Чо Чикун – кәсіби Го ойыншысы, жапондық Nihon Ki-in тарихында ең көп (75) титул иегері. Kisei, Meijin, Honinbo титулдарын қатарынан ұтқан бірінші ойыншы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кәсіби го ойыншысы
Professional go player
Чо Чикун, 25-ші Хонинбо Құрметті Мейджин (; 1956 жылдың 20 маусымында туған) – кәсіби го ойыншысы және Чо Намчулдың туған інісі. Оңтүстік Кореяның Пусан қаласында дүниеге келген ол Нихон Ки-ин ұйымының мүшесі. Оның жинаған 75 титулы жапон Нихон Ки-ин тарихындағы ең көп көрсеткіш. Чо – үш ең бағалы атақ – Кисей, Мейджин және Хонинбоны бір мезгілде үш жыл қатарынан ұтып алған алғашқы ойыншы. Чо Жапониядағы "Үлкен жетілік" титулдарының (Кисей, Мейджин, Хонинбо, Джудан, Тенген, Оза және Госей) барлығын жеңіп алған тарихтағы тұңғыш ойыншы. Ол 1994 жылы Оза титулын жеңіп, бұл жетістікке қол жеткізді. 2011 жылы Чо У, ал 2013 жылы Ияма Юта да осы жетістікті қайталап, екеуі де Кисей титулын жеңіп алды. Ол сонымен қатар ХХ ғасырдың соңында ең танымал болған "Алты супержұлдыз" жапон ойыншыларының бірі, Рин Кайхо, Отаке Хидео, Такемия Масаки, Като Масао және оның сыныптасы әрі өміріндегі қарсыласы Кобаяши Коичимен бірге. Ол го ойыны туралы бірнеше кітаптың авторы.
Cho Chikun 25th Honinbo Honorary Meijin (; born June 20, 1956) is a professional Go player and a nephew of Cho Namchul. Born in Busan, South Korea, he is affiliated to Nihon Ki in. His total title tally of 75 titles is the most in the history of the Japanese Nihon Ki in. Cho is the first player to hold the top three titles—Kisei, Meijin, and Honinbo—simultaneously which he did for three years in a row. Cho is the first in history to win all of the "Top 7" titles in Japan (Kisei, Meijin, Honinbo, Judan, Tengen, Oza, and Gosei) which he achieved by winning the Oza in 1994. Cho U in 2011 and Iyama Yuta in 2013 would duplicate this feat, both by winning the Kisei. He is also one of the 'Six Supers' Japanese players that were most celebrated in the late twentieth century, along with Rin Kaiho, Otake Hideo, Takemiya Masaki, Kato Masao and his classmate and arch rival Kobayashi Koichi. He is the author of several books on Go.
Бастауы (1962-1967 жылдар)
Чо алты балалы өте бай отбасында дүниеге келді. Оның әкесі банк директоры болған. Корея соғысы кезінде отбасының бар ақшасы өртеніп, олар кедейлікке ұшырады. Содан кейін әкесі бақ шешушіден кеңес сұрады. Бастапқыда Пунг Ён деп аталған Чоның есімі Чихунға өзгертілді, себебі бақ шешуші оған ұлының атын Чихунға ауыстыруды, әйтпесе анасы қайтыс болады деді, сондай-ақ, өзгерістен кейін Чихунның кіші інісі қайтыс болады, бірақ Чихун мәшһүр болады деген болжам жасады. Екі болжам да расталды. Ол кішкентай кезінде әкесінен Го ойынының қырларын үйренді. Чоның үлкен дарынын байқаған әкесі оны 1962 жылы Жапонияға жіберді. Оның ең үздік Го ойыншыларының біріне айналуы Минору Китанидің Го мектебіне қабылданғаннан бастау алды. 1962 жылдың тамыз айында Жапонияның Ханеда әуежайына жол тартқанда оны ағасы Чо Намчул мен інісі Чо Шёэн сүйреп әкелді. Ол кезде ол алты жаста болды. Әуежайда ол Минору Китанимен, оның әйелімен, тағы бір шәкірт Кобаяши Чизумен және шебердің қызы Рейко Китанимен (кейіннен Чоның болашақ қарсыласы Коичи Кобаяшиге үйленген) танысты. Жапонияға келген күнінен кейін Чо Китани мектебінде өткен тойда Рин Кайхоны бес таспен берілген есеп бойынша жеңіп алды. Көптеген адамдар бұл ойынды кәсіби матч сияқты қызығушылықпен бақылады. Чо жеті жасында Нихон Ки-инге инсей ретінде қабылданды. Оны корей екендігі үшін көптеген студенттер мазақтады. Ол Китанилердің "сүйіктісі" болғаннан бері ашуланып бастады. Оның оқуға немқұрайлы қарауы айқын байқалды, әсіресе болашақ қарсыласы Коичи Кобаяши Китани мектебіне келген кезде. Кобаяшинің күші Чоға қарағанда кем болған, бірақ ол одан әлдеқайда жақсы оқыды.
Cho was born into a very rich family of six children. His grandfather was a bank director. During the Korean War, the money the family had owned was burnt and they became impoverished. His father then sought the advice of a fortune teller. Originally called Pung yeon, Cho's name was changed to Chihun, as the fortune teller told him to change his son's name to Chihun or else his mother would die, also saying that following the change, Chihun's younger brother would die but Chihun would become famous. Both predictions proved accurate. His grandfather taught him Go when he was young. Seeing great talent in Cho, his father sent him to Japan in 1962. His rise to becoming one of the greatest Go players began when he joined Minoru Kitani's Go school. He was accompanied by his uncle Cho Namchul and his brother Cho Shoen on his way to the Haneda airport in Japan in August 1962. He was only six years old at the time. At the airport he met Minoru Kitani and his wife, another pupil Kobayashi Chizu, and the master's daughter, Reiko Kitani (who as an adult married Cho's future rival Koichi Kobayashi). The day after arriving in Japan Cho beat Rin Kaiho in a five stone handicap game at a party held at the Kitani School to celebrate the total dan ranks of Kitani students reaching a sum of 100. A large crowd watched intensely, as if it were a professional game. Cho enrolled at the Nihon Ki in as an insei when he was only seven. He was bullied by many other students for being Korean. He started to become annoyed since he was the Kitanis' "baby". He was known to be lax in his studies, which could be clearly seen when his future rival Koichi Kobayashi joined the Kitani school. Kobayashi was not as strong, but he studied much harder than Cho.
