Чад Әуе Күштері: тарихы, құрылуы, 1961 жылғы ұшу эскадрильясы, француз әскери базасы, ұшақтары (C-47, MH.1521). Чад әскери авиациясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чад әскерінің әуе күштерінің бөлімі
Air warfare branch of Chad's military
Чадтың әуе күштері (القوات الجوية التشادية) – Чад Ұлттық Армиясының авиациялық бөлімі. Ол 1961 жылы Чадтың Ұлттық Ұшу / Эскадрильясы (Escadrille Nationale Tchadienne немесе ENT) ретінде құрылды. Бұл күштер Н'Джамена Халықаралық Әуежайында француз күштерімен бірлесіп орналасқан.
The Chadian Air Force (القوات الجوية التشادية) is the aviation branch of the Chad National Army. It was formed in 1961 as the Chadian National Flight/Squadron (Escadrille Nationale Tchadienne or ENT). The force shares a base with French forces at N'Djamena International Airport.
Басталуы
1969 жылы Чад ұлттық эскадрильясы бес Дуглас С-47 жүк ұшағымен және үш Макс Холсте MH.1521 Бруссард байланыс ұшағымен жабдықталды. Олардың көпшілігін француз ұшқыштары басқарды, себебі жергілікті ұшқыштар өте аз болды. 1970 жылдардың ортасында эскадрилья алты AD 4N Skyraiders және қосымша C-47 мен Дуглас C-54 көлік ұшақтарымен күшейтілді, сол кезде олардың жалпы саны 13-ке жетті. Бұл ұшақтардың барлығы Франция тарапынан сыйға берілді, және көпшілігі әлі де француз экипаждарымен жұмыс істеді. 1977 жылы үш Реймс Cessna FTB337 ұшағы да жеткізілді.
As of 1969, the Escadrille Nationale Tchadienne was equipped with five Douglas C 47 cargo aircraft and three Max Holste MH.1521 Broussard liaison aircraft. Most of them were operated by French crews, because there were very few native pilots. In the mid 1970s, it was reinforced by six AD 4N Skyraiders, as well as some additional C 47 and Douglas C 54 transports, the total number of which reached 13 by that time. All of these were donated by France, and most were still crewed by the French. Three Reims Cessna FTB337s were also delivered in 1977.
Бірінші жауынгерлік операциялар
ENT 1977 жылғы маусым-шілде айларында Ливия қолдауымен FROLINAT көтерілісшілеріне қарсы өзінің алғашқы ірі жауынгерлік операцияларына қатысты. Зуар қаласына жасалған шабуылдан кейін, Фая Ларжо әуежайынан барлау миссиялары іске қосылды. Бірінші шабуылдық рейс 1 шілдеде Skyraiders ұшақтарымен жасалды. Көтерілісшілердің бекіністеріне бомбалар, ракеталар мен артиллериялық оқтар қолданылды, бірақ қатысқан барлық ұшақтар жерден атылған оқтардан зақымданды. Келесі күні тактика өзгертілді, ұшқыштар 60 метрлік биіктіктен шабуылдауға және барлық қаруларын бір ретте қолдануға шешім қабылдады. Қайырған отқа түсу қаупі азайғанына қарамастан, бірнеше ұшақ бомбалар мен ракеталардың жарылысынан зақымдалды. 3 шілдеде Skyraider ұшағының қозғалтқышына оқ тиді, нәтижесінде пилоты Зуар маңындағы қолданылмайтын аэродромға қонуға мәжбүр болды. Оны серігі тез арада құтқарып алды. Кейін C-47 ұшағымен келген техникалық топ ұшақты жөндеп, келесі күні ұшырып жіберді. ENT-тің күш-жігеріне қарамастан, 6 шілдеде Зуар қаласы FROLINAT көтерілісшілері басып алды. Бірнеше айлық дайындықтан кейін, FROLINAT-тың келесі ірі шабуылы 1978 жылғы қаңтарда басталды. Тибестидегі барлық ANT гарнизондары басып алынды. FROLINAT және Ливия армиясының ілгерілеуін ENT бақылады. Мұндай миссиялардың бірінде, 29 қаңтарда, C-47 ұшағы өте төмен биіктікте ұшып бара жатқанда 9K32 Strela 2 (SA-7) MANPADS зымырандарына түсті және құлады, оның барлық экипажы мерт болды. Келесі күні құтқару операциясы ұйымдастырылды, C-54 ұшағы Фая Ларжоға бір Skyraider және француз армиясының жеңіл авиациялық SA 330 Puma тікұшағын қолдау үшін жіберілді. Алайда, Фая Ларжодан ұшып шыққаннан кейін бірнеше минут өткен соң, C-54 ұшағы екі SA-7 зымыранына түсті, пилоты екі қозғалтқышы өртеніп жатқанда шұғыл қону жасады. Экипаждың барлық бес