Кіріспе

R17 – 1954 жылы Сент-Луис вагондар компаниясы IRT A бөлімі үшін жасаған Нью-Йорк метрополитенінің вагоны. Барлығы 400 вагон салынды, олар жеке түйіндер ретінде құрастырылды. Екі нұсқасы өндірілді: Westinghouse (WH) қуатымен жұмыс істейтін вагондар және General Electric (GE) қуатымен жұмыс істейтін вагондар. Алғашқы R17 вагондары 1955 жылдың 10 қазанында пайдалануға берілді. Бастапқыда қызыл түспен боялған R17 вагондары кейіннен бірнеше түрлі бояу схемаларын алды, оның ішінде ашық қызыл, платина сұрғылт / көк немесе қарапайым ақ түстер болды. R17 вагондары 1980-ші жылдары R62A вагондарымен ауыстырылды, ал R17 вагондарының соңғы пойзы 1988 жылдың 29 ақпанында жүрді. Кейбір R17 вагондары түрлі мақсаттар үшін сақталды, бірақ көпшілігі бұзылды.

Сипаттама

R17 вагондары 6500–6899 нөмірлермен белгіленген. Олар 1950 жылдардың ортасында Нью-Йорк қалалық көлік басқармасы сатып алған үш вагондар класының бірі болды. Бұл вагондар Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі IRT жоғары кернеулі (Hi V) вагондар паркін жаңартуға арналған еді, оған Гиббс вагондары, палубалы төбелі вагондар және Хедли Hi V вагондары кірді. Вагондар жеке түрде немесе ұзын пойыздың құрамында жұмыс істей алатын бір бөлімді вагондар болып табылды. R17 вагондары екі нұсқада шығарылды: General Electric (6500–6699) және Westinghouse Electric (6700–6899) қуаттандырылатын вагондар. 6800–6809 вагондары зауыттан кондиционермен жабдықталған күйі келді. Алайда, кондиционерлік тәжірибе сәтсіз деп танылды және 1962–1964 жылдары вагондар стандартты осьтік желдеткіштермен жаңартылды. R17 вагондары төмен орналасқан фаралармен және өте ыңғайлы көбікті резеңке орындықтармен жабдықталды. 1957 жылы вагондарға жабық шамдар орнатылды. Сонымен қатар, вандализм мен тозу орындықтардың тез бұзылуына себеп болды, нәтижесінде көлік басқармасы орындықтарды қазіргі Нью-Йорк метросында қолданылатын қатты шыны талшықты орындықтарға алмастырды. Вагондар басқа "Қызыл құстар" деп аталған вагондар сияқты түлкі қызыл түс схемасын алғанмен, бұл лақап ешқашан осы вагондарға берілген жоқ. R17 вагондарына берілген жалғыз лақап – "Жазық түбі", осы атауды General Electric қуаттандырылатын вагондарға шеберхана және пойыз жүргізушілері берген. Атау вагондардың астындағы үлкен қораптан шыққан, онда коммутаторлар тобы, кедергілер желісі және басқа да электр жабдықтары орналасқан. Қызмет көрсетуді жеңілдету үшін жасалған ауыр қорап практикалық тұрғыда қолайсыз болып шықты. Кедергілер желісі де көп мөлшерде жылу бөліп шығарады, сондықтан оларды салқындату қажет. Әдетте, бұл тікелей токпен жұмыс істейтін метро вагонында автоматты түрде жасалады, өйткені желілер ашық болады және пойыздың қозғалысы салқындататын жел тудырады. Бірақ R17 вагондарының желілері ауыр қорапқа орналасқандықтан, желдету және салқындату генератордың айналмалы роторы арқылы қамтамасыз етілді, ол қорапқа ауа жіберу үшін желдеткіш ретінде жұмыс істеді. GE R17 вагондары мұндай құрылымға ие жалғыз метро вагондары емес еді. GE қуаттандырылатын R16, R21 және R22 вагондары да ұқсас орнатуға ие болды, сондықтан "Жазық түбі" лақап аты жоғарыда аталған себептерге байланысты осы сыныптардағы GE вагондарына да қолданылды. Бұл лақап ешқашан Вестингхаус вагондарына қолданылмады. R22 вагондарынан кейін салынған және жеткізілген GE вагондары бұл кемшілікті жойды және 1959 жылдан бастап R26 вагондарымен салыстырылатын, пойыздың қозғалысы салқындататын жел тудыратын сыртқы орнатылған желілерге қайта оралды. R17 вагондарының ерекше белгілері оның терезелерінде көрінеді. Оларға R15 және B дивизионындағы R11 және R16 вагондарына ұқсас, вагондардың соңғы есіктеріндегі дөңгелек терезелер кіреді. R17 вагондарының қабырғаларындағы есіктерінде бүгінгі метро жүйесіндегі барлық вагондарда кездесетіндей үлкен, дөңгелек тіктөртбұрышты терезелер бар. Сыртқы түрі жағынан R16 вагондарына ұқсас болғанымен, A дивизионының вагоны ретінде ол кішірек және әр жағында үш-үш есігі бар (төрт есіктің орнына). Бүйір терезелері екі бөліктен тұрады және төмен қарай тартқыш механизмге ие (R36 негізгі желісіне дейін қолданылған). R17 вагондары, көптеген ескі Нью-Йорк метро вагондары сияқты, A дивизионы үшін салынған, әр жағында екі қатар орталық жолаушылар терезелеріне ие. Әдетте R15 вагонында үштен екі жұп болып орналасқан, R17 вагонында әр жақтағы терезелердің бірінде үшінші терезе орнына маршрут белгісі орналасқан. Белгіде тік орналасқан үш жазу бар: жоғарғы екісі – пойыздың соңғы станциялары, ал төменгісі – пойыздың маршруты. Бұл терезе және белгі қорабының үлгісі алғаш рет R16 вагонында пайда болды, кейіннен R21 және R22, "Қызыл құстар" вагондарының дизайнына әсер етті және бүгінгі күні де қолданыстағы пойыздардың дизайнына әсер етеді. 6812 вагоны Бесінші авеню қауымдастығының 50 жылдығына арналған шеруде пайдалану мақсатында алтын түске боялды; алайда, бұл вагонның орнына R22 7526 вагоны таңдалды. 6552 вагоны 1960 жылдардың басында көк түсті бояу схемасын алды.

