Кіріспе

Индия армиясының мақтанды офицері, подполковник Ардешир Бурзоржи Тарапур, ПВХ (18 тамыз 1923 – 16 қыркүйек 1965), – Үндістанның әскери офицері және қаза болғаннан кейін Үндістанның ең жоғары әскери наградасы – Парам Вир Чакраның иегері. Пунадағы білімін аяқтағаннан кейін Тарапур Хайдарабад армиясына қосылып, 1942 жылдың қаңтарында офицерлік қызметке қабылданды. Алғашқыда ол жаяу әскерге қабылданса, кейін 1-ші Хайдарабад Императорлық қызмет атты әскер полкіне ауыстырылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Тарапур Таяу Шығыс майданында қатысты. 1948 жылы Хайдарабад мемлекеті Үндістанға қосылғаннан кейін Тарапур Үндістан армиясына қабылдану үшін іріктелді. 1951 жылдың сәуір айында ол қайтадан офицерлік қызметке шақырылып, Пуна атты әскер полкінің 17-ші батальонына жіберілді. Кейіннен ол Ұлыбританияда "Сентурион" танктері бойынша оқу курсын бітірді. 1965 жылғы Үнді-Пакистан соғысы кезінде 17-ші атты әскер полкі Сиалкот секторында шайқасты. Тарапур 11-16 қыркүйек аралығында бірнеше танк шайқастарында полкке басшылық етті және 16 қыркүйекте Бутур-Дограндидегі шайқаста қаза тапты. Оның басшылығымен полк 60 пакистандық танкты жойды, ал үнді тарапынан 9 танк жоғалды.

Ерте өмір және білім

Ардешир Бурзоржи Тарапур 1923 жылғы 18 тамызда Бомбей қаласында парси отбасында дүниеге келген. Тарапурдың әулетінен Ратанжиба есімді адам Шатрапати Шиваджидің әскери жетекшісі болған. "Тарапур" тегі Махараштра штатындағы Тарапур ауылының атымен аталған. Бұл ауыл Ратанжибаның қарауындағы елді мекендердің ішіндегі ең ірісі еді. Кейін Тарапурдың әкесі Хайдарабадқа қоныс аударып, Хайдарабад низамының кеден және акциз департаментінде жұмыс істеген. Оның әкесі Б. П. Тарапур парсы және урду тілдерін жақсы білген ғалым болды; ол да сол кеден және акциз департаментінде қызмет етті. Тарапур жеті жасында Пуна қаласындағы Сардар Дастур ұлдар интернатына оқуға түсті. Ол оқуда өте жақсы нәтижелер көрсетпесе де, спортта жақсы жетістіктерге қол жеткізді. 1940 жылы мектепті бітіріп, сол жылы мектеп капитаны болып сайланды. Содан кейін Хайдарабад армиясына офицерлік құрамға қабылдануға өтініш беріп, іріктелді. Алғашқы әскери дайындығын Голкондадағы офицерлер оқу мектебінде (OTS) және Бангалордағы OTS-те аяқтады. 1942 жылғы 1 қаңтарда екінші лейтенант шынжырғысында 7-ші Хайдарабад жаяу әскер полкіне тағайындалды.

Әскери мансап

"Ади" деп кеңінен танылған Тарапор, өз қалауынша бронетанкі полкіне өтуге ниеттенгендіктен, жаяу әскерге қосылуға риза болмады. Оның батальонын Хайдарабад мемлекеттік әскерлерінің бас қолбасшысы генерал-майор Сайед Ахмет Эль Эдрос тексеріп жатқанда, тікелей оқ-дәрімен жаттығу кезінде бір граната кездейсоқ байлану орынына түсіп кетті. Тарапор оны дереу алып, лақтырып жіберді. Граната ауада жарылып, оның кеудесіне сынықтар тиді. Генерал-майор Эдрос оның бұл әрекетін көріп, әсерленді. Ол Тарапорды кеңсесіне шақырып, құттықтады. Тарапор бұл мүмкіндікті пайдаланып, бронетанкі полкіне ауысу туралы өтініш жасады. Генерал келісіп, оны 1-Хайдарабад Императорлық қызметтегі лансьерлер полкіне жіберді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Тарапор және оның бөлімі соғыс қимылдарына қатысып, соғыстың Таяу Шығыс майданында қызмет етті. 1948 жылы "Поло" операциясының нәтижесінде Хайдарабад Үндістан Одағымен бірікті, ал оның әскерлері ақырында Үндістан армиясына қосылды. Тарапор Үндістан армиясына таңдалып, 1951 жылдың 1 сәуірінде капитан рөліне бекітілді. Алғашқыда ол екі жылға сынақтан өту үшін Пуна атты әскер полкінің 17-ші батальонының "B" эскадрильясына жіберілді, кейін "A" эскадрильясына екінші командир болып ауыстырылды. Үндістан 1960 жылдардың басында "Centurion" танктерін сатып алды, және Тарапор Ұлыбританияда оқу курсына қатысуға таңдалған офицерлердің бірі болды. Ол 1958 жылдың 1 қаңтарында майор, ал 1965 жылдың 10 маусымында подполковник шеніне көтерілді.

