jets had allowed 280 points, the highest total for any division winner in the two leagues. They had also only narrowly beaten the favored Oakland Raiders 27–23 in the AFL championship game. Jets quarterback Joe Namath recalled that in the days leading up to the game, he grew increasingly angry when told New York had no chance to beat Baltimore. Three days before the game, a frustrated Namath responded to a heckler at the Touchdown Club in Miami by declaring, "We're going to win Sunday, I guarantee it!" Namath and the Jets made good on his guarantee as they held the Colts scoreless until late in the fourth quarter. The Jets won, 16–7, in what is considered one of the greatest upsets in American sports history. With the win, the AFL finally achieved parity with the NFL and legitimized the merger of the two leagues. The last game in AFL history was the AFL All Star Game, held in Houston's Astrodome on January 17, 1970. The Western All Stars, led by Chargers quarterback John Hadl, defeated the Eastern All Stars, 26–3. Buffalo rookie running back O. J. Simpson carried the ball for the last play in AFL history. Hadl was named the game's Most Valuable Player. The AFL ceased to exist as an unincorporated organization on February 1, 1970, when the NFL granted 10 new franchises and issued a new constitution. Prior to the start of the 1970 NFL season, the merged league was organized into two conferences of three divisions each. All ten AFL teams made up the bulk of the new American Football Conference. To avoid having an inequitable number of teams in each conference, the leagues voted to move three NFL teams to the AFC. Motivated by the prospect of an intrastate rivalry with the Bengals as well as by personal animosity toward Paul Brown, Cleveland Browns owner Art Modell quickly offered to include his team in the AFC. He helped persuade the Pittsburgh Steelers (the Browns' archrivals) and Baltimore Colts (who shared the Baltimore Washington market with the Washington Redskins) to follow suit, and each team received US$3 million to make the switch. The remaining 13 NFL teams became part of the National Football Conference. Pro Football Hall of Fame receiver Charlie Joiner, who started his career with the Houston Oilers (1969), was the last AFL player active in professional football, retiring after the 1986 season, when he played for the San Diego Chargers.

Шолу

Американдық футбол лигасы NFL-мен сәтті бәсекелесетін жалғыз кәсіби футбол лигасы болып табылады. 1970 жылы екі лига біріккенде, барлық он AFL франшизасы және олардың статистикасы жаңа NFL құрамына енді. AFL-NFL бірігуіне дейін NFL-мен бәсекелескен барлық басқа кәсіби лигалар толығымен таратылды: "Американдық футбол лигасы" деп аталған үш бұрынғы лига және "Барлық Америка футбол конференциясы". Ертедегі AFL (1936–1937) командаларынан тек Кливленд Рамс (қазіргі Лос-Анджелес Рамс) NFL-ге қосылып, қазірге дейін жұмыс істеп келеді, сондай-ақ AAFC-ден Кливленд Браунс және Сан-Франциско 49ers та. Үшінші AAFC командасы, Балтимор Колтс (1953–1983 жылдардағы Балтимор Колтс немесе қазіргі Индианаполис Колтс франшизасымен ешқандай қатысы жоқ) NFL-де бір жыл ғана ойнап, 1950 жылғы маусым соңында таратылды. AFL, ABC-мен жасалған алғашқы келісімшарты арқылы кәсіби футболдағы алғашқы кооперативтік теледидар жоспарын қабылдады, онда түскен табыс мүше клубтар арасында тең бөлінді. Онда көптеген керемет ойындар болды, мысалы, 1962 жылғы Даллас Техас және қорғаудағы чемпион Хьюстон Ойлерс арасындағы классикалық, екі еселенген қосымша уақытқа созылған Американдық футбол лигасының чемпионаты. Ол кезде бұл кәсіби футбол чемпионатының ең ұзақ ойыны болды. AFL сонымен қатар жанкүйерлерге NFL-дің консервативті ойынына қарағанда (баскетболдағы ABA сияқты) ойынның көшпенді стилін ұсынып, қызығушылық тудырды. Ұзақ пас ("бомбалар") AFL шабуылдарында кең таралған, оларды Джон Хэдл, Дэрил Ламоника және Лен Доусон сияқты дарынды квотербектер басқарды. Ұлттық теледидар келісімшарына қол жеткізгеніне қарамастан, AFL көбінесе өзіне орын табуға тырысып, түрлі кедергілерге тап болды. Мысалы, NFL ойындарын көрсеткен CBS инновациялық AFL-дің нәтижелерін назарға алмады және жарияламады. Бұл әрекет NFL-дің бұйрығымен жасалғаны айтылғанымен, CBS пен NBC арасындағы қызыл тілді бәсекелестікке байланысты бұл келісім өзара болған болуы мүмкін. Бірігу туралы келісім жарияланғаннан кейін CBS AFL нәтижелерін хабарлауға келісті.