Шоданға өту (1968-1972)
1968 жылы мамыр айында Чо Мичихико Азуманы жеңіп, шоданға қол жеткізді. Ол 11 жас 8 айлық кезінде қазіргі го тарихындағы ең жас кәсіби ойыншылардың бірі болды. Сол жылы 2-данға көтеріліп, үміткер болып көзге түсті. Екі жылдың ішінде ол Отей ойындарының көп бөлігін жеңіп, 4-данға жетті. 1971 жылы, 15 жасында 5-данға көтерілді. 1972 жылы "Go Review" және "Kido Yearbook" басылымдары Чо Чихун туралы ақпарат жариялады. Оның аты көлік жүргізуге рұқсат алғанға дейін-ақ танымал болды. Осы жылы ол отыз ойында жеңіске жетіп, алты ойында ғана жеңілді, бірақ ірі турнирлерде өзінің қарсыласы Коичи Кобаяшиден екі рет жеңіліске ұшырады – ең алдымен тікелей эфирде көрсетілген 4-ші Shin Ei турнирінде, содан кейін 16-шы Премьер-министр кубогының финалында. Ұзаққа соққан қиындықтардан кейін Чо қарқын алып, үш үздік ойыншыны жеңді, бірақ 9-шы Asahi Pro үздік он турнирінде сол кезде Мейджин атанған Рин Кайхоға есе жіберді.
Cho broke through to shodan after beating Michihiko Azuma in May 1968. He became one of the youngest professionals ever in modern go history, at 11 years and 8 months. In the same year, he was promoted to 2 dan and was looking very promising. Within a mere two years, he climbed to 4 dan after winning almost every Oteai game possible. He reached 5 dan in 1971, at just 15 years of age. In 1972, the Go Review and Kido Yearbook released information on Cho Chihun. His name was well known before he was even allowed to drive. Although he had a great record of thirty wins and only six losses in this year, he lost twice to his rival Koichi Kobayashi in big tournaments—first the 4th Shin Ei, which was even televised, and in the final of the 16th Prime Minister Cup. After a rocky start, Cho gained momentum, beating three top players, until he lost to Rin Kaiho, who was Meijin at the time, in the 9th Asahi Pro Best Ten tournament.
Жеңіс пен жеңілістер (1973 1979)
Шо 5-ші Шин Эйді сол кезде 8-дан болған Ясумаса Ханеді жеңгеннен кейін жеңді. 5+ дан Отейда 83,75% жеңіс пайызын жинағаннан кейін оған екінші жүлде берілді. Содан кейін 11-ші Асахи Про үздік он турнирінде оныншы орын алды. 1973 жылы 30 жеңіске 11 жеңіліске жеткенімен 6-данға көтерілді. Оның 1974 жылғы ең маңызды жетістігі - 22-ші Нихон Ки чемпионатына қатысу болды, әсіресе ол Хонинбо алдын ала турнирінен Такахо Кодзимадан жеңілгеннен кейін. Ол Кадзуо Сометани, Масао Като, Йосио Ишида және Рин Кайхоны жеңді. Ишидаға қарсы жеңісі ерекше болды, себебі ол Ишида Мэйдзинь Хонинбо атағын алғаннан бір апта өткен соң болды. Ол 18-ші Премьер-министр кубогының екінші кезеңінен өте алмады, ол қайтадан Кобаяшиге тиді. Содан кейін ол Кобаяшиден кек алып, 6-шы Шин Эйде оны жеңді. Ол 33 жеңіске және 9 жеңіліске жеткені үшін "Кидо" журналынан арнайы сыйлық алды. "Кидо" журналы оны "Ең үздік жас ойыншы" деп атағанда, оның мансабы өркендеді. Оның күш-қуаты мен сабырлылығы күшті ойын аяғында көрінді. Ол 22-ші Нихон Ки Ин чемпионатының финалында Ейо Сакатадан жеңіліп қалды, өйткені өзінің отставкаға кетуіне әкелген маңызды қателік жасады. Бұл жеңіліс оны 12-ші Асахи Про үздік он турнирін жеңімпазсыз аяқтауға итермеледі, бұл оны өте күшті етіп көрсетті, өйткені барлық қарсыластары 9-дан болды. Жеңіс оны Жапониядағы ең жас титул иесі етті. Ол 30-шы Хонинбоның екінші раундында Тошихиро Шимамурадан 9-дан жеңілді. Масао Катоға қарсы матчта үш рет ко жасауға мүмкіндігі болғанымен, ол жеңіліске ұшырады. Ол 1-ші Тенген лигасында сәтті өнер көрсеткенше, Шуззо Охирамен кездесті. Сол жылы қалған турнирлерде көп жетістікке жетпеді. Қазан айының соңында 7-данға көтерілгеннен кейін оның рухы көтеріңкі болды, бірақ бір айдан кейін мұғалімі Китани қайтыс болғанда күйреп қалды. Оның көрсеткіші 39 жеңіс және 16 жеңіліс болды. 1976 жыл, әсіресе Чо үшін, өзгерістер жылы болды. Мұғалімінің қайтыс болуына төтеп беруімен ол күшін қалпына келтіріп, өте сәтті жыл өткізді. Ол жылды 1-ші Асахи топ сегіз ойыншы турнирінде жеңіске жетіп бастады. Кейін титул жүйесі қатты өзгертілді - Асахи Про үздік он және үздік сегіз ойыншылар турнирлері таратылды, олардың орнына Кисей және Госей турнирлері құрылды. Бұл Чо үшін өкінішті болды, өйткені ол алғашқы екі титулын қорғай алмады. Тенген чемпионатына Нихон Ки чемпионаты Кансай Ки чемпионатымен біріктірілгеннен кейін жақсартылды. Жаңа жылмен бірге Чо жаңа титулдарды жеңіп алуға тиіс болды. Ол осы жылы 2-ші Мейджин лигасында орын алды, бірақ 32-ші Хонинбо лигасына кіре алмады. Жылдың қиын басталуы тек Тенгеннің 2-ші раундында жеңіліп, 1-ші Госейдің алдын ала турнирінде жеңілгеннен кейін ғана нашарлады. 20-шы Премьер-министр кубогының жартылай финалына жеткеннен кейін жағдай жақсара бастады, бірақ 1-ші Шинжин О-ның 2-ші раундында жеңілгеннен кейін құлдырады. Ол өзінің бұрынғы күйіне оралып, 26-шы Оза финалына жету үшін төрт рет қатарынан жеңіске жетті. Ол өзінің алғашқы Оза титулын жеңіп, Хидео Отакеді 2:1 есебімен жеңді. Ол 15-ші Judan Challenger финалына жетті, онда Эйо Сакатадан жеңілді. Турнирлерде үлкен жетістіктерге қол жеткізбегеніне қарамастан, ол ең көп жеңіске (46) қол жеткізгені және ең жақсы техникаға ие болғаны үшін Кидодан сыйлықтар жеңіп алды. 46 жеңіске қарамастан, 18 рет жеңіліске ұшырады. 1977 жыл Чо үшін жаман жыл болды. Ол 2-ші Мейджин лигасының, 15-ші Юданның және 16-шы Юданның алдын ала турнирінде жеңіліске ұшырады. Содан кейін қараша айында өзінің жалғыз титулы - Озадан айырылды. Осы жылы ол жалғыз жеңіске жетті - 8-ші Шин Эй, содан кейін 2-ші Шинжин О финалында қарсыласы Кобаяшиден тағы бір жеңіліс болды. 1978 жылы Чо әлдеқайда жақсы көрінді. Ол 3-ші Кизэйдің 7-дан бөлімінде жеңіске жетіп, жаз айында 8-данға көтерілді. Ол Мэйдзинь лигасында 3-ші орын алды. Жылдың сәтті өтуіне қарамастан, ол 33-ші Хонинбоның алдын ала іріктеуінен өте алмады. Ол 16-шы Джудан, 3-ші Тенген және 26-шы Оза алдын ала турнирлеріне қатысты. 1979 жылы Чо үшін өзгерістер жылы болды. Ол ақыры 34-ші Хонинбо финалына дейін жетті, кейін 16-шы Джудан және 3-ші Тенген лигаларында жақсы нәтиже көрсетті. Ол тамыз айында 4-ші Госей лигасын және титулын жеңіп алды. Жылдың ең жақсы Oteai ұпайсын алғаннан кейін жыл жоғары деңгейде аяқталды.
