Кіріспе

Канадалық экономист (туған ж. 1956)

Дэвид Эдвард Кард (1956 жылы туған) – канадалық-американдық еңбек экономисі және Калифорния университетінің, Берклидегі 1950 жылғы түлектердің экономика профессоры, ол 1997 жылдан бері осы қызметте. Ол 2021 жылғы Экономика ғылымдары саласындағы Нобель сыйлығының жартысын "еңбек экономикасына эмпирикалық үлес қосқаны үшін" алды, ал қалған жартысын Джошуа Ангрист пен Гвидо Имбенс бірлесіп алды.

Ерте өмір және мансап

Дэвид Кард 1956 жылы Онтарио провинциясының Гюльф қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы сүт шаруашылығымен айналысқан. Кейін 1978 жылы Куинс университетінде бакалавр, ал 1983 жылы Принстон университетінде экономика ғылымдарының докторы дәрежесін алды. Докторлық диссертациясының тақырыбы «Ұзақ мерзімді еңбек келісімшарттарындағы индекстеу» деп аталып, Орли Эшенфелтердің ғылыми жетекшілігімен аяқталды. Кард мансабын Чикаго университетінің Бизнес мектебінде бастады, онда 2 жыл бойы Бизнес экономикасының доценті болып жұмыс істеді. 1983 жылдан 1997 жылға дейін Принстон университетінде қызмет еткен соң Берклиге көшті; 1990 жылдан 1991 жылға дейін Колумбия университетінде арнайы шақырылған профессор болып жұмыс істеді. 1988 жылдан 1992 жылға дейін «Journal of Labor Economics» журналының редакторы, ал 1993 жылдан 1997 жылға дейін «Econometrica» журналының редакторлар кеңесінің мүшесі болды. 2002 жылдан 2005 жылға дейін «The American Economic Review» журналының редакторлар кеңесіне кірді. Көптеген экономистер, оның ішінде Джозеф Стиглиц және Пол Кругман, оның тұжырымдарын қабылдайды. Дэвид Кард иммиграция, білім беру, жұмыс дағдыларын арттыру және теңсіздік мәселелері бойынша зерттеулерге де үлес қосты. Кардтың көптеген жұмыстары әртүрлі жағдайларда АҚШ пен Канаданы салыстыруға бағытталған. Иммиграция мәселесінде Кардтың зерттеулері жаңа иммигранттардың экономикалық әсерінің минималды екенін көрсетті. Кард иммигранттар топтарының жылдам қабылдануына қатысты бірнеше зерттеу жүргізіп, олардың жалақыға тигізер әсерінің аз немесе жоқ екенін анықтады. Мысалы, Кард Мариэль кемесімен келген иммигранттардың экономикалық әсерін зерттеді және Майамидегі экономикалық жағдайды Кубадан аз иммигрант қабылдаған Атланта, Хьюстон, Лос-Анджелес және Тампа қалаларымен салыстырды. Дегенмен, бұл Кардтың иммиграцияны арттыру қажет деп ойлайтынын білдірмейді, ол тек иммигранттар еңбек нарығына қауіп төндірмейді деген пікірде. Ол Гарвард университетінің оқуға қабылдау ісінде сарапшы куәгер ретінде тартты.

Мақсаты

Дэвид Кард пен Алан Б. Крюгер өздерінің еңбектерін кәсіби экономистердің 90 пайызы ұстаған, жоғары ең төменгі жалақы жұмыс орындарының азаюына әкеледі деген кең таралған пікірге қарсы шығу үшін пайдаланды. Олар ең төменгі жалақы мен жұмыспен қамтуды бағалауда қолданылып келген әдістерге қанағаттанбады, оның орнына осы мәселе бойынша нақтырақ дәлелдер беруге мүмкіндік беретін табиғи эксперименттерді жүргізуді қалады. Бұл кітаптың басты мақсаты осы жаңылысты көрсету болғанымен, одан да маңыздысы, табиғи эксперименттерді қолдану арқылы авторлар экономикалық модельдерді тексеру үшін эмпирикалық зерттеулерді дамытуға серпін берді, экономиканы сандық және зерттеуге негізделген ғылым ретінде одан әрі жетілдіруге үлкен үлес қосты.