мүшесі аман қалды және Puma тікұшағымен құтқарылды. SA-7 зымырандарының қаупі Файя аймағындағы ENT операцияларын тоқтатты. Қолдаусыз, қала гарнизоны 18 ақпанда құлады. Ливия қолдауымен жасалған көтерілісшілердің шабуылына қарсы Чад президенті, генерал Феликс Маллум француз әскери араласуын сұрады. Француз үкіметі келісім берді, осылайша сәуір айының басында "Tacaud" операциясы басталды. ENT 16 сәуірде FROLINAT-тың Салалға жасаған шабуылы кезінде француз әуе күштерінің ұшақтарымен бірге қайтадан әрекетке кірісті. Оның бір Skyraider ұшағы SA-7 зымыранымен атып түсірілді, пилоты қаза тапты.
The ENT participated in its first major combat operations in June–July 1977, against Libyan supported FROLINAT rebels. Following an attack on Zouar, reconnaissance missions were launched from the Faya Largeau Airport. The first attack sorties were flown by Skyraiders on 1 July. Bombs, rockets and cannons were used against the rebel positions, but nearly every aircraft involved was damaged by ground fire. The next day, tactics were changed, with the pilots deciding to attack from altitudes as low as 60 m, releasing all of their weapons in a single pass. Even though the exposure to return fire was reduced, several aircraft were damaged by the explosions of bombs and rockets. On 3 July, a Skyraider received a hit in its engine, and its pilot was forced to land on an abandoned airstrip near Zouar. He was quickly recovered by his wingman. A team of technicians later arrived on board a C 47, and repaired the aircraft, which was flown out the next day. Despite the ENT's efforts, Zouar was overrun by the FROLINAT on 6 July. Following several months of preparations, the FROLINAT's next major attack came in January 1978. All of the ANT's garrisons in the Tibesti were overrun. The FROLINAT and the Libyan Army's advance was monitored by the ENT. During one of such missions, on 29 January, a C 47 was hit by a 9K32 Strela 2 (SA 7) MANPADS while flying at a very low altitude, and it crashed; its whole crew was killed. The next day, a rescue operation was organised, with a C 54 being deployed to Faya Largeau to support one Skyraider and one French Army Light Aviation SA 330 Puma helicopter. However, a few minutes after taking off from Faya Largeau, the C 54 was hit by two SA 7s, and its pilot performed an emergency landing while two of the aircraft's engines were on fire. All five crew members survived, and were picked up by the Puma helicopter. The SA 7 threat effectively put an end to the ENT's operations in the Faya area. Unsupported, the town's garrison collapsed on 18 February. In the face of the Libyan supported rebel onslaught, the Chadian president, General Félix Malloum, requested a French military intervention. The French government agreed, and thus Opération Tacaud was launched in early April. The ENT went back into action on 16 April during the FROLINAT's offensive on Salal, together with French Air Force aircraft. One of its Skyraiders was shot down by an SA 7, and its pilot was killed.
Қайта құрастыру
Чад әуе күштері 1984 жылы Армэ де л'Аир Чадене деп қайта құрылды. Жаңадан құрылған әуе күштерінің алғашқы ұшақтары АҚШ-тан сыйға берілген төрт Lockheed C-130A болды. 1986 жылға қарай, ол үш C-47, бір C-54, бір CASA C-212 және екі Pilatus PC-7 ұшағын да пайдаланды. Сол кездегі командирі капитан Морнаджи Мбайсанабе болды және құрамында шамамен 200 адам болды. Техникалық қызмет көрсетуде француздерге тәуелді болды, көптеген ұшқыштары француз немесе зайрлық болды, ал шадиандықтар аз ғана болды. ААТ-тың C-130 паркі Тойота соғысы кезінде елдің солтүстігіне орналастырылған FANT әскерлерін қолдау үшін кеңінен қолданылды. 1987 жылдың соңында осы ұшақтардың бірі Еббибу маңындағы аэродромда өртеніп, тасталып қалды.
