Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық экономист (1944 жылы туған)
American economist (born 1944)
Джеймс Джозеф Хекман (19 сәуір 1944 жылы туған) – американдық экономист және Нобель сыйлығының лауреаты, Чикаго университетінде экономика саласындағы Генри Шульц атындағы ерекше қызмет профессоры, сонымен қатар колледж профессоры, Харис мемлекеттік саясат мектебінің профессоры, Адам дамуы экономикасы орталығының (CEHD) директоры және Адам капиталы мен экономикалық мүмкіндіктер (HCEO) жаһандық жұмыс тобының басшысы. Ол сондай-ақ заң мектебінің профессоры, Америкалық адвокаттар қорының аға ғылыми қызметкері және NBER ғылыми әріптесі. 1983 жылы Джон Бейтс Кларк медалін, ал 2000 жылы Дэниел МакФадденмен бөлісіп, Экономика ғылымдары саласындағы Нобель сыйлығын алды. Ол эконометрия және микроэкономика салаларындағы новаторлық еңбектерімен танымал. Хекман әлеуметтік ғылымдардағы сандық талдаудағы таңдау қателігі және өзіндік таңдау мәселелеріне, әсіресе Хекман түзетуіне қосқан үлесі үшін белгілі, осы еңбегі үшін ол экономика саласындағы Нобель сыйлығына ие болды. Ол сонымен қатар еңбек экономикасы саласындағы эмпирикалық зерттеулерімен және ерте балалық шақ білімі беру бағдарламаларының тиімділігі жөніндегі зерттеулерімен де танымал. 2022 жылдың желтоқсанына дейін RePEc деректері бойынша ол әлемдегі ең ықпалды екінші экономист болып табылады.
James Joseph Heckman (born April 19, 1944) is an American economist and Nobel laureate who serves as the Henry Schultz Distinguished Service Professor in Economics at the University of Chicago, where he is also a professor at the College, a professor at the Harris School of Public Policy, Director of the Center for the Economics of Human Development (CEHD), and Co Director of Human Capital and Economic Opportunity (HCEO) Global Working Group. He is also a professor of law at the Law School, a senior research fellow at the American Bar Foundation, and a research associate at the NBER. He received the John Bates Clark Medal in 1983, and the Nobel Memorial Prize in Economic Sciences in 2000, which he shared with Daniel McFadden. He is known principally for his pioneering work in econometrics and microeconomics. Heckman is noted for his contributions to selection bias and self selection in quantitative analysis in the social sciences, especially the Heckman correction, which earned him the Nobel Prize in Economics. He is also well known for his empirical research in labor economics and his scholarship on the efficacy of early childhood education programs. As of December 2022, according to RePEc, he is the second most influential economist in the world.
Алғашқы жылдар
Хекман Джон Джейкоб Хекман мен Бернис Айрин Медлидің отбасында Чикаго, Иллинойс штатында дүниеге келген. 1965 жылы Колорадо колледжін математика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алып бітірді, ал 1971 жылы Стэнли У. Блэктің ғылыми жетекшілігімен "Еңбек ұсынылымы және тауарларға сұраныс туралы үш эссе" тақырыбында докторлық диссертациясын қорғап, Принстон университетінен экономика ғылымдарының докторы ғылыми дәрежесін алды.
Heckman was born to John Jacob Heckman and Bernice Irene Medley in Chicago, Illinois. He received his B. A. in mathematics from Colorado College in 1965 and his Ph. D. in economics from Princeton University in 1971 after completing a doctoral dissertation titled "Three essays on the supply of labor and the demand for goods" under the supervision of Stanley W. Black.
Мансап
Ол 1973 жылы Чикаго университетіне ауысқанға дейін Колумбия университетінде ассистент профессор болып қызмет етті. Ол 70-тен астам студенттің диссертациялық жетекшісі болды, оның ішінде Каролин Генрих, Джордж Борхас, Стивен Камерон, Марк Розенцвейг және Рас Робертс. Экономика кафедрасының Генри Шульц атындағы ерекше қызмет профессоры және Экономика зерттеу орталығының директоры қызметін атқарудан басқа, Хекман сонымен қатар Заң мектебінің профессоры және Харрис мемлекеттік саясат мектебінің профессоры, онда ол Әлеуметтік бағдарламаларды бағалау орталығы мен Балалық дамуды зерттеу орталығының директоры болып табылады. Ол сондай-ақ Экономикадағы зерттеулер жөніндегі Беккер Фридман институтының ғылыми кеңесінің мүшесі. Хекман басқа да мекемелерде көптеген лауазымдарды атқарды, атап айтқанда Лондон университетінің колледжінде (2004–2008 жж.) микроэконометрия бойынша ерекше орын төрағасы, Дублин университетінің колледжінде ғылым және қоғам профессоры (2005–2014 жж.) және Йель университетінде Альфред Коулз атындағы ерекше қонақ профессор (2008–2011 жж.) болды. Оның қазіргі лауазымдарына Оңтүстік Калифорния университетінің денсаулық саясаты және экономикасы жөніндегі Леонард Д. Шеффер орталығында (2015 жылдан бері) президенттік стипендиат және Фискалдық зерттеулер институтында халықаралық зерттеуші (2014 жылдан бері) кіреді.