The American Football League stands as the only professional football league to successfully compete against the NFL. When the two leagues merged in 1970, all ten AFL franchises and their statistics became part of the new NFL. Every other professional league that had competed against the NFL before the AFL–NFL merger had folded completely: the three previous leagues named "American Football League" and the All America Football Conference. From an earlier AFL (1936–1937), only the Cleveland Rams (now the Los Angeles Rams) joined the NFL and are currently operating, as are the Cleveland Browns and the San Francisco 49ers from the AAFC. A third AAFC team, the Baltimore Colts (not related to the 1953–1983 Baltimore Colts or to the current Indianapolis Colts franchise), played only one year in the NFL, disbanding at the end of the 1950 season.). With that first contract with ABC, the AFL adopted the first ever cooperative television plan for professional football, in which the proceeds were divided equally among member clubs. It featured many outstanding games, such as the classic 1962 double overtime American Football League championship game between the Dallas Texans and the defending champion Houston Oilers. At the time it was the longest professional football championship game ever played. The AFL also appealed to fans by offering a flashier style of play (just like the ABA in basketball), compared to the more conservative game of the NFL. Long passes ("bombs") were commonplace in AFL offenses, led by such talented quarterbacks as John Hadl, Daryle Lamonica and Len Dawson. Despite having a national television contract, the AFL often found itself trying to gain a foothold, only to come up against roadblocks. For example, CBS, which broadcast NFL games, ignored and did not report scores from the innovative AFL. While it has been alleged this snub was on orders from the NFL, it is more likely the arrangement was mutual due to the equally bitter rivalry between CBS and NBC. After the merger agreement was announced, CBS agreed to report AFL scores.

Спортты көбірек қалаларға тарату және қайта енгізу

AFL футболдың өркендеген танымалдылығынан пайдаланып, NFL франшизалары жоқ ірі қалаларда командалар орналастырды. Ханттың көзқарасы Калифорния мен Нью-Йоркке жаңа кәсіби футбол лигасының келуін қамтамасыз етті, сонымен қатар спортты Колорадоға енгізіп, Техас штатына қайта келтірді, ал кейіннен қарқынды дамып келе жатқан Флорида штатына жеткізді. Бұған қоса, 12 жылдан кейін алғаш рет Үлкен Бостонға футбол келді. 1929 жылы бастапқы NFL франшизасын жоғалтқан және NFL-ден кем дегенде екі рет (1940 және 1950 жылдары) жаңа команда алуға тырысқан, бірақ бас тартысқан Буффало, бірігу кезеңінде NFL-ге оралды. Канзас-Ситиге футболдың қайта оралуы, 1920 жылдардағы NFL-дің «Канзас-Сити Блюз» командасынан бері алғаш рет қалаға кәсіби футбол келгенін білдірді. «Чифс» командасының және қазіргі «Сент-Луис Футбол Кардиналс» командасының келуі Миссури штатына 1934 жылғы уақытша «Сент-Луис Ганнерс» командасынан бері алғаш рет кәсіби футболды әкелді. Сент-Луис 1995 жылы «LA Rams» командасының қалаға көшірілуімен NFL франшизасын қайта иеленді. «Rams» 2016 жылы қайтадан көшіп келді. «Даллас Каубойз» командасының жағдайында, NFL 1952 жылы «Даллас Техас» командасы тарағаннан кейін Даллас аймағына қайта оралуға ұмтылды, бірақ бастапқыда «Вашингтон Редскинс» командасының иесі Джордж Престон Маршаллтың күшті қарсылығына тап болды. Маршалл Американың оңтүстігін білдіретін жалғыз NFL командасы ретінде монополиялық құқыққа ие болды. Кейіннен Маршалл өз позициясын өзгертті, болашақ «Каубойз» командасының иесі Клинт Мёрчисон «Вашингтон» командасының әні «Hail to the Redskins» әнінің құқықтарын сатып алып, Маршаллға оны ойындарда ойнауға тыйым салуы мүмкін екенін ескертті. Сол кезде NFL жаңа «Даллас» франшизасын Мерчисонға тез тапсыруды қалады, команда дереу ойынға қатысып, AFL-дің «Техас» командасымен бәсекелесе бастасын деген ниетпен. Нәтижесінде, «Каубойз» командасы 1960 жылы NFL драфтының артықшылықтарынсыз алғашқы маусымын өткізді. «Техас» командасы ақырында «Даллас» командасын «Каубойз» командасына өткізіп, «Канзас-Сити Чифс» командасына айналды. Бірігу келісімінің бір бөлігі ретінде, 1970 жылға дейін немесе одан кейін лиганы 28 франшизаға жеткізу үшін қосымша кеңейту командалары тағайындалатын болды. Бұл талап 1976 жылы «Сиэтл Сихокс» және «Тампа Бей Буканеерс» командалары ойынға қатысқанда орындалды. Сонымен қатар, егер 1960 жылдан 1996 жылға дейін «Ойлерс» командасы болмағанда, «Хьюстон Техас» командасы да қазірде болмас еді. 2002 жылғы кеңейту командасы бастапқы жарғылық AFL мүшесі «Ойлерс» командасы «Теннесси Титанс» командасына айналғаннан кейін Хьюстон қаласында кәсіби футболды қайта жандандырды. «The Dallas Morning News» газетінің журналисі Кевин Шеррингтон AFL-дің болуы және одан кейінгі бірігу «Питтсбург Стиллерс» командасының тағдырын түбегейлі өзгерткенін, команданы «жаман иістен» құтқарғанын айтты. 1970 жылғы бірігуден бері «Стиллерс» командасы NFL-де ең жоғары жеңіс көрсеткішіне ие, ең көп жеңіске жеткен, конференциялық чемпионат ойындарына ең көп сапар жасаған, Супер Боулға екінші рет саяхат жасаған (тек «Нью-Ингланд Патриотс» командасынан қалыс қалған, «Даллас Каубойз» және «Денвер Бронкос» командаларымен тең), және алты Супер Боул чемпионатын жеңіп алды, бұл көрсеткіш бойынша «Нью-Ингланд Патриотс» командасымен тең.

