Кіріспе

Бауырымен қозғалатын сүлбілер түрі

Ахаэтулла диспары, немесе Гүнтердің шомылғыш жыланы, Батыс Гаттарға ендемік ағаш жыланының бір түрі. Ол негізінен Оңтүстік Батыс Гаттардың Шола ормандарында кездеседі, көбінесе биік таулы шалғындарда және төменгі бұталы белдеулерде табалады.

Сипаттама

Мұрыны тік және алға қарай сүйкеулі, терілік қосымшалары жоқ, көзден екі еседен сәл ғана ұзын. Мұрын аралық және маңдай сүйектері көбінесе ерін қабықтарымен жанасады; бір немесе екі кішкентай маңдай сүйекшесі; маңдай сүйегі мұрын ұшынан кеміндегідей ұзын немесе одан да ұзын, төбе сүйектерімен шамалас; бір преокуляр, маңдай сүйегімен жанасады, төменде бір немесе екі суб окуляр; екі пост окуляр; уақытша сүйектер 2+2 немесе 2+3; жоғарғы ерін қабықтары 8, бешеншісі көзге кіреді; 4 төменгі ерін қабықтары алдыңғы иек қалқандарымен жанасады, олар артқыларымен бірдей немесе сәл қысқа. 15 қатарлы қабықшалар, сакральды аймақтағылары көтеріңкі немесе айқын көтеріңкі. Құрсақ қабықшалары 142–151; анальді бөлінген; құйрық асты қабықшалары 90–105. Денесінің үстіңгі жағы ашық жасыл немесе қола түсті зәйтүн, құрсақ қабықшаларының бойымен екі сары жолақ, қабықшалар арасындағы тері қара; құрсақ жағы ашық жасылдан ашық зәйтүнге дейін. Жалпы ұзындығы 26 дюйм; құйрығы 7,5 дюйм.

Географиялық аумағы

Ол Оңтүстік Үндістанның Керала және Тамил Наду штаттарындағы Оңтүстік Батыс Гатында ендемик болып табылады, Анаималаи тауларынан Шенкотта ойысының солтүстік аймағына дейін қоныстанған. Нақты жазбалар Муннар, Анаималаи, Грасс Хиллс ұлттық паркі, Пални төбелері, Мегхамалаи, Перияр жолбарыстар қорығы және Траванкор төбелерінен алынған. Шенкотта ойысының оңтүстігіндегі, мысалы, Агастиамалай тауларындағы популяциялар қазір бөлек түрге, А. траванкорикаға жатады деп есептеледі. Бұл 1300 м биіктіктен бастап 2695 м теңіз деңгейінен жоғары биіктікте кездесетін жоғары таулы түр.

Әдет-ғұрыптары мен тіршілік ортасы

Бұл күндізгі, жартылай ағашқа шығатын және кейде жерде жүретін жылан. Оны Батыс Гаттардың төменгі бұталарында, тасты жерлерде, сондай-ақ биік орман және шалғынды далаларында кездестіруге болады. Еркектері көбінесе жасыл, ал мескелері қоңыр түсті болады. Негізгі тағамы - кесірткелер мен бақалар. Оның уы аз зиянды және тісі арт жағында орналасқан. Ол тірі шағатай туғызатын, жұмыртқа туғызбайтын деп есептеледі. Табиғаты жайлы мәліметтер жеткіліксіз.