Кіріспе

Бауырымен жорғалаушылардың түрі

Жарым аралдық тас агам немесе Оңтүстік Үндістан тас агамы (Psammophilus dorsalis) – Оңтүстік Үндістанның тасты төбелерінде көптеп кездесетін агамның кең таралған түрі. Оған жақын түр, Psammophilus blanfordanus, Шығыс Гаттарда, бірақ бұл түрдің таралған аймағынан солтүстікке қарай табылған.

Сипаттама

Бұл кесіртке түрінің үлкен, созылған және жалпақ басқа иелігі бар, ересек еркектерінде екі жағы ісіңкі. Мұрынының ұзындығы көз шеңберінің диаметрінен артық. Бас қабықтары тең емес, тегіс немесе сәл өркештелген, маңдай бөлігінде (сinciput) артқы бөлігіне (occiput) қарағанда ірілеу. Кантус ростралис және қабау үсті (supraciliary) анық және өткір жиекке ие, құлақтың үстінде екі кішкентай, бөлек тікен немесе тікендер тобы болуы мүмкін немесе болмауы мүмкін; барабан қуысының (tympanum) диаметрі көз шеңберінің жартысына тең немесе одан сәл артық; оның 10-13 жоғарғы және сол сияқты төменгі ерін қабықтары бар. Денесі сәл жалпақ, dorsal қабықтары кішкентай, біркелкі, тегіс немесе ересектерде әлсіз өркештелген, ал жастарда күшті өркештелген, барлығы артқа және жоғары қарай бағытталған; dorsal қыртысы үлкейтілген қабықтардан тұратын қысқа жотаға дейін кемітілген; ventral қабықтары dorsal қабықтарымен шамалас және тегіс (жастарда өркештелген); дененің орта тұсында 115-150 қабық орналасқан; мойын асты (gular) қабықтары ventral (қарнының асты) қабықтарынан сәл кіші; төрт немесе бес үлкейтілген қабық алдыңғы ерін қабықтарымен қатар орналасқан, олар екі қатар қабықтармен бөлінген; тамақ бөлігінде ұсақ қабықтармен жабылған күшті көлденең бүктеме байқалады; мойын және dorsal қыртысы тіс сияқты өсінділерден тұрады. Аяқтары мықты, біркелкі, өркештелген қабықтармен жабылған; артқы аяғы алға созылғанда, жас нұсқаларында құлаққа немесе көздің артқы жиегіне, ал одан да алға жетеді. Құйрығы сәл жалпақ, өркештелген қабықтармен жабылған, олар төменгі жағында жоғары жағынан ірілеу. Ересек еркекте құйрығының табанында айқын ісіну байқалады, осы бөлігіндегі қабықтары қалыңдайды, ал жоғарғы орталық қатардағы қабықтары үлкейеді. Жастар мен ұрғашылары зәйтүн түсті, қоңыр дақты, ұсақ немесе қара қоңыр мраморлы, сонымен қатар арқасының екі жағында ақ, созылған дақтары бар. Еркекте басы мен арқасы ашық қоңыр, ал еріндері сарғыш қоңыр, құлағынан аспайтын жолақ түрінде созылады. Көздің артынан басталатын қоңыр немесе қара бүйір жолағы төменгі жақтарын жауып, кеңейеді. Қарны сары, ал мойны сұр реңді. Бұл кесірткелер жыртқыш тастарда күнге күйінеді, олардың жасырын түсі оларды жасырады. Олар жәндіктермен қоректенеді. Жұптасу маусымында еркек жарқын түске енеді. Жоғарғы бөліктері қызғылт қызыл немесе сары түске айналады, ерін жолағы кейде қызғылт болады. Төменгі жағы, аяқтары мен құйрығы қара түсті. Мұрынынан шанағына дейінгі ұзындығы 135 мм, құйрығы 200 мм. Ұрғашылары кішірек.

Мінез-құлық

Еркектер ашық тастарда күнге жатады және басын көтеріп көрсету әрекеттерін жасайды. Ірі еркектер биік тіректе тұрады. Құстардың үстінен ұшқанда денелерін жайып алады. Бір гектарға шамамен 90 кесіртке кездесетіні байқалған.

Географиялық ауқым

Олар Оңтүстік Үндістанда, шамамен 16° солтүстік ендіктің оңтүстігінде табылған. Батыс Гаттарда, Нилгириде, Оңтүстік Аркот және Налламалаи тауларында теңіз деңгейінен 6000 футқа дейін биіктіктегі төбелі аймақтарда кездеседі. Нилгиридің кейбір аймақтарында олар өте көптеп кездеседі, ал М. А. Смит «Британдық Үндістанның фаунасында» Бангалор маңында олардың аса көп екенін атап көрсеткен.