Қасиетті Рим империясының Нюрнберг бургравиятының тарихы

Кіріспе

Киелі Рим империясының мемлекеті

Нюрнберг бургграфы (Burggrafschaft Nürnberg) – 12-шы ғасырдың басынан 15-шы ғасырдың соңына дейін Киелі Рим империясының бір мемлекеті болды. Бурггравиат ретінде, ол Нюрнберг қаласында орналасқан графтық болды; бурггравиат қала үстінен билігін жоғалтқанға дейін шамамен екі ғасыр өтті, ол 1219 жылдан бастап тәуелсіздік алды. Соңында, бурггравиат Бранденбург-Ансбах және Бранденбург-Байройтқа бөлінді.

Тарих

Нюрнберг, шамасы, 11 ғасырдың басында құрылған, алғашқы жазба дерек 1050 жылға дейін барады, онда қала шығыс франктар мен Баварияның Нордгау маркасы арасындағы императорлық қамалдың орналасқан жері ретінде көрсетілген. 1050 жылдан 1571 жылға дейін қала кеңейіп, маңыздылығы арта түсті, себебі ол маңызды сауда жолдарының торабында орналасқан еді. Король Конрад III бургравиатты және оны қоршаған императорлық территориялардағы алғашқы әкімшілік пен соттарды құрды. Алғашқы бурграфтар Австрияның Раабс үйінен шыққан, бірақ 1190 жыл шамасында олардың еркек ұрпағының қырылуынан кейін бургравиат Гогенцоллерн үйінің соңғы графтың күйеу баласына мұра болып өтті. Алайда, 12 ғасырдың соңынан бастап, 1254-73 жылдар аралығындағы аралық кезеңде бурграфтардың билігі әлсіреп, Штауфен императорлары әскери емес билікті кастелянға жүктеді, ал қала әкімшілігі мен қалалық соттар 1173/74 жылдан бастап Императорлық мэрге (Reichsschultheiß (Нюрнберг)) берілді. Бұл кастелян Нюрнбергті қоршаған императорлық жерлерді басқарумен қатар, салық жинап, браконьерлік және орман шаруашылығына қатысты мәселелер бойынша жоғары сот құзырына ие болды; сонымен қатар ол түрлі діни мекемелердің, шіркеулердің және монастырлардың, тіпті Бамберг епископтығының қорғаушысы да болды. Осы кастеляндыққа байланысты артықшылықтар 14 ғасырдың соңы мен 15 ғасырдың басында қалаға берілді. Бурграфтар мен кастелян арасындағы шиеленіс ақырында ашық жаулыққа ұласты, бұл қала тарихына зор әсер етті. Нюрнберг жиі Киелі Рим империясының «де-факто астанасы» деп еске алынады, әсіресе Императорлық сеймдер (Reichstage) мен соттар Нюрнберг қамалында өткендіктен. Нюрнберг сеймдері империяның әкімшілік құрылымының маңызды бөлігі болды. Патшалық сарайдың артуы және қаланың маңыздылығының өсуі Нюрнбергке сауда-саттық пен коммерцияның күшеюіне ықпал етті, бұл Хогенштауфен императорларының қолдауына ие болды. Фридрих II (1212-50 жылдары билік құрған) 1219 жылы Großen Freiheitsbrief жарлығын шығарды, ол қала құқықтарын, императорлық тәуелсіздікті (Reichsfreiheit), монета соғу құқығын және тәуелсіз кеден саясатын қамтыды, бұл қаланы бурграфтардың билігінен толығымен шығарды. Нюрнберг көп ұзамай Аугсбургпен бірге Италиядан Солтүстік Еуропаға қарай созылған басты сауда орталықтарының біріне айналды.

Nuremberg was probably founded around the turn of the 11th century, according to the first documentary mention of the city in 1050, as the location of an Imperial castle between the East Franks and the Bavarian March of the Nordgau. From 1050 to 1571, the city expanded and rose dramatically in importance due to its location on key trade routes. King Conrad III established the burgraviate and the first administration and courts over the surrounding Imperial territories. The first burgraves were from the Austrian House of Raabs but, with the extinction of their male line around 1190, the burgraviate was inherited by the last count's son in law, of the House of Hohenzollern. From the late 12th century to the Interregnum (1254–73), however, the power of the burgraves diminished as the Staufen emperors transferred most non military powers to a castellan, with the city administration and the municipal courts handed over to an Imperial mayor ([[:de:Reichsschultheiß (Nürnberg)) from 1173/74. This castellan not only administered the imperial lands surrounding Nuremberg, but levied taxes and constituted the highest judicial court in matters relating to poaching and forestry; he also was the appointed protector of the various ecclesiastical establishments, churches and monasteries, even of the Bishopric of Bamberg. The privileges of this castellanship were transferred to the city during the late 14th and early 15th centuries. The strained relations between the burgraves and the castellan finally broke out into open enmity, which greatly influenced the history of the city. Nuremberg is often referred to as having been the 'unofficial capital' of the Holy Roman Empire, particularly because Imperial Diets (Reichstage) and courts met at Nuremberg Castle. The Diets of Nuremberg were an important part of the administrative structure of the empire. The increasing demand of the royal court and the increasing importance of the city attracted increased trade and commerce to Nuremberg, supported by the Hohenstaufen emperors. Frederick II (reigned 1212–50) granted the Großen Freiheitsbrief in 1219, including town rights, Imperial immediacy (Reichsfreiheit), the privilege to mint coins and an independent customs policy, almost wholly removing the city from the purview of the burgraves. Nuremberg soon became, with Augsburg, one of the two great trade centers on the route from Italy to Northern Europe.

Раабтар үйі

1105 – шамамен 1137 жылдар Раабтың Готфрид II (шамамен 1137 жылға дейін билік жүргізді)
шамамен 1137 – шамамен 1143 жылдар Конрад I (шамамен 1100 – шамамен 1143)
шамамен 1143 – шамамен 1160 жылдар Готфрид III (шамамен 1160 жылға дейін билік жүргізді)
шамамен 1160 – 1191/92 жылдар Конрад II (шамамен 1125/30 – 1191/92, еркек балалары болмаған күйі қайтыс болды)