The AFL took advantage of the burgeoning popularity of football by locating teams in major cities that lacked NFL franchises. Hunt's vision not only brought a new professional football league to California and New York, but introduced the sport to Colorado, restored it to Texas and later to fast growing Florida, as well as bringing it to Greater Boston for the first time in 12 years. Buffalo, having lost its original NFL franchise in 1929 and turned down by the NFL at least twice (1940 and 1950) for a replacement, returned to the NFL with the merger. The return of football to Kansas City was the first time that city had seen professional football since the NFL's Kansas City Blues of the 1920s; the arrival of the Chiefs, and the contemporary arrival of the St. Louis Football Cardinals, brought professional football back to Missouri for the first time since the temporary St. Louis Gunners of 1934. St. Louis would later regain an NFL franchise in 1995 with the relocation of the LA Rams to the city. The Rams moved back in 2016. In the case of the Dallas Cowboys, the NFL had long sought to return to the Dallas area after the Dallas Texans folded in 1952, but was originally met with strong opposition by Washington Redskins owner George Preston Marshall, who had enjoyed a monopoly as the only NFL team to represent the American South. Marshall later changed his position after future Cowboys owner Clint Murchison bought the rights to Washington's fight song "Hail to the Redskins" and threatened to prevent Marshall from playing it at games. By then, the NFL wanted to quickly award the new Dallas franchise to Murchison so the team could immediately begin play and compete with the AFL's Texans. As a result, the Cowboys played its inaugural season in 1960 without the benefit of the NFL draft. The Texans eventually ceded Dallas to the Cowboys and became the Kansas City Chiefs. As part of the merger agreement, additional expansion teams would be awarded by 1970 or soon thereafter to bring the league to 28 franchises; this requirement was fulfilled when the Seattle Seahawks and the Tampa Bay Buccaneers began play in 1976. In addition, had it not been for the existence of the Oilers from 1960 to 1996, the Houston Texans also would likely not exist today; the 2002 expansion team restored professional football in Houston after the original charter AFL member Oilers relocated to become the Tennessee Titans. Kevin Sherrington of The Dallas Morning News has argued that the presence of AFL and the subsequent merger radically altered the fortunes of the Pittsburgh Steelers, saving the team "from stinking". Since the 1970 merger, the Steelers have the NFL's highest winning percentage, the most total victories, the most trips to either conference championship game, are tied for the second most trips to the Super Bowl (tied with the Dallas Cowboys and Denver Broncos, trailing only the New England Patriots), and have won six Super Bowl championships, tied with the Patriots for the most in NFL history.