Тарих

R17-нің алғашқы вагоны 1955 жылғы 10 қазанда қызметке қосылды. 1956 жылдың қаңтарына дейін барлық 400 вагон жеткізілді. 1959–60 жылдары R26 және R28 вагондарының жеткізілуімен және пайдалануға берілуімен бірге, G.E. жабдықталған вагондар Батыс жақ сызықтарына (West Side Lines) ауыстырылып, R21/22 паркінің бір бөлігі болды. 1962 жылғы 1 қарашада елу R17 вагоны (№ 6500–6549) негізгі IRT желісінен 7-ші бағытқа ауыстырылды, бұл бағытта он вагондық пойызды пайдалануға мүмкіндік берді. Одан кейін, осы бағытты кеңейту үшін тағы отыз вагон (6550–6577, 6580, 6581) да сол сияқты ауыстырылды. R17 вагондары бордо түсті бояумен жеткізілді. Кейбіреулері 1960 жылдардың соңында ашық қызыл ("татар қызылы") түске боялды. Барлық вагондар 1970 жылдан бастап TA күміс/көк түсті бояумен боялды. 1980 жылдардың басында олар қарапайым ақ түске боялды, ал соңында 1985–86 жылдары 42-ші көше шаттл бағыты үшін 16 вагон түлкі қызылына боялды. 16 түлкі қызылы вагонының барлығы Флашинг желісіне R33 вагондары жөндеуге түскен кезде оларды алмастыру үшін жіберілді. Қызыл R17 вагондары соңғы қызметте болғандары, пойызда жүріп, жаңартылған және жаңартылмаған R26–R33 вагондарымен араласты. Аз ғана саны 1988 жылғы 29 ақпанда дейін 42-ші көше шаттлында сақталды, олардың бірі Коннектикут штатының Ист-Хейвен қаласындағы Shore Line Trolley Museum мұражайында сақтау үшін бөлінді. Қызмет ету кезеңінде екі вагон (6673 және 6786) 1957 жылы Зерега даңғылының жанындағы соқтығысу салдарынан қирады, ал үш вагон (6595, 6597 және 6601), 7740 және автоматтандырылған шаттл вагондары 7509, 7513 және 7516 1964 жылғы 21 сәуірде Гранд-Сентралдағы 42-ші көше шаттлында болған өртте толығымен жойылды.

Фильмде

6671 және 6609 вагондары 1971 жылы түсірілген «The French Connection» фильмінде Ген Хакманның кейіпкері героин контрабандисін қадағалап жүрген сахнада көрсетілген. Сол кезде вагондар MTA платиналық тұман / көк жолақты бояуымен боялған. Р17 вагондарын Рон Ховардтың «Түнгі ауысым» (1982) фильміндегі 42-ші көшедегі шаттлда көруге болады. Майк Николстың «Heartburn» (1986) фильміндегі Мэрил Стрип пен Кевин Спейсимен бірге 6699 және 6550 вагондары ақ түске боялған (бірақ таза) R17 шаттлда пайда болады. Гранд-Сентралдағы шаттл платформасы 1-ші бағыттағы Кристофер-Стрит станциясының орнына түсірілген. Оливер Стоунның «Уолл-стрит» (1987) фильмінің титрлерінде 5-ші бағытта жүретін қайта боялған қызыл R17 вагонының ішкі бөлігі шамалы көрінеді. «Мимик» фильміндегі басты кейіпкерлердің қашуға арналған көлігі ретінде қолданыстан алынған R17 вагоны көрсетілген. Shore Line Trolley мұражайына тиесілі 6688 вагоны 2014 жылғы «The Amazing Spider-Man 2» және 2019 жылғы «Joker» фильмдерінде пайда болады.