Кіріспе
Мен білемін! Мен білемін! мюзиклы Том Джонстың либреттосы мен өлеңдерімен, ал Харви Шмидттың музыкасымен құрастырылған. Ол Ян де Харттың "The Fourposter" пьесасы негізінде жазылған. Екі кейіпкердің тарихы 50 жылды қамтиды, 1895 жылдан 1945 жылға дейін, Агнес пен Майклдың некедегі жолдарындағы қуаныш пен қиындықтарды көрсетеді. Декорациялар тек олардың жатын бөлмесінен тұрады, бөлменің ортасында үлкен төрт қабатты кереует орналасқан.
Тарих
Продюсер Дэвид Меррик, бастапқыда Бродвейде осы пьесаны ұсынған, "Иә, иә!" ("I Do! I Do!") спектаклін өте тиімді инвестиция деп санады, себебі оған қымбат декорациялар мен костюмдер де, көп актерлік құрам да қажет болмады. Төрт алдын ала көрсетілімнен кейін, Говер Чемпионның режиссерлігімен және хореографиясымен Бродвей қойылымы 1966 жылдың 5 желтоқсанында 46-шы көше театрында ашылды және 560 қойылымнан соң 1968 жылдың 15 маусымында жабылды. Бастапқы құрамда Мэри Мартин мен Роберт Престон болды. Кэрол Лоуренс және Гордон МакРей 1967 жылдың қазан айынан бастап таңғы сеанстарда ойнады, ал 1967 жылдың желтоқсанында Мартин мен Престонды алмастырды. Мартин мен Престон ұлттық турнеге қатысты, бастапқы жоспар бойынша 1968 жылдың наурыз айынан бастап Нью-Йорктің Рочестер қаласынан бір жыл бойы 27 қалаға гастрольдеуге ниеттенген. Алайда, 1969 жылдың ақпан айында Мартин ауырып қалғандықтан, турне қалған бөлігі тоқтатылды. Кэрол Бернетт пен Рок Хадсон да ұлттық турнеде ойнады, Бернетт 1973 жылы телешоудан демалыс алған кезде және 1974 жылы Сент-Луистегі "The Muny" театрында және Далласта қайтадан сахнаға шықты. Джил Перриман мен Стивен Дугластың басты рөлдерде ойнаған Австралиялық қойылымды J.C. Williamson ұсынды және ол 1969 жылдың 15 ақпанында Сиднейдегі "Theatre Royal" театрында тұңғыш рет көрсетілді. Кейіннен ол 1969 жылдың 17 мамырында Аделаидадағы "Her Majesty's Theatre" және 1969 жылдың 21 маусымында Мельбурндағы "Her Majesty's Theatre" театрларына гастрольдік сапар жасады. 1993 жылы Джил Перриман күйеуі Кеван Джонстонмен бірге Перттегі "Old Brisbane Hotel" театрында 1993 жылдың 11 қарашасынан 18 желтоқсанына дейін қайтадан өнер көрсетті. Чемпионның сценарийі бойынша Джули Эндрюс пен Дик Ван Дайк қатысқан фильмді түсіруді 1969 жылы "United Artists" компаниясы жариялады, бірақ сол кездегі бірнеше қымбат мюзикл фильмдерінің коммерциялық сәтсіздігі және музыкалық фильмдерге жалпы қызығушылықтың төмендеуі UA компаниясын 1970 жылдың көктемінде фильмнен бас тартуға мәжбүр етті. Арчер Кинг продюсерлік еткен, Ли Ремик пен Хэл Линден ойнаған теледидарлық нұсқасы 1982 жылы көрсетілді. 1996 жылы "Off Broadway" сахнасындағы қойылым "Lamb's Theatre" театрында Уилл Маккензидің режиссерлігімен Карен Зиемба мен Дэвид Гаррисонның қатысуымен қойылды. Ол 52 рет көрсетілді. Шоу АҚШ және Канададағы аймақтық және әуесқой театрларда өте танымал, себебі оны қоюдың құны төмен. Миннесота штатының Чанхассен қаласындағы "Chanhassen Dinner Theatre" театрында Дэвид Андерс пен Сьюзан Гёппингердің қатысуымен 20 жылдан астам қойылым өтті, ал актерлер кейіннен осы қойылым кезінде үйленді. Бұл алғашқы актерлік құрамымен қойылған пьесаның американдық рекордын орнатты.
Жауап
"Нью-Йорк таймс" газетінде Уолтер Керр жұлдыздардың "тамаша" екенін жазды. Мартиннің "бірнеше күлкілі дауыстық трюктері бар, әрқашан дауысы жұмсақ, бөлме температурасындағы қызыл шарап сияқты тамақтан шығатын". Престон "шоу онымен мақтан тұтуға және бақытты түрде түсініксіз болуға шақырғанда ең жақсы өнер көрсетеді". Директортың жұмысы да аталады: "Содан кейін, Говер Чемпионның арқасынан, екеуінің бірге атқаратын көптеген қызықты нәрселері бар – олардың бірі тіпті барлық жұмсақ аяқ киімдердің арасындағы ең жұмсақ аяқ киім, себебі ол аяқ киімсіз орындалады". Керр сондай-ақ материалдың "негізінен, қиынға соқпайтын, үйленген және/немесе жалғыз адамдардың тудырған барлық клишелердің мұқият жинақталған уақыт капсуласы сияқты екенін" жазды. Әннің мәтіні көбінесе "өте қарапайым". Клайв Барнс "Нью-Йорк таймс" газетінде Кэрол Лоуренс пен Гордон МакРэйдің жаңа актерлік құрамы туралы пікір жазып, олардың "біршама сүйкімділік танытқанын" айтты. Мюзикл "өте жеңіл ғана – Кэрол Лоуренс [Мартинге] қарағанда артықшылыққа ие болды. Ол жас сахналарды аздап әдеміліксіз ойнады, ал оның актерлік шеберлігі мюзиклдегідей терең болды. Мырза МакРэйдің дауысы жақсырақ, бірақ дәстүрлі".