Ойыншыларға әсері

Мүмкін, AFL-дің ең үлкен әлеуметтік мұрасы – қара ойыншыларға мүмкіндік беруде NFL-ден гөрі либералды болған саясатының домино әсері болды. NFL әлі де Вашингтон Редскинс иесі Джордж Престон Маршаллдың ықпалымен отыз жылдық сегрегациядан шығып келе жатқанда, AFL шағын және басымдылықпен қара колледждерден белсенді түрде ойыншыларды тартты. AFL-дің түс танымауы алаңдағы қара таланттың өркендеуіне ғана емес, сонымен қатар лига біріккеннен кейін скаутинг, үйлестіру және тіпті бас бапкерлік лауазымдарына қаралардың кіруіне де әкелді. AFL-дің еркін агенттері әртүрлі көздерден келді. Кейбіреулері NFL-де табысқа жете алмаған ойыншылар еді, ал екіншісі – сол кезде жаңадан құрылған Канада футбол лигасы болды. 1950 жылдардың соңында NFL-ден босатылған немесе колледжден таңдалмай, келісімге қол қоймаған көптеген ойыншылар CFL-де (1958 жылы құрылған) сәтімді сынап көру үшін солтүстікке кетіп, кейін АҚШ-қа оралып AFL-де ойнады. Лиганың алғашқы жылдары Ойлерс клубының Джордж Бландасы, Чарджерс/Биллс клубының Джек Кемпі, Техас клубының Лен Доусон, Нью-Йорк Титанс клубының Дон Мейнарды, Рейдерс/Патриотс/Джетс клубының Бейб Парилли, Патс клубының Боб Ди сияқты ойыншылар AFL-дің жарқын жұлдыздары болды. Бронкос клубының Фрэнк Трипукка, Патс клубының Джино Каппелетти, Биллс клубының Куки Гилкрист және Чарджерс клубының Тобин Рот, Сэм ДеЛука және Дейв Кокурек сияқты басқа да ойыншылар жаңадан құрылған лигаға қажетті сенімділікті арттыру үшін өзінің үлесін қосты. Бұл әлеуетті таланттардың алуан түріне кәсіби американдық футбол ойнау мүмкіндігі үшін көптеп сынақтан өткен нағыз "еркін агенттер", "қадам басушылар" және "ойнағысы келетіндер" толықтырды. 1966 жылы AFL-NFL бірігу келісімінен кейін және AFL-дің Jets клубы өте күшті Балтимор Колтс клубын жеңгеннен кейін, NFL тарапынан таратылған және БАҚ хабарларында кеңінен жайылған жалған түсінік AFL-дің 1967 жылы енгізілген Жалпы таңдаудың арқасында NFL-ді жеңгені болды. Бұл AFL-дің жобада NFL-мен бәсекелесуге мәжбүр болса, теңдікке қол жеткізе алмайтынын көрсетуге арналған еді. Бірақ 1968 жылғы "Джетс" құрамында "жалпы таңдалғандар" өте аз болды. Олардың жұлдыздары AFL-де шыңдалды, олардың көптегені "Титанс" кезеңінен бастап. Өздерінің талантын дамыту үшін AFL-ді таңдаған ойыншылардың қатарында Чарджерс клубының Ланс Алворт және Рон Микс болды, олар сәйкесінше NFL-дің Сан-Франциско 49ers және Балтимор Колтс клубтарынан да таңдалған еді. Екеуі де мансаптарындағы ең жақсы ойыншылардың бірі ретінде танылғаннан кейін Профутбол даңқы залына сайланды. Нақты командалардың арасында 1964 жылғы Буффало Биллс клубы қарсыластарын 300 әрекетте 913 ярдқа дейін ұстап, сонымен қатар 14 ойындық кестеде елу квотербек сағын тіркеді. 2009 жылы Showtime Network телеарнасында көрсетілген "Full Color Football: The History of the American Football League" бес бөлімдік сериясы AFL туралы көптен бері қалыптасқан қате түсініктерді жоққа шығарды. Онда Абнер Хейнс әкесінің NFL-дің жобасына қатысуға тыйым салғанын айтады, өйткені сол лиганың мас скауттары Хейнстің үйіне келген; NFL Каубойының Текс Шрамм командасы AFL-дің Даллас Техас клубымен ойнауға келіскен болса, олар, әрине, жеңіліске ұшырар еді; Джордж Бланда Pro Football Hall of Fame-ге көбірек AFL ойыншыларын енгізуді қолдай отырып, Hall of Famer Уилли Браунды Хьюстон Ойлерс клубының жаттығуларында Ойлерс клубының фланкері Чарли Хенниганды қаптамаға алмайтыны үшін қысқартқанын айтады. Кейін Браун Бронкос клубында болған кезде, Хенниган Бронкос клубына қарсы бір ойында Лионель Тейлордың бір маусымда 100 пас ұстау рекордын бұзу үшін тоғыз пас ұстауға мұқтаж болды. Хенниган тоғыз пас ұстап, рекордты бұзды, тіпті оны Браун қорғаған болса да.

