Ральф Гинзбург: Редактор, журналист және фотограф өмірі мен қызметі

Кіріспе

Американдық редактор, баспагер, журналист және фотограф (1929–2006)

Ральф Гинцбург (28 қазан 1929 – 6 шілде 2006) – американдық редактор, баспагер, журналист және фотограф. Ол эротика мен өнерге арналған кітаптар мен журналдар шығаруымен және 1963 жылы федералдық қоғамдық адалдық заңдарын бұзғаны үшін сотталғанымен әйгілі болды.

Өмірбаян

Ральф Гинцбург 1929 жылғы 28 қазанда Бруклинде орыс еврей иммигранттарының отбасында дүниеге келді. Ол Бруклиндегі Нью-Утрехт орта мектебінде оқыды және сынып президенті болды. Әке-шесі оның бухгалтер болатынына үміттенгендіктен, Гинцбург кейіннен оның бас редакторы болды, бұл оның журналистикаға деген құштарлығын одан әрі күшейтті. "Асықпаған көрініс" кітабы 1070 жылғы собордан бастап 1950 жылдардағы тікелей порнографиялық туындыларға дейін ағылшын эротикалық әдебиетінің мысалдарын интерпретациялық және түсіндірмелі контексте қарастырады. Кітаптың соңында 100 атаудан тұратын библиографиялық тізім берілген. Ол танымал психоаналитик Теодор Рейкті кіріспе жазуға көндірді. Кітап қатты мұқабамен 125 000-нан астам, ал қағаздан 200 000-нан астам данада сатылды, бұл Гинцбургке осы сияқты басылымдарға зор нарық бар екенін, сондай-ақ пошта бизнесіндегі дағдыларын көрсетті. 1961 жылдың тамызында Гинцбург 18 жасар Бобби Фишермен ауқымды сұхбат жүргізді. Гинцбург Фишермен Фишердің үлкен әпкесі Джоанға телефон соққан арқылы байланысқа түскенін және Фишермен "жақсы тіл табысқанын" айтты. Ол "Жас шахмат шебері ретінде данышпанның портреті" атты сұхбатты 1962 жылдың қаңтар айында жариялаған Harper's журналына сатты. Шахмат гениімен жасалған сұхбат, әсіресе шахматшылар арасында тарихтың ең танымал сұхбаттарының біріне айналды. Алайда, Бобби Фишер өзі мақаланы жек көріп, оның көп бөлігін жоққа шығарды, бұл оның нақты мәлімдемелерінің немесе өмірінің дәл бейнесі емес деп мәлімдеді, ал Ральф Гинцбург сұхбатын растайтын барлық зерттеу материалдарын жойды, бұл оның танымалдығын күшейтті. Ол кеңсе жалдауға жеткілікті ақша жинағаннан кейін – Манхэттендегі ескі кеңсе ғимаратының бесінші қабатында, 1962 жылы "100 жыл линчелеулер" атты өзіндік басылымды шығарды, газет есептерінің жинағы американдық нәсілшілдіктің тарихын және қалып-күйін тікелей көрсетті. 1968 жылдан 1971 жылға дейін Гинцбург Герб Любалин графикалық және логограммалық дизайнымен жасалған "Avant Garde" атты өнер және мәдениет журналын шығарды, ал журналдың логотипі кейіннен сол аттас танымал шрифт тудырды. "Avant Garde" радикалды саясатқа бағытталды және 1972 жылы Гинцбург түрме жазасын өтеуге кіріскен кезде жабылды. (Ол түрмеде өткен уақытын сипаттау үшін "Кастрация: менің сегіз айлық федералды түрмеде" деп жазды.) Түрмеден босағаннан кейін әйелімен бірге оны таблоидтық газет ретінде қайта жаңғыртуға тырысты, бірақ әрекеті сәтсіз аяқталды және жаңа "Avant Garde" бір ғана нөмірге созылды. Басылым және редакциялық жұмыстан басқа, Гинцбург белсенділікпен айналыса берді. Гинцбургтің белсенділікке деген қызығушылығы сүндеттеуге қарсылық білдіруге дейін жетті. 1986 жылы ол ауруханалардағы қажетсіз сүндеттеуге қарсы коммерциялық емес ұйым "Outlaw Unnecessary Circumcision in Hospitals (O.U.C.H.)" құрды, ол медициналық сақтандыру компанияларының сүндеттеу операцияларын қаржыландыруын тоқтатуға тырысты, соның салдарынан американдық нәресте ұлдардың сүндеттелу деңгейін төмендетуді көздеді. Гинцбург 55 жасқа толғанда басылым саласынан зейнеткерлікке шығып, фотожурналист ретінде екінші мансабын бастады. Ол New York Post үшін Нью-Йорк көріністеріне маманданған бос фотограф болды. Оның соңғы кітабы "I Shot New York" ("Мен Нью-Йоркке атқанмын") деп аталады, ол Нью-Йорк қаласындағы өмірдің 365 күн бойы түсірілген суреттерінен тұрады.

Ralph Ginzburg was born in Brooklyn on October 28, 1929, to Russian Jewish immigrant parents. He went to New Utrecht High School in Brooklyn and was president of his class. Since his parents hoped that he could be an accountant, Ginzburg later became editor in chief of it, which further fostered his passion for journalism. to his cathedral in 1070 through to the outright pornographic work of the 1950s, An Unhurried View examines examples of English erotic literature in an interpretive and explanatory context. The end of the book includes a bibliography of 100 titles. He convinced the notable psychoanalyst Theodor Reik to write the introduction. The book sold more than 125,000 copies in hardback and over 200,000 in print, showing Ginzburg a large potential market for this kind of publication as well as his talents in the mailing business. In August 1961, Ginzburg managed to conduct an extensive interview of 18 year old Bobby Fischer. Ginzburg said he got in touch with Fischer by simply giving Fischer's older sister Joan a call, and he "got along well" with Fischer. He sold the interview, entitled "Portrait of a Genius As a Young Chess Master", to Harper's Magazine, which published it in January 1962. The interview of the reclusive chess genius became one of the most famous interviews in history, especially among chess players, However, Bobby Fischer himself hated the article and denied most of it, claiming that it was not even a remotely accurate representation of his actual statements or his life, while Ralph Ginzburg destroyed all of the research materials that would have backed his interview. which ironically added to its popularity. After he finally saved enough money to rent his own office—a fifth floor walk up in an old Manhattan office building, Ginzburg published his first self published book, 100 Years of Lynchings in 1962, a collection of newspaper accounts that directly exposed the history and the status quo of American racism. The book was a sign that Ginzburg had wed his business to his interest in social activism,

From 1968 to 1971, Ginzburg published Avant Garde, an art and culture magazine with graphic and logogram designed by Herb Lubalin, and the logo font of the magazine later gave birth to a well known typeface of the same name. Avant Garde focused on radical politics and stopped publication when Ginzburg started serving his sentence in 1972. (He wrote "Castrated: My Eight Months in a Federal Prison" to describe his time in prison.) Although he tried to revive it as a tabloid newspaper with his wife after his release from prison, his attempt failed and the new Avant Garde lasted only one issue. Apart from publishing and editing, Ginzburg continued to be an activist. Ginzburg's interest in activism also extended to opposing circumcision. In 1986, he founded Outlaw Unnecessary Circumcision in Hospitals (O. U. C. H.), a non profit organisation against circumcision, striving to stop health insurance companies from funding circumcision surgery and therefore lowering the rate of American baby boys being circumcised. When Ginzburg turned 55, he retired from publishing and started a second career as a photojournalist. He became a freelance photographer for the New York Post, specialising in New York scenes. His last book, I Shot New York, consisted of images he took of life in New York City on 365 consecutive days.

Авангардтық

1968 жылдың қаңтарынан 1971 жылдың шілдесіне дейін Гинцбург «Avant Garde» атты әдемі, жұмсақ мұқабалы журналды жариялады. Осы уақытқа дейін Гинцбургтің жасы мен федералды сотталуы оны біршама сабырлы етуге көмектескен: «Avant Garde» журналын әдепсіз деп атауға болмайтын, бірақ американдық қоғам мен үкіметке жиі өткір сын айтатын, сондай-ақ жыныстық тақырыптармен және (сол кездегідей) қарапайым тілмен толы шығармашылық суреттермен қатар келді. Бір мұқабасында жалаңаш жүкті әйел бейнеленген, ал екіншісінде Карл Фишер түсірген ақ нәсілді әйел мен қара нәсілді еркек суретімен Уиллардтың «76 жылғы рух» атты танымал патриоттық картинасының пародиасы болды. «Avant Garde» журналының таралымы шағын болғанымен, Нью-Йорктің жарнама және редакциялық көркемдік директорлары сияқты белгілі бір топтарда өте танымал болды. Постмодерн дизайн гуруы Герберт Ф. Любалин (1918–1981) «Avant Garde» қоса алғанда, Гинцбургтің ең танымал төрт журналының жасалуында Гинцбургтің серігі болды. Бұл шрифт бастапқыда логотиптерде пайдалану үшін жоспарланған, ал алғашқы нұсқасы тек 26 үлкен әріптен тұрды. Гинцбург пен оның әйелінен шабыттанған Любалиннің дизайнын оның көмекшілері мен Любалиннің серіктестерінің бірі Том Карназ жасады. Ол геометриялық тұрғыдан мінсіз дөңгелек сызықтармен және қысқа, түзу сызықтармен сипатталады, сонымен қатар көптеген лигатуралар мен теріс кернингке ие. Любалин негізін қалаған Халықаралық шрифт корпорациясы (ITC) 1970 жылы толық нұсқасын жариялады.

Журналдар

"Эрос" журналы, "Эрос Magazine, Inc." баспасы, Нью-Йорк (1-том, 1–4 нөмірлері, 1962 ж.)
"Moneysworth" журналы, "Avant Garde Media, Inc." баспасынан шыққан. "Fact" журналы, "Fact Magazine, Inc." баспасы, Нью-Йорк (1–4 томдар, 1964 жылғы қаңтардан 1967 жылғы тамызға дейін). 1-томның 2-нөмірінде Марк Твеннің "Онанизм ғылымы туралы ойлар" атты еңбегінің алғашқы басылымы жарияланды. "Avant Garde" журналы, "Avant Garde Media, Inc." баспасынан шыққан. "Better Living" журналы, "Avant Garde Media, Inc." баспасынан шыққан.
"American Business" журналы, "Avant Garde Media, Inc." баспасынан шыққан.
"Uncle Sam Magazine" журналы, "Avant Garde Media, Inc." баспасынан шыққан.