Хоэнцоллерн-Зигмаринген: Герцогство и Румынский Дом

Кіріспе

Оңтүстік-батыс Германиядағы бұрынғы княздық Хоэнцоллерн-Зигмаринген (Fürstentum Hohenzollern Sigmaringen) – Германияның оңтүстік-батысында орналасқан княздық. Оның билеушілері Хоэнцоллерн әулетінің шваб тармағына жатқан. Шваб Хоэнцоллерндері 1623 жылы князь дәрежесіне көтерілді. Зигмаринген қаласы астана болған шағын тәуелсіз мемлекет 1848 жылғы төңкерістерден кейін оның билеушісі тақтан басқаннан соң 1850 жылы Пруссия Корольдігіне қосылды, кейін жаңа құрылған Хоэнцоллерн провинциясының құрамына кірді.

Стильдер

Гогенцоллерн әулетінің билеушілерінің тарихи титулы неміс тіліндегі түпнұсқада: Seine Durchlaucht (S. D.) von Gottes Gnaden, Fürst von Hohenzollern, Burggraf von Nürnberg, Graf zu Sigmaringen, Veringen und Berg, Herr zu Haigerloch und Wehrstein. Ағылшын тіліндегі аудармасы: Оның Көктемдік Биіктігі (HSH) [аты] Құдайдың құрметімен, Гогенцоллерн князі, Нюрнберг бурграфы, Сигмарнген графы, Веренген және Берг, Хайгерлох және Верштайнның иесі.

Румыния филиалы

Қазіргі Румыния мемлекеті 1859 жылы Молдавия және Валахия княздықтарының бірігуімен құрылды. 1866 жылы ол Карл Эйтельмен алмастырылды, ол Румынияның принці ретінде таққа көтеріліп, Кароль I атанды. 1877-78 жылдардағы Ресей-Түрік соғысы кезінде Осман империясының функционалды түрде тәуелсіз вассалы болған Румыния толық тәуелсіздігін жариялады. Ресей армиясының қолбасшысы Румыниядан көмек сұрағаннан кейін, Кароль Плевнаны қоршаған әскерлердің басшысы болып тағайындалу шартымен соғысқа қатысуға келісті. 1878 жылы Румынияның тәуелсіздік соғысы аяқталғаннан кейін Берлин шартында Румыния Ұлы державалар тарапынан тәуелсіз мемлекет ретінде мойындалды. 1852 жылғы Қырым соғысынан кейін Молдавия қайта алған үш оңтүстік Бессарабия ауданын Ресей империясына қайтару шартымен Добруджа аймағына қол жеткізілді. 1881 жылы княздық патшалыққа дейін көтеріліп, Князь Кароль король Кароль I атанды. Ол 1914 жылы қайтыс болғанға дейін билік етті, ал оның сіңілі баласы Фердинанд таққа отырды. Фердинанд, бұрынғы билеушісі сияқты католик болғандықтан, таққа отырғаннан кейін көп ұзамай балаларының Румыния православие шіркеуінде тәрбиеленуіне келісті. 1918 жылы Трансильвания және Бессарабия қосылды. 1918-19 жылдары Версаль келісім-шарты (1919) және Трианон келісім-шарты (1920) растағаннан кейін Банаттың көп бөлігі Румынияның құрамына кірді. Сондай-ақ, Буковина 1918 жылы қосылды. Фердинанд 1927 жылы қайтыс болды. Оның үлкен ұлы, тәжді ханзада Карол құқықтарынан бас тартқаннан кейін, Каролдың жалғыз ұлы Михаил таққа отырды. Алайда, 1930 жылы Карол таққа қайта оралып, Кароль II атанды. 1940 жылы Карол тақтан бас тарды, ал Михаил қайтадан таққа отырды. Оның және әулетінің билігі 1947 жылы коммунистік режим оны тақтан бас тартуға мәжбүрлегенде аяқталды. 2011 жылдың 10 мамырында Германиядағы туыстары оның отбасына қарсы күйеу баласы Раду Дудаға Хогенцоллерн-Верингеннің принці атағын беру туралы сот процесін қозғағаннан кейін, Михаил Хогенцоллерн-Сигмарингеннің ханзадалық үйімен династиялық байланыстарын үзді, отбасының атын "Румыниядан" деп өзгертті және өзі мен оның отбасысы неміс Хогенцоллерндерінен алынған барлық ханзадалық атақтарды қолдануын тоқтатты.

The modern state of Romania was formed by union of the principalities of Moldavia and Wallachia in 1859, under the prince domnitor Alexandru Ioan Cuza. He was replaced by Karl Eitel of Hohenzollern Sigmaringen in 1866, who ascended the throne as Carol I, Prince of Romania. During the Russo Turkish War (1877–78), Romania, which was a functionally independent vassal of the Ottoman Empire, proclaimed its full independence. After the commander of the Russian armies had requested Romania's help, Carol accepted to enter the war with the condition of being appointed as commander of the armies that were besieging Plevna. After the end of the Romanian War of Independence in the 1878, at the Treaty of Berlin, Romania was subsequently recognized as an independent state by the Great Powers. In return for reverting to the Russian Empire three southern Bessarabian districts that had been regained by Moldavia after the Crimean War in 1852, Dobruja was acquired. In 1881, the principality was raised to a kingdom and Prince Carol became King Carol I. He reigned until his death in 1914, and was succeeded by his nephew, Ferdinand. Shortly after taking the throne, Ferdinand, a Roman Catholic like his predecessor, agreed to have his children reared in the Romanian Orthodox Church. In 1918 Transylvania and Bessarabia were incorporated. In 1918–19, confirmed by the Treaty of Versailles of 1919 and the Treaty of Trianon of 1920, most of the Banat became part of Romania. Also, Bukovina was incorporated in 1918. Ferdinand died in 1927. His eldest son, Crown Prince Carol, having renounced his rights, Carol's only son Michael ascended the throne. In 1930, however, Carol reclaimed the throne and was crowned Carol II. Carol was forced to abdicate in 1940, and Michael re mounted the throne. His reign, and that of the dynasty, ended when he was forced to abdicate by a communist regime in 1947. On 10 May 2011, following lawsuits brought in Germany against his family by his German relatives regarding attribution of the title Prince of Hohenzollern Veringen to his son in law, Radu Duda, Michael severed dynastic ties with the princely house of Hohenzollern Sigmaringen, changed the name of his family to "of Romania", and ceased the use of all princely titles borne by him and his family that derived from the German Hohenzollerns.

Стильдер

Румын тіліндегі түпнұсқасы: Majestatea Sa (M. S.) N. N., Regele Românilor (немесе Maiestatea Sa (M. S.) N. N., Regele României; екі түрін де Румын академиясы қабылдайды). Ағылшын тіліндегі аудармасы: Оның Ұлылығы (H. M.) N. N., Румыния королі.

Билеушілер

Хогенцоллерн әулетінің мүшелері Еуропа мемлекеттерінде монархтар болып биледі.