Perhaps the greatest social legacy of the AFL was the domino effect of its policy of being more liberal than the entrenched NFL in offering opportunity for black players. While the NFL was still emerging from thirty years of segregation influenced by Washington Redskins' owner George Preston Marshall, the AFL actively recruited from small and predominantly black colleges. The AFL's color blindness led not only to the explosion of black talent on the field, but to the eventual entry of blacks into scouting, coordinating, and ultimately head coaching positions, long after the league merged itself out of existence. The AFL's free agents came from several sources. Some were players who could not find success playing in the NFL, while another source was the then newly formed Canadian Football League. In the late 1950s, many players released by the NFL, or un drafted and unsigned out of college by the NFL, went North to try their luck with the CFL (which formed in 1958), and later returned to the states to play in the AFL. In the league's first years, players such as Oilers' George Blanda, Chargers/Bills' Jack Kemp, Texans' Len Dawson, the NY Titans' Don Maynard, Raiders/Patriots/Jets' Babe Parilli, Pats' Bob Dee proved to be AFL standouts. Other players such as the Broncos' Frank Tripucka, the Pats' Gino Cappelletti, the Bills' Cookie Gilchrist and the Chargers' Tobin Rote, Sam DeLuca and Dave Kocourek also made their mark to give the fledgling league badly needed credibility. Rounding out this mix of potential talent were the true "free agents", the walk ons and the "wanna be's", who tried out in droves for the chance to play professional American football. After the AFL–NFL merger agreement in 1966, and after the AFL's Jets defeated an extremely strong Baltimore Colts team, a popular misconception fostered by the NFL and spread by media reports was that the AFL defeated the NFL because of the Common Draft instituted in 1967. This apparently was meant to assert that the AFL could not achieve parity as long as it had to compete with the NFL in the draft. But the 1968 Jets had less than a handful of "common draftees". Their stars were honed in the AFL, many of them since the Titans days. Players who chose the AFL to develop their talent included Lance Alworth and Ron Mix of the Chargers, who had also been drafted by the NFL's San Francisco 49ers and Baltimore Colts respectively. Both eventually were elected to the Pro Football Hall of Fame after earning recognition during their careers as being among the best at their positions. Among specific teams, the 1964 Buffalo Bills stood out by holding their opponents to a pro football record 913 yards rushing on 300 attempts, while also recording fifty quarterback sacks in a 14 game schedule. In 2009, a five part series, Full Color Football: The History of the American Football League, on the Showtime Network, refuted many of the long held misconceptions about the AFL. In it, Abner Haynes tells of how his father forbade him to accept being drafted by the NFL, after drunken scouts from that league had visited the Haynes home; the NFL Cowboys' Tex Schramm is quoted as saying that if his team had ever agreed to play the AFL's Dallas Texans, they would very likely have lost; George Blanda makes a case for more AFL players being inducted to the Pro Football Hall of Fame by pointing out that Hall of Famer Willie Brown was cut by the Houston Oilers because he couldn't cover Oilers flanker Charlie Hennigan in practice. Later, when Brown was with the Broncos, Hennigan needed nine catches in one game against the Broncos to break Lionel Taylor's Professional Football record of 100 catches in one season. Hennigan caught the nine passes and broke the record, even though he was covered by Brown.

Кәсіби футбол жаттықтырушыларына әсер ету

АФЛ сонымен қатар, олардың стилі мен әдістері кәсіби футболға осы күнге дейін зор әсер еткен жаттықтырушыларды дүниеге әкелді. АФЛ-дің көрнекті тұлғалары Ханк Страм, Лу Сабан, Сид Гиллман және Ал Дэвис болды, ал Билл Уолш, бір маусым Дэвиспен АФЛ-дің «Окленд Рейдерс» командасында жұмыс істеген шәкірті, және Чак Нолл, 1960 жылдан 1965 жылға дейін Гиллманмен және АФЛ-дің «Лос-Анджелес/Сан-Диего Чарджерс» командасымен бірге жұмыс істеген. Басқаларының арасында Бадди Райан («АФЛ-дің Нью-Йорк Джетс»), Чак Нокс («Джетс»), Уолт Майклс («Джетс») және Джон Мэдден («АФЛ-дің Окленд Рейдерс») бар. Сонымен қатар, көптеген белгілі жаттықтырушылар өздерінің кәсіби футбол карьерасын АФЛ-де ойыншы ретінде бастады, олардың ішінде Сэм Уайч («Синциннати Бенгалс»), Марти Шоттенхаймер («Буффало Биллс»), Уэйн Фонтес («Джетс») және екі мәрте «Супер Боул» жеңімпазы Том Флорес («Окленд Рейдерс») болды. Флорес сонымен қатар ойыншы ретінде «Супер Боул» жүзігіне ие (1969 жылғы «Канзас Сити Чифс»).