Cho won the 5th Shin Ei after beating Yasumasa Hane, who was an 8 dan at the time. Second prize was awarded to him after scoring an 83.75% winning percentage in the 5+ dan Oteai. He then took tenth place in the 11th Asahi Pro Best Ten tournament. He was also promoted to 6 dan in 1973 with a good record of 30 wins and 11 losses. His most significant accomplishment of 1974 was qualifying for the 22nd Nihon Ki in Championship, especially since this came after being beaten out of the Honinbo preliminaries by Takaho Kojima. He beat Kazuo Sometani, Masao Kato, Yoshio Ishida, and Rin Kaiho. His win against Ishida was something strange, as it came a week after Ishida achieved Meijin Honinbo. He didn't make it past the second game in the 18th Prime Minister Cup, which again went to Kobayashi. He then took revenge on Kobayashi by beating him in the 6th Shin Ei. He was awarded a Special Merit Prize by Kido magazine after his most impressive record thus far of 33 wins and 9 losses. His career skyrocketed when Kido magazine named him the Number One Young Player. His power and composure shone through his strong endgame. He barely lost out in the final of the 22nd Nihon Ki In Championship to Eio Sakata after making a critical mistake that led to his resignation. This loss fueled him to take the 12th Asahi Pro Best Ten undefeated, which made him look incredibly powerful, as all the opponents were 9 dan. The victory made him the youngest title holder ever in Japan. He lost in the second round of the 30th Honinbo preliminary to Toshihiro Shimamura 9 dan. Even though he had a second chance to take the match against Masao Kato—due to a triple ko—he still lost. He was on a roll in the 1st Tengen league, until he was defeated by Shuzo Ohira. He didn't get far in the rest of the tournaments that year. His spirits were high after he was promoted to 7 dan in late October, only to be crushed a month later when his teacher, Kitani, died. His record was a formidable 39 wins and 16 losses for the year. 1976 was a year of change, especially for Cho. Having to cope with the loss of his teacher, he regained his power and went on to having a very successful year. He began the year by winning the 1st Asahi Top Eight Players tournament. Then the title system was greatly altered—the Asahi Pro Best Ten and Top Eight Players tournaments were disbanded, being replaced by the Kisei and Gosei tournaments. This was unfortunate for Cho, since he couldn't defend his first 2 titles. The Tengen was enhanced after the Nihon Ki in Championship was combined with the Kansai Ki in Championship. Now along with the new year, Cho had to win new titles. He won a place in the 2nd Meijin league this year, before failing to get into the 32nd Honinbo league. The hard start of the year got only worse after losing in the 2nd round of the Tengen, and losing in the preliminaries for the 1st Gosei. Things started looking up after he reached the semi final of the 20th Prime Minister Cup, only to fall after losing in the 2nd round of the 1st Shinjin O. He then went back to his old self, getting four wins in a row to reach the 26th Oza final. He went on to win his first Oza title, beating Hideo Otake 2–1. He reached the 15th Judan challenger final, where he lost to Eio Sakata. Although having a not so great record in tournaments, he won prizes from Kido for having the highest number of wins (46) and for having the best technique. Along with the 46 wins, he lost 18 times. 1977 was a bad year for Cho. He lost in the preliminaries of the 2nd Meijin league, the 15th Judan, and the 16th Judan. He then lost his only title, the Oza, in November. The only tournament he would win this year was the 8th Shin Ei, which was followed by another loss to rival Kobayashi in the 2nd Shinjin O final. Cho looked much better in 1978. He won the 7 dan section of the 3rd Kisei before being promoted to 8 dan in the summer. He took 3rd place in the Meijin League. Even through some success of the year, he still couldn't make it through the preliminaries of the 33rd Honinbo. He participated in the 16th Judan, the 3rd Tengen, and the 26th Oza preliminaries. 1979 was a year of change for Cho. He finally broke through to the 34th Honinbo finals before doing okay in the 16th Judan and 3rd Tengen leagues. He took the 4th Gosei league and title in August. The year ended on a high, after getting the best Oteai score of the year.
Жапондық го чемпионы (1981-1985)
Чо 1981 жылы алғаш рет Хонинбоны жеңіп алды. Ол 7 жеңіс және 0 жеңіліс есебімен Хонинбо лигасын жеңіліссіз аяқтады. Оның бұл жетістігі Хонинбо лигасын жеңіліссіз жеңген алғашқы оқиға болды. Жылды 36 жеңіс және 10 жеңіліспен аяқтағаннан кейін, Чоның сәттілігі жалғасатындай болды. Мейджин және Хонинбо титулдарымен қатар, ол өзінің жинағына тағы бір атақ – Джудан атағын қосты. Чо үшінші жыл қатарынан Мейджин титулын сақтап қалды. Ол Хонинбо титулын да қорғады, Кобаяшиді жеңу үшін қатарынан 3 ойын жеңді. Сонымен қатар, ол Кисей турнирінің финалына да өтті. Жыл тағы да сәтті аяқталды. Осы жылы 34 жеңіс және 13 жеңіліс тіркелді.
Cho won the Honinbo for the first time in 1981. He won the Honinbo league undefeated with a score of 7 wins and 0 losses. His campaign was the first time someone won the Honinbo league undefeated. Things looked like they would be going Cho's way after finishing the year with 36 wins and 10 losses. Along with his Meijin and Honinbo, he added another title to his collection—the Judan title. The Meijin title was held by Cho for the third year in a row. He also defended his Honinbo title, winning 3 games in a row to beat Kobayashi. He also made it into the final of the Kisei. The year ended on another high. 34 wins and 13 losses was the record this year.
