Екінші дүниежүзілік соғыстағы «Мейо» эсминецінің тарихы

Кіріспе

Бенсон класының эсминецi – "Майо" (DD 422) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен эсминец. Ол адмирал Генри Томас Майого арналған. "Майо" кемесі 1938 жылдың 16 мамырында Бетлехем кеме құрылысы корпорациясында, Фор-Ривер, Массачусетс штатында салынды, 1940 жылдың 26 наурызында суға жіберілді, адмирал Майогоң келіні, С.Г. Майого әйелі қолдау көрсетті және 1940 жылдың 18 қыркүйегінде комиссияға берілді.

Қызмет тарихы

Майо 1941 жылдың шілдесінде Исландияға морской пехотинниктерді жеткізіп, осы маңызды аралды қорғауға алды. Президент Франклин Д. Рузвельт пен Ұлыбритания премьер-министрі Уинстон Черчилль тамыздың екінші аптасында Атлантикалық хартаға келіскен кезде, Майо Ньюфаундлендтегі Аргентия әскери-теңіз базасының жанында патрульдеу арқылы олардың кездесуін күзетті. АҚШ-тың Екінші дүниежүзілік соғысқа ресми түрде қатысуы оның конвой міндеттемесін Атлант мұхитының шегінен тысқары жерлерге ұзартты. 1942 жылдың жазында Бостоннан шыққан баяу жүретін сауда кемелерінің конвойларын эскорттау, Нью-Йорк қаласынан шыққан жылдам әскер тасымалдау міндеттеріне ауысты. Су асты қайықтары мен нашар ауа-райы ғана қауіпті емес еді. 3 қыркүйекте Уэйкфилд өртенгенде, Майо дереу өртенген кемеге жақындап, 247 адамды құтқарып алды. Солтүстік Африкаға шабуыл жасаған кезде, Майо 12 қарашада, D-күнінен кейін 4 күн өткен соң, Касабланка, Мароккода пайда болды, күштерді тасымалдауды қорғады. Жыл соңында Мэн штатының Каско шығанағындағы қайта оқыту кезеңі конвой міндеттемелерін уақытша тоқтатты. 1943 жылдың тамызында DesRon 7 құрамында Майо Жерорта теңізіндегі 8-ші флотқа қосылды. Ол 8 қыркүйекте Италияның Салерно қаласының жағажайына, ал 1944 жылдың 22-24 қаңтарында Анциодағы шабуыл жағажайларына оттық және әуе шабуылына қарсы қорғаныс көрсетті. 24-і күні сағат 20:01-де ол минаға түсіп, жарылыстан жеті адам қаза тауып, 25 адам жараланды. Кеменің оң жағындағы су сызығында үлкен тесік болса да, ол уақытша жөндеу үшін Неапольге сүйреліп әкелінді және 3 наурызда АҚШ-қа ұзақ сүйреуге кірісті. 5 сәуірде Нью-Йорк кеме жасаушылық зауытына жетіп, 4 ай бойы жөндеуден өтті. Германия капитуляциялағанға дейін Майо Тринидадқа және төрт рет Еуропаға сапар шекті. 1945 жылдың 5 мамырында Нью-Йорктен шығып, Батыс Тынық мұхитына бет алды, Перл-Харборда TG 12.4 жылдам авиатасымалдаушы тобына қосылды. Бұл топтың ұшақтары 20 маусымда жаттығу мақсатымен Уэйк аралына шабуыл жасады, ал кемелер батысқа қарай жүзіп кетті. Улитиге жеткеннен кейін Майо Окинаваға конвойлерді сүйемелдеу миссияларын бастады. 24 тамызда ол 2 қыркүйекте Хонсюға қондырылған әскерлерді сүйемелдеуге шықты. 5 қарашада Йокохамадан Сан-Диего, Калифорния және Чарльстон, Оңтүстік Каролинаға бағыт алды, 7 желтоқсанда жетті. 1946 жылдың 18 наурызында қызметтен босатылып, Техас штатындағы Ориндж қаласында резервке қойылды. 1971 жылдың 1 желтоқсанында әскери кемелер тізілімінен алынып тасталды, 1972 жылдың 8 мамырында сатылып, металл тескілеріне жіберілді. 2005 жылға дейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінде Майо деп аталған басқа кеме болған жоқ.

Mayo joined the expanding Neutrality Patrol after shakedown and escorted Marines to Iceland in July 1941 as they took protective custody of that key island. As President Franklin D. Roosevelt and British Prime Minister Winston Churchill agreed to the Atlantic Charter during the second week in August, Mayo guarded their meeting by patrolling off Naval Station Argentia, Newfoundland. The formal entrance of the United States into World War II lengthened her convoy assignment beyond the western Atlantic Ocean. Escort of slow merchant convoys out of Boston gave way in summer 1942 to duty with fast troop transports out of New York City. U boats and bad weather were not the only dangers to be encountered. When Wakefield caught fire 3 September, Mayo swiftly moved alongside the burning ship and removed 247 survivors. With the invasion of North Africa, Mayo appeared at Casablanca, Morocco, 12 November, 4 days after D‑Day, to protect the landing of reinforcements. A retraining period at the end of the year in Casco Bay, Maine, temporarily interrupted convoy assignments. With DesRon 7, Mayo joined the 8th Fleet in the Mediterranean Sea in August 1943. She gave fire and antiaircraft protection to the beachhead at Salerno, Italy, 8 September and again 22 to 24 January 1944 to the assault beaches at Anzio. At 20:01 on the 24th she hit a mine and the explosion killed seven and wounded 25 of her crew while almost breaking her in two. Despite a gaping hole at the waterline, starboard, she survived a tow back to Naples for a temporary patch, and 3 March began the long tow back to the States. Pulled into New York Navy Yard 5 April, Mayo required 4 months for repairs. Mayo made a voyage to Trinidad and four to Europe before Germany surrendered. DesRon 7 sortied from New York 5 May 1945 for the western Pacific, and at Pearl Harbor joined fast carrier TG 12.4. Planes from this group struck Wake Island as a training gesture 20 June as the ships sailed on westward. Upon reaching Ulithi, Mayo began a series of escort missions to Okinawa. On 24 August she got underway escorting occupation troops which were landed on Honshū 2 September. She shepherded additional troops from the Philippines and Okinawa before sailing from Yokohama 5 November for San Diego, California and Charleston, South Carolina, arriving 7 December. She decommissioned 18 March 1946 and went into reserve at Orange, Texas. She was stricken from the Naval Vessel Register on 1 December 1971, sold 8 May 1972 and broken up for scrap. As of 2005, no other ship in the United States Navy has been named Mayo.

Марапаттар

Мейо Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін екі шайқас жұлдызымен марапатталды.