The Chadian air arm was reconstituted in 1984 as the Armée de l'Air Tchadienne. The first aircraft of the reestablished air force were four Lockheed C 130As donated by the United States. As of 1986, it was also operating three C 47s, one C 54, one CASA C 212 and two Pilatus PC 7s. At that time, its commander was Captain Mornadji Mbaissanabe, and it numbered around 200 personnel. It depended on the French for maintenance tasks, and most of its pilots were French or Zairian, with only a few Chadians. The AAT's C 130 fleet was extensively used to support FANT troops deployed in the North of the country during the Toyota War. In late 1987, one of these aircraft was abandoned after it caught fire at an airstrip near Yebbibou.
Кеңейту
Ливия мен Чад арасындағы қақтығыстың аяқталуынан кейін Ливиямен қарым-қатынастар 1994 жылы қалыпқа келтірілді. 1990 жылдардың ортасынан бастап ӘҚК (Әуе күштері) баяу, бірақ тұрақты өсе бастады. 1995 жылы Нидерландыдан екі қолданылған Aérospatiale Alouette III тікұшағы сатып алынды. 1990 жылдардың соңында екі Ми-24Д және бір Ми-17 тікұшағы да сатып алынды. Ливия сол кезеңде екі Антонов Ан-26 және 2006 жылы екі SIAI Marchetti SF.260 ұшағын сыйға берді. Украинадан 2000 жылы екі Ми-24В, 2001 және 2006 жылдары төрт Ми-17 тікұшағы жеткізілді. 2007-2008 жылдары осы елден тағы төрт Ми-24В жеткізілді. Бұл кезеңде ӘҚК-ның кеңеюі 2000 жылдардың ортасында басталған мұнай экспортынан түсетін роялтилер есебінен қамтамасыз етілді. 2005 жылы Франция 1980 жылдары сыйлаған екі PC 7 ұшағының бірі Griffon Aerospace компаниясымен қайта жөндеуден өтті, ал компания АҚШ-тың азаматтық нарығында тағы біреуін сатып алды. Содан кейін сол компания швейцариялық Pilatus Aircraft компаниясынан тікелей бір Pilatus PC 9 ұшағын сатып алып, ӘҚК-де қызмет ету үшін шамамен 50 француз, алжирлік және мексикалық маманды келісімшарт бойынша жұмысқа алды. Griffon Aerospace кейіннен бір Ми-17В 5, үш Ми-24В және PC 9 ұшақтарын Пәкістаннан алынған Mark 81 және Mark 82 бомбаларын тасуға мүмкіндік беретін арнайы бекіткіштермен жабдықтады. Сонымен қатар, үш Ми-24В тікұшағы түнгі көру көзілдіріктерімен үйлесімді болды. PC 9 ұшағының қаруландырылуы Швейцарияда наразылық тудырды, себебі Чад үкіметі оны жауынгерлік мақсатта қолданбайтынына уәде берген еді. Бұл оқиға Griffon Aerospace компаниясының Чадтағы жұмысын аяқтады, ал оның барлық қызметкерлері 2008 жылдың наурызына дейін елден кетіп қалды. Алайда, олар осы уақыт аралығында жауынгерлік операцияларға қатысқан. Келісімшарт бойынша жұмыс істейтін нұсқаушылар аз тәжірибелі чадтық ұшқыштармен бірге ұшты, әсіресе түнгі рейстерде. Олар 2008 жылы Нджамена шайқасында көтерілісшілердің техникасына шабуыл жасаған Ми-17 және Ми-24 тікұшақтарын да басқарды. Жалғыз PC 9 ұшағы 2008 жылдың қаңтар айында Дарфурда шабуыл жасады, Чад үкіметінің уәдесіне қарамастан. Судандық шенеуніктер сондай-ақ Чадтың ұшақтары қақтығыс кезінде Суданға бірнеше рет шекарадан тыс рейдтер жасағанын мәлімдеді. Бұл кезеңдегі маңызды сатып алулардың бірі Украинадан 2008-2010 жылдар аралығында жеткізілген алты Су-25 (төрт бір орынды және екі екі орынды) ұшағы болды. Бұл ел әуе күшінде жұмыс істейтін жалдамалы мамандардың көп бөлігін қамтамасыз етті, бірақ чадтық қызметкерлер Францияда және Эфиопияда оқудан өтіп, соңғы жылдары шетелдіктерді біртіндеп алмастыра бастады. 2008-2010 жылдары Сингапур Республикасының Әуе күшінен алты Eurocopter Fennecs тікұшағы да алынды. Осы кезде әртүрлі эскадрильялар құрылды, оның ішінде жауынгерлік, байланыс, көлік және тікұшақ эскадрильялары бар.