7-ші Кеси
Кисей финалында 3–0 есебімен басымдыққа ие болған Фудзисава Шуко жетінші рет қатарынан титулға қол жеткізе жаздады. Бірақ Чо үш ойынды тізбектеп жеңіп, есепті теңестірген соң, көптерін таң қалдырды. Шүко жетінші ойында жеңгендей болды, алайда ол өзінің танымал қатесін (пока) жасады, нәтижесінде Чо тағы да жеңіске жетті. Чо Кисей, Мейджин, Хонинбо және Джудан төрт титулын бірінші болып иеленді. Барлық титулдардың деңгейі жоғары болғанымен, ол олардың бәрін тек қырық күн ғана сақтап қалды. Мейджиннен басқа барлық титулдардан айырылды, бірақ рекорд орнатты. Ол тарихта төрт жыл қатарынан Мейджин титулын ұстаған алғашқы ойыншы болды. Жыл одан да жақсы болуы мүмкін еді, себебі ол 28 жеңіс және 22 жеңіліспен аяқтады. 1983 жылғы Кисейдің 5-ші ойынында Чо (ақ түспен) Фудзисаваны жеңді. Чо 8-ші Кисей титулын жеңіп алды және оны Рин Кайхоға қарсы сәтті қорғады. Соңғы 5 жылда төртінші рет Чо Мейджин финалында Отаке Хидеомен кездесті. Ол тағы да үш ойында жеңіліске ұшырады, бірақ төрт ойынды қатарынан жеңіп, Мейджин титулын 5-ші рет қорғады. Оның нәтижесі сәтті деп бағалануы керек, алайда ол тағы да Хонинбо лигасына іліге алмады. 1985 жылы Чо Кисей титулын қорғады. Бәсеке жеті ойынға дейін барып жетті. Финалда Такемия Масаки 120 ұпайлық үлкен мойоға ие болды. Чо өте жақсы ойнады, өйткені оның бұрыштардағы және қанаттардағы территориясы оған 1,5 ұпаймен жеңіс сыйлады. Осы қуанышты сәтте, Кобаяшидің Чо 5 жыл бойы сақтап келген Мейджин титулын ұтып алғанына қанағаттанбады.
Being up 3–0 in the Kisei final, it looked like Fujisawa Shuko would run away with the title – for a seventh time in a row. Cho left many flabbergasted after coming back to win three games to tie it at three a piece. It looked like Shuko had won the seventh game, but he made one of his famous blunders (poka) and Cho won again. Cho was the first to hold the top four titles of Kisei, Meijin, Honinbo, and Judan. All the titles were of top order, but he would only hold all of them for forty days. He lost all the titles except the Meijin, but set a record. He was the first player in history to hold the Meijin title for four years in a row. The year could have been better, as he ended with 28 wins and 22 losses. Cho (white) beating Fujisawa in Game 5 of the 1983 Kisei. Cho won the 8th Kisei title, defending it against Rin Kaiho. For the fourth time in 5 years, Cho faced Otake Hideo in the Meijin final. He went down 3 games again, only to win 4 straight games and defend his Meijin for the 5th time. His results would have to be called a success, he failed once more to make the Honinbo League. The Kisei title was defended by Cho in 1985. It went all the way, through all 7 games. There was a dramatic final where Takemiya Masaki had a huge moyo that was 120 points big. Cho was lucky, as his corners and side territory led him to a 1.5 point win. At the same time he had happiness, there was sadness as Kobayashi took the Meijin title which Cho had held for 5 years.
Көлік оқиғасы (1986)
1986 жылдың басында Чикун үшін қайғылы оқиға болды. 1986 жылғы 6 қаңтарда түскі астың шамасында Шо машинасымен келе жатқанда, мотоциклші оның көру бұрышынан шығып келді. Мотоциклші Шоның машинасынан жалтап өткенімен, мотоциклімен сығалап құлап кетті. Шо мотоциклшіге тұруға көмектесіп жатқанда, тағы бір машина оны қағып кетті. Оның оң жамбасы сынды және басқа да жарақаттар алды. Оны жедел жәрдем бөліміне жеткізіп, ертесі күні операция жасалды. Жарақаттарының жазылуына үш ай уақыт кетті. Шо осы жағдайға мойын бұрмауға бел буды. Басы мен қолы сау болғандықтан, ол Кисей турнирінің бірінші ойынына қатысты. Ол жақсы ойын көрсетті, бірақ 2,5 ұпаймен жеңіліп қалды. Шо жеңілістен кейін келесі екі ойында жеңіске жетті. Бірақ Кобаяши қатарынан үш ойында жеңіп алды, және Шо 8 жылдан кейін алғаш рет титулсыз қалды – оның 29 жаста екенін ескерсек, бұл үлкен жетістік еді. Ол Мейджин үшін өткен плей-оффта жеңіліп, жылды Госей титулын жеңіп алумен аяқтады. Биылғы жыл 35 жеңіс және 17 жеңіліспен өткен жылдан жақсы аяқталды.
A cataclysmic event for Chikun happened at the beginning of 1986. At around lunch time on January 6, 1986, Cho was leaving in his car when a motorcyclist came around from his blind spot. He had avoided Cho's car, only to have slid and overturned on his motorcycle. Cho was helping the motorcyclist to stand up, and then he went to pick the bike up when a car hit him. His right thigh was broken and he suffered other injuries. He was sent into the emergency room and had an operation the day after. The injuries would take three months to heal. Cho was determined not to let it affect him. Since his head and hand were fine, he went ahead and played the first game of the Kisei tournament. He played a good game, only to lose by 2.5 points. Cho recovered from the loss and took the next two games. Kobayashi then took 3 in a row and Cho was without a title for the first time in 8 years—something tremendous, considering he was only 29 years old. He went on to lose in a playoff for the Meijin, only to end the year with winning the Gosei title. This year ended better than last with a record of 35 wins and 17 losses.
Атаулардың пайдасы мен шығыны (1987-1990)
1987 жылы Чо Госей титулын досы Масао Катодан жоғалтты. Ол Озаға үміткер болу мүмкіндігінен де айырылды. Екі титулдан қағылғанына қарамастан, ол Кобаяшиден Тенгенді жеңіп алды. Тенгеннің сыйлық қоры Госей мен Озадан ірі болды, сонымен қатар Кобаяши Чоның басты қарсыласы болғандықтан, Чо үшін бұл үлкен қанағат болды. Оның жылдық көрсеткіші 40 жеңіс және 23 жеңіліс. 1988 жылы бұрынғы Чоның белгілі бір көріністері байқалды, бұл тұрақсыздыққа алып келді. Ол Катодан Жуданды жеңіп, Тенгенін қорғады. Ол қайтадан титулдарды жеңіп бастады, бірақ Инг кубогында Ни Вейпинге жеңіліп қалды – осы жылы 28 жеңіс және 18 жеңіліс. Чо жылды өткен жылғыдай екі титулмен аяқтады. Ол Хонинбо титулын жеңіп алды, содан кейін Тенгенді Рин Кайхоға жоғалтты, ол Хонинбоны Чодан алған еді. Чо Хонинбоны тағы бір рет жеңгеніне қуанды, бірақ Кобаяши Кизэй мен Мейджин титулдарын сақтап қалды, оларды қарсыласынан тартып алуды Чо қалаған. Оның осы жылғы көрсеткіші 29 жеңіс және 18 жеңіліс. Тағы бір ерекше көзге түспеген жылы Чо Такемиядан Жуданды жоғалтты, бірақ Хонинбоны қорғады. Екі матчтың да нәтижесі соңғы партияда шешілді. Ол қарсыласы Кобаяшиге қарсы тұрды, бірақ Такемияны жеңуге мүмкіндік таппады. Тағы бір орташа көрсеткіш – 26 жеңіс және 20 жеңіліс.