АФЛ-дің 50 жылдығын мерекелеу

AFL-дің ықпалы қазірге дейін сезіліп тұрғандықтан, 2009 жылы оның құрылғанына 50 жыл толуы тойланды. Маусымдық мерекелеу тамыз айында Огайо штатының Кантон қаласында өткен 2009 жылғы АХФ Даңқ залы ойынымен басталды, онда екі AFC командасы өнер көрсетті (1971 жылы ойын алғаш рет қабылдаған AFC-ге қарсы NFC форматынан өзгеше). Ойынға қатысқан командалар – AFL-дің алғашқы франшизаларының екеуі: «Буффало Биллз» және «Теннесси Титанз» (бұрынғы «Хьюстон Ойлерз»). «Биллз» командасының иесі Ральф С. Уилсон кіші (2009 жылғы Даңқ залының мүшесі) және «Титанз» командасының иесі Бад Адамс сол кезде «Ақымақтар клубының» жалғыз тірі қалыпқан мүшелері болды (екеуі де қазір қайтыс болды; Уилсонның мүлігі 2014 жылы команданы сатты), AFL франшизаларының алғашқы сегіз иесі. (Қазіргі маусымда «Титанз» және «Чифс» командалары әлі де алғашқы сегіз иенің ұрпақтарына тиесілі.) Даңқ залы ойыны бірнеше «Мұралық демалыс күндерінің» біріншісі болды, олардың барысында «алғашқы сегіз» AFL командасының әрқайсысы AFL дәуіріндегі формаларын киді. Барлық 8 команда мұндай «мұралық» ойындардың кем дегенде екісіне қатысты. Ойын төрешілері де осы ойындар кезінде қызыл және ақ жолақты AFL формаларын киді. 2009 жылдың күзінде Showtime кабельдік арнасы «Түсті футбол: Американдық футбол лигасының тарихы» деген 5 бөлімді деректі фильмін көрсетті, ол NFL Films компаниясымен жасалған, көне ойын кадрлары мен сұхбаттарды, сондай-ақ AFL-мен байланысты адамдармен жасалған жаңа сұхбаттарды қамтиды. NFL AFL мерейтойын атап өту үшін «мұралық» тауарларын, мысалы, «өткенге оралу» жейделерін, футболкаларды, плакаттарды, туларды және баннерлерді, соның ішінде «Даллас Техас», «Хьюстон Ойлерз» және «Нью-Йорк Титанз» командаларының логотиптері мен түстерін бейнелейтін тауарларды шығарды, бұл командалардың арасында аттары немесе орналасқан жерлері өзгергендер бар. 2009 жылдың 5 желтоқсанында The New York Times газетінде жарияланған Кен Белсонның мақаласында лиганың лауазымды тұлғалары AFL «мұралық» тауарлары лиганың жылдық 3 миллиард долларлық тауарлық кірісінің 20-30 пайызын құрады деп мәлімдеді. Жанкүйерлердің ең көп сүйіп тұрған тауары – «Денвер Бронкос» командасының тік жолақты шұлықтары болды, оларды жеткілікті мөлшерде қайта толықтыру мүмкін болмады.

As the influence of the AFL continues through the present, the 50th anniversary of its launch was celebrated during 2009. The season long celebration began in August with the 2009 Pro Football Hall of Fame Game in Canton, Ohio, between two AFC teams (as opposed to the AFC vs NFC format the game first adopted in 1971). The opponents were two of the original AFL franchises, the Buffalo Bills and Tennessee Titans (the former Houston Oilers). Bills' owner Ralph C. Wilson Jr. (a 2009 Hall of Fame inductee) and Titans' owner Bud Adams were the only surviving members of the Foolish Club at the time (both are now deceased; Wilson's estate sold the team in 2014), the eight original owners of AFL franchises. (As of the season, the Titans and Chiefs are still owned by descendants of the original eight owners.) The Hall of Fame Game was the first of several "Legacy Weekends", during which each of the "original eight" AFL teams sported uniforms from their AFL era. Each of the 8 teams took part in at least two such "legacy" games. On field officials also wore red and white striped AFL uniforms during these games. In the fall of 2009, the Showtime pay cable network premiered Full Color Football: The History of the American Football League, a 5 part documentary series produced by NFL Films that features vintage game film and interviews as well as more recent interviews with those associated with the AFL. The NFL sanctioned a variety of "Legacy" gear to celebrate the AFL anniversary, such as "throwback" jerseys, T shirts, signs, pennants and banners, including items with the logos and colors of the Dallas Texans, Houston Oilers, and New York Titans, the three of the Original Eight AFL teams which have changed names or venues. A December 5, 2009, story by Ken Belson in The New York Times quotes league officials as stating that AFL "Legacy" gear made up twenty to thirty percent of the league's annual $3 billion merchandise income. Fan favorites were the Denver Broncos' vertically striped socks, which could not be re stocked quickly enough.

