Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Индонезияның Суматра аралындағы ұлттық парк.
National park on the island of Sumatra, Indonesia
Керинчи Себлат ұлттық паркі – Индонезияның Суматра аралындағы ең ірі ұлттық парк. Оның жалпы ауданы 13,791 км² және Батыс Суматра, Джамби, Бенгкулу және Оңтүстік Суматра провинцияларында орналасқан.
Kerinci Seblat National Park is the largest national park on the island of Sumatra, Indonesia. It has a total area of 13,791 km2 and spans four provinces: West Sumatra, Jambi, Bengkulu, and South Sumatra.
География
Парк 100°31'18"E 102°44'01"E және 1°07'13"S 3°26'14"S аралығында орналасқан. Парк аумағына Суматра аралының батыс тізбегін құрайтын Барисан тауларының кең бөлігі кіреді, соның ішінде Суматрадағы ең биік нүкте – Керинчи тауы (3805 м), ұлттық парктегі бес белсенді жанартаудың бірі. Бұл, негізінен таулы аймаққа ыстық су бұлақтары, тасылған өзендер, үңгірлер, көрнекті сарқырамалар және Оңтүстік-Шығыс Азиядағы ең биік кальдералық көл – Гунунг Тужух көлі кіреді. Ұлы Суматра жарылысы ұлттық парктің аумағынан өтеді, бұл геологтар үшін маңызды аймақ. Парк, халық тығыз қоныстанған Керинчи аңғарын толық қамтиды.
It is located between 100°31'18"E 102°44'01"E and 1°07'13"S 3°26'14"S.
The park area includes a large part of the Barisan mountain range, which forms the western spine of Sumatra island and includes the highest peak in Sumatra, Mount Kerinci (3,805 m), one of more than five active volcanoes in the national park. This mainly montane park includes hot springs, rivers with rapids, caves, scenic waterfalls, and the highest caldera lake in Southeast Asia Lake Gunung Tujuh, while the Great Sumatran fault runs through the national park making the area of great interest to geologists. The park completely encircles the populated Kerinci Valley.
Флора мен фауна
Паркта әр түрлі флора мен фаунаға толы. Қазіргі уақытта тұрақ алаңында 4000-нан астам өсімдік түрі анықталды, оның ішінде әлемдегі ең үлкен гүл – Раффлезия арнольди және ең үлкен бұтақсыз гүлшоғыры бар өсімдік – титан арум. Фауна құрамында Суматра жолбарыстары бар, және парк Жаһандық жолбарыстар бастамасы бойынша жолбарыларды сақтау үшін әлемдегі ең маңызды 12 қорғалған аумақтың бірі ретінде танылған. Жақында жасалған зерттеу көрсеткендей, аралдағы жолбарыстардың ең көп саны Керинчи Себлат ұлттық паркінде шоғырланған, олардың саны 165-190 жекелеме екені естілетін. Парк сонымен қатар қорғалған аумақтардың ішінде жолбарылардың ең жоғары санымен ерекшеленеді, оның 83% жолбарылардың іздерін көрсетеді. Керенчи Себлат ұлттық паркінде Непалдың барлық аймағынан, сондай-ақ Қытай, Лаос, Камбоджа және Вьетнамның барлық аймақтарынан көп жолбарыстар мекендейді. Ұлттық паркте ірі, орта және кішкентай мысықтардың басқа да түрлері бар, олар: бұлтты барс/макан дахан (Neofelis nebulosa), мәрмәрлі мысық/кусинг бату (Pardofelis marmorata), барс мысық/кусинг хуран (Prionailurus bengalensis) және Азиялық алтын мысық/кусинг эмас (Catopuma temminckii). Азиялық алтын мысықтар ұлттық парктің барлық жерінде кездеседі, себебі олар орманды және ашық кеңістіктердегі әртүрлі ортаға жақсы бейімделген. Бір камерада түсірілген суретте алтын мысық анасының аузымен баласын басқа жерге көшіріп әкелген сирек сәті тіркелді. Өте сирек кездесетін басқа да түрлерге суматралық доль, суматралық піл, Сунда бұлтты барсы, малайлық тапир және малайлық күн аюлары жатады. 2008 жылы Халықаралық табиғатты қорғау одағы Суматра фауна тізіміне мунджак еленінің екінші түрін қосты, ол 1920 жылдардың соңынан бері тіркелмеген және қазір жаңа түр деп саналады, емес, кіші түр. Парк 370-тен астам құс түрін де қорғайды, оның ішінде 2002 жылы паркте қайта табылган Суматра жер құсы да бар. Керинчи аймағында 300-ден астам құс түрі мекендейді, оның ішінде Суматраның 20 эндемикалық құсының 17-сі бар, бұл оны орнитологтар мен құс бақылаушылар үшін ерекше қызығушылық тудырады. Парктегі суматралық мүйізбұғыштардың саны 1980 жылдары шамамен 500 болған, бірақ браконьерлік салдарынан Керенчи Себлат популяциясы қазір жойылды деп есептеледі.