Cho lost his Gosei title in 1987 to friend Masao Kato. He also lost out on challenging for the Oza. Although losing out on two titles, he would win the Tengen from Kobayashi. The Tengen had a bigger prize than the Gosei and Oza, adding on the fact that Kobayashi is Cho's biggest rival is satisfaction for Cho. His record for the year was 40 wins and 23 losses. 1988 was showing small signs of an old Cho, adding inconsistency. He won the Judan from Kato and defended his Tengen. He started winning titles again before losing to Nie Weiping in the Ing Cup—28 wins and 18 losses this year. Cho ended the year with two titles just like last. He went on to the Honinbo title, then lost the Tengen against the same person that he took the Honinbo from Rin Kaiho. Cho was happy to win the Honinbo once more, but Kobayashi still held to Kisei and Meijin titles, which Cho desired to take away from his rival. His record for this year was 29 wins and 18 losses. In another unspectacular year, Cho lost the Judan to Takemiya but defended the Honinbo. Both matches would be decided in the last game. He held strong against rival Kobayashi but couldn't find an opening to beat Takemiya. Another average record of 26 wins and 20 losses.
47-ші Хонинбо
Чо тағы да керемет қайта оралды, бұл жолы 1992 жылы ең үлкен қарсыласы Кобаяши Коичиге қарсы Хонинбо турнирінде. Кобаяши 1990 және 1991 жылдары Хонинбо титулы үшін күрескен, бірақ Чо одан басқан жоқ. Чо екі финалда да 3:1 есебімен ұтылып тұрғанда қайта оралды, Хонинбоны қорғау үшін үш ойын жеңіп алды. 1991 жылы ол 2:0 есебімен жеңіліп, кейін қатарынан төрт ойын жеңіп, тағы да қорғады. 1992 жылы бұл одан да сенімсіз болды. Чо 3:0 есебімен жеңіліп жатты, бірақ ол соншалықты жігерлі болды, тағы да қатарынан төрт ойын жеңіп, Хонинбо титулын Кобаяшидің қолынан тартып алды. Бұл Чоның кез келген кемшіліктен кейін қайта жеңіске жете алатынын көрсетті. 1993 жылы Чо бес жыл қатарынан Хонинбо титулын сақтап қалды. Tong Yang кубогында жақсы нәтиже көрсетіп, финалда Ли Чан Хоға есе жіберді. Содан кейін ол Кисейге қарсы шықты. Бұл жылы ол тағы да 26 жеңіс және 13 жеңіліс көрсетті. Ол Кисейді тағы да жеңіп, Хонинбо титулын қорғады. 17 жылдан кейін алғаш рет Оза жүлдесін жеңіп алды. Чо бұрынғы деңгейіне оралып, 33 жеңіс және 19 жеңіліс көрсетті. 1995 жылы Чо Кисей финалында қателік жіберіп, титулын жоғалтты. Бірақ ол Хонинбо титулын жетінші жыл қатарынан сәтті қорғады. Оза титулын О Рисси алып кетті, ол Чоны 3:0 есебімен жеңді. Жыл соңы Чо үшін жақсы болды, ол Кисейді қайтарып алды. 1996 жылы ол тағы да үш жүлделі (Triple Crown) иегер атанды. Бұл жыл Чо үшін шаршатушы болды. Ол 62 турнирлік ойын ойнады, оның 45-інде жеңіске жетті. Бұл шынымен таңғажайып көрсеткіш – 45 жеңіс және 17 жеңіліс. Ол үш жүлделі титулын тағы бір жылға сақтап қалды. Екінші рет ол 26:13 есебімен аяқтады. Ол өзінің үш жүлделі титулын 28 жеңіс және 21 жеңіліспен қорғады. 1999 жылы ол күтпеген жерден Хонинбо титулын жоғалтты. Ол Оза титулын жеңіп алуға тырысты, бірақ күшті О Риссиге есе жіберді. 31 жеңіс және 21 жеңіліс – жақсы нәтиже. 2000 жылы ол барлық титулдарын жоғалтты. 47-ші Хонинбоның шешуші ойыны. Ол бұл жұмыстың өзі үшін тым шаршатушы және шиеленісті болғанын айтты. Осыдан кейін ол шашын сипап, үнемі қимылдап жүретін болды. Йодаға қарсы 4:0 есебімен жеңілгенде ол одан да көңілі тоңды. Ол жылды тек бір титулмен аяқтады – NEC кубогы. Орташа есеппен 29 жеңіс және 29 жеңіліс. Чоның биылғы жылы үлкен титулсыз бастауы таң қалдырды, тіпті ол 25-ші Хонинбо титулын иеленді. Ол осы жылы үш үлкен титулдың бәріне де ие болуға жақын болды. Ол NEC кубогын қорғады және Озамен бірге 34-ші Хаяго Чемпионатын жеңіп алды. Чо үшін тағы бір шаршатушы жыл, 47 жеңіс және 20 жеңіліс.
Cho made another miraculous comeback, this time in 1992 against his biggest rival Kobayashi Koichi in the Honinbo. Kobayashi had challenged for the Honinbo in 1990 and 1991, but Cho was too stubborn to give it up. Cho had come back in both finals, being down 3 games to 1, but pulled back 3 wins to defend the Honinbo. In 1991, he was down 2 to 0 in 1990, then won 4 games in a row to defend once more. In 1992, it was even more unbelievable. Cho was losing 3 games to 0, but was so relentless, that he came back and won 4 straight games once more to take the Honinbo away from Kobayashi's grip. This certainly showed that Cho could come back from any deficit and win again. 1993 was the fifth year in a row Cho would hold the Honinbo. He would get far into the Tong Yang Cup, losing to Lee Chang ho in the final. He then became a challenger in the Kisei. A good record once more, 26 wins and 13 losses is how this year ended. He won the Kisei once more, along with defending the Honinbo again. He then won the Oza for the first time in 17 years. Cho was back to his old ways, ending the year with 33 wins and 19 losses. Cho made a big mistake in the Kisei final of 1995 and lost the title. He ran away with his defense of the Honinbo for the 7th year in a row. The Oza was taken away by O Rissei, who swept Cho with a 3–0 win. The end of the year was good for Cho, winning back the Kisei—another average record of 31 wins and 25 losses. 1996 is when he held the Triple Crown once more. It was a tiring year for Cho. He played 62 tournament games, 45 of which he won. It was a truly amazing record, 45 wins and 17 losses. He kept the Triple Crown for another year. The second time, he ended with a 26–13 record. He defended his Triple Crown again with a record of 28 wins and 21 losses for the year. He finally lost his Honinbo title unexpectedly in 1999. He tried to win the Oza, but failed against a powerful O Rissei—an acceptable record with 31 wins and 21 losses. He crumbled in 2000, losing all his titles. The deciding game of the 47th Honinbo. He continued saying that it was too tiring and tense for him. This led to his habit of ruffling his hair or constantly moving about. He became even more discouraged when he was no match for Yoda, losing 4 games to 0. He finished the year with just one title, the NEC Cup. An average record of 29 wins and 29 losses. It was strange that Cho started a year without any big titles, that it even led to him being entitled the 25th Honinbo. He came close to becoming the challenger in all of the three big titles this year. He defended the NEC Cup and won the 34th Hayago Championship along with the Oza. Another tiring year for Cho, ending with 47 wins and 20 losses.
