Кіріспе

Зеолит фациесі – төменгі дәрежелі метаморфизмнің қысым және температура жағдайларының нәтижесінде пайда болатын минералдық жиынтықты сипаттайды. Зеолит фациесі, әдетте, шөгінділерді шөгінді тау жыныстарына айналдыратын диагенетикалық процестер мен прехнит-помпеллит фациесі арасындағы көпірлік саналады, ол ортаңғы мұхит жоталарының таралу орталықтарындағы мұхит қыртысының тереңдегі өзгерісінің белгісі болып табылады. Зеолит және прехнит-помпеллит фациестері оргендік аймақтық метаморфизм процестерін қажет етпейтіндіктен, жерлеу метаморфизмі болып есептеледі. Зеолит фациесі көбінесе пелиттік шөгінділерде кездеседі; алюминийге, кремнийге, калийге және натрийге бай, бірақ темірге, магнийге және кальцийге азырақ. Зеолит фациесінің метаморфизмі әдетте төмен температуралы саз минералдарының каолинит және вермикулит сияқты жоғары температуралы полиморфтарға өзгеруіне алып келеді. Минералдық құрамына каолинит, монтмориллонит, лаумонтит, вайракит, пренит, кальцит және хлорит жатады. Фенгит және адулярит калийге бай тау жыныстарында кездеседі. Бұл қатарға зеолиттер, альбиттер және кварц кіреді. Бұл саздың қысым кезінде сусыздануы және шөгінділердің үстіне шөгінділердің жиналуынан туындайтын қызудың нәтижесінде жүзеге асады. Зеолит фациесі шамамен 50-150 °C температурада басталады және белгілі бір деңгейде жерлеу қажет, әдетте 1-5 км тереңдікте. Зеолит фациесі сазға бай шөгінділерде тау жынысы қабаттарына параллель жазықтық жапырақтануының пайда болуымен байланысты, бұл пластина тәрізді саз минералдарының көлденең бағытта орналасуынан туындайды, бұл олардың энергия деңгейін төмендетеді. Жалпы, плутондық және вулканилік тау жыныстары зеолит фациесінің метаморфизміне көп әсер етпейді, бірақ везикулярлы базальттардың және оларға ұқсас тау жыныстарының везикулалары зеолит минералдарымен толтырылып, амигдалалы текстураны құрайды. Сондай-ақ, Калифорния жағалауындағы Обиспо формациясында көрініп тұрғандай, туф зеолитке айналуы мүмкін.