The park is home to diverse flora and fauna. Over 4,000 plant species have been identified to date in the parking area, including the world's largest flower, Rafflesia arnoldi, and the plant with the largest unbranched inflorescence, the titan arum. The fauna includes Sumatran tigers, and the park is recognised under the Global Tiger Initiative as one of the 12 most important protected areas in the world for tiger conservation. A recent study shows that the Kerinci Seblat National Park in central Sumatra has the highest population of tigers on the island, estimated to be 165 190 individuals. The park also was shown to have the highest tiger occupancy rate of the protected areas, with 83% of the park showing signs of tigers. More tigers are in the Kerinci Seblat National Park than in all of Nepal, and more than in China, Laos, Cambodia, and Vietnam combined. The national park is home to other kinds of big, medium, and small cats, clouded leopard/macan dahan (Neofelis nebulosa), marbled cat/kucing batu (Pardofelis marmorata), leopard cat/kucing hutan (Prionailurus bengalensis), and Asian golden cat/kucing emas (Catopuma temminckii). The Asian golden cats can be found everywhere in the national park, as they adapt well to various kinds of habitats, both forested and open spaces. One camera trap image gave a rare photo of a golden cat mother moving a cub to another location with her mouth. Other highly endangered species include Sumatran dhole, Sumatran elephants, Sunda clouded leopard, Malayan tapir, and Malayan sun bear. In 2008, the International Union for Conservation of Nature added a second species of muntjak deer to the Sumatran list of fauna with the rediscovery of the Sumatran muntjac, a deer not recorded since the late 1920s and now concluded as a new species and not subspecies. The park also protects more than 370 bird species, including the Sumatran ground cuckoo rediscovered in the park in 2002. The Kerinci area is home to more than 300 bird species, including 17 of Sumatra's 20 endemic birds, making it of particular importance to ornithologists and bird watching enthusiasts. The population of Sumatran rhinoceros in the park was estimated to number around 500 in the 1980s, but due to poaching, the Kerinci Seblat population is now considered extinct.
Қорғау және қауіптер
Ұлттық парк 1982 жылы жарияланды, көптеген суайдындарды қорғау ормандары немесе "хутан линдун" және шағын табиғи қорықтардан құрылды, алайда оның шекарасы 1990 жылдардың соңында ғана заңды түрде бекітілді. Букит-Барисан-Селатан және Гунунг-Лейзер ұлттық парктерімен бірге, ол Суматра тропикалық жаңбырлы ормандарының әлемдік мұралық орны болып табылады. 2011 жылдан бері ЮНЕСКО осы мұраны "Қауіпті әлемдік мұра" тізіміне енгізді. Керенчи Себлат ұлттық паркі сондай-ақ АСЕАН мұралық орны ретінде танылған.
The national park was declared in 1982, formed from numerous watershed protection forests or hutan lindung and small nature reserves, although its borders were only legally confirmed in the late 1990s. Together with Bukit Barisan Selatan and Gunung Leuser National Parks, it forms a World Heritage Site, Tropical Rainforest Heritage of Sumatra. Since 2011 UNESCO also listed this world heritage as World Heritage in Danger. Kerinci Seblat National Park is also recognised as an ASEAN Heritage Site.
Жабайы табиғатты қорғау бағдарламасы
Суматралық пілдермен жеке қарым-қатынас жасау үшін Бенгкулу провинциясындағы Себлат пілдерді сақтау орталығы жергілікті және шетелдік студенттерді қабылдайтын жалғыз орталық болып табылады. 2012 жылдың маусымына дейін студенттер (еріктілер) Франция, Ресей, Чехия, Швейцария, Бельгия және ел ішіндегі азаматтардан келді. 7 күндік курста олар піл баптап күтушінің пілдерге қалай күтім жасауын үйренеді. Сонымен қатар, олар орталықтағы 19 пілге тамақтандырып, суға түсіруге көмектеседі, екі жасар піл баласына сүт беріп күтім жасайды. Студенттер өз елдеріне қайтқаннан кейін есеп тапсырады.
To practice personal relations with Sumatran elephants, the Seblat Elephant Conservation Center in Bengkulu Province is the sole center that receives local and foreign students. Until June 2012, the students (volunteers) came from France, Russia, the Czech Republic, Switzerland, Belgium, and from within the country. In the 7 day course, they learn how an elephant tamer takes care of the elephants. They also help feed and bathing the 19 elephants at the center feeding milk to a two year old elephant calf. The students make a report once they return to their respective home countries.