34-ші Хаяго чемпионаты
2002 жылы Чо Хаяго чемпионатының 34-ші туырында қатысты. Оның турнирі Наоки Ханеге қарсы басталды. Қара таңдаған Чо, Ханеден 5,5 ұпаймен басым түсті, ал келесі қарсыласы Йода болды. Чо, ақ түсті ұстап тұрып, Йоданы отставкаға жіберу арқылы жеңді. Жарымфиналда оның қарсыласы О Мейен болды, оны да отставкаға жіберу арқылы жеңіске жетті. Финалдық матч Чоның басты қарсыласы Коичи Кобаяшимен өтті. Ол бұл матчты 6,5 ұпаймен жеңіп, 62-ші титулын жеңіп алды.
Cho competed in 34th edition of the Hayago Championship in 2002. His campaign started against Naoki Hane. Taking black, Cho passed Hane by 5.5 points, Yoda being his next opponent. Cho beat Yoda by resignation while holding white. In the semi finals, his opponent was O Meien, who he beat by resignation also. The final match was against Cho's biggest rival Koichi Kobayashi. He won the match by 6.5 points, and it became his 62nd title.
35-ші Хаяго чемпионаты
Чо Хаяго чемпионатының соңғы рет өткен турнирінде бақ сынасты. Өткен жылғы жеңімпаз болғандықтан, Чо екінші кезеңге автоматты түрде қатысуға мүмкіндік алды. Оның алғашқы ойыны өткен жылғы финалдағы қарсыласы Коичи Кобаяшимен болды. Чо оны қарсыласының өзі бас тарту арқылы жеңді, содан кейін Накано Ясухироны да бас тарту арқылы жеңіп шықты. Екі ойында да ол ақ түспен ойнады. Финалда ол Йосио Ишидамен кездесті. Қара түс таңдаған Чо 187 жүрістен кейін қарсыласының бас тартуымен жеңіске жетті. Бұл Чоның 65-ші және рекордтық титулы болды. Бұрынғы рекордты – 64 титулды – 27 жыл бойы Саката Эйо сақтап келген, ол енді бұзылды.
Cho competed in what would be the final edition of the Hayago Championship. Being the last year's winner, Cho was given an automatic berth into the second round. His first match was against his opponent for the final the year before, Koichi Kobayashi. Cho beat him by resignation, before moving on and beating Yasuhiro Nakano by resignation also. In both games he held white. In the final, he faced Yoshio Ishida. Taking black, Cho won by resignation after just 187 moves. This became Cho's 65th and record breaking title. The record of 64 career titles was previously held by Eio Sakata, and was finally broken after 27 years.
9-шы Агон кубогы
2002 жылдың ортасында Чо 9-шы Агон кубогында өнер көрсетті. Ол бұрын ешқашан бұл турнирде жеңіске жеткен емес, бірақ хаяго турнирлерінде жақсы нәтижелер көрсеткен (қазіргі уақытта 16 хаяго титулы бар). Ол кезде Чо Оза атағын иеленген еді. Оның алғашқы ойыны Шузо Аваджиға қарсы болды, ол ақ түспен ойнап, қарсыласының бас тартуымен жеңіске жетті. Екінші ойыны Минору Китанидің шәкірті Йосио Ишидамен болды. Қара түс таңдаған Чо 4,5 ұпаймен жеңді. Үшінші ойында Чо қайтадан қара түс таңдап, О Риссиді бас тарту арқылы жеңді. Оның соңғы ойыны Чо Юмен болды. Бұл жолы ақ түс таңдаған Чо қарсыласының бас тартуымен жеңіске жетті. 9-шы Агон кубогы оның 66-шы титулы болды және ол бұл титулды алғаш рет жеңіп алды.
In the middle of 2002, Cho started in the 9th Agon Cup. He had never won the tournament before, but had a good record in hayago tournaments (16 hayago titles to date). At the time, Cho was holding the Oza title. His first match was against Shuzo Awaji, who he beat by resignation, holding white. His second match would be against fellow Minoru Kitani student Yoshio Ishida. Taking black, Cho won by 4.5 points. The third match saw Cho taking black again, beating O Rissei by resignation. His final match was against Cho U. This time taking white, Cho won by resignation. The 9th Agon Cup was his 66th title, and first time winning the title.
Озаның 50-ші жекпе-жегі
Бұл жекпе-жекте Чо көш бастады және О Мейенді жеңуге ештеңе кедергі жасамауға бел буды. Бұл 145-ші жүріс болды, екі ойыншы да қосымша уақытқа өтті. Чо таңқалды, матч төрешісі Кентаро Ямамото Чоның жүрісіне секундтарды санауға кірісті. Чо дұрыс жүріс жасауға тырысқандықтан, бұл оның кезегі екенін байқамады. Ол қатты ренжіді. Ол үнемі "Неге?" деп өзін-өзі сұрады. Ямамотоға "Менің кезегім бе?" деп қайта-қайта сұрады. Оқиғадан кейін Чо жылап бөлмеден шығып кетті. Төрешілер соңында Чо жеңілгенін шешті, бірақ тақтада ол көш бастап тұрған болатын. 2002 жылғы есеп 39–26 болды.
In this match, Cho was ahead and was determined not to let anything stop him from beating O Meien. It was move 145, and both players were in overtime. To Cho's surprise, the referee of the match, Kentaro Yamamato started counting down the seconds for Cho's move. Cho had not noticed that it was his move from all the intense concentration of making the right move. He was saddened, greatly. He kept asking himself "Why?". He would keep repeating to Yamamoto, "Was it my turn?". After the incident, Cho left the room, weeping. The referees finally decided that Cho in fact had lost, while on the board he was ahead. 39–26 was the record for 2002.
8-ші "Самсунг" кубогы
2003 жылы Samsung Cup турнирі өтті. Бұл оның үш жылдан бері алғашқы маңызды жеңісі еді. Чо халықаралық жарыстарда нашар ойнайтынымен белгілі болғандықтан, 8-ші Samsung Cup турнирінің ширек финалына өткені көпті таң қалдырды. Samsung Cup-тан бұрын ол халықаралық кубокты 1991 жылы Fujitsu Cup турнирін жеңгенде ғана ұтып алған, себебі оның қарсыласы Цян Юпин ауырып қалды. Ширек финал Чо үшін тарихи ойын болды, өйткені ол 1981 жылдан бері алғаш рет Чо Хунхёнды жеңді. Енді соңғы төрт ойыншы қалды. Чодан басқа, Ху Яою, Си Хе және Парк Ён Хун да іліккен. Олардың барлығы 21 жасқа дейін болса, Чо сол кезде 47 жаста еді. Жартылай финалда, жұптарды кездейсоқ таңдау арқылы, ол Ху Яоюмен ойнады. Ол жарты ұпай айырмасымен жеңіске жетіп, сәтті болды. Парк Ши Хені жеңген еді, сондықтан Чо мен Парк финалда кездесті. Парк алғашқы ойында 4,5 ұпаймен жеңіске жетті, бірақ Чо қайта оралып, келесі екі ойынды жеңді. Соңғы ойын Чо үшін қиын болды, бірақ Парк 180-ші жүрісте қате жіберіп, Чо көптеген тастарды кесіп алды. Бұл Парктің жеңіліске ұшырауына себеп болды. Чо 12 жылдан бері алғаш рет халықаралық титул жеңіп алды, және оның барлық уақыттағы екінші жеңісі болды. 8-ші Samsung Cup турнирінің шешуші ойыны.