AFL франшизалары

БөлімКомандаАлғашқы маусымҮй стадионыAFL көрсеткіші (Ж Ж Т)AFL титулдары Бірігуден кейін тағдырыШығысБостон Патриоттары1960Никерсон Филд (1960–1962), Фенуэй Парк (1963–1968), Алмни стадионы (1969)64–69–90Бостон аймағында әлі де активті. 1971 жылы «Нью-Ингленд Патриотс» ретінде Массачусетс штатының Фоксборо қаласына көшті. Buffalo Bills1960War Memorial Stadium (1960–1969)67–71–62Buffalo–Niagara Falls қалалық аймағында әлі де активті. 1973 жылы Нью-Йорк штатының Орчард Парк қаласына көшті. Хьюстон Ойлерс1960Джеппсен стадионы (1960–1964), Райс стадионы (1965–1967), Хьюстон Астродом (1968–1969)72–69–421997 жылы Теннесси штатының Нэшвилл қаласына көшті, бірақ сол жылы стадион салынуын күтіп Мемфисте ойнады. 1998 жылы Нэшвиллде ойнай бастады және 1999 жылы «Теннесси Титанс» деп аталды. Хьюстон 2002 жылы «Хьюстон Тексанс» командасымен қайтадан НФЛ командасына ие болды. Miami Dolphins1966Miami Orange Bowl (1966–1969)15–39–20Майами қалалық аймағында әлі де активті. 2003 жылы олардың үй стадионы, бұрын Майами мекенжайы болған, Флорида штатының Майами Гарденс қаласының бөлігіне кірді. Нью-Йорк Титанс/Джетс1960Поло Граундс (1960–1963), Ши стадионы (1964–1969)71–66–61Нью-Йорк қалалық аймағында әлі де активті. 1984 жылы Нью-Джерси штатының Ист-Ратерфорд қаласына көшті. БатысЦинциннати Бенгалс1968Нипперт стадионы (1968–1969)7–20–10Цинциннатиде әлі де активті. Даллас Тексанс/Канзас-Сити Чифс1960Cotton Bowl (1960–1962), Муниципаль стадионы (1963–1969)92–50–53Канзас-Ситиде әлі де активті. Денвер Бронкос1960Bears Stadium/Mile High Stadium (1960–1969)39–97–40Денверде әлі де активті. Лос-Анджелес/Сан-Диего Чарджерс1960Лос-Анджелес Мемориалдық Колизей (1960), Балбоа стадионы (1961–1966), Сан-Диего стадионы (1967–1969)87–52–612017 жылы Лос-Анджелеске оралды. Окленд Рейдерс1960Кезар стадионы (1960), Candlestick Park (1961), Фрэнк Юэлл Филд (1962–1965), Окленд–Аламеда округі Колизейі (1966–1969)80–61–511982 жылы Лос-Анджелеске көшті, 1995 жылы Оклендке оралды, содан кейін 2020 жылы Невада штатының Лас-Вегас қаласына көшті. Бүгінгі таңда НФЛ-дің сегіз дивизионының екеуі бұрынғы AFL командаларынан тұрады: AFC West (Бронкос, Чарджерс, Чифс және Рейдерс) және AFC East (Биллс, Долфинс, Джетс және Патриотс). Сонымен қатар, Бенгалс қазір AFC North дивизионында, ал Теннесси Титанс (бұрынғы Ойлерс) AFC South дивизионында ойнайды. Бұрынғы стадиондар: Окленд–Аламеда округі Колизейі, Лос-Анджелес Мемориалдық Колизейі, Фенуэй Паркі, Никерсон Филд, Алмни стадионы, Нипперт стадионы, Cotton Bowl, Балбоа стадионы және Кезар стадионы), әлі тұр, бірақ қазіргі уақытта бос (Хьюстон Астродом) немесе қиратылған.

DivisionTeamFirst SeasonHome StadiumAFL Record (W L T)AFL Titles Destiny after the mergerEasternBoston Patriots1960Nickerson Field (1960–1962), Fenway Park (1963–1968), Alumni Stadium (1969)64–69–90Still active in the Greater Boston area. Moved to Foxborough, Massachusetts, as the New England Patriots in 1971. Buffalo Bills1960War Memorial Stadium (1960–1969)67–71–62Still active in the Buffalo–Niagara Falls metropolitan area. Moved to Orchard Park, New York, in 1973. Houston Oilers1960Jeppesen Stadium (1960–1964), Rice Stadium (1965–1967), Houston Astrodome (1968–1969)72–69–42Moved to Nashville, Tennessee, as the Tennessee Oilers in 1997, but played in Memphis that year while waiting for a stadium to be constructed. They began play in Nashville in 1998, and were renamed the Tennessee Titans in 1999. Houston would have an NFL team again with the Houston Texans beginning play in 2002. Miami Dolphins1966Miami Orange Bowl (1966–1969)15–39–20Still active in the Miami metropolitan area. In 2003, their home stadium, which previously had a Miami address, became part of Miami Gardens, Florida. New York Titans/Jets1960Polo Grounds (1960–1963), Shea Stadium (1964–1969)71–66–61Still active in the New York metropolitan area. Moved to East Rutherford, New Jersey, in 1984. WesternCincinnati Bengals1968Nippert Stadium (1968–1969)7–20–10Still active in Cincinnati. Dallas Texans/Kansas City Chiefs1960Cotton Bowl (1960–1962), Municipal Stadium (1963–1969)92–50–53Still active in Kansas City. Denver Broncos1960Bears Stadium/Mile High Stadium (1960–1969)39–97–40Still active in Denver. Los Angeles/San Diego Chargers1960Los Angeles Memorial Coliseum (1960), Balboa Stadium (1961–1966), San Diego Stadium (1967–1969)87–52–61Returned to Los Angeles in 2017. Oakland Raiders1960Kezar Stadium (1960), Candlestick Park (1961), Frank Youell Field (1962–1965), Oakland–Alameda County Coliseum (1966–1969)80–61–51Moved to Los Angeles in 1982, returned to Oakland in 1995 then moved to Las Vegas, Nevada in 2020. Today, two of the NFL's eight divisions are composed entirely of former AFL teams, the AFC West (Broncos, Chargers, Chiefs, and Raiders) and the AFC East (Bills, Dolphins, Jets, and Patriots). Additionally, the Bengals now play in the AFC North and the Tennessee Titans (formerly the Oilers) play in the AFC South. Former stadiums: Oakland–Alameda County Coliseum, Los Angeles Memorial Coliseum, Fenway Park, Nickerson Field, Alumni Stadium, Nippert Stadium, the Cotton Bowl, Balboa Stadium and Kezar Stadium), still standing but currently vacant (Houston Astrodome), or demolished.