He served as an assistant professor at Columbia University before he moved to the University of Chicago, in 1973. He has been a dissertation advisor for over 70 students, including Carolyn Heinrich, George Borjas, Stephen Cameron, Mark Rosenzweig, and Russ Roberts. In addition to serving as the Henry Schultz Distinguished Service Professor and director of the Economics Research Center in the department of economics, Heckman is also a professor of law at the Law School and a professor at the Harris School of Public Policy, where he is director of both the Center for Social Program Evaluation and Center for the Study of Childhood Development. He also serves as a member of the Becker Friedman Institute for Research in Economics's Research Council. Heckman has held many appointments at other institutions and notably served as the Distinguished Chair of Microeconometrics at University College London (2004–2008), a Professor of Science and Society at University College Dublin (2005–2014), and as the Alfred Cowles Distinguished Visiting Professor at Yale University (2008–2011). His current appointments include Presidential Scholar in Residence at the University of Southern California's Leonard D. Schaeffer Center for Health Policy and Economics (2015–) and International Research Fellow at the Institute for Fiscal Studies (2014–).
Адам дамуының экономикасы орталығы
2014 жылы құрылған және Хекман басқаратын Чикаго университетінің Адам дамуы экономикасы орталығы (CEHD) тиімді адами капитал саясатын және бағдарламаларды жобалау үшін қатаң эмпирикалық зерттеулерге негізделген көптеген зерттеу салалары мен бастамаларын біріктіреді. CEHD бастамаларына Адам капиталы және экономикалық мүмкіндіктер жөніндегі жаһандық жұмыс тобы, Ерте балалық шақтағы даму жөніндегі Притцкер консорциумы, Хекман теңдеуі, өмір бойындағы қабілеттер мен нәтижелерді анықтайтын факторлар жөніндегі зерттеу желісі және Азия отбасының өзгеруіне қатысты бастама кіреді. Профессор Стив Дюрлауфпен бірге Хекман HCEO жұмыс тобының тең төрағасы болып табылады.
Founded in 2014 and directed by Heckman, the Center for the Economics of Human Development (CEHD), at the University of Chicago, umbrellas his multiple research areas and initiatives that encompass rigorous empirical research to determine effective human capital policies and program design. CEHD initiatives include the Human Capital and Economic Opportunity Global Working Group, the Pritzker Consortium on Early Childhood Development, the Heckman Equation, the Research Network on the Determinants of Life Course Capabilities and Outcomes, and the Asian Family in Transition Initiative. Along with professor Steve Durlauf, Heckman is the Co Director of the HCEO Working Group.
Зерттеу
Хекман таңдау қателігі және өзіндік таңдау талдауына, әсіресе Хекман түзетуіне қосқан үлесімен танымал, ол оған экономика саласындағы Нобель сыйлығын әкелді. Ол еңбек экономикасы саласындағы, әсіресе ерте балалық шақтағы білім беру бағдарламаларының тиімділігін зерттеуде де белгілі. Оның жұмысы экономикалық саясатты бағалаудың ғылыми негізін дамытуға арналған, жеке тұлғалар мен топтардың модельдеріне, әртүрлілік пен байқалмаған жағдайлар тудыратын мәселелерге және мүмкіндіктерге ерекше назар аударады. Ол осы мәселелерді шешуге бағытталған жаңа эконометриялық құралдарды жасады. Оның зерттеулері саясаткерлерге білім беру, жұмысқа оқыту, еңбек нарығын талдаудағы жалпы тепе-теңдікті ескеру маңыздылығы, кемсітуге қарсы заңнама және азаматтық құқықтар сияқты салаларда маңызды жаңа түсініктер берді. Ол 1964 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңның афроамерикандықтардың экономикалық өркендеуіне ықпал еткенін көрсетті. Соңғы кезде ол АҚШ-та мектепті тастау көрсеткішінің артып келе жатқанын анықтады. Ол еңбек нарығындағы сұрыптаудың экономикалық пайдасын, белсенді еңбек нарығы бағдарламаларының тиімсіздігін және білім беруге инвестицияның экономикалық нәтижелерін зерттеді. Оның соңғы зерттеулері теңсіздік, адам дамуы және өмірлік дағдыларды қалыптастыруға, әсіресе ерте балалық шақтағы білім беру экономикасына баса назар аударады. Қазіргі уақытта ол ерте балалық шақтағы араласулар бойынша жаңа әлеуметтік эксперименттер жүргізіп, ескі эксперименттерді қайта талдауда. Ол сондай-ақ АҚШ және Батыс Еуропадағы төменгі таптың қалыптасуын зерттейді. Мысалы, ол жоғары IQ-ның қаржылық сәттілікке жету мүмкіндігін 1-2% ғана арттыратынын көрсетті. Керісінше, "ұқыптылық, жантамалық және өзіндік тәртіп" қаржылық сәттілікке жетекші факторлар болып табылады. Ол Америка өнер және ғылым академиясының, Эконометриялық қоғамның (оның бұрынғы президенті), Еңбек экономикасы қоғамының, Америка статистикалық қауымдастығының және Халықаралық статистика институтының мүшесі.