2003 was the year of the Samsung Cup. It was his first big title in three years. Cho was known for not doing well in international tournaments, so when he progressed to the quarter finals of the 8th Samsung Cup, many were surprised. The only time before the Samsung Cup in which he won an international cup was back in 1991 when he won the Fujitsu Cup because his opponent, Qian Yuping, fell ill. The quarter final was a historical game for Cho, as it was the first time he beat Cho Hunhyun since 1981. The final four were left now. Other than Cho, the other players who were Hu Yaoyu, Xie He, and Park Young Hoon. All were under the age of 21, while Cho was 47 at the time. In the semi final, in which pairings were selected by lot, he played Hu Yaoyu. He was lucky, winning by only half a point. Park had beaten Xie He, so Cho and Park met in the final. Park won the first game by 4 and a half points, but Cho came back and took the next two games. The last game was clearly worse for Cho until Park slipped up on move 180 and Cho was able to cut off a lot of stones. This led to Park resigning. Cho won his first international title in 12 years, and only his second of all time. The deciding game of the 8th Samsung Cup.
JAL Super Hayago чемпионаты
2003 жылы Чо JAL Super Hayago чемпионатында бақ сынады. Ол аса сәтті болмады, алғашқы кездесуінде Наоки Ханеге отставка беріп жеңілді. 2004 жылы Чо тағы да JAL Super Hayago чемпионатында өнер көрсетті. Бұл турнирдің екіншісі болды. Бұл жолы Чо сәтті бастады, Шигеаки Йокотаны отставкаға жіберіп жеңді, содан кейін Йокотаның Кансай Ки клубынан әріптесі және сол кездегі титул иегері Сатоши Юкиді де жеңді. Чо Юкиді де отставкаға жіберіп жеңіске жетті. Үшінші кездесуінде қара тастарды алып, ескі досы Масао Катоны 2,5 ұпаймен ұтты. Финалда Мимура Томоясуға қарсы ойнады. Бұл жолы ақ тастарды алып, Чо Мимураны отставкаға жіберіп жеңді. Бұл Чоның 67-ші титулы және турнирде алғашқы жеңісі болды.
In 2003, Cho competed in the JAL Super Hayago Championship. He wasn't very successful, losing in his first match to Naoki Hane by resignation. In 2004, Cho competed in the JAL Super Hayago Championship again. It was the second edition of the tournament. This time Cho started off on a high note, beating Shigeaki Yokota by resignation, before beating Yokota's fellow Kansai Ki in player and current title holder Satoshi Yuki. Cho had also beaten Yuki by resignation. In his third match, taking black, he beat old friend Masao Kato by 2 and a half points. The final was against Tomoyasu Mimura. This time taking white, Cho beat Mimura by resignation. This was Cho's 67th title, and first time winning the tournament.
43-ші Юдан
Чо тағы да Юданға қатысты, бұл жолы 1991 жылы Масаки Такэмияға қарсы өткен соңғы әрекетінен 14 жыл өткен соң (Чо 3–2 есебімен жеңілді). Чо бұрынғы достары мен қарсыластарының қатарында болды, олардың ішінде Масао Като, Рин Кайхо және Йода Норимото бар еді. Лигаға жас дарынды ойыншылар Чо У, Синдзи Такао және Кейго Ямашита да қосылды. Мұны ескере отырып, Чо үшін бұл жеңіске жететін оңай жарыс болмайтыны анық еді. Оның алғашқы матчы Юдзиро Хашимотоға қарсы өтті. Қара тастарды ұстаған Чо, қарсыласын отставкаға жіберу арқылы жеңіске жетті. Келесі матчында ол тағы бір жас күшті ойыншы – Кимио Ямадамен кездесті. Ақ тастарды ұстаған Чо, жарты ұпай айырмасымен ғана жеңіске қол жеткізді. Чо өзінің сәтті өтуін жалғастырды, келесі қарсыласы Наото Хикосака болды. Тағы да ақ тастарды ұстап, Чо 2,5 ұпай айырмасымен жеңіске жетті. Басты турнирдегі соңғы матчы Томоясу Мимураға қарсы өтті, ол да ақ тастарды ұстады және қарсыласын отставкаға жіберді. Үміткерлер финалында Чоның қарсыласы Синдзи Такао болды, ол турнирдің жеңілгендер тобына өту жолында Масао Като мен Норимото Йода сияқты Жапонияның үздік ойыншыларын жеңді. Чо ақ тастарды таңдады және 1,5 ұпай айырмасымен жеңіске жетті. Бұл Чоны 43-ші Юдан турниріндегі титул иесі О Риссиге қарсы күресуге мүмкіндік берді. О бұл атақты 4 жыл қатарынан сақтап келді, содан кейін Чо оған үміткер болды. Финал қызықты өтетіні күтілді, өйткені алғашқы матч Чоның жарты ұпаймен жеңісімен аяқталды. Келесі матчта О 5,5 ұпай айырмасымен жеңіске жетті. Үшінші матчта О үлкен жеңіске жетті, 19,5 ұпаймен жеңді, бұл кәсіби ойындарда сирек кездесетін жағдай. Бірақ бұл Чоны тоқтатпады, ол төртінші матчта О-ны отставкаға жіберу арқылы кек алды. Бесінші және соңғы матч Чоның пайдасына шешілді, ол О-ны 5,5 ұпай айырмасымен жеңді. Бұл Чоның 68-ші титулы және Юдан турнирін төртінші рет жеңіп алуы болды.
Cho found himself in the Judan once more, this time 14 years after his last bid as challenger in 1991 against Masaki Takemiya (Cho lost 3–2). Cho found himself in a league with old friends and rivals, including Masao Kato, Rin Kaiho, and Yoda Norimoto. The league also included young guns Cho U, Shinji Takao, and Keigo Yamashita. Keeping this in mind, it was not going to be an easy campaign for Cho. His first match was against Yujiro Hashimoto. Cho, holding black, won the match by resignation. In his next match, he found himself against another young powerhouse, Kimio Yamada. This time, holding white, Cho squeezed by with a win of just half a point. Cho continued his run, his next opponent being Naoto Hikosaka. Again holding white, Cho went on to win by 2 and a half points. His last match of the main tournament was against Tomoyasu Mimura, of which he held white once more, and cruised past by resignation. His opponent for the challenger final was Shinji Takao, who had beaten at then some of the top players in Japan, Masao Kato and Norimoto Yoda, on his way into the loser's section of the tournament. Cho took white in the game, and won by 1 and a half points. This made Cho the challenger for the 43rd Judan against title holder O Rissei. O had held the title for 4 straight years before being challenged by Cho. The final would prove to be an exciting one, as the first match ended with a half point win for Cho. The next match was a win for O, by 5 and a half points. The third match was a very large win for O, winning by 19 and a half points, which is unusual to see in pro games. This didn't stop Cho, as he would get revenge by forcing O into resignation in the fourth game. The fifth and last game would go Cho's way, with a 5 and a half point win over O. This was Cho's 68th title, and fourth time winning the Judan.