AFL плей-оффтары

1960 жылдан 1968 жылға дейін AFL өз чемпионының атын екі дивизионының жеңімпаздары арасындағы бір ғана плей-офф ойыны арқылы анықтады. Үйде ойнайтын командалар әр жыл сайын дивизиондар бойынша кезекпен алмастырылды, сондықтан 1968 жылы «Джетс» командасы «Рейдерс» командасын қабылдады, тіпті «Оуклендтің» көрсеткіштері жақсы болса да (бұл 1969 жылы өзгертілді). 1963 жылы «Буффало Биллз» және «Бостон Патриотс» командалары AFL Шығыс дивизионында 7–6–1 бірдей көрсеткіштермен аяқтады. Тең түскен жағдайды шешу үшін ереже болмағандықтан, желтоқсан айында «Уор Мемориал» стадионында бір ойындық плей-офф өтті. Қонақтар «Патриотс» командасы үй иелері «Биллз» командасын 26:8 есебімен жеңді. «Патриотс» командасы Сан-Диегоға сапар шегіп, «Чарджерс» командасы шаршаған «Патриотс» командасын үш ойындық маусымдық жеңіс сериясымен 51:10 есебімен жеңді. 1968 жылғы маусымда да осыған ұқсас жағдай орын алды, онда «Оукленд Рейдерс» және «Канзас-Сити Чифс» командалары AFL Батыс дивизионында 12–2 бірдей көрсеткіштермен тұрақты маусымды аяқтады. «Рейдерс» командасы «Чифс» командасын 41:6 есебімен жеңіп, AFL Чемпионатының финалына жолдама алды. 1969 жылы, тәуелсіз AFL-дің соңғы жылы, кәсіби футболда тұрақты маусымда өз дивизионында немесе конференциясында жеңімпаз болмаған плей-офф командасы алғаш рет көзге түсті. Төрт командадан тұратын плей-офф өтті, онда әр дивизиондағы екінші орын алған командалар екінші дивизиондағы жеңімпаз командамен ойнады. «Чифс» командасы «Рейдерс» командасын Оуклендте 17:7 есебімен жеңіп, лига Чемпионатын ұтып алды, бұл AFL-дің соңғы ойыны болды. «Канзас-Сити Чифс» командасы екі сыртқы плей-офф ойынында жеңіске жеткен алғашқы Супер Боул чемпионы және тұрақты маусымда өз дивизионында немесе конференциясында жеңімпаз болмағанына қарамастан Супер Боулды жеңген алғашқы команда атанды.

AFL All-Star ойыны

AFL 1960 жылы алғашқы маусымынан кейін «Жұлдыздар» ойынын өткізбеді, бірақ 1961 жылдан 1969 жылға дейінгі маусымдарда «Жұлдыздар» ойындарын ұйымдастырды. Шығыс және Батыс дивизиондарының «Жұлдыздар» командалары 1965 жылдан басқа барлық маусымдардан кейін бір-бірімен кездесті. Сол маусымда лига чемпионы «Буффало Биллз» командасы басқа командалардың «жұлдыздарымен» өнер көрсетті. 1964 жылғы маусымнан кейін AFL «Жұлдыздар» ойыны 1965 жылдың басында Нью-Орлеан қаласындағы Тулан стадионында өткізуге жоспарланған. Бірақ, аймақтағы бірқатар қонақ үйлер мен кәсіпорындар көптеген қара терілі спортшыларды қызметтен бас тартқаннан кейін, қара және ақ терілі спортшылар бойкотқа шақырды. «Буффало Биллз» командасының ойыншылары, соның ішінде Куки Гилкрист бастамасымен, ойынды Хьюстон қаласындағы Джеппсен стадионына көшіруге қол жеткізді.