Чавинда шайқасы

1965 жылдың сәуірінен бастап Үндістан мен Пәкістан бақылау сызығы (ЛОК) бойында бірнеше қақтығыстарға қатысты. Тамыз айында Пәкістан «Гибралтар» операциясы аясында Кашмирге жаппай енуге тырысты. 5 тамызда пәкістандық әскерлер кашмирлік жергілікті тұрғындардың киімдерін киіп, Кашмирдің түрлі аймақтарына қарай ЛОК-ты кесіп өтті. Жергілікті тұрғындар пәкістандық әскерлердің болуын хабарлағаннан кейін, Үндістан армиясы бірнеше жасырынып киген пәкістандық әскерлерді ұстап, ену операциясын тоқтатты. 1 қыркүйекте Пәкістан «Ұлы соққы» операциясы деп аталатын қарсы шабуылды бастады, мақсаты – үнді әскерлеріне жабдықтау жолдарын үзуге қажетті маңызды нүктелерді басып алу еді. Алайда, бұл жоспар үнді әскерлерімен күйретілді. 6 қыркүйекте үнді әскерлері Рэдклифф сызығын кесіп өтіп, 1965 жылғы Үнді-Пәкістан соғысының ресми басталуын қадағалады. Үндістанның I корпусы Сиалкот секторын басып алу міндетін алды. «Пуна аттысы» 1-ші бронедивизия құрамына кірді және I корпустың құрамына қосылды. Олардың міндеті – Сиалкотты Лахордан оқшаулау еді. 1965 жылдың 11 қыркүйегінде «Пуна аттысы» Филлораға шабуыл жасады. Пәкістандықтарды күтпегенге ұрылдыру үшін Филлораға арт жағынан шабуыл жасауға шешім қабылданды. Полк командирі, генерал-лейтенант Тарапур басқаратын полк Чавиндадан Филлораға шабуыл жасағанда, Вазирвалиден келе жатқан пәкістандық бронетехникасына кездесті. Тарапур өз орнын ұстап тұрып, жаудың танктері мен артиллериясының оты астында Филлораға шабуыл жасады. Ол жараланғаннан кейін эвакуацияланудан бас тартты. Оның полкі 14 қыркүйекте Вазирвалиді сәтті басып алды. 16-сы күні олар 9-шы Догра полкінің қолдауымен Жассоранды және 8-ші Гархвал полкінің қолдауымен Бутур Дограндиді басып алуға көшті. Соңғы шайқаста оның танкы бірнеше рет зардап шекті. Тарапур қаза тапты және алған жарақатынан көз жұмды. Оның басшылығымен полк 60 пәкістандық танкты жойды, ал үнді әскерлері 9 танкты жоғалтты. Бір мәлімет бойынша, оның кремациясы кезінде пәкістандық танктер атудан бас тартқан.

Парам-Вир чакрасы

Тарапурға, жарақаттанған күйінде полкті басқарып, пакистандық тарапқа көптеген танктерді жойғаны үшін қаһармандыққа лайық «Парам Вир Чакра» ордені берілді. Орденді беру күні – 1965 жылдың 11 қыркүйегі. Ресми мақтау қағазында былай делінген:

Оның әйелі Тарапурдың атынан Үндістан Президентінен орденді алды. Кейін, денсаулығы нашарлаған соң, орден полкке тапсырылып, күзет бөлімінде сақтауға берілді.