44-ші Юдан
Чо 44-ші Джуданның бірінші ойынында жаңа ғана таққа отырған Кисей – Кейго Ямашитаға қарсы жеңіске жетті. Ойын қарсылас өтінішімен аяқталды. Екінші ойын Чо үшін сәтті болды, ол Ямашитаның мойосына өзінің шиноги шеберлігін қолданды. Ойын басында төменгі сол жақ бұрышта ірі шайқас болды. Чо ойынды қарсылас өтінішімен жеңді. Үшінші ойында Ямашита қарсы шабуылға шығып, Чоны 8,5 ұпаймен басып озды. Ямашита әлі де кадобан (бір жеңіліс – шығарылу) жағдайында болды. Джуданның төртінші ойынында Чо Ямашитаны бақылауда ұстады. Ол 2,5 ұпай айырмасымен жеңді. Чо 1989 жылдан бері алғаш рет Джудан титулын қорғады. Бұл оның мансабындағы 69-шы титулы. Чо жылды 25 жеңіс және 17 жеңіліспен аяқтады, бұл Жапонияда 24-орынға тең.
Cho won the first game of the 44th Judan against the then newly crowned Kisei, Keigo Yamashita. The game was won by resignation. The second game went well for Cho, as he would apply his shinogi skills into Yamashita's moyo. There was a large fight in the bottom left corner early in the game. Cho won the game by resignation. In the third game, Yamashita started to fight back and knocked down Cho by 8 and a half points. Yamashita still faced kadoban (1 game from elimination). In the fourth game of the Judan, Cho kept control of Yamashita. He won by 2 and a half points. Cho defended the Judan title for the first time since 1989. It is also his 69th career title. Cho finished the year with 25 wins and 17 losses, tied for 24th highest in Japan.
2007 жыл
Жо жылды алғашқы үш ойынын жеңіп бастайды. Біріншісі – Тенген турнирінің іріктеу кезеңінде Тошия Имамураға қарсы, екіншісі – Госей турнирінің іріктеу кезеңінде Хироши Ямашироға қарсы, ал үшіншісі – Кисей турнирінің іріктеу кезеңінде Кунио Ишииге қарсы. Ойындар қаңтардың 11, 18 және 25 күндері өткізілді, және барлығы қарсылас ойынды доғару арқылы жеңіске жетті. Шо ақпанның 8-і күні Фуджитсу кубогының іріктеу кезеңінде Сатоши Юкиге есе жіберді. Ол жартылай финалда Норимото Йоданы жеңіп, 54-ші NHK кубогының финалына өтті. Наурыздың 18-і күні Сатоши Юкимен кездесіп, 3,5 ұпай айырмасымен матчты және титулды жеңіп алды. Бұл Чжоның NHK кубогындағы үшінші жеңісі және оның мансабындағы 70-ші титулы. Ол 70 титулға жеткен алғашқы қазіргі заманғы Нихон Ки ойыншысы. 1 қыркүйек күніне қарай Чжоның жылдық көрсеткіші 24–12.
Cho starts off the year by winning his first three games. The first coming against Toshiya Imamura in a Tengen preliminary match, the second against Hiroshi Yamashiro in a Gosei preliminary, and the third against Kunio Ishii in a Kisei preliminary. The games were played on January 11, 18 and 25 respectively, and all won by resignation. Cho lost in a Fujitsu Cup preliminary to Satoshi Yuki on February 8. He reached the final of the 54th NHK Cup by beating Norimoto Yoda in the semi final He played Satoshi Yuki on March 18, winning the match and title by 3.5 points. It is the third time Cho won the NHK Cup, and 70th of his career. He is the first modern Nihon Ki in player to reach 70 career titles. As of September 1, Cho's record for the year is 24–12.
45-ші Юдан
Чо Кеиго Ямашитаға қарсы екінші рет қатарынан Юдан титулын қорғаудың бірінші ойынында қарсыласының бас тартуымен жеңіске жетті. Чо екінші ойында 2,5 ұпаймен жеңсе, Ямашита үшінші ойында бас тарту арқылы жеңді. Чо төртінші ойында Ямашитадан қайта жеңіліп, соңғы ойында 3,5 ұпаймен жеңіп, қара тастармен ойнап, титулды сақтап қалды.
Cho won the first game of his second consecutive Judan defense against Keigo Yamashita by resignation. Cho won the second game by 2.5 points, while Yamashita won the third game by resignation. Cho lost again to Yamashita in the fourth game, before finally clinching the final game by 3.5 points while holding black, and thus keeping the title.
Дзенге қарсы матч
2016 жылдың қарашасында, Ли Седолды AlphaGo компьютерлік бағдарламасы жеңгеннен кейін 8 ай өткен соң, Чо Чикун Zen бағдарламасына қарсы 3 ойындық жекпе-жекке қатысты. Чо Чикун бірінші ойында шамалы басымдықпен жеңіске жетті, екінші ойында қарсыластың аумағына басып кіргені құрылыстың бұзылуына әкеліп соқтырып жеңілді, ал үшінші ойында жеңіске қол жеткізді. Zen AlphaGo сияқты нейрондық желілерді пайдаланады, бірақ матч барысында оның аппараттық жабдығы қарапайым болды.
In November 2016, 8 months after Lee Sedol was defeated by computer program AlphaGo, Cho Chikun played a 3 game challenge match against program Zen. Cho won a close game 1, lost game 2 when his invasion into enemy territory was killed, and won game 3. Zen uses neural network techniques similar to AlphaGo, however ran on more modest hardware during the match.
1500 Жеңіс
2017 жылдың сәуірінде Чо Чикун 1500 ресми жеңіске жеткен алғашқы жапондық ойыншы болды. Оның 1500-ші жеңісі 7-ші Иго Мастерс Кубогының екінші турында Сатоши Катаоканы жеңген кезде тіркелді. Оның көрсеткіші 1500 жеңіс, 821 жеңіліс, 3 тең түсу және 4 нәтижесіз ойынды құрады, бұл 64,6% жеңіс пайыздығына тең. Чо сол кезде 60 жас 10 айда болды және осы рекордқа жетуіне 49 жыл уақыт кетті.
In April 2017, Cho Chikun became the first Japanese player to record a 1500 official wins. His 1500th victory came from the second round of the 7th Igo Masters Cup where he beat Satoshi Kataoka. His record was 1500 wins, 821 losses, 3 draws, and 4 no results, for a winning percentage of 64.6%. Cho was 60 years ten months at the time and it took him 49 years to achieve the record.