Following the end of the Chadian Libyan conflict, relations with Libya were normalised in 1994. Starting in the mid 1990s, the AAT started to grow slowly but steadily. In 1995, two second hand Aérospatiale Alouette IIIs were bought from the Netherlands. Two Mil Mi 24Ds and one Mil Mi 17 were also purchased in the late 1990s. Libya donated two Antonov An 26s in the same period, and two SIAI Marchetti SF.260s in 2006. Two Mi 24Vs were delivered from Ukraine in 2000, as well as four Mi 17s in 2001 and 2006. Four more Mi 24Vs were delivered from the same source in 2007–2008. The expansion of the AAT in this period was fuelled by royalties from oil exports that started in the mid 2000s. In 2005, one of the two PC 7s donated by France in the 1980s was overhauled by the company Griffon Aerospace, which also bought another on the civilian market in the United States. The same company then purchased a single Pilatus PC 9 directly from Swiss manufacturer Pilatus Aircraft, and contracted around 50 French, Algerian and Mexican personnel to serve in the AAT. Griffon Aerospace then proceeded to modify one Mi 17V 5, three Mi 24Vs and the PC 9 with hardpoints allowing them to carry Mark 81 and Mark 82 bombs, sourced from Pakistan. The three Mi 24Vs were also made compatible with night vision goggles. The weaponisation of the PC 9 caused a scandal in Switzerland, as the Chadian government had promised it would not be used in a combat role. This affair marked the end of Griffon Aerospace's work in Chad, and all of its employees left the country by March 2008. However, these had meanwhile been involved in combat operations. Contracted instructors flew with less experienced Chadian pilots, especially during nocturnal sorties. They also flew Mi 17s and Mi 24s during the 2008 Battle of N'Djamena, attacking insurgent technicals. The single PC 9 also flew attacks in Darfur in January 2008, despite the Chadian government's pledge. Sudanese officials also claimed that Chad aircraft made several cross border raids into Sudan during the conflict. The high profile acquisition of this period was a batch of six Sukhoi Su 25s (four single seat and two twin seat aircraft), delivered from Ukraine between 2008 and 2010. This country also provided for a large portion of the mercenaries serving in the air force, even though Chadian personnel started undergoing training in France and Ethiopia, and has started to gradually replace foreigners in more recent years. Six Eurocopter Fennecs were also obtained from the Republic of Singapore Air Force in 2008–2010. It was at that time that different squadrons were created, including one each of fighter, liaison, transport and helicopter squadrons.
Оқиғалар
Авиациялық қауіпсіздік желісі 1976 және 1987 жылдар аралығында төрт оқиғаны тіркеді: біреуі – Douglas DC-3, екіншісі – Douglas DC-4, оны жер-әуе зымыранымен түсірді, ал қалған екеуі C-130 Hercules көлігімен байланысты болды, біреуі әдеттегі ұшып шығу кезінде, екіншісі қону кезінде апатқа ұшырады. 2004 жылы журналистер мен БҰҰ өкілдерін Кофи Аннанмен кездесуге апарып бара жатқанда, Чадтың тікұшақтарының бірі істен шығып, шөлде қиын қону жасады.
The Aviation Safety Network listed four incidents between 1976 and 1987, one involving a Douglas DC 3, a Douglas DC 4 that was shot down by a Surface to air missile and the remaining two with the C 130 Hercules transports, one crashing during a routine takeoff, the other during a landing. In 2004, while transporting journalists and UN officials to a tarmac meeting with Kofi Annan, one of the Chadian helicopters malfunctioned and made a rough landing in the desert.