Кіріспе
The Phoenix-ті 1938 жылы Нью-Йорк штатының Вудсток қаласындағы суретшілер қауымдастығында Джеймс Куни және оның әйелі Бланш Куни (туған Розентал) құрды. Журнал бастапқыда Д.Х.Лоуренске арналды, ол 1932 жылы мифтік жаратылысқа қатысты келесідей жолдарды жазған еді:
Сіз жойылғыңыз келе ме, өшірілгіңіз келе ме, жойылып, ештеңеге айналғыңыз келе ме? Сіз ештеңеге айналуға дайынсыз ба? Ұмытылып кете бергіңіз келе ме? Әйтпесе, сіз ешқашан өзгермейтін боласыз. Феникс жастығын тек өртегенде ғана жаңартады, тірідей өртегенде, толығымен күлге айналғанға дейін. Содан кейін ұядағы жаңа, кішкентай бүршік, құла түтіндей желбіреген қауырсынмен, оның жаңарып жатқанын көрсетеді, құбылан құс сияқты, мәңгілік. Лоуренстің өлімнен кейінгі жазбалары да осы атпен белгіленді және 1936 жылы жарық көрді. Бейбітшілдік мақсатын қамтитын тоқсандық журнал The Phoenix редакторларының басым медиа қарсы мәдениеттік, радикалды және революциялық деп санайтын материалдарды жариялауға дайындығымен ерекшеленді. Ол кезде Америка Құрама Штаттарында басқа еш жерде жариялана алмаған Генри Миллердің шығармалары, сондай-ақ Анаис Ниннің күнделіктерінен үзінділер барлық алғашқы нөмірлерде жарияланды. Герви Уайт, Кей Бойл және Жан Джионо сияқты жазушылардың туындылары толығымен жарияланды, сонымен қатар Роберт Дункан, Рейнер Хеппенсталл, Дерек Савидж, Томас Макграт, Дж.К.Крюс және Уильям Эверсон (Бауыр Атоний) өлеңдері де жарық көрді. The Phoenix 1940 жылға дейін жарияланды, ол кезде Францияның Үшінші рейхке құлауы АҚШ-тағы бейбітшілікке бағытталған журналдар үшін соңғы сағатты (бірақ уақытша) естіртті.
made nothing? Are you willing to be made nothing? dipped into oblivion? If not, you will never really change. The phoenix renews her youth
only when she is burnt, burnt alive, burnt down
to hot and flocculent ash. Then the small stirring of a new small bub in the nest
with strands of down like floating ash
shows that she is renewing her youth like the eagle,
immortal bird. Lawrence's posthumous papers bore the same name and had been published in 1936. A pacifist quarterly, The Phoenix was noteworthy for the willingness of its editors to publish material that the mainstream media would consider countercultural, radical, and revolutionary. The writing of Henry Miller, which could find no outlet elsewhere in the United States at the time, was featured in all of the initial issues, as were excerpts from the diaries of Anaïs Nin. The works of writers such as Hervey White, Kay Boyle and Jean Giono were printed in their entirety, as well as the poetry of Robert Duncan, Rayner Heppenstall, Derek Savage, Thomas McGrath, J. C. Crews and William Everson (Brother Antonius). The Phoenix published until 1940, when France's fall to the Third Reich sounded the death knell (however temporarily) for peace periodicals in the United States.
Екінші серия
Отыз жыл өткен соң, 1970 жылы Вьетнам соғысы Камбоджаға таралып, (бейбітшілдік жақтастарының саны артып) The Phoenix қайта жанданды. Куни өзінің басылымының қайта іске қосылғанын The Massachusetts Review журналында хабарлады.