Қорытынды және әсері

Миф және өлшем – екі маңызды тұжырымды қамтитын монументалды экономикалық еңбек: ең төменгі жалақы жұмыспен қамтуға міндетті түрде кері әсер ете бермейді және төмен жалақы нарығына қолданылатын жаңа модельдерді құру қажеттігі. Ең төменгі жалақы деңгейінің көтерілуі кезінде жұмыспен қамтудың айтарлықтай төмендеуі байқалмайды, себебі жұмыстағы барлық деректер жұмыс орындарының өсуін, өзгермеуін немесе маргіналды төмендеуін көрсетеді. Соңғы тұжырым стандартты нарықтық модельде бағаланғанда ең төменгі жалақыдағы көптеген аномалиялардан туындайды, мысалы, бірдей білікті жұмысшылар арасындағы жалақының әртүрлілігі, әртүрлі қабілеттері бар жұмысшылардың тең жалақы алуы, таралу эффектісі және ең төменгі жалақыны ұсынатын жұмыс берушілердің ең төменгі жалақы болмағандағыға қарағанда көбірек үміткерлерді тартуы. Бұл тұжырымдар төмен жалақы нарығының стандартты еңбек моделіне сәйкес келмейтінін көрсетеді. Ұсынылған балама модельдер стандартты еңбек нарығының проблемаларын болдырмауға баса назар аударады, бұл модельдер өзгермейтін емес, динамикалық болуға бағытталған. Бұл модельдер нақты болжамдар жасамайды және жалақыны анықтайтын басқа факторларды қарастыруға мүмкіндік береді, осылайша төмен жалақы нарығын толық қамтуға мүмкіндік береді. Кард еңбектің екі маңызды салдарына тоқталады: саясат және экономикалық зерттеу салаларына тигізетін әсері. Еңбектің бірінші салдары ең төменгі жалақы саясатына артық көңіл бөлінетінін көрсетеді, қарсыластары жұмыспен қамтуға тигізетін әсерін асыра көрсетсе, жақтастары кедейлікке тигізетін әсерін жоғары бағалайды. Кардтың пікірінше, саяси пікірталас ең төменгі жалақының тарату эффектісіне, яғни жалақы теңсіздігіне қалай әсер ететініне бағытталған болуы керек, ал алынған нәтижелер 1980 жылдардағы өсімге қарсы тұруға мүмкіндік береді. Сонымен қатар, Кард бұл еңбектің экономикалық зерттеулерге екі жағынан үлкен әсер ететініне сендіреді: бұрыннан белгіленген шарттарды орнату және фирма деңгейіндегі микродеректердің маңыздылығы. Бұрыннан белгіленген шарттар зерттеушілердің әдістемелік келісімге қол жеткізуіне мүмкіндік береді, ол бұл еңбектің экономикада осы стандартты қабылдауға ықпал ететініне сенді. Фирма деңгейіндегі микродеректердің құндылығы жалақыны анықтайтын факторларды тереңірек түсінуге және деректер жиынтықтарының дәлдігін арттыратын әртүрлі тақырыптарды талдауға мүмкіндік береді. Кард еңбегін төмен жалақы нарығын толық түсіну үшін эмпирикалық зерттеулердің маңыздылығын атап өту арқылы аяқтайды.

Марапаттар

Ол 1995 жылы Джон Бейтс Кларк медалімен марапатталды, бұл медаль «экономикалық ой-пікір мен білімге ең маңызды үлес қосқан деп танылған, қырық жасқа толмаған американдық экономистке» беріледі. Ол ең төменгі жалақыға қатысты жұмыстарымен, сондай-ақ Мариел қайық көтерудің экономикалық салдары зерттегені үшін марапатталды. Н. Грегори Манкиумен бірге ол 2014 жылға Америка экономикалық қауымдастығының вице-президенті болып сайланды. Ол Ричард Бланделлмен бірге 2014 жылы BBVA Foundation Frontiers of Knowledge Award сыйлығын Экономика, Қаржы және Менеджмент саласындағы «эмпирикалық микроэкономикаға қосқан үлесі үшін» алды, жюри атап өткендей. «Маңызды эмпирикалық сұрақтарға ден қойып, олар тиісті эконометриялық модельдерді жасап, бағалады, соның нәтижесінде маңызды әдістемелік үлес қосты. Екеуі де институционалдық егжей-тегжейлілікке, мұқият және жаңашыл зерттеу жобаларына, эконометриялық құралдарды қатаң қолдануға және нәтижелерді бейтарап түрде баяндауға белгілі». Кард 2021 жылы АҚШ Ұлттық ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Ол 2021 жылы Экономикалық ғылымдар саласындағы Нобель сыйлығын ең төменгі жалақының көтерілуі жұмыс орнын азайтуға әкелмейтінін және иммигранттардың туған жердегі жұмысшылардың жалақысын төмендетпейтінін көрсеткен зерттеулері үшін жеңіп алды.

Кітаптар мен қағаздар

Кард, Дэвид; Пери, Джованни. (2016 ж.) Иммиграциялық экономика: шолу. Америка экономикалық қауымдастығы. Кард, Дэвид; Девиченти, Франческо; Майда, Агата. (2013 ж.) Жалға беру, ұстап қалу және жалақы: сәйкес панельдік деректерден алынған дәлелдер. Экономикалық зерттеулер шолуы. Том 81 (1). Кард, Дэвид. (2011 ж.) Жұмыссыздық деңгейінің пайда болуы: теориясыз өлшеудің ұзаққа созылған әсері. Америка экономикалық шолуы. Том 101 (3). Кард, Дэвид; Добкин, Карлос; Маестас, Николь. (2008 ж.) Денсаулық сақтау қызметтерін пайдалануға дерлік толық медициналық сақтандырудың әсері: Medicare деректері. Америка экономикалық шолуы. Том 98 (5).