Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық дөңгелек арбадағы регби ойыншысы, комедиан.
American wheelchair rugby player
comedian
Джо Соарес – АҚШ құрамасының бұрынғы жұлдызды дөңгелек арбадағы регби ойыншысы, Паралимпиаданың алтын медалінің иегері. 1996 жылы АҚШ құрамасынан шығарылғаннан кейін ол Канаданың паралимпиадалық құрамасын жаттықтырды. Бұл оқиға 2005 жылғы "Murderball" деректі фильмінде маңызды орын алады.
Joe Soares is a former all star wheelchair rugby player for the United States, a Paralympic gold medallist, who later coached the Canadian paralympic team after he was cut by the U. S. in 1996. This episode figures prominently in the 2005 documentary film Murderball.
Өмірбаян
Соарес Португалияда кедей отбасында дүниеге келді және 11 жасында АҚШ-тың Род-Айленд штатындағы Провиденске көшіп барды. Тоғыз жасында полиомиелит ауруына шалдыққаннан кейін Соарес аяқтарының қызметін жоғалтты. Ол жоғары мектепке дейін таяққа сүйеніп жүрді, содан кейін мүгедектер коляскасына ауысты, себебі ол оған көбірек еркіндік сыйлады және, оның айтуынша, ол қыздарға ұнады. Соарес 1969 жылы регби ойнауды бастады және 2005 жылға қарай АҚШ Ұлттық чемпионатына қатарынан 13 рет қатысқан жалғыз ойыншы болды. Ол 1996 жылы Атлантада (Джорджия штаты) өткен Жазғы Паралимпиада ойындарында алтын медальді жеңіп алған АҚШ мүгедектер регби командасының құрамында болды. Сонымен қатар, ол 1996 жылғы АҚШ ашық турнирінде дөңгелекті коляскадағы теннис бойынша Quad "A" дивизионында жекелей және жұптық сында финалист атанды. 1996 жылы Соарес АҚШ командасынан шығарылды және көп ұзамай өзінің позициясын дәлелдеу үшін сотқа жүгінді, бірақ сотты ұтылды. Кейін Соарес АҚШ командасын жаттықтыруға өтініш берді, бірақ оның өтініші қабылданбады. Регбимен айналысуын жалғастыруды қалаған Соарес Канада мүгедектер регби командасын жаттықтырды, ал 2008 жылдың маусым айында Ұлыбритания командасымен келісімін бұзды. 2010 жылы Соарес Германия құрамасын жаттықтыруға кірісті. Оның жұмысы барысында Германияның IWRF әлемдік рейтингін жақсартуға қол жеткізе алмады, керісінше, 2010 жылғы Мүгедектер регби чемпионатында 7-ден 10-шы орынға түсіп қалды. Соарес 2011 жылы Германияны Еуропа мүгедектер регби чемпионатында жаттықтырды, нәтижесінде команда тарихтағы ең нашар көрсеткішін көрсетті және Лондон 2012 Паралимпиадасына қатысу мүмкіндігінен айырылды. Соарес пен оның әйелі Патрисияның Жозеф және Роберт есімді екі ұлы бар. Канада командасын жаттықтырған кезеңде ол АҚШ-та тұрды.
Soares was born into a poor family in Portugal, and moved to Providence, Rhode Island, at the age of 11. Soares lost the use of his legs after contracting childhood polio at the age of nine. He used crutches until he was in high school, when he switched to a wheelchair because he says it gave him greater mobility and he said the girls liked it. Soares began playing rugby in 1969 and, as of 2005, was the only player to have participated in 13 consecutive United States National Championships. He was a member of the U. S. wheelchair rugby team that won the gold medal at the 1996 Summer Paralympics in Atlanta, Georgia. He was also a finalist in singles and a champion in doubles at the 1996 U. S. Open for wheelchair tennis in the Quad "A" Division. Soares was cut from the U. S. team in 1996 and lost a lawsuit in an attempt to make a point soon after. Soares then applied to coach the United States team but was rejected. Due to wishing to continue with rugby Soares went on to coach the Canadian wheelchair rugby team, Soares was released by the Great Britain Team in June 2008. In 2010, Soares began coaching the German national team. During his work for them, he failed to improve the German's IWRF World Ranking; instead, they dropped at the 2010 World Wheelchair Rugby Championships from 7th to 10th place. Soares coached Germany at the 2011 Europeans Wheelchair Rugby Championships, leading them to their worst historic placing and failing to qualify for the London 2012 Paralympics. Soares and his wife Patricia have two sons, Joseph and Robert. Through the time that he coached Team Canada, he resided in the United States.