Heckman is noted for his contributions to selection bias and self selection analysis, especially Heckman correction, which earned him the Nobel Prize in Economics. He is also well known for his empirical research in labor economics, particularly regarding the efficacy of early childhood education programs. His work has been devoted to the development of a scientific basis for economic policy evaluation, with special emphasis on models of individuals and disaggregated groups, and the problems and possibilities created by heterogeneity, diversity, and unobserved counterfactual states. He developed a body of new econometric tools that address these issues. His research has given policymakers important new insights into areas such as education, jobtraining, the importance of accounting for general equilibrium in the analysis of labor markets, anti discrimination law, and civil rights. He demonstrated a strong causal effect of the Civil Rights Act of 1964 in promoting African American economic progress. He has recently demonstrated that the high school dropout rate is increasing in the US. He has studied the economic benefits of sorting in the labor market, the ineffectiveness of active labor market programs, and the economic returns to education. His recent research focuses on inequality, human development and lifecycle skill formation, with a special emphasis on the economics of early childhood education. He is currently conducting new social experiments on early childhood interventions and reanalyzing old experiments. He is also studying the emergence of the underclass in the US and Western Europe. For example, he showed that a high IQ only improved an individual's chances of financial success by 1 or 2%. Instead, "conscientiousness," or "diligence, perseverance and self discipline," are what led to financial success. He is a fellow of the American Academy of Arts and Sciences, the Econometric Society (of which he is also former president), the Society of Labor Economics, the American Statistical Association, and the International Statistical Institute.
Марапаттар
Хекман өзінің жұмысы үшін көптеген марапаттар алды, соның ішінде 1983 жылы Америка экономикалық қауымдастығының Джон Бейтс Кларк медалі, 2005 және 2007 жылдары «Эконометрика» журналының қолданбалы эконометриясы үшін Денис Айгнер сыйлығы, 2005 жылы Еңбек экономикасы саласындағы өмірлік жетістіктері үшін Джейкоб Минсер сыйлығы, 2005 жылы Дублин университетінің Улисс медалі, 2007 жылы Америка ауыл шаруашылығы экономикасы қауымдастығының Теодор В. Шульц сыйлығы, 2008 жылы Пио Манзу орталығының Халықаралық ғылыми комитетімен Италия Республикасы Президентінің алтын медалі, 2009 жылы Балалар дамуы зерттеулер қоғамының балаларға арналған мемлекеттік саясатқа елеулі үлес қосқаны үшін сыйлығы, 2014 жылы Эконометрикалық қоғамның Фриш медалі, 2014 жылы Эриксон институтының Эриксон рухы сыйлығы және 2016 жылы кедейлікпен күресуге арналған Дан Дэвид сыйлығы.
Heckman has received numerous awards for his work, including the John Bates Clark Medal of the American Economic Association in 1983, the 2005 and 2007 Dennis Aigner Award for Applied Econometrics from the Journal of Econometrics, the 2005 Jacob Mincer Award for Lifetime Achievement in Labor Economics, the 2005 Ulysses Medal from the University College Dublin, the 2007 Theodore W. Schultz Award from the American Agricultural Economics Association, the Gold Medal of the President of the Italian Republic awarded by the International Scientific Committee of the Pio Manzú Centre in 2008, the Distinguished Contributions to Public Policy for Children Award from the Society for Research in Child Development in 2009, the 2014 Frisch Medal from the Econometric Society, the 2014 Spirit of Erikson Award from the Erikson Institute, and the 2016 Dan David Prize for Combating Poverty.
Жеке өмір
1979 жылы Хекман социолог Линн Петтлер Хекманға үйленді, ол 2017 жылдың 8 шілдесінде қайтыс болды. Олардың екі баласы болды: 1982 жылы туған Жонатан, Пенсильвания университетінде физик және 1986 жылы туған Альма, Санта-Круз қаласындағы Калифорния университетінде тарих профессорының ассистенті.
Heckman in 1979 married sociologist Lynne Pettler Heckman, who died July 8, 2017. They had two children: a son, Jonathan (b. 1982) who is a physicist at the University of Pennsylvania, and a daughter, Alma (b. 1986), who is an assistant professor of history at the University